کوتاهی دستگاه دیپلماسی در پیگیری نقض حقوق اتباع ایرانی

این روزها که قطعنامه ضد ایرانی حقوق بشری نیز علیه ایران تصویب شده است به سراغ یکی از موارد عینی نقض حقوق بشر توسط دولت آلمان رفتیم. موردی که نه در عراق است و نه در گوانتانامو .بلکه در همین حوالی و در کنار خودمان در شهر تهران زندگی می کند.
یوسف پیر زاده که این روزها به شدت در حال پیگیری برای شکایت در دادگاه های بین‌المللی علیه دولت آلمان است تاجری ایرانی است که البته این روزها دیگر کسب و کار او رونق سابق را ندارد. او به ما گفت که بیش از 2 میلیون یورو هزینه وکیل و دعاوی داده است تا توانسته وی را از دست دولت آلمان که او را به دلیل یک ورق کاغذ که چند شکل میله روی آن نقش بسته بود بازداشت کرده بودند نجات دهد.یوسف پیرزاده بازرگان 43 ساله ایرانی است که در اسفند 84 به اتهام واهی خرید سلاح و تجهیزات نظامی برای جمهوری اسلامی در آلمان دستگیر و محاکمه شده است. او که به دفتر روزنامه رسالت آمده بود دل پری از برخی کم توجهی ها داشت.
پیرزاده در گفتگو با خبرنگار رسالت در ابتدا در پاسخ به این سئوال ما که از دوران بازداشت خود بگویید گفت: مشکل اصلی، وضعیت کنونی من است که مورد بی توجهی مسئولین قرار گرفته ام. وی با بیان اینکه دولت آلمان در سال 84 من را به اتهام واهی قاچاق اسحه بازداشت کرده است این استدلال را مطرح کرد که اگر من یک جاسوس ایرانی هستم باید از من تقدیر می شد و اگر جاسوس نیز نبوده و برای ایران سلاح خرید و فروش نمی کردم باز دولت می بایست به سراغ من می آمد و از وضعیت من در آلمان با خبر می شد و اقدامی را علیه این اتهامات واهی صورت می داد.
پیرزاده همچنین به دوران بازداشت خود در آلمان نیز اشاره کرد و گفت: وقتی هتل من را محاصره کردند و من و تعدادی از دوستانم بازداشت شدیم بسیاری از شبکه های تلویزیونی به پخش اخبار پرداختند و با شانتاژ رسانه‌‌ای این‌گونه القا کردند که پلیس آلمان مافیای اروپای غربی را که یک ایرانی است دستگیر نموده است.پیرزاده با اشاره به اینکه از لحظه دستگیری به من پیشنهادهای مختلفی از سوی دولت آلمان داده شد که فقط در یک گفتگوی تلویزیونی در برابر مردم بگویم عذر می خواهم افزود: اما من دین و وطن خود را نفروختم و هیچ کدام از اتهامات را قبول نکردم و نتیجه این قبول نکردن آن بود که ماه ها دور از خانواده ام در زندان باشم.
پیر زاده با بیان اینکه حتی سفارت ایران در آلمان با اعتصاب غذای من مجبور شد که به زندان بیاید و با من دیدار کند. دولت می توانست با استناد به بی گناهی من نشان دهد که حقوق بشر در غرب یک بازی مسخره است اما نماینده سفارت ایران با اکراه به دیدار من آمد.
وی افزود: در زندان آلمان با انواع و اقسام فشارهای روحی و داروهای مخرب و محدودیت در تماس با خانواده مواجه بودم و حتی گاه برای مکالمه 10 دقیقه ای با خانواده‌ام سه ماه به من اجازه تماس نمی دادند؛ در حالی که دو تبعه آلمانی که در زندان های ایران بودند و مدتی پیش آزاد شدند، روزانه 20 دقیقه با خانواده‌های خود صحبت می کردند.پیرزاده با گلایه از کوتاهی دستگاه دیپلماسی کشورمان برای پیگیری وضعیت و احقاق حقوق وی گفت: من برای هر بار تماس با خانواده‌ام حدود 270‌یورو هزینه ترجمه پرداخت می کردم تا آلمان‌‌ها از مشروح مکالماتم با خبر شوند و وکلایم را نیز شخصا انتخاب کردم و برای آزادی ام متحمل هزینه‌های زیادی شدم.
وی افزود: من یوسف پیرزاده یکی از تجار بزرگ ایران در آلمان بودم و اگر امکانات مالی من خوب نبود، هنوز در زندان های آلمان به‌سر می بردم و وقتی به کشورم آمدم، همه منابع مالی ام نابود شده بود و حتی بانک‌ها قصد داشتند اموال مرا به خاطر عدم بازپرداخت تسهیلات مصادره کنند و با وجود دستور رئیس جمهور برای تسریع در رسیدگی به وضعیتم، به دلیل نظام بروکراسی اقدامی در این زمینه صورت نگرفت.
پیرزاده همچنین با انتقاد از آزادی اخیر دو زندانی آمریکایی با قرار وثیقه ادامه داد: در حالی که افرادی مانند خانم شهرزاد میر قلی‌خان در زندان آمریکا آن‌هم به اتهام شوهرش در زندان به‌سر می برد بسیار جالب است که دولت ما دو جاسوس آمریکایی را آزاد می‌کند.
ما فکر می کنیم که این اقدام در عرصه بین المللی برای ما مثبت است اما رسانه‌های غربی پس از آزادی این دو گفتند که آنها بی گناه بوده اند و الا ایران آنان را آزاد نمی کرد!وی همچنین با اشاره به وضعیت خودش به عنوان یک نمونه بارز از نقض حقوق بشر توسط دولت آلمان گفت: اگر من بی‌گناه نبودم چرا دولت آلمان تنها در 15 ماه مرا آزاد کرد در حالی که حداقل زندان برای اتهامات وارده بر من بیش از 20 سال بود. این بازرگان ایرانی با اشاره به صراحت قانون اساسی درباره "دفاع دولت از جان و مال هر ایرانی" معتقد است: اگر بنده برای جمهوری اسلامی کار کردم، دولت باید متقبل خسارات وارده به من شود و اگر هم با نظام همکاری نداشتم، باید دستگاه دیپلماسی مقابل دولت آلمان بایستد و از حقوق تضییع شده شهروندی و ملی من دفاع کند.
به اعتقاد پیرزاده که خود را مورد اتهام دشمنان و بی‌مهری دوستان می‌بیند، بی توجهی دستگاه دیپلماسی نسبت به اقدامات تضییع‌کننده حقوق شهروندی ایرانیان مقیم خارج کشور، باعث گستاخی دشمنان و تکرار این رفتارها از سوی آنها و دلسردی دوستان می شود.وی در همین خصوص گفت: امروز تعداد زندانیان ایرانی در خارج در حال افزایش است و این به دلیل کوتاهی دستگاه دیپلماسی ماست.
اگر کشورهای غربی بدانند دستگیری یک ایرانی هزینه بر است هرگز اقدام به چنین کاری نمی کنند اما با اهمال ما در برخورد با چنین اقدامی تنها راه برای افزایش جسارت و تهمت زنی به اتباع ایرانی در دنیا هموار می‌گردد.
وی با گلایه از برخی مسئولین کشور ادامه داد: زمانی که من در سلول انفرادی در آلمان بودم و مرا برهنه در یک اتاق کوچک با دمای 30 درجه نگاه می داشتند خانواده من در تهران تحت فشارهای شدید روحی و اقتصادی قرار داشتند .
وی در ادامه با اشاره به اینکه پرونده من از نظر حقوقی کاملا آماده برای ارجاع به دادگاه‌های بین المللی است خاطرنشان نمود:دولت آلمان برخلاف قوانین مرا دستگیر کرد و به مولداوی فرستاد در حالی که این اقدام آلمان بر خلاف قوانین بین المللی بود.