نامه سرگشاده یک آمریکایی به امام خمینی و مردم ایران

من از برگزار شدن جشن میلاد عیسی مسیح احساس وحشت می‌کنم، زیرا میدانم که هزاران تن از مردم شما در جنگی که مغزهای سیاستمداران بیرحم آنرا طرحریزی کرده‌اند کشته و مجروح شده‌اند.
این به مسخره گرفتن عیسی است که میلاد وی با شادی و سرور و دادن هدیه جشن گرفته میشود،‌ حال آنکه در مرزهای کشور شما که تحت اشغال صدام حسین قرار گرفته، عدالت و شرف به خشونت‌بارترین صورت پایمال میگردد. و عمل صدام ملهم از نوشته‌های وزارت خارجه و اطلاعاتی آمریکاست. این به مسخره گرفتن و زیرپا نهادن مذهب است و فرشتگان میگریند از اینکه می‌بینند چنین شرارتهائی ادامه دارد، حال آنکه میلیون‌ها تن در آمریکای شمالی بوقلمون نوش جان می‌کنند و هدیه میدهند و میستانند و به سلامتی همسایگانشان باده می‌نوشند!
مسلماً توطئه‌ای در کار است تا مردم از واقعیتهای تلخ این جنگ بی‌خبر بمانند. توطئه‌ای که در بدو امر با این امید شکل گرفته که عراق مردم شما یا دولت شما را با شکستی قاطع مواجه خواهد کرد. افسوس که این اعمال ضداخلاقی و مداخله‌جویانه عکس‌العملی علیه خود توطئه‌گران دربرخواهد داشت و ما کماکان خواهیم دید که مشیت الهی بصورت افزایش نارسائیها و سرخوردگیهائی که ادامه جنگ از سوی مردم شما اجتناب‌ناپذیر است جلوه‌گر خواهد شد. وسائل ارتباط جمعی طبعاً از روبرو شدن با واقعیت طفره میروند عراق متجاوز است، عراق مناطق مسکونی را بمباران میکند، عراق هر گونه قواعداخلاقی را زیرپا میگذارد. عراق تحت فشار منافع عرب تشویق میشود. عراق در حال باختن جنگ است. وحدت و یکپارچگی باشکوه و معیارهای معنوی که مردم شما در جنگ علیه عراق از خود نشان دادند که از آن جمله است امتناع از بمباران کردن مناطق مسکونی رفتار با زندانیان، و تمایل به اینکه تصویر واقعی جنگ در مطبوعات منعکس گردد، عمداً از سوی مطبوعات کشورهائی نادیده گرفته شده است که مایلند به منافع تبلیغاتی خدمت کنند، منافعی که امنیت نفت را بر جان مادران و فرزندان بیگناه مقدم میشمارد.
معهذا من میدانم که چه انگیزه‌های نیرومند و شریفی شما را به عمل وامیدارد و من متاسفم ازاینکه در غرب اینگونه ناآگاهیهای وحشتناک معنوی وجود دارد. با اینحال تسلای خاطر من از آن است که میدانم شما در رعایت اصول خود و در اراده خود برای آنکه هرگز با پلیدیها سازش نکنید استوار و ثابت قدم هستید. این افتخاری است برای ایران که شما در برابر یورش هولناک تبلیغات و اخلالگریهای غرب تاکنون ایستادگی کرده‌اید، من علیرغم آنکه از ورشکستگی اخلاقی درگزارشهای غرب پیرامون جنگ با عراق احساس شرم میکنم، با اینحال وقوف دارم که شجاعت، شهادت، و شرافت مردم شما بعنوان نوعی درس عبرت الهی برای خمود معنوی در غرب عمل میکند. میدانم که شما پیروز خواهید گردید و این تنها راهی است که حقیقت سرانجام جلوه‌گر خواهد شد. درعین حال استدعا دارم دعاهای مرا بخاطر رنج عظیم ملت خود بپذیرید و بدانید که کسان دیگری نیز نظیر خود من وجود دارند که در ضمیر خویش معنی واقعی این رویدادها را جستجو میکند و در زندگی خود ازنمونه زندگی مردم شما الهام میگیرند. ما دردی را که این جنگ برای کشور شما پدید آورده احساس می‌کنیم و نسبت به آنچه باعث شده است خالصانه خشمگین هستیم. ما در عین حال کوچکترین فریب دروغهائی را که در مطبوعات منعکس و یا در وزارت خارجه امریکا ساخته و پرداخته میگردد نمی‌خوریم.
با اینهمه چه سعادتی است تسلیم خواست خدا شدن و دانستن آنکه تنها اوست که به رعایت کنندگان احکامش قدرت و زندگی می‌بخشد. جائی در این دستگاه آفرینش اجر این زحمات و رنجهائی را که تحمل میکند داده خواهد شد و باید شادمان بود که سرانجام نیروهای شر با حریفانی به نیرومندی خود رودررو قرار خواهند گرفت. این حریفان نیروهای مقاومت جناح چپ نیستند، بلکه نیروهای وحی و کل حقیقت مذهب هستند.
و بدینسان سراسر درام هستی بشر به نحو مقتضی دراین مبارزه نیکی علیه بدی تصویر خواهد شد و ما میتوانیم چشم امید به پیروزی نهائی استضعاف بر ظلم و ستم، دانش بر جهل، و پاکی بر پلیدی بدوزیم.
آگاهید که در چنین روزی تنها با علم به اینکه چه چیز روح انسان را آلوده میسازد،‌ میتوان کریسمس را بطور احسن جشن گرفت. آنچه در این جنگ در جریان است آلوده شدن جانهاست و من بزرگداشت تولد عیسی را به تمسخر گرفتن او میپندارم، چرا که دراین زمان زنان و مردان و کودکان بدلیل تجاوز صدام حسین و متحدان امپریالیستش بیرحمانه کشته و نابود میشوند، من پیام خود را که ناشی از شناخت برحق بودن آرمان شماست به شما ابلاغ میکنم و این پیام چیزی نیست جز نیتی از سر محبت و شهامت، نیتی که قدرت و انرژی بشما بدهد تا بتوانید همچنان در راه محمد(ص) و علی (ع) گام بردارید و بدینسان ازمنبع الهی وحی و الهام برای شکست دشمن مستضعفین شوید. مستدعی است از مردم خود دعوت کنید که مبارزه خود را علیه این نیروهای سیاه ادامه دهند. باشد که این نامه نشانه‌ای از آن باشد که شما با چه نیروئی احساس و وجدان این مردم را برانگیخته‌اید تا جان خود را برای حفظ وحدت و تمامیت آنچیزی که انقلاب شما در نهایت مظهر آن است نثار کنند.