چرا مجلس به این طرح رأی نداد؟

گروه سیاسی: مجلس شورای اسلامی هفته گذشته به دو فوریت طرحی رأی نداد که موضوع آن شفاف سازی هزینه‌های انتخاباتی بود. بر اساس این طرح که با رد شدن فوریت آن، عملاً تا مدت طولانی به بایگانی و صف طرح‌ها و لوایح متعدد بدون اولویت پیوست، کاندیداها باید همراه فرم ثبت‌نام، لیست تمامی دارایی‌های منقول و غیرمنقول خود و همسر و فرزندان خود را اعلام کنند و حداکثر 24 ساعت پس از پایان زمان قانونی تبلیغات نیز گزارش مکتوب عملکرد و هزینه‌های انتخاباتی خود و منابع تأمین آنها را به هیأت‌های اجرایی و نظارت تحویل دهند.
نکته جالب ماجرا آن‌جا بود که 100 نماینده این طرح دو فوریتی را امضا کردند اما زمانی که به صحن علنی آمد، فقط 56 نفر به دو فوریت آن رأی دادند.
رأی ندادن به طرح شفاف سازی هزینه‌های انتخاباتی در حالی است که برخی نمایندگان در طی هفته‌های گذشته مدعی هزینه کردن از طرف دولت در انتخابات شدند و انتظار می‌رفت که در کنار طرح شعاری مسائل، نسبت به فراهم شدن ساز و کار قانونی افزایش مراقبت‌ها اقدام کنند تا شائبه سیاسی بودن طرح این مسائل با انگیزه تشویش در اذهان عمومی و در مقابل اقدام عملی مؤثر نکردن ایجاد نشود.
همچنین، در شرایطی که رهبر معظم انقلاب در طی ماه‌های گذشته سه بار در مورد نزدیک شدن به کانون‌های قدرت و ثروت هشدار جدی داده‌اند، این انتظار وجود داشت که مجلس بستر قانونی برخورد با این پدیده شوم را فراهم کند اما مجلس هشتم در ماه‌های پایانی فعالیتش در این زمینه نیز خوب عمل نکرد تا علاوه بر زمین ماندن تشدید ساز و کارهای قانونی برای اجرای دستور رهبری، برخی بدبینی‌ها نیز در میان مردم ایجاد شود که علت مخالف با شفاف‌سازی هزینه‌های انتخاباتی در آستانه انتخابات چیست.
در این زمینه، بخش خبری پیک بامدادی نیز با انتشار گزارشی به بررسی موضوع اینگونه پرداخت: «می‌گویند وقتی فرستاده سفیر بریتانیا، کاغذ امضا شده‌ای را جلوی سیدحسن مدرس، نماینده مجلس شورای ملی گرفت، سید پرسید این چیست؟ فرستاده گفت چک است. آن را به بانک ببرید و پول نقد بگیرید. مدرس پاسخ داد به سفیر انگلیس بفرمایید من فقط سکه طلا قبول می‌کنم؛ آن هم به شرطی که سکه‌ها را در روز روشن بار شتر کنند و پیش چشم همه برایم بیاورند. فرستاده، پاسخ مدرس را برای سفیر برد. سفیر گفت مدرس سکه نمی‌خواهد؛ آبروی ما را می‌خواهد بریزد.
از آن ماجرا حالا 80-90 سالی گذشته است. دیگر نه پای مدرس در میان است و نه سفیر انگلیس اما ماجرای چک‌ها همچنان پابرجاست. هزینه‌های تبلیغاتی نامزدها هر سال بیشتر می‌شود و بر تعداد صفرهای چک‌های اهدایی افزوده می‌شود اما هیچ پولی بار شتر نمی‌شود و در شهر نمی‌چرخد. تبلیغات متنوع نامزدها جلوی چشمان مردم است اما شاید کمتر کسی از میزان این هزینه‌ها و پشتیبان مالی آنها باخبر باشد، شنیده‌ها تا صدها میلیون تومان حکایت دارند.
جواد آرین‌منش نماینده مردم مشهد در مجلس، هزینه تبلیغات برخی نمایندگان را تا 500 میلیون تومان هم تخمین می‌زند. از سوی دیگر، دخل و خرج هزینه‌های تبلیغات وقتی روشن نباشد، رد و تأییدی بر این سخنان نمی‌توان زد. همین‌قدر معلوم است که هزینه تبلیغات گاه تا چند برابر حقوق دوره کامل نمایندگی در مجلس است.
آن‎طور که حمید رسایی، نماینده مردم تهران و از طراحان و کسانی که در موافقت با این طرح در صحن علنی سخن گفت اشاره می کند: حقوق نمایندگان مجلس به طور متوسط دو میلیون تومان است. با این میزان حقوق، مشخص نیست نماینده‌ای اگر از فرد یا گروهی مبلغی را قرض گرفته باشد، چگونه باید آن را جبران کند و بپردازد؟ الا آنکه کمک‌های فی سبیل‌الله بوده و کِشنده چک، جز رضای حضرت حق منظور دیگری نداشته باشد! وقتی هم که چک‌ها برای رضای خدا کشیده نشود، اتفاقاتی که در مجلس رخ می‌دهد، قطعا مورد رضایت پروردگار نخواهد بود.
چطور می‌شود یک نماینده مجلس گاهی صدها میلیون تومان تا یک میلیارد تومان خرج می‌کند تا به این جایگاه برسد؟ قطعاً کسی که این میزان هزینه می‌کند، به دنبال درآمدهای دیگری به غیر از حقوق نمایندگی مجلس است که این جایگاه ایجاد می‌کند. مردم البته همان‌طور که رهبر انقلاب تذکر دادند، باید مراقبت کنند و ببینند کسی که پول هنگفت خرج می‌کند، تردید نداشته باشند که این به دنبال حق ملت نیست. این پول‌ها یا از مراکزی می‌آید که کانون‌های ثروت می‌شوند مثل بخش‌هایی از دولت یا شهرداری یا حتی غیر از این مانند یک کارخانه‌دار یا یک سرمایه‌دار. کلا این ماجرا مربوط می‌شود به سرمایه‌دارانی که اگر مصوبه‌های مجلس به نفع آنها باشد، اگر صد میلیون خرج کرده‌اند، با فشار یک دکمه از سوی نمایندگان میلیاردها تومان سود می‌کنند. نمونه‌های این ماجرا در کاهش تعرفه خودرو دیده شد.
همه این مسائل وقتی است که چک‌ها در پشت پرده کشیده می‌شوند و سکه‌ها بار شتر نمی‌شوند تا مردم رنگ طلاها و بارنامه آن را ببینند. شتر تبلیغات البته دیروز تا دم در خانه بهارستانی‌ها هم رفت ولی دست از پا درازتر برگشت. نمایندگان مجلس در جلسه علنی هفته قبل خود با فوریت طرحی مخالفت کردند که در صورت تصویب نهایی آن، هزینه‌های تبلیغات داوطلبان انتخابات مجلس شفاف‌ و هزینه‌های غیرمتعارف به سلب صلاحیت کاندیدا منجر می‌شد. این موضوع هفته گذشته و در کمتر از دو ماه مانده به انتخابات مجلس نهم مطرح شده بود.در حالی که پیش از این برخی از نمایندگان مجلس مدعی بودند دولت در صدد است با هزینه‌های هنگفت برخی افراد را وارد خانه ملت کند، خود با شفاف‌سازی درخصوص این موضوع موافقت نکردند. بر اساس این طرح، فوریتی که با عنوان اصلاح موادی از قانون انتخابات هفته گذشته در دستور کار نمایندگان قرار گرفت، داوطلبان انتخابات باید همراه فرم ثبت‌نام، لیست تمامی دارایی‌های منقول و غیرمنقول خود و همسر و فرزندان خود را اعلام کنند و حداکثر 24 ساعت پس از پایان زمان قانونی تبلیغات نیز گزارش مکتوب عملکرد و هزینه‌های انتخاباتی خود و منابع تأمین آنها را به هیأت‌های اجرایی و نظارت تحویل دهند.
طراحان همچنین ارتکاب تخلفاتی از جمله تبلیغات و هزینه‌های غیرمتعارف، تبلیغات انتخاباتی پیش از موعد، دادن وعده‌های بیش از حد اختیارات قانونی، اقدامات ضد امنیت ملی در تبلیغات انتخاباتی از قبیل ایجاد اختلافات قومی و قبیله‌ای، زیر سؤال بردن سلامت انتخابات، هتک حرمت و حیثیت نامزدهای انتخاباتی و زیر سؤال بردن سلامت نظام اسلامی و عملکرد مسئولین نظام را موجب سلب صلاحیت کاندیدا حتی تا تأیید نتایج نهایی تعیین کرده بودند.
جواد کریمی قدوسی، از طراحان این طرح اظهار داشت: این طرح با انگیزه پاسخ‎گویی شفاف و انقلابی به تحقق فرمایشات مقام معظم رهبری در سازوکار ورود نمایندگان به مجالس تدوین شده است. هر چند دو فوریت این طرح به امضای 100 تن از نمایندگان رسیده بود اما در مجلس تنها 56 رأی موافق کسب کرد.این اقدام عجیب و غیرقابل پیش‌بینی نمایندگان درحالی هفته گذشته توسط رسانه‌های خبری مخابره شد که رهبر معظم انقلاب پیش از این بارها بر لزوم دوری نمایندگان از کانون‌های قدرت و ثروت و همچنین رأی ندادن مردم به این افراد هشدار داده‌اند. حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در سفر چند ماه پیش خود به استان کرمانشاه، در جمع صدها هزار نفر از مردم این استان اظهار داشتند: "با هر انتخاباتی خون تازه‌ای در رگ‌های کشور تزریق می‌شود و به همین خاطر طی سال‌های متمادی دشمن خواسته است که در ایران یا انتخابات نباشد یا کمرنگ باشد. انتخابات برای کشور، نظام و مردم در همه دوره‌ها یک دستاورد بزرگ است و حضور و شرکت مردم در انتخابات آینده مجلس باید وسیع و گسترده باشد. البته مردم در انتخابات مجلس نهم، باید نمایندگانی را انتخاب کنند که به کانون‌های ثروت و قدرت وصل نباشند و بر طبق وظایف انقلابی خود عمل کنند."»