جریان انحرافی با هدف خاصی تشکیل شده است

* نظر شما در مورد نهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی چیست؟
** بحث انتخابات در این دوره که مربوط به مجلس شورای اسلامی است، مقداری پیچیده به نظر می آید و باید بپذیریم که این دوره با دوره های قبلی فرق می کند. اول اینکه فضا برای فعالیت اصلاح طلبان تنگ شده و تمام تلاش دولت این است که فضای انتخاباتی را برای اصلاح طلبان تنگ کند. از طرف دیگر، بحث جریان معروف به انحرافی نیز داخل دولت با قدرت مطرح است و ما نمی توانیم عوامل انحراف را از دولت جدا کنیم. لیدر جریان انحرافی در بطن و متن دولت قرار دارد. نمی توانیم جریان انحرافی را از دولت جدا کنیم یا جدا بدانیم مگر آنکه بعدها شرایطی پیش بیاید که دولت خودش را از انحراف جدا کند وگرنه فعلا جریان انحرافی در دولت است و تمام برنامه ریزی های دولت را جریان انحرافی انجام می دهد و دولت نیز از جریان انحرافی تبعیت دارد. اکنون جریان انحرافی یک امر جدانشدنی و تفکیک ناپذیر از دولت است.
* آیا هدف خاصی از تشکیل جریان انحرافی وجود دارد؟
** مطمئن باشید جریان انحرافی با این همه جنجال آفرینی و تبعاتی که برای دولت داشته بدون هدف تعریف نشده است. شاید مردم چنین فرض کنند که جریان انحرافی یک عالم نفوذی در دولت است و هیچ ربطی به تفکرات دولت ندارد اما باید بدانیم که جریان انحرافی یک جریان ساخته دست اصولگرایان است. اینها می خواهند با تعریف این جریان یک رقابت ساختگی بین خودشان ایجاد کنند تا اگر اصلاح طلبان حضور کم رنگی داشتند، جریان انحرافی را جایگزین اصلاح طلبان کنند و در واقع برای خودشان یک رقیب خیالی بسازند تا به عنوان یک رقابت در انتخابات از آن یاد کنند. اگر چه اصولگرایان علاقه وافری به فضای تک قطبی دارند اما به همان نسبت نیز از یک قطبی شدن فضا و اتهامات ناشی از آن هراس دارند.
* اکنون جریان اصولگرایی از جریان انحرافی اعلام برائت کرده است. چرا با این اطمینان تاکید دارید جریان انحرافی دست پرورده اصولگرایان است؟
** برای آنکه همین اعضای جریان انحرافی با شعار اصولگرایی و با حمایت جدی اصولگرایان روی کار آمد. با وجود همه این برائتها، جریان انحرافی از جریان اصولگرایی قابل تفکیک نیست و همه آحاد مردم بر این باور هستند که جریان اصولگرا در برنامه ای از پیش نوشته، برای خودش یک رقیب فرضی ساخته تا با آن رقابت کند و بتواند جای اصلاح طلبان را نه تنها در انتخابات بلکه در آینده فعالیت های سیاسی کشور پر کند.
* نظر شما در مورد حضور اصلاح طلبان در انتخابات چیست؟
** اصلاح طلبی یک باور مردمی است و جایگاه قابل قبولی در کشور دارد. باید پذیرفت که نیمی از مردم کشور تفکر اصلاح طلبی دارند. بنابراین حضور اصلاح طلبان مشارکت را بالا می برد. نکته ای که نباید فراموش کرد این است که تفکرات اصلاح طلبی در شهرهای بزرگ بسیار بیشتر است که نمونه آن را با رای بالا به اصلاح طلبان در انتخابات گذشته دیده ایم. با این شرایط پیشنهاد من این است که مسئولان امر، شرایط را به نوعی ترسیم کنند که فضا را برای حضور آزادانه اصلاح طلبان باز کنند زیرا تبعات تفکر تک قطبی یک معضل است.
* برخی معتقد هستند همکاری در بین مدیران اجرایی که از یک طیف و جناح باشند، بیشتر است و باعث ترقی می شود. آیا قبول دارید؟
** این گونه نیست. اگر این ادعا درست بود در مدت 6 سال گذشته که جریان اصولگرایی بر کشور حاکم بود و هر سه قوه را در دست داشتند باید کشور حرکت رو به جلویی داشت در حالی که اکنون با اهداف تعیین شده در برنامه توسعه و سند چشم انداز فاصله معناداری وجود دارد. اما نکته مهم این است که بحث انتخابات متفاوت است، زیرا هر انتخاباتی یک جنبه داخلی و یک جنبه خارجی دارد. آقایان باید بدانند که انتخابات تنها یک شعاع داخلی ندارد، بلکه شعاع خارجی هم دارد که تاثیرات آن بسیار بالاتر است. بازتاب خارجی انتخابات به ویژه انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی که بعد از ماجراهای انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری برگزار می شود، بسیار بیشتر از داخل است.
همیشه تاثیرگذاری انتخابات در خارج بیشتر از داخل بوده است. بحثهای دیپلماتیک، روابط اقتصادی، اجتماعی و سیاسی با خارج کشور بستگی به این دارد که انتخابات در ایران چگونه برگزار شود. برای همین است که تاکید دارم در این شرایط حساس و تاریخی کشور، باید فضا را برای فعالیت اصلاح طلبان باز کنند.
* آیا به چندصدایی اعتقاد دارید؟ و اگر اصلاح طلبان اکثریت را داشتند و 3 قوه در اختیار اصلاح طلبان بود، باز هم موافق چند صدایی بودید؟
** فعلا که همه چیز دست اصولگرایان است و هر 3 قوه را در اختیار دارند. فضای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی هم در اختیار آنهاست و به اشکال مختلف برای اصلاح طلبان محدودیت ایجاد می کنند.
* چرا می گویید فضا برای اصلاح طلبان وجود ندارد؟ مگر چه محدودیت هایی برای اصلاح طلبان به وجود آورده اند؟
** اول باید تعریفی از محدودیت داشته باشیم و بعد ببینیم چگونه محدودیت ایجاد کرده اند. محدودیت این نیست که نگذارند نامزد انتخابات شویم یا دست ما را برای انتخاب شدن باز نگذاشته باشند، بلکه بحث بر سر این است که هیات های اجرایی و نظارتی را بدون در نظر گرفتن حق حضور برای اصلاح طلبان انتصاب می کنند. متاسفانه برخلاف قانون، در برخی حوزه های انتخابیه مسئولان اجرایی انتخابات را تغییر می دهند و شاهد تغییر فرمانداران و مسئولان وزارت کشور هستیم. باید از اینها به عنوان محدودیت نام ببریم.
* اشکال این تغییرات چیست؟
** اول اینکه تغییرات برخلاف قانون است و هر چیزی که خلاف قانون است نباید انجام شود. اما اکنون که تغییر ایجاد می کنند باید ببینیم که این تغییرات به کدام سمت و سو است و به نفع چه جریانی اعمال می شود. این اتفاقات به صورت غیرمستقیم نشان می دهد که در آینده چه خواهد شد! اگر یک اصلاح طلب در انتخابات یک شهر ثبت نام کرده است، آقایان سعی می کنند هرکس که به آن نامزد اصلاح طلب منتسب باشد از دستگاه های نظارتی و اجرایی حذف کنند! سوال من این است که چرا باید در این برهه حساس، دست به حذف و جا به جایی مسئولان اجرایی در انتخابات بزنند؟ این رفتارها چه معنایی دارد؟
* بسیاری از نمایندگان و فعالان سیاسی کشور، نسبت به حضور جریان انحرافی در انتخابات و استفاده از بودجه های دولتی برای به دست آوردن کرسی های مجلس سخن می گویند. نظر شما در این مورد چیست؟
** این نیز یکی دیگر از مشکلات انتخابات 12اسفند ماه است. حمایت دولت از برخی نامزدهای انتخاباتی باعث نگرانی هایی شده است. امروز فلان مسئول دولتی به صراحت در حوزه های انتخابیه وارد می شود و از مردم می خواهد که از شخص به خصوصی حمایت کنند و به فردی رای بدهند که مورد وثوق دولت است. این آقایان با این رفتارها باعث می شوند که نتیجه انتخابات ماه ها قبل از برگزاری انتخابات و ریختن رای به صندوق ها، روشن شده باشد. به عقیده ما اینها از بزرگترین تخلفات انتخاباتی است که باید مسئولان هوشیار باشند.
* چرا گمان می کنید که مردم به این حرف های دولتمردان گوش می دهند؟
** به دلیل استدلال های خاصی است که برای مردم به کار برده می شود. آقایان در توجیه اظهاراتشان استدلال می کنند که فلان شخص اصولگراست و تاکنون بارها از دولت حمایت کرده است. تعامل خوبی با دولت دارد و چنان توجیه می کنند که گویی نماینده باید حامی دولت باشد.این آقایان معنای نمایندگی مردم را وکیل الدوله بودن توصیف کرده و از ناآگاهی برخی مردم سو»استفاده می کنند. دولتی ها حمایت های جدی از نامزدهای به خصوصی می کنند و به مردم چنین تفهیم می کنند که هر فردی بتواند با دولت بهتر همکاری کند، برای کشور و نظام و مردم مفیدتراست! در مقابل، نمایندگانی که اصلاح طلب هستند را تخریب می کنند و در توجیه تخریب خودشان می گویند که اصلاح طلبان برای دولت هزینه دارند! سوال من این است که آیا باید نماینده مردم، حامی دولت باشد و یک جانبه نظرات دولت را تامین کند؟
* آیا گمان می کنید که مردم این اظهارات را باور داشته باشند؟
** من نمی خواهم بگویم که مردم به اندازه ای زودباور هستند که به این اظهارات توجه می کنند و این حرف ها را در نظر می گیرند، اما اشکال اینجاست که دولتی ها در سخنرانی هایشان به انتقادهایی که نمایندگان فعلی مجلس شورای اسلامی از دولت داشته اند اشاره می کنند و تمام ناکارآمدی های دولت و مسئولان اجرایی را متوجه نمایندگان منتقد می کنند. آقایان چنین توجیه می کنند که نماینده منتقد با سو»نیت چنین اعتراضهایی می کند. این در حالی است که نماینده معترض در خانه ملت، وظیفه خود را انجام می دهد و عملکرد این نماینده درست است.
از همین لحظه تمام افرادی که از سوی دولت با این صراحت حمایت می شوند و برای آنان هزینه های سنگینی پرداخت می شود باید رد صلاحیت شوند تا مطمئن باشیم هیچگونه سو»نیتی در کار نیست.
امروزه فضای رسانه ای اهمیت ویژه ای دارد و بهترین فرصت برای معرفی کارهایی است که یک نماینده انجام داده است اما با کمال تاسف مشاهده می کنیم که فضای لازم رسانه ای به اصلاح طلبان داده نمی شود، با نگاهی به تعداد و گستردگی رسانه ای ، آیا اصلاح طلبان به صورت مساوی با صولگرایان از مطبوعات و رسانه ها استفاده می کنند؟ آیا مطبوعات توقیف شده اصلاح طلبان به اندازه اصولگرایان است؟ آیا اصلاح طلبان حق دارند آن ادبیات و جملاتی که اصولگرایان در رسانه هایشان به کار می برند، به کار ببرند؟ اگر انتشار ویژه نامه خاتون و اتفاقاتی که در روزنامه ایران افتاد، در هر روزنامه اصلاح طلبی اتفاق می افتاد، آیا بازهم منتشر می‌شد؟
با توجه به تمام این مسایل، چرا روزنامه اعتماد به دلیل مصاحبه با کسی که خاتون را منتشر کرده توقیف می شود در حالی که آن شخص آزادانه می گردد و برای حکم قاضی ارزشی قایل نیست! اگر به راستی فضا باز است، تمام محدودیت هایی که برای اصلاح طلبان وجود دارد برداشته شود و به سایر رسانه های آنان یا رسانه هایی که منتسب به اصلاح طلبان هستند، اجازه فعالیت بدهند. چرا باید بسیاری از فعالان اصلاح طلب حق اظهار نظر و حضور در رسانه ها را نداشته باشند؟ اینکه فرد اصلاح طلب نامزد انتخاباتی بشود و برای گرم کردن انتخابات بیاید اما اجازه نداشته باشد که مصاحبه کند و حرفش را بزند، چه معنایی دارد؟ چرا رسانه ملی و صداوسیما به جولانگاه اصولگرایان تبدیل شده است؟
* مگر نمونه تبلیغات مستقیم برای اصولگرایان را در رسانه ملی سراغ دارید؟
** چه کسی صحبت از تبلیغات مستقیم کرده است؟ منظور من تبلیغات غیرمستقیم است. از مدتها قبل در قالب مناظره ها و جلسات تخصصی تلویزیونی، فقط از چهره های اصولگرا به عنوان کارشناس و صاحب نظر استفاده می شود. بنابراین به صورت غیرمستقیم اصولگرایان را تبلیغ می کنند. سوال من این است که چرا از بین چهره های اصلاح طلب که افراد توانمندی هستند، حتی یک نفر را هم برای مناظره ها و برنامه هایی که در شبکه های مختلف تلویزیونی برگزار می شود دعوت نمی‌کنند؟
انتظار و پیشنهاد من این است که فضا را برای حضور حداکثری فراهم کنند اما این فضا سازی باید منصفانه باشد، نه اینکه آقایان فضای بی هزینه ای را در اختیار اصولگرایان قرار دهند. آقایان باید به خاطر داشته باشند که اگر می خواهند مشارکت حداکثری در انتخابات به وقوع بپیوندد و این حضور حداکثری باعث کاهش یاوه گویی های دشمنان خارجی نظام شود، باید فضا را به نوعی فراهم و آماده کنند تا مشکلی ایجاد نشود. آقایان نباید فراموش کنند که مقام معظم رهبری بر جذب حداکثری و دفع حداقلی تاکید داشتند. مقام معظم رهبری هرگز نفرمودند که در جذب حداکثری، اصولگرایان را در ابتدای لیست قرار دهید اما در دفع حداقلی، اصلاح طلبان را ابتدای لیست قرار دهید. این اشتباه بزرگی است که اکنون آقایان مرتکب می‌شوند.