مجلسی می‌خواهیم که با انحراف‌ها برخورد کند

روزی امام فریاد می کشید که مجلس باید عصاره فضایل ملت باشد، بررسی کنید ببینید که در حال حاضر چقدر فاصله وجود دارد میان گفته های امام و وضع موجود. زمانی قرار بود که مجلس عصاره فضائل ملت باشد اما این عصاره ملت در حال حاضر اینگونه بی اهمیت شمرده می شود و ناتوان است. ابوالقاسم سرحدی زاده که روزگاری وزیر کار و امور اجتماعی در دولت میرحسین موسوی بود، انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی را مهم می داند، از اینرو که معتقد است مجالس گذشته نتوانستند در راس امور باشند.
سرحدی زاده در مورد فعالیتهای اصولگرایان و اختلاف بین آنها و نیروهای دولتی در انتخابات پیش رو خاطرنشان کرد: فکر می کنم این جبهه هایی که در جریان اصولگرایی تشکیل شده است، به دنبال میوه چینی از درخت بارور انقلاب هستند که خود سهم چندانی در پیروزی انقلاب نداشته اند. این افراد در حال حاضر که صحنه را خالی از انقلابیون راستین، همراهان واقعی امام و همچنین زخم خوردگان انقلاب اسلامی می بینند، جای آنها را گرفته اند. باید توجه کرد مجلسی که از چنین عناصری که تنها برای بهره برداری خودشان و نه فقط برای انقلاب اسلامی در مجلس حضور پیدا می کنند، نمی توانند حافظان واقعی انقلاب باشند; خیلی تعجب آور است که دولت انواع و اقسام اقدامات خلاف قانون را انجام می دهد ولی از مجلس صدایی بلند نمی شود، من نمی دانم که کارکرد مجلس چیست، مانند داستان های کهنه شده که ابتدا مردم انقلاب می کردند بعد که انقلاب پیروز می شد، می گفتند که رهبران انقلاب هستند و ما باید به سراغ زندگی خود برویم و کار را به دولت و مجلس بسپاریم.
وی در گفت وگو با سایت قانون با اشاره به اینکه ما در حال حاضر نیازمند مجلسی هستیم که واقعا به داد این مردم برسد و به فکر آنها باشد و با ناهنجاری ها و انحرافاتی که به صورت های مختلف شاهد آن هستیم، برخورد کند، یادآور شد که اگر مجلس نهم واقعا مجلس حافظ ارزش ها باشد، بی شک در مقابل این ناهنجاری ها و انحرافات سکوت نخواهد کرد. نمی دانم با اوصافی که در مجلس فعلی شاهد آن هستیم چه انتظاری می توان از مجلس آتی داشت. به طور قطع زمانی که عناصر دلسوخته انقلاب و چهره های برجسته خارج از گود باشند، مجلس نخواهد توانست به وظایف قانونی خود عمل کند; مجلسی که قرار بود در راس امور باشد امروز در انتهای امور هم نیست. دولت به سادگی تمام مجلس را بازی می دهد و به او دهن کجی می کند و مجلس هم قدرت برخورد با دولت را ندارد.
سرحدی زاده در پاسخ به سوالی که مجلس های اخیر چقدر با آموزه های امام(ره) تطابق دارد؟ گفت: برخی چیزها امروز فراموش شده اهدافی که مدنظر امام(ره) بود با چیزی که امروز رایج شده به کل متفاوت است. روزی امام فریاد می کشید که مجلس باید عصاره فضایل ملت باشد، بررسی کنید ببینید که در حال حاضر چقدر فاصله وجود دارد میان گفته های امام و وضع موجود زمانی قرار بود که مجلس عصاره فضائل ملت باشد اما این عصاره ملت در حال حاضر اینگونه بی اهمیت شمرده می شود و ناتوان است امام واقعا به مردم اهمیت می داد و آنها را ولی نعمت خود می دانست و می خواست که مردم در قدرت نقش اساسی و واقعی داشته باشند از این رو معتقد بود عصاره نقش آفرینی ملت در مجلس می تواند جلوه کند تا مقابل خودرایی ها و خودسری ها گرفته شود.
این فعال سیاسی در مورد اینکه آیا شما تایید می کنید که عده ای برای رسیدن به مقاصد خود از امام هزینه می کنند؟ اظهار داشت:همین طور است، ما تمام انقلاب مان در گروی امام(ره) است اما در حال حاضر حرکات و اقداماتی را شاهد هستیم که به نظر می رسد به دنبال محو اسم و رسم امام هستند. بطور مثال همین اقدامی که در دهه فجر درباره مراسم ورود نمادین امام انجام دادند، بسیار جای تعجب است. ببینید به چه کارهایی متوسل شده اند، عناصر و یاران نزدیک امام را از تصاویر محو می کنند، دست به تحریف تاریخ زده اند و مشخص نیست که هدف آنها از این اقدامات چیست; مجلس خالی از ارزش ها ناخواسته به اهداف دشمن کمک می کند و آنها هم از این مسئله خوشحال خواهند شد، متاسفانه با وجود مشکلات متعدد در جامعه، مجلس همچنان به تایید کارهای دولت می پردازد و جز استثنائاتی که در مجلس حضور دارند، اکثریت در خاموشی به سر می برند و گویی در این مملکت هیچ مشکلی وجود ندارد که آنها در صدد رفع آن بر آیند.
وی در مورد اصلاح طلبان مبنی براینکه کنار کشیده اند، خاطرنشان کرد: اصلاح طلبان کنار نرفتند بلکه آنها را کنار گذاشتند. اصلاح طلبان هیچگاه از مسوولیت خویش شانه خالی نکردند و همچنان در حد توان به وظایف خود عمل می کنند، اما باید چه کنند زمانی که شرایط فراهم نیست، اصلاح طلبان همیشه برای خدمت گزاری آماده هستند اما کسانی که از اساس با انقلاب بیگانه بودند و حتی بعضا به این انقلاب و نیروهای آن دهن کجی می کردند امروز جلودار شده و اصلاح طلبان را کنار زدند.
سرحدی زاده درباره محور شعارهای دولت های نهم و دهم که عدالت بود، آیا عدالت تحقق یافته یا اینکه تنها برای جذب مردم این شعار سر داده شد؟ گفت: در حال حاضر جز عسرت و سختی برای طبقه کارگری چیزی نمانده است و نمی دانم که ادامه این وضعیت به کجا خواهد انجامید. گویی عمدی در کار است که هم قصد دستکاری در قانون کار را دارند و هم با تصمیم گیری هایی که در مورد حداقل دستمزد کارگران دارند، وضعیت معیشت آنها را خراب کرد ه اند. در سال های جنگ باوجود مشکلات فراوان، هیچ گاه این طبقه به فراموشی سپرده نشد و مسئولان نیز معتقدبودند به دلیل اینکه این طبقه از سازندگان اصلی جامعه هستند از این رو حداقل باید تاحد توان تلاش کرد کارگران زندگی آبرومند و معتدلی داشته باشند.
وی در مورد بهبود شرایط کارگران و پرداخت یارانه نقدی تاکید کرد: دو برابر پولی که به مردم داده می شود را از آنان می گیرند. میزان پرداختی یارانه را با بهای آب، برق و گاز مقایسه کنید و متوجه خواهید شد که مردم مجبور هستند چند برابر یارانه دریافتی پول قبوض را پرداخت کنند. به نظر من پرداخت یارانه ها یک کار تبلیغاتی بود که معلوم نیست که چه سرانجامی خواهد داشت و مجلس نیم بند نیز بابت این مسئله هر روز انتقاد کرده و صدای اعتراضش بلند است; به هرحال عاقبتی نخواهد داشت چرا که به نظر می رسد این اقدام بدون مطالعه و تنها برای تبلیغات بوده است. اگر این کار با نیت خدمت به خلق بود، به طور قطع نتیجه می گرفت اما مطمئن هستم که این کار رنگ و بوی تبلیغات دارد و راه به جایی نخواهد برد.
این فعال سیاسی در پاسخ به سوالی که عملکرد مجالس پنجم و ششم را با مجالس هفتم و هشتم در قبال جامعه کارگری چگونه ارزیابی می کنید؟، بیان داشت که ما در مجالس پنجم و ششم تمام توان و تلاش خود را برای حفاظت از قانون کار بکار گرفتیم چراکه معتقد بودیم این قانون تا حدودی پاسخگوی نیاز طبقه کارگر است. از سوی دیگر اقداماتی را برای ارتقای وضعیت بهداشت و آموزش این طبقه انجام دادیم. در آن زمان سعی کردیم با تقویت خانه کارگر به تفریحات، آموزش و حتی مشکلات حقوقی جامعه کارگری کمک کنیم. اما همانطور که بیان کردم عمده فعالیت ما در مجلس، حمایت از قانون کار بود چرا که عده ای در تلاش بودند این قانون کنار گذاشته شود و به صورت دیگری تصویب شود. البته در آن زمان دولت هم کمک های فراوانی می کرد و نسبت به این طبقه ناآشنا نبود. اما در حال حاضر شنیده می شود که نمایندگان به دنبال تغییر قانون کار بوده و به انحای مختلف می خواهند به تشکیلات کارگری ضربه بزنند. از سوی دیگر در مجالس هفتم و هشتم دیگر نمایندگان کارگری وجود نداشتند و تنها نماینده این قشر، دبیرکل خانه کارگر بود.