نگاه امنیتی به دانشگاه‌ها باعث انسداد می‌شود

تعدادی از دانشجویان ستاره می‌گیرند و عده‌ای دیگر از تحصیل محروم می‌شوند و برخی هم دستگیر و در زندان به سر می‌برند و این در حالی است که وزیر علوم آن را انکار و تاکید می‌کند که وضعیت دانشگاه‌ها آرام است. اما وقایع اخیر دانشگاه‌ امیرکبیر نشان‌دهنده وضعیت نه‌چندان مناسب دانشگاه‌ها است که چندی است مورد انتقاد شخصیت‌های سیاسی و دانشگاهی قرار گرفته که معتقدند آزادی بیان و عقیده در دانشگاه‌ها قربانی دیدگاه‌های جناحی قرار می‌گیرد. در این راستا، رضا حجتی عضو شورای مرکزی حزب اعتمادملی به انتقاد از برخوردهای صورت گرفته با فعالان دانشجویی می‌پردازد.

*از دیدگاه شما اتفاقی که اخیرا در دانشگاه‌ها روی داده به معنای تحرک دوباره جنبش دانشجویی است و یا به منزله سوءاستفاده عده‌ای از تحرکات دانشجویی؟

**به نظر من حرکت‌های دانشجویی چون از جوانان نشات می‌گیرد و پیرایه‌های انحرافی به ویژه منفعت‌طلبانه در آن کم است؛ اعتراض‌هایی صادقانه و دلسوزانه به کاستی‌ها و انحرافات موجود در جامعه است، بنابراین فکر می‌کنم وجود یک توطئه سازمان‌یافته از داخل جریان‌های دانشجویی منتفی است و اگر با چنین دیدگاهی جریان‌های دانشجویی تحلیل شوند موجب خدشه‌ وارد شدن به فعالیت‌های صادقانه دانشجویی می‌شود، بنابراین باید گفت که نگاه امنیتی به دانشگاه‌ها صحیح نیست.

*یعنی شما معتقدید دیدگاه‌های امنیتی به حرکت جنبش دانشجویی باعث بروز وقایع اخیر در دانشگاه‌ها شده است؟

**به نظر من نگاه امنیتی به دانشگاه‌ها باعث انسداد در دانشگاه می‌شود، البته این به آن معنا نیست که دانشجو اشتباه نمی‌کند، باید با دانشجو با سعه صدر برخورد کرد. نوع تعامل با دانشجو باید فرهنگی و از جنس خود دانشگاه باشد.

*به نظر شما دستگیری، صدور احکام انضباطی و جلوگیری از تحصیل برخوردی از جنس دانشگاه با دانشجویان است؟

**حجم بالای برخورد توسط کمیته‌های انضباطی به معنای وجود یک نقیصه در دانشگاه است و این به حرکت دانشجویی آسیب می‌رساند. چرا که دانشگاه باید محیطی برای تضارب آرا باشد و مسوولان نظام نیز باید آزادی بیان و عقیده در دانشگاه‌ها را تضمین کنند تا دانشگاه بتواند با چشمان باز جامعه عمل کند. به اعتقاد من، مداخله مدیریت‌های دانشگاهی نیز باید در راستای تصحیح و هدایت فعالیت‌های دانشجویی باشد و اصل تحرک و فعالیت داشتن را مورد هدف قرار ندهد.

*ولی اخیرا شاهد این هستیم که انتخابات انجمن‌های اسلامی دانشگاه‌ها به بهانه‌های مختلف ابطال می‌شود. آیا این به معنای هدف قرار دادن فعالیت‌های دانشجویی نیست؟

**تشکل‌های دانشجویی که در دانشگاه فعالند خودشان بهترین تشخیص‌دهنده حدود و ثغور فعالیت‌هایشان هستند و می‌توانند برنامه‌ریز‌های خود را در حد مرزبندی منافع ملی رعایت کنند، ولی مداخلاتی که خارج از دانشگاه می‌شود این نظم را به هم می‌ریزد.

*به نظر شما این مداخلات با هدفی از پیش تعیین شده است؟

**خیر، ولی گاهی کمیته‌های انضباطی دانشگاه‌ها به نفع یک گروه رای و گروه دیگر را تحت فشار قرار می‌دهند و یا اینکه نهادهای انتظامی با دانشجویان برخورد می‌کنند که این برخوردها همواره نتایج عکس داشته و در جوانان دانشجو حالت تدافعی ایجاد می‌شود.

*آیا وقایعی که اخیرا در دانشگاه امیرکبیر رخ داد ناشی از این برخوردها بود؟

**اگر جریان دانشجویی دچار افراط و یا تفریط در هر زمینه‌ای، چه آزادیخواهی و چه حفظ ارزش‌ها شود، خطرناک است و آنچه که جریان دانشجویی باید نصب‌العین خود قرار دهد حرکت‌های اعتدالی است که تلفیقی از این خواسته‌ها باشد. از سوی دیگر جنبش دانشجویی باید به خواست عمومی ملت توجه کند و بیان‌کننده مطالبات مردمی باشد.

*به نظر شما وظیفه پیشگامان جنبش دانشجویی در ارائه دیدگاهی صحیح در حرکت‌های جنبش دانشجویی چیست؟

**آنها باید تجربه‌ها و ارزش‌های گذشته را به نسل حاضر منتقل کنند و به ویژه روح حاکم بر انقلاب اسلامی و ارزش‌هایی که در سیره حکومتی امام(ره) بر آن تاکید شده بود را به نسلی که امام را ندیده انتقال دهند تا از بسیاری از افراط و تفریط‌ها جلوگیری شود. پیشگامان علاوه بر نقش تعدیل‌کننده و آگاهی‌دهنده می‌توانند زمینه‌های حرکت کارآمد و مفیدتر دانشجویان را فراهم نمایند.

*دیدگاه شما نسبت به نحوه تعامل دولت نهم با دانشجویان چیست؟

**دولت نهم باید حرمت دانشگاه‌ها را پاس دارد و در جهت خلاف آن حرکت نکند، هر چند آنچه به وقوع می‌پیوندد، نشان‌دهنده این موضوع نیست، دانشگاه سزاوار است تا به عنوان نهادی مدنی و عمومی مورد اعتماد حاکمیت قرار گیرد ولی یک نوع بدبینی و تنگ‌نظری را نسبت به دانشگاه مشاهده می‌کنیم.