تاریخ انتشار : ۳۱ خرداد ۱۳۹۱ - ۰۸:۱۷  ، 
کد خبر : ۲۳۶۷۹۴
استقبال اهالی سینما از انحلال خانه سینما

خانه سینما یا مرکز رانت‌خواری و فتنه!


هفته نامه 9دی در شماره 24 در تاریخ 16 مهر خود در مطلب مفصلی با عنوان "این خانه از پای‌بست ویران است" از اولین نشریاتی بود که به افشاگری نسبت به تغییرات در اساسنامه خانه سینما و حذف اعتقاد و التزام به قانون اساسی از اساسنامه خانه سینما، پرداخت.
چندی است بحث انحلال خانه سینما، به یکی از مسائل مهم و اساسی سینما تبدیل شده است. تخلفات مالی عدیده‌، حمایت‌های آشکار از فتنه‌گران در سال 88 و پس از آن، دفاع از مستندسازانی که با بی بی سی همکاری کرده و توسط مراکز امنیتی دستگیر شده بودند، تبدیل خانه سینما به پاتوق چند عضو سیاسی و بی‌اعتنایی به مطالبات صنفی اهالی سینما و از همه مهم‌تر حذف بند اعتقاد و التزام به قانون اساسی از اساسنامه خانه سینما و ... بخشی از دلایل انحلال خانه سینما می‌باشد.
البته از همان روزهایی که در محافل خبری سینمایی بحث انحلال خانه سینما مطرح شد گمانه‌زنی‌هایی در این خصوص در میان اهالی سینما، به گوش می‌رسید. برخی این فرضیه را مطرح کردند که «انحلال خانه سینما» از سوی وزارت ارشاد تنها یک «ژست موقت» برای بهره‌برداری‌های خاص آن هم در آستانه انتخابات می‌باشد.
با نگاهی به مواضع وزارت ارشاد طی این چند هفته به خوبی می‌توان به این نکته پی برد که وزارت ارشاد هنوز عزم جدی برای انحلال خانه سینما از خود نشان نداده است و صرفاً با چند بیانیه و مصاحبه با این موضوع برخورد کرده است.
این گمانه‌زنی‌ها زمانی قوت گرفت که وزارت ارشاد 21 دی روز برگزاری دادگاه، شکایت خود از خانه سینما را پس گرفت و وزیر اعلام کرد، پیگیری‌های خود در این خصوص را از «روال» دیگری دنبال خواهد کرد. به راستی چرا این شکایت با وجود پافشاری که وزارت ارشاد بر روی آن انجام داده بود، به چنین سرنوشتی دچار شد. چرا وزارت ارشاد حاضر نشد در دادگاه حاضر شود و رسماً و قانوناً به «عمر سیاه» «خانه سینما» پایان دهد.
از سوی دیگر گزارش خبری روزنامه ایران، یک روز قبل از تشکیل جلسه دادگاه خانه سینما نیز بر ابهام‌های نظر دولت افزوده است.
روزنامه ایران در این گزارش، دو طرف دعوا یعنی وزارت ارشاد و خانه سینما را به گفت و گو دعوت کرده بود و تلویحاً بحث شکایت وزارت ارشاد از خانه سینما را «غیر ضروری» دانسته بود.
بی شک بحث انحلال خانه سینما موضوعی است که سالها پیش از این می‌بایست انجام می‌شد و قطعاً اقدام قابل دفاعی می‌باشد. ولی چرا یک باره وزارت ارشاد پس از تشکیل دادگاه و انحلال قانونی خانه سینما بحث «گفت و گو» و «مذاکره» را برای حل این مسئله مطرح کرد؟ در هر حال انتظار می‌رود اگر وزارت ارشاد به گرایشات لیبرالی خانه سینما انتقاد دارد در عملکرد معاونت‌های خود و در جشنواره پیش رو فیلم فجر، رفتار ناپسند سال گذشته خود در تجلیل از کیمیایی و عناصر لیبرال سینما را جبران کند.
به هر حال انحلال خانه سینما از سوی بسیاری از اهالی سینما و فرهنگ مورد استقبال قرار گرفت که ما بخشی از آن را در این شماره منعکس می‌کنیم. بی‌شک در آینده از این اقدامات خانه سینما بیشتر خواهیم نوشت.
سید ضیاء هاشمی: خانه سینما به آخر خط رسید
سید ضیاء هاشمی، رئیس اتحادیه تهیه کنندگان: بی درایتی مدیران خانه سینما و حرکت های غیرقانونی که در سال 87 بطور جدی در حیطه کار مدیریت خانه سینما قرار گرفت، این مجموعه را از رویکرد اصلی خود دور ساخت.
وی عنوان کرد: رفتار سیاسی و اعمال تغییرات بدون موافقت وزارت ارشاد در اساسنامه، به نحوی که اختیارات نظارت بر یک صنف را از دولت سلب می‌کند، خانه سینما را به این مرحله از کار رسانده است.
وی ادامه داد: طبق ماده قانونی مصوب مجلس شورای اسلامی در سال 73، وظیفه ثبت، تعلیق و لغو این صنف به وزارت ارشاد واگذار شده است و بر همین قاعده تنها وزارت ارشاد صلاحیت انحلال خانه سینما را دارد.
هاشمی اظهار داشت: تشکیلاتی چون دادگاه تنها برای رسیدگی به تخلفاتی است که در زمینه اساسنامه صورت گرفته و اقداماتی مانند تایید فعالیت یا انحلال این صنف از جمله اموری است که در حیطه کاری وزارت ارشاد قرار می‌گیرد. وی یادآور شد: خانه سینما در دو سال اخیر جایگاه حرفه ای و صنفی خود را از دست داد و با رویکردی اختصاصی و سیاسی اقدام به فعالیت می‌کرد.
رئیس اتحادیه تهیه کنندگان در پایان تاکید کرد: هدف اصلی تغییر ساختار خانه سینما خروج این صنف از دایره تصمیمات شخصی است که در این مسیر نیاز به یک سازمان سینمایی که تمامی اهالی سینمای ایران را شامل شود و بدور از مسائل سیاسی به دنبال حقوق و مسائل صنفی افراد باشد، احساس می‌شود.
داعیه خانه سینما در حمایت از حقوق هنرمندان یک لطیفه است.
اهالی سینما خواهان رسیدگی به تخلفات خانه سینما هستند
علیرضا رئیسیان، کارگردان :این همه سرو صدا از سوی برخی‌ها برای جلوگیری از رسیدگی قانونی به موضوع خانه سینما، هر آدم عاقلی را به شک می‌اندازد/ کجای دنیا برای حمایت از کسانی که جرمی مرتکب شده‌اند، این همه بیانیه صادر می‌کنند؟
این کارگردان همچنین گفتبسیاری از اهالی سینما خواهان رسیدگی به تخلفات خانه سینما هستند. من هم قطعا موافقم که به عملکرد خانه سینما رسیدگی شود.
هیات مدیره خانه سینما هم باید پاسخگو باشند.
اگر تخلفی صورت گرفته باید معلوم شود و اگر خلاف قانون عمل کرده‌اند، آیا باید از مجرم اینگونه دفاع کرد؟
بیانیه‌هایی که عده‌ای در حمایت از خانه سینما صادر می‌کنند، ماهیت خود آنها را روشن می‌کند.
خانه سینما به خانه خاص‌نشینان بدل شده است
حمید بهمنی کارگردان سینما با بیان اینکه خانه سینما بر‌خلاف ادعاهایش، مشکلات سینما و سینمایی‌ها را حل نکرده و باری به این مشکلات افزوده است، گفت: خانه سینما، خانه خاص‌نشینان شده است.
«حمید بهمنی» درخصوص بحث انحلال خانه سینما و بیانیه جمعی از سینماگران در حمایت از خانه سینما، گفت: خانه سینما بر اساس حل مشکلات صنوف سینمایی تأسیس شد و در ابتدای فعالیت‌ در سال‌های 74 که آقای ضرغامی معاونت سینمایی را به عهده داشتند و مرحوم سیف‌الله داد نیز مدیرعامل خانه سینما بودند، این اصل تا حدودی رعایت می‌شد اما به تدریج با تغییر دولت‌ها موضع‌گیری‌های صنفی به موضع‌گیری‌های سیاسی تبدیل شد.
کارگردان فیلم «آن مرد آمد» ادامه داد: عملکردهای چند سال اخیر سینما نه تنها بر خلاف قانون، بلکه برخلاف خط‌ مشی اصلی خانه نیز هست و اینکه ما انحلال خانه سینما را غیرقانونی بدانیم نه منطقی است، نه قانونی!
بهمنی ادامه داد: اگر اساتید سینما که بیانیه داده‌اند، اندکی بصیرت خود را در عمق دهند، متوجه می‌شوند خانه سینما هیچ حرکتی در راستای بهبود شرایط سینماگران انجام نداده‌ است و تنها موضع‌گیری‌های سیاسی است که عملکردهای خانه سینما را هدایت می‌کند.
وی ادامه اظهار داشت: خانه سینما تاکنون کدام یک از مشکلات سینما مانند بیمه، مسکن، مافیای اکران و ... را حل کرده است؟ چرا با وجود تمام ادعاهای خانه سینما در حمایت از سینماگران و اینکه خانه سینما خانه همه سینماگران است هنوز عده زیادی غیر متخصص با سفارشات وارد این عرصه از هنر می‌شوند؟ چرا هنوز هیچ امنیت شغلی برای بنده و سینماگران امثال من معنایی ندارد.
وی در پایان گفت: خانه سینما، خانه خاص‌نشینان شده است و اگر مدیران این خانه حقیقتا راست می‌گویند به همان تساهل و تسامح قانون که در دوران اصلاحات به آن مصر بودند، تمکین و حالا که نوبت به آن‌ها را رسیده از قانون پیروی کنند.
آقایان رؤسای قوا! این اسب چوبین تروا را به آتش بکشید
سهیل کریمی، مستندساز با انتشار نامه‌ای سرگشاده به مسئولان سه قوه کشور با عنوان «آقایان روسای قوا! این اسب چوبین تروا را به آتش بکشید» از سران قوا خواست تا عملکرد خانه سینما را در طول این سالها مورد بررسی قرار دهند. آیت‌الله آملی لاریجانی، آقای دکتر محمود احمدی‌نژاد، جناب دکتر علی لاریجانی، حضرات رؤسای قوای سه‌گانه‌ جمهوری اسلامی! روی سخن‌ام با شماست. شمایی که بازوان اجرا و تفسیر و تأیید قوانین این کشورید.
آقای دکتر لاریجانی، ریاست محترم مجلس شورای اسلامی! شمایی که آینه‌دار سرای تصویب قوانین و مقرّرات این مرز و بوم‌اید،جناب دکتر احمدی‌نژاد، مقام محترم ریاست جمهوری اسلامی ایران! شمایی که پرچم‌دار اجرای قوانین مصوّب در سرای بهارستان‌اید و حضرت آیة‌الله آملی لاریجانی، کرسی‌دار محترم قوّه‌ی قضائیه و قاضی‌القضاة امّ‌القرای جهان اسلام، عزیزانی که بر سریر سیاست و کیسات و فرهنگ ایران عزیز تکیه زده‌اید، این روزها از غائله‌ حساب شده خانه به اصطلاح سینمای ایران چیزی شنیده‌اید؟! آیا برایتان مهمّ است که بدانید «خانه‌ سینما» بر چه مبنا و اصولی پی‌ریزی شده است؟! آیا اصلاً می‌دانید این «خانه» از پای‌بست ویران است؟! بنده نه حقوق‌دانم و نه وکیل این نهاد و آن ارگان که بخواهم موضوع را از جوانب حقوقی و قضایی بررسی کنم. من یکی از اعضاء کوچک و مدّعی خرده‌پای هنر و فرهنگ این وادی ام. یک روزنامه‌نگار و یک مستندساز. و از همین روست که به اقتضای شغل مقدّس‌‌ام، بر خود واجب می‌دانم که از چند و چون وقایع اتّفاقیه سر در آورم. لذا با یک حساب سرانگشتی به موضوعی پی‌می‌برم که اصلاً پیچیده نیست. و کلّاً قابل حلّ است.از طرفی وقتی به مصوّبات و پی‌گیری‌های شما و اسلاف‌تان در سمت‌های زودگذر پیش‌گفته نگاه می‌کنم، متوجّه می‌شوم در این مملکت چنان‌چه کسی قصد فعّالیّت سیاسی داشته باشد، به وزارت فخیمه‌ کشور مراجعه می‌کند. آن‌که به دنبال راه‌اندازی یک نهاد فرهنگی است، به شورای فرهنگ عمومی یا هیأت نظارت بر مراکز فرهنگی دخیل می‌بندد و... و امّا چه می‌شود که «خانه‌ سینما» مجوّز فعّالیت خود را از اداره‌ ثبت شرکت‌ها می‌گیرد؟! یعنی یک نهاد دهان پرکنی چون این خانه‌ کژنهاد، حوزه‌ مسؤولیّتش به قدر یک «مرغ داری» است؟! یا آنانی که خیلی پیش‌ها بر اریکه‌ عروس فرهنگ این کشور لمیده بودند و مؤسس این خانه‌ لانه گونه و مولود نامشروع بودند، رانت موقعیت دولتی خود را در معاونت سینمایی وقت خوردند تا به وقتش آبی را گل‌آلود کنند و ماهی خود بر تور زنند؟
آقایان قانون‌گذار و قانون‌پرداز! چرا در همه‌ این سال‌ها، یک نفر از مأموران شما از چرایی تشکیل یک چنین نهادی و خروجی آن تحقیق نکرد؟ مگر فرهنگ این بلاد بی‌صاحب است که این‌طور به حال خود رها می‌شود تا هر که هر چه خواست سر آن بیاورد؟ چرا همینک که معاونتی در وزرات‌خانه‌ای و حتّی خود آن وزارت‌خانه در تمام این دو سال گذشته، همّتش را مصروف این می‌کند که ابهامات قانونی برطرف شود، صدایی از آن‌جاها که باید، شنیده نمی‌شود، تا امروز سامع زوزه‌ی گرگان و شغالان این سو و آن سوی مرزها نباشیم؟! چرا یکی نیست که بگوید دلیل به آب و آتش‌زدن‌ تقی‌زاده‌ها و مَلکُم خان‌ها و کسروی‌های دوران چیست؟! آیا شمایانی که باید چشم و گوش این نظام باشید، شاهد جشن سینما در پشت دیوارهای تا ثریّا کج رفته‌ این خانه نبودید؟! اگر چیزی ندیده و نشنیده باشید که وامصیبتا! و اگر مطّلع‌اید، پس چرا سکوت و مماشات و اغماض؟! مگر خرناسه‌ آن کفتار پیر را که زمانی نه چندان دور نیز در کنفرانسی در برلین تمامیّت آرمان‌های من و شما را به زیر تیغ خیانت برد، نشنیدید؟ مگر بلندگوهای آن جشن بالماسکه، حنجره‌ی «مُحمل‌باف»ها و «بی‌زایی‌»ها و بی«‌پناهی»های پناه برده به کُنام روباه پیر و مکّار بی.بی.سی. نشده بود؟! مگر در آن نایت کلوب کذایی، از جادّه‌صاف کن توطئه‌ استکبار و القاءکننده‌ توهّم مبارزه با استعمار انگلیس و بی«تقوایی» عالم سینما تقدیر نشد؟ پس شما را چه شده که نه تنها سال‌ها، بلکه در همین یکی دوسالِ آلوده به فتنه‌ فتّانه‌های رنگ و وارنگِ فرنگ و ینگه‌دنیا، وادی فرهنگ را به فراموشی سپردید؟ چرا دستگاه‌های امنیّتی تحت زعامت شما این خانه‌ سست‌ بنیاد عنکبوت را و دیگر لانه‌های فساد آغشته به تباهی و سیاهی را برنمی‌چینند؟ مگر این مملکت قانون ندارد؟ مگر در قانون این مملکت، فرهنگ تعریفی ندارد؟ مگر تفسیر این تعریف، با خون جوانان این مرز و بوم، تثبیت نشده است؟ پس چرا می‌بینید و می‌گریزید؟
هشت صنف سینمای از انحلال خانه سینما حمایت کردند
این هشت صنف سینمایی که مدیریت بدنه اصلی تولید و نمایش سینمای کشور را تشکیل می‌دهند، با انتشار نامه‌ای خطاب به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ‌از عملکرد ‌گروهی که آن‌ها را شاه‌نشین فضای تولید سینمای ایران می‌خوانند برائت جسته و خشنودی‌شان را از انزوای آن دسته که خود را صاحبان فضای فرهنگی سینمای ایران می‌خواندند اعلام می‌دارند.
متن کامل نامه به شرح ذیل است.
بدینوسیله ما اعضای تهیه‌کنندگان سینمای ایران، کانون پخش‌کنندگان سینمای ایران، انجمن سینماداران ایران، انجمن بازیگران سینما و تلویزیون، انجمن سینماگران مستقل، انجمن مؤسسات و شرکت‌های ویدئویی، انجمن مدیران تولید، انجمن مدیران تدارکات و .... که مدیریت بدنه اصلی تولید و نمایش سینمای کشور را تشکیل می‌دهد از اعمال گروهی معدود که تعداد آن‌ها حتی به اندازه انگشتان دست و پا هم نمی‌رسد‌، کسانی که سال‌ها به‌عنوان شاه‌نشین فضای تولید سینمای ایران‌، تمام امکانات وام، رانت، تولید، پخش و جشنواره‌های داخلی و خارجی را قبضه کرده و به دیگران فخر می‌فروختند و عدالت را سرکوب می‌نمودند‌، برائت می‌جوییم و خشنودیمان را از انزوای آن دسته که خود را صاحبان فضای فرهنگی سینمای ایران می‌خواندند اعلام می‌داریم.
در بخشی از نامه آمده است: ‌و نیز بدین‌وسیله آمادگی خود را جهت هر نوع همکاری اعلام و پیشنهاد می‌شود کارگروهی انتخاب گردد تا سریعا صنوف سینمایی بتوانند پس از دریافت مجوز لازم انتخابات واقعی و فراگیر را بر اساس قوانین جاری کشور برگزار نمایند.
خانه سینما را مرکز رانت‌خواری کردند
حسین فرح بخش تهیه‌کننده و کارگردان سینما با بیان اینکه از این به بعد صنوف مستقل عمل می‌کنند، گفت: اصل خانه سینما صنوف هستند که کسی با آن‌ها مشکلی ندارد، این مرکزیت خانه سینما که هیئت مدیره آن است، مثل مسجد ضرار می‌ماند که باید آن را خراب کرد‌.
«حسین فرح‌بخش کارگردان و تهیه‌کننده سینما درباره ارایه بیانیه تعدادی از سینماگران و اقدامات خانه سینما در طول دو دهه فعالیت، گفت: مجمع تولید‌کنندگان که اتحادیه فعلی است در بهمن ۱۳۶۶ شکل‌ گرفت. تا آن زمان هیچ صنفی وجود نداشت. آقایان که راس کار بودند و ترک‌تازی می‌کردند نگران تشکیلات صنفی تهیه‌کنندگان شدند. در اسفندماه ۶۶ معاون وقت سینمایی، مدیرعامل فارابی و مدیرکل اداره نظارت و ارزشیابی هیئت موسس خانه سینما شدند و خانه سینما را به صورت بالقوه تاسیس کردند.
وی در ادامه افزود: مجمع تولید‌کنندگان ادامه پیدا کرد و هرسال قوی‌تر شد تا سال ۷۲ که آقایان متوجه شدند باید مدیریت سینما را واگذار کنند، خانه سینما را از بالقوه به بالفعل رساندند. اگر در ایام مدیریت آقایان خانه سینما تشکیل می‌شد احتمال داشت جلوی مدیریت خانه سینما بایستند و مقاومت کنند، چون اکثر سینما از نوع مدیریت این افراد ناراضی بودند جز یک طیف رانت‌خوار که هنوز هم حضور دارند.
تغییر اساسنامه خانه سینما
فرح‌بخش در ادامه افزود: این طیف سال ۷۲ عوامل خودشان را که بیشتر در تلویزیون فعالیت می‌کردند و کارمند تلویزیون بودند و در حال حاضر صاحب میلیاردها ثروت هستند، تیم درست کردند و گذاشتند در خانه سینما و خودشان از پشت پرده آن‌ها را هدایت کردند. اساسنامه خانه سینما را به صورت غیرقانونی تغییر دادند، در اساسنامه اولیه آمده است مجمع عمومی متشکل از تمام اعضای خانه سینما است اما اساسنامه را به گونه‌ای تغییر دادند که برای انتخاب هیئت مدیره روسای صنوف فقط حضور داشته باشند. اساسنامه تغییر کرد و کاری غیرقانونی صورت گرفت، بدون اینکه که به اطلاع و تصویب شورای فرهنگ عمومی برسد.
خانه سینما از سال ۷۶ رسماً وارد مسایل سیاسی شد
وی در ادامه به فعالیت‌های سیاسی خانه سینما اشاره کرد و گفت: از سال ۷۲ شروع کردند به بزرگ کردن بسیاری از مسایل و از سال ۷۶ خانه سینما را رسماً وارد مسایل سیاسی کردند که از آن‌جا به بعد خانه سینما ضربه‌پذیر شد. هنرمندان هریک نظر و دیدگاه مختلف سیاسی دارند اما نباید تشکیلات سیاسی داشته باشند. خانه سینما یک تشکیلات رفاهی و صنفی است، تشکیلات سیاسی نیست. اگر به هیئت‌مدیره‌های مختلف خانه سینما توجه کنیم خواهیم دید در هیئت مدیره بین ۱۵ تا ۲۰ نفر فقط حضور دارد. یک دوره هیئت مدیره و نایب رئیس هم شدم، من در مقابل این افراد مقاومت کردم، این آقایان تاب نیاوردند و این قدر هجمه آوردند که رها کردم و رفتم. یک دوره بنده بازرس شدم آقای محمدی مدیرعامل آن دوره بود که استعفا داد، زیرا من جلوی رانت‌خواری‌ها مقاومت می‌کردم.
خانه سینما مرکز فتنه شد
فرح‌بخش در ادامه گفت: در سال ۸۶ آمدیم در انتخابات هیئت مدیره شرکت کنیم، آقای درویش و آقای توحیدی بودند و گفتند کسانی که در جشن خانه سینما دچار مشکل شدند، کاندید نشوند. در آن زمان آقایان شفق، مجیدی، توحیدی و درویش بالا ایستاده بودند، گفتم شما چراغ خانه سینما را خاموش کردید و دیگر تمام شد. فاتحه را خواندید چون یک تهیه‌کننده در هیئت مدیره حضور نداشته باشد و آقای میرکریمی رئیس خانه سینما شود، مرکز فتنه می‌شود. ایشان در جلسه‌ای که ۲۰ یا ۳۰ تهیه‌کننده حضور داشتند گفتند چه اشکالی وجود دارد که خانه سینما دو صنف تهیه‌کننده داشته باشد. عامل نفاق میان تهیه‌کنندگان ایشان هستند و همیشه هم گفتم و در هر دادگاهی از این ادعا دفاع می‌کنم. ایشان مؤسس نفاق در خانه سینما است. نماینده اتحادیه را از شورای پروانه ساخت بیرون کشید، برای این که رانت بگیرد از جعفری‌جلوه معاونت سینمایی و رانت‌ها باعث چندپارگی تهیه‌کنندگان شد.
وی در ادامه گفت: این ۹ نفر سینماگری که بیانیه را امضا کردند، خودشان ۱۵۰ میلیارد رانت هستند. آقای مجیدی ۱۰۰ میلیارد گرفته، اگر خانه سینما منحل شود کسی به این افراد رانت نمی‌دهد. با دستور انحلال از لانه‌ها بیرون آمدند.
کسی با صنوف مشکلی ندارد
فرح بخش به خانه سینما اشاره کرد و گفت: اصل خانه سینما صنوف هستند که کسی با آن‌ها مشکلی ندارد. این مرکزیت خانه سینما که هیئت مدیره آن است مثل مسجد ضرار است. این مسجد ضرار را باید خراب کرد‌. به نظر من دکتر حسینی انقلابی‌ترین کار را انجام داد که دستور انحلال را صادر کرد، شاید این چهار هزار نفر عضو از دست این سی یا چهل نفر مرکز حاکمیت خانه سینما خلاص شوند. این سی یا چهل نفر به بدنه صنف کاری ندارد. اکثراً رانت‌ می‌گیرند و فیلم‌ می‌سازند، به طور مثال از ارگان‌های مختلف از جمله شهرداری و فارابی پول گرفتند و پس از آماده شدن فیلم را به حوزه هنری فروختند. اگر خانه سینما منحل شود این رانت‌ها تعطیل می‌شود. گروهی در معرض دید هستند و گروهی دیگر آن‌ها را هدایت و حمایت می‌کنند. اگر مرکزیت خانه سینما نباشد دیگر این رانت وجود نخواهد داشت.
صورتحساب نمی‌دهیم، ۵۰۰ میلیون بدهید
وی به دوران معاونت سینمایی شمقدری اشاره کرد و گفت: جواد شمقدری معاونت جدید از اهالی سینماست، ایشان گفتند من به شما باج نمی‌دهم. به عنوان نمونه آقای عسگرپور و توحیدی در مصاحبه‌های خود اعلام کردند ما دیگر کاندید هیئت مدیره نمی‌شویم اگر ارشاد بودجه خانه سینما را ندهد. من به همراه آقایان ساداتیان، شایسته و کاسه‌ساز با آقای شمقدری جلسه گذاشتیم گفتند شما وکیل هستید، ما با هیئت مدیره خانه سینما مذاکره کردیم، گفتیم صورت حساب‌ها را ارایه دهید تا پول را بدهیم، گفتند ما صورت‌حساب نمی‌دهیم شما ۵۰۰ میلیون تومان را بدهید.
بسترسازی برای ریاست مادام‌العمر
حبیب کاوش کارگردان سینما و سخنگوی شورای نمایش: با تغییر اساسنامه در واقع بستری فراهم شده تا عده‌ محدودی بتوانند به شکل مادام‌العمر به عنوان هیات ‌مدیره خانه سینما فعالیت کنند و با استفاده از این عنوان، رانت‌های مالی یا تقدم در ساخت پروژه‌های فاخر و سریال‌های تلویزیونی را به دست بیاورند.
 متأسفانه سوء استفاده سیاسی که از سال 76 در خانه سینما به نفع تعداد محدودی از افراد آغاز شد هنوز ادامه دارد
 استعفای جمعی هیئت‌مدیره خانه سینما هنوز شرافتمندانه‌ترین راهی است که می‌تواند این خانه را از سراشیبی سقوط و اضمحلال نجات دهد. این هیات ‌مدیره اگر واقعا طبق ادعای خودش معصوم و بی‌گناه باشد در انتخابات مجدد دوباره به جای خود بازمی‌گردد.
بسیاری از سینماگران از انحلال خانه سینما استقبال کردند
سید احمد نجفی بازیگر گفت: بنده اطلاع دارم که بسیاری از اهالی سینما و برخی از صنوف سینما از موضوع انحلال خانه سینما استقبال کرده اند.
متاسفانه افرادی در خانه سینما هستند که نمی‌خواهند اختلاف این مرکز و وزارت ارشاد تمام شود/ هر زمانی که به انتخابات نزدیک شده‌ایم، رفتارهای خاصی از برخی اعضای خانه سینما دیده می‌شود که جای تامل دارد
این عضو شورای عالی سینما افزود: به عنوان یک بازیگر سینما می‌گویم که برخی از مدیران خانه سینما به دلیل امیال شخصی خودشان در حال نابود کردن اعضای صنوف هستند.
خانه سینما همیشه به جای تعامل در تعارض و دامنه‌دار شدن اختلافات دست زده است
جمال شورجه کارگردان: یک تدبیر درستی و مدیریت دلسوزی در خانه سینما نبود، وگرنه کار به اینجا نمی‌کشید و به انحلال نمی‌انجامید.
به شیوه مسالمت‌آمیزتری هم می‌شد این مسأله را مدیریت کرد، اما از آنجا که مدیران خانه سینما به نوعی خودشان را تافته جدابافته از دیگر مجموعه مدیران می‌دانند، این اتفاق نیفتاد.
 بعد از تغییرات سیاسی بعد از دولت نهم و انتخابات سال 88 و بحث فتنه، سیاست‌ها و عملکرد‌های خانه سینما، کاملا با سیاست‌های دولت و در تعارض بوده و این ریشه تمام اختلافات بود.
 قرار بود پس از تشکیل سازمان سینمایی، صنوف زیرمجموعه آن بروند و سازمان سینمایی پاسخ نیازهای صنفی آنها را بدهد و این اتفاق باید تاکنون می‌افتاد.
 خانه سینما توانایی پاسخگویی به اصناف سینمایی را ندارد و خدماتی به صنوف سینمایی نمی‌دهند و جالب است در این وضعیت از موضع قدرت با دولت صحبت می‌کنند.
 هنوز منابع مالی خانه سینما و صنوف از طریق 2 درصد فروش فیلم‌ها توسط دولت تامین می‌شود.
 برای انتخابات شورای مرکزی خانه سینما، 27 نماینده صنوف می‌آمدند و به راحتی افراد هیات مدیره با لابی انتخاب می‌شدند و دیگر اعضای صنوف در این انتخابات دخیل نبودند.
 تغییرات اخیر اساسنامه به شورای فرهنگ عمومی که مجوز خانه سینما را داده اعلام نکردند.
خانه سینما همیشه به جای تعامل در تعارض و دامنه‌دار شدن- اختلافات دست زده است.
 چطور شورای فرهنگ عمومی وقتی مجوز می‌دهد قانونی است ولی وقتی منحل می‌کند و مجوز را می‌خواهد بگیرد قانونی نیست؟
 خانه سینما باید زیرنظر سازمان سینمایی بیاید و تبدیل به باشگاه اصناف سیما و پاسخگو شود و به صنوف خدمات بدهد.
 تهدیدآمیز صحبت کردن از سوی خانه سینما درست نیست و اینطور نیست که همه صنوف با هیات مدیره هماهنگ باشند. شاید تعدادی از سران صنوف به دلیل اینکه با اینها همگام هستند با آنها همسو شوند ولی چون تا کنون نتوانسته‌اند پاسخگوی اصناف سینمایی باشند نمی‌توانند بدنه سینما را با خود همراه کنند
 اینها اگر واقعا دغدغه تهاجم فرهنگی دارند بیایند با مراکز فرهنگی نظام تعامل کنند و در مقابل تهاجم فرهنگی کار کنند.

نظرات بینندگان
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
نشریات