بر اساس تازهترین گزارش منابع نظامی، اکنون آمریکا دارای 737 پایگاه نظامی در 130 کشور جهان است. البته این شمار شامل گزارش ساخت پایگاهها پس از سال 2005 میلادی نمیشود و با احتساب پایگاههای جدید و یا در حال تأسیس، در واقع شمار پایگاههای نظامی آمریکا در جهان، به بیش از یک هزار واحد میرسد.
این گزارش حاکی است که شمار یک میلیون و 140 هزار نظامی آمریکایی در این پایگاهها مستقر هستند.
از این شمار سرباز 400 هزار نفر سرباز نیروی زمینی، 310 هزار نفر نیروی دریایی، 130 هزار نفر تفنگدار دریایی و 300 هزار نفر جزو نیروی هوایی هستند که در این پایگاهها فعالیت دارند.
بر اساس آماری که «انجمن بینالمللی گردآوری پایگاهها» که بتازگی تأسیس شد و رسانههای بینالمللی هم تا اندازهای از انعکاس اخبار تشکیل این انجمن بینالمللی خودداری کردند، پایگاههای آمریکایی هماکنون در 130 کشور جهان و در مساحتی بالغ بر 3 میلیارد هکتار مستقر هستند.
طبق آماری که این انجمن ارائه کرده است شمار 120 هزار نظامی آمریکایی در کشورهای اروپایی 200 هزار نفر در خاورمیانه، 90 هزار نفر سرباز در خاور دور و بقیه در دیگر کشورهای جهان و بخصوص در آفریقا مستقر هستند.
انجمن بینالمللی گردآوری پایگاهها در گزارش اخیر خود نوشت: نیروهای نظامی آمریکا در کشورهای مختلفی که دارای پایگاه هستند، مرتکب جنایات فراوانی شدهاند، که به عنوان نمونه میتوان به شمار 100 هزار مورد اقدام جنایتکارانه از سال 1945 (2 جنایت در هر روز) در کره، اشاره کرد.
گزارش دیگر درباره فعالیتهای نظامی آمریکا حاکی است که پنتاگون درصدد است تا برخی برنامهها در زمینه کمک امنیتی خود را که در عراق و افغانستان در جریان است، در اختیار کشورهای دیگر قرار دهد.
به نوشته روزنامه واشنگتنپست، پیشنویس این قانون ـ با نام قانون برقراری همکاری جهانی سال 2007 ـ به کنگره آمریکا فرستاده شده و به وزارت دفاع ـ این اجازه را خواهد داد تا 750 میلیون دلار را برای کمک به دولتهای خارجی اختصاص دهد تا نه تنها نیروهای نظامی خود، بلکه نیروی پلیس و دیگر نیروهای امنیتی خود را برای مبارزه با تروریسم و افزایش ثبات، تقویت کند. پنتاگون تلاش میکند تا قانون آن را به شکل دائمی تصویب کند.
«رابرت ویلکی» مشاور وزارت دفاع در امور قانونی در یادداشتی در 25 ژانویه برای مقامهای ارشد پنتاگون این قانون را محور برنامه قانونی آمریکا در سال 2007 خواند.
این قانون نتیجه اختیارات «بخش 1206» است که در ابتدا هزینههایی را برای پنتاگون تهیه میکرد و سالانه تمدید میشد تا نیروهای نظامی و نیروی پلیس را در عراق و افغانستان بدون مشارکت وزارت خارجه آموزش دهد و تجهیز کند. سپس این قانون گسترش یافت تا اجازه پرداخت هزینههای نیروهای ائتلاف در عراق را بدهد.
ابتکار عمل دیگری هم که پنتاگون میخواهد انجام دهد؛ گسترش «برنامه واکنش فوقالعاده فرمانده» است که در کنار بحث و مذاکره با وزارت خارجه باقی میماند و در پیشنویس لایحه پنتاگون قرار ندارد.