حمید توکلی
موضوع دانشگاه آزاد بار دیگر مورد توجه مردم و به ویژه خانوادههای دانشجویان این دانشگاه – که برای تامین هزینههای ثابت و متغیر دانشگاه زیر بار دیون بانکی و قروض فراوان کمر خم کردهاند- قرار گرفته است.
این درحالی است که رسانههای وامدار جاسبی و هاشمی رفسنجانی برای انحراف دوباره افکار عمومی از این موضوع تقلای فراوانی کرده و میکنند.
موضوع دانشگاه آزاد اسلامی که به مرور واژه «آزاد» را به «رهایی از باورها و ارزشهای اسلامی» معنا کرده و از واژه با مسمای «اسلامی» فرسنگها فاصله گرفته است – و حتی برگزاری نمازهای بخشنامهای نیز نتوانسته این واقعیت را کمرنگ کند- قصه پرغصهای است که هر فصل آن نیازمند زمان و مجال دیگری است.
اما در حد اجمال باید نوشت که مروری به بیش از دو دهه شکلگیری این دانشگاه که عنوان «اسلامی» را نیز یدک میکشد بیانگر یک واقعیت تلخ است؛ واقعیتی که بسیاری از کارشناسان فرهنگی و سیاسی بر آن اذعان دارند اما تاسفبارتر این که تنها تعداد معدودی از این گروه، واقعیت مذکور را در سطوح مختلف افکار عمومی نیز مطرح میکنند و گروه کثیری از آنان تمایلی به آشکارشدن این واقعیت ندارند!
خوانندگان گرانقدر جهت مطالعه این نوشتار به ادامه مطلب مراجعه نمایید.
تغییر بافت فرهنگی، مذهبی شهرها و شهرستانها و تغییر تدریجی باور و اعتقادات مذهبی جوانانی که به امید دانشجویی و امید به ارتقای سطح علمی خود به دانشکدههای این دانشگاه گام میگذارند، از جمله انتقاداتی است که در صدر انتقادات از این دانشگاه قرار دارد.
از این رو، افکارعمومی مشتاقانه اخبار و گزارشهای روزهای اخیر از تعیین تکلیف درباره ریاست این دانشگاه – که به بانک سودآوری برای افراد و جریانهای خاص سیاسی تبدیل شده است – را دنبال میکند. هرچند ادعا شده که تا پایان ماه جاری رئیس جدید معرفی میشود اما واقعیت این است که شبکه شبه مافیای پیدا و پنهان در این دانشگاه که در سطوح مختلف – حتی ماموران کنترل و حراست برخی دانشکدهها – نیز ریشه دوانیده است! درباره این اقدام مقاومت قابل تاملی از خود نشان میدهد.
کندوکاوی بیشتر درباره هزینهکردهای این دانشگاه در ایام خاص – از جمله انتخابات به معنای اعم آن- نشان میدهد که این دانشگاه به عنوان یک بانک سودآور مورد توجه افراد و جریانهای خاص قرار دارد و از این رو کمترین تمایلی به هرگونه تغییر و جابهجایی در سطوح هیات امنا تا رئیس دانشگاه و حتی رئیس دانشکدهها از خود نشان نمیدهند.
در این نکته شکی نیست که تغییر در سطح مدیریت این دانشگاه، افشای بخش دیگری از هزارتوی اتاق بحرانسازی در فتنه ۸۸ را به همراه خواهد داشت.
به باور بسیاری از منتقدان و البته آگاهان از پشت پرده این دانشگاه، بدون تردید در صورتی که این تغییر صورت گیرد و از فضای شبه اختناق کنونی در سطوح مختلف دانشگاه کاسته شود، اسناد و مدارک متقن و مستندی از عملکرد جاسبی، هاشمی رفسنجانی و میزان سوءاستفاده برخی نزدیکان این دو منتشرمیشود.
از سوی دیگر، عملکرد دانشگاه آزاد طی دو دهه اخیر به ویژه حوادث و فتنه پس از انتخابات ۸۸ انتقادات گستردهای را به همراه داشته، اگرچه رئیس این دانشگاه – که مدعی است مدیریت نوین را در دوران دانشجویی خود در لندن تمرین کرده است – با فراهم آوردن شرایط ادامه تحصیل یا حضور در هیئات علمی و.... در این دانشگاه، حجم گستردهای از شبه منتقدان خود را ساکت کرده و از دامنه انتقادات کاسته اما ماجرای تاسفبرانگیز زمینهای اهدایی «مهدی هادوی» – اولین دادستان کل پس از انقلاب اسلامی – و شیوههای برخورد با برخی از دیگر منتقدان هنوز در خاطره افکارعمومی به یاد مانده است.
در این نکته شکی نیست که تغییر رئیس دانشگاه آزاد و شیوه مدیریتی این دانشگاه در شرایط کنونی و با توجه به پرونده این دانشگاه در کمیته تحقیق و تفحص مجلس شورای اسلامی و نیز رد پای آشکار مدیریت و اطرافیان وی در شکلگیری فتنه ۸۸ – براساس اقرار صریح برخی از مجرمان دادگاه حوادث پس از انتخابات – یک ضرورت غیر قابل انکار است.
به رغم تصورات برخی اطرافیان جاسبی و هاشمی رفسنجانی، هزینهکردهای شخصی مهدی هاشمی – که به گفته مدیریت این دانشگاه همچنان در ماموریت اداری از سوی این دانشگاه در فراسوی آبها برای آشوبهای دوباره نقشه میریزد- از درآمدهای دانشگاه آزاد، تامین ساختمانها و تجهیزات لازم برای ورود کروبی به انتخابات ۸۸ و تقویت مالی برخی عناصر و جریانهایی که به جریان فتنه انجامید – براساس اسناد غیرقابل انکار- را افکار عمومی هنوز به خاطر دارد.
اکنون با توجه به ناکامی جریان رسانهای وامدارهاشمی رفسنجانی و جاسبی در مهار دامنه اخبار و گزارشهای روزهای اخیر از نشست ویژه انتخاب رئیس جدید این دانشگاه، آگاهیبخشی و روشنگری رسانهای درباره عملکرد این دو مهره اثرگذار در حوادث پس از انتخابات و همچنین کندوکاو رسانهای درباره هزینهکردهای خاص این دانشگاه، سرعت تصمیمگیری درباره یک انتخاب هوشمندانه و مدبرانه از سوی هیئت امنای این دانشگاه از یک سو و قدرت و شجاعت اجرای این تصمیم سرنوشتساز به رغم نواختن سازهای مخالف هاشمی در هیات امنا را مضاعف میسازد.