ممنوعیت و محدودیت تسلیحات نظامی

ترجمه از مطبوعات خارجی: تهرانی
کنفرانس ملل متحد در مورد ممنوعیت یا محدودیت استفاده پاره‌ای از سلاح‌ها که ممکن است به عنوان بسیار ستمکارانه بکار برده شوند، در 15 سپتامبر تا 10 اکتبر در ژنو برگزار شد.
مساله‌یی که بررسی شد، مساله جدیدی نیست. سلاح‌هایی از این نوع را، قبلا پاره‌یی از قدرت‌های غربی به کار برده‌اند تا جنبش‌های آزادی بخش ملی را سرکوب کنند این سلاح‌ها همچنین در تجاوز به کشورهایی به کاررفته است که برای آزادی و استقلال خود می‌جنگند. مثلا، بمب‌های «ناپالم»(ساخت آمریکا) تلفات سنگینی را در میان غیرنظامیان ویتنام سبب شد.
اجلاس ویژه مجمع عمومی ملل متحد در مورد خلع سلاح که در 1978 برگزارشد، مساله حفاظت موثرتر جمعیت براساس قانون بین‌المللی را بررسی کرد. در سند نهایی که این اجلاس اختیار کرد، درخواست اقدام افزونتر بین‌المللی برای تحریم یا محدود کردن استفاده از انواع خاص سلاح‌ها شد، از جمله جنگ‌افزارهایی که قادرند هنگام عملیات نظامی، جراحات و صدمات فراوان به وجود بیاورند. تصمیم گرفته شد که یک کنفرانس ملل متحد در مورد این مساله در 1979 برگزار شود.
دومین اجلاس این کنفرانس که اکنون پایان یافته است، پیش‌نویس یک قرارداد «جامع» و تعدادی از مقاوله‌نامه‌های مربوطه را تکمیل کرد. در اجلاس، نمایندگان 80 کشور و همچنین ناظران بسیاری از سازمان‌ها و جنبش‌های آزادی بخش بین‌المللی شرکت کردند.
چهار سند اساسی مطرح شد که یکی از این اسناد مربوط به قرارداد «ممنوعیت» یا «محدودیت» استفاده از سلاح‌های خاص، دیگری مربوط به مقاوله‌نامه‌ها درباره ممنوعیت یا محدودیت استفاده از مین‌ها و دیگر وسایل بود
آنچه مهم است، ماده‌یی در قرارداد است که مقررات خود را با جنبش‌های آزادی بخش ملی که به درگیری‌های مسلحانه مشغول‌اند، گسترش می‌دهد. ضامن این قرارداد و مقاوله‌نامه‌ها، قرار است دبیرکل ملل متحد باشد و قرارداد برای امضای همه کشورها گشوده خواهد بود.
اسنادی که جدیدا پیش‌نویس شده است، استفاده از سلاح‌ها و مهماتی را ممنوع می‌کند که اثرات آنرا با اشعه «ایکس» دربدن انسان نمی‌توان تشخیص داد و همچنین استفاده از «مین‌»ها، و دیگر وسایل را علیه مردم غیرنظامی تحت همه شرایط ممنوع می‌کند. مین‌گذارئی که می‌تواند سبب تلفات غیرنظامیان یا به هدف‌های غیرنظامی صدمه وارد کند، غیر قانونی است.
مقاوله‌نامه درمورد ممنوعیت یا محدودیت استفاده از جنگ‌افزارهای آتش‌زا، به منظور رساندن تلفات غیرنظامیان به حداقل است. استفاده از جنگ‌افزارهای آتش‌زا،‌از جمله بمب «ناپالم»، علیه جمعیت غیرنظامی و هدف‌های غیرنظامی تحت همه شرایط ممنوع است. به ابتکار اتحادشوروی، ماده‌یی در این مقاوله‌نامه‌ها گنجانده شد که بر اساس آن استفاده از سلاح‌های آتش‌زا برای نابود کردن جنگل و دیگر نقاط سبز ممنوع است.
اسنادی که کنفرانس در اختیار کرد، یک قدم دیگر به سوی محدود کردن مسابقه تسلیحاتی و غنی کردن حقوق بین‌المللی با معیارهای جدید انسانی است درخور اهمیت است که این قدم با وجود مخالفت محافلی برداشته شده است که می‌کوشند مسابقه تسلیحاتی را تشدید کنند و خطر جنگ را افزایش بدهند. و در مجموع روسیه و آمریکا به ناچار این قرارداد را امضاء کرده‌اند هر چند که بدان عمل نمی‌کنند.