20 سال مذاکرات بیهوده

زهرا عباسی
پس از آغاز مذاکرات سازش در دهه 90 قرن بیستم برخی از رهبران فلسطینی به تحقق حکومت فلسطین در بیت المقدس امیدوار شدند اما پس از گذشت یک دهه از آغاز مذاکرات سازش با به بن بست رسیدن همه تلاش های صلح و سازش بار دیگر انتفاضه به عنوان شیوه ای نو در مبارزه مردم فلسطین ظهور یافت.
برای پایان دادن به مناقشه اعراب و اسرائیل تاکنون طرح های مختلفی عنوان شده است اما نتایجی دربر نداشته است، از جمله این طرح ها می توان به کنفرانس مادرید، توافقات اسلو 1 و 2، مذاکرات کمپ دیوید، طرح موسوم به نقشه راه و طرح شارون برای اختلاف افکندن بین فلسطینیان اشاره کرد.
طرح خاورمیانه بزرگ نیز که بر مبنای گزارش توسعه انسانی برنامه عمران سازمان ملل ارائه شد و قرار شد طرح اصلاحی در خاورمیانه برای حل و فصل مناقشه اعراب و اسرائیل براساس قطعنامه ها و قراردادهای بین المللی باشد با موفقیت مواجه نشد و طراحان این نقشه به اهداف ظاهری و پنهانی خود نرسیدند.
هرچند دو طرف اسرائیلی و فلسطینی مذاکرات صلح را به دلیل فشار از سوی آمریکا، سازمان ملل، اتحادیه اروپا و روسیه ادامه داده اند لیکن انجام این مذاکرات تاکنون بدون رسیدن به هیچ نتیجه ای ناکام مانده و طرفین یکدیگر را مسئول شکست مذاکرات معرفی می کنند.
«محمود عباس» رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین بارها به شکست نشست های مذاکراتی به منظور از سرگیری روند مذاکرات سازش اعتراف کرده و می گوید، سرسختی رژیم صهیونیستی و مخالفت با بیان موضع آشکار در قبال دو مسئله مرزها و امنیت که کمیته چهارجانبه بین المللی خواستار آن شده است نشست های مذاکراتی را به شکست کشانده است. «ریاض المالکی» وزیر خارجه تشکیلات خودگردان فلسطین نیز با اشاره به 20سال مذاکرات بیهوده تشکیلات خودگردان با رژیم صهیونیستی اذعان می کند که این سال ها به هدر رفته است و نتیجه ای جز شکست و بدتر شدن وضعیت فلسطینیان درپی نداشته است.
وی خاطرنشان می کند، پس از شروع مجدد مذاکرات سازش، عملیات شهرک سازی در داخل سرزمین های فلسطینی بیشتر شده است و مواضع نهادهای بین المللی و کشورهای مختلف که تنها به محکوم کردن و ابراز نارضایتی از تجاوزات رژیم صهیونیستی محدود می شود نتایج واضح و مثبتی برای مسئله فلسطین دربر نداشته و ملت فلسطین را از اقدامات ددمنشانه این رژیم نجات نمی دهد.
گستاخی رژیم صهیونیستی پس از آغاز دوباره مذاکرات سازش به توسعه شهرک سازی محدود نشد و این رژیم با نقض قوانین بین المللی علاوه بر بازداشت بسیاری از شهروندان فلسطینی شماری از نمایندگان مجلس قانونگذاری فلسطین از جمله «عزیز الدویک» رئیس این مجلس را ربود.
بمباران مناطق مختلف غزه، توقیف کشتی های امدادرسان به غزه و تلاش برای به شکست کشاندن توافقات آشتی ملی فلسطین از جمله راهکارهایی است که رژیم صهیونیستی پس از مذاکرات سازش آنها را در پیش گرفته است.
به عبارتی دیگر از سرگیری مذاکرات سازش با رژیم صهیونیستی که به عقیده دیگر گروه های فلسطینی اقدامی یک جانبه از سوی تشکیلات خودگردان فلسطین محسوب می شود به ویژه آن که جنبش حماس از اساس آن را رد می کند به مثابه سرپوشی بر اقدامات تجاوزکارانه این رژیم به شمار می رود و حکومت جهانی و متقابلا حمایت قدرت های غربی از این اقدامات هر روز بر شدت آن می افزاید.
این درحالی است که بنیامین نتانیاهو نخست وزیر رژیم صهیونیستی در اظهاراتی گستاخانه مدعی شده که فلسطینی ها همکاری لازم را در مورد مذاکرات صلح انجام نمی دهند و امیدواریم سر عقل بیایند تا بتوانیم مذاکراتی جدی انجام دهیم...
وی همچنین مدعی شد که هر راه حلی که در زمینه حل مناقشه با فلسطینی ها مطرح می شود باید امنیت اسرائیل را تضمین کند.
با این حال محمود عباس رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین و گروهش بر این مذاکرات دل بسته و اعلام کرده اند که به مذاکره ای پایبند هستند که به پایه گذاری کشور فلسطین منجر شود.
پافشاری مقامات تشکیلات خودگردان فلسطین بر ادامه مذکرات شکست خورده با رژیم صهیونیستی تنها به ضرر منافع ملی فلسطین خواهد بود به عبارتی دیگر از سرگیری مذاکرات سازش با رژیم صهیونیستی که گروه های فلسطینی با آن شدیدا مخالف هستند می تواند اختلافات داخلی فلسطین را احیا کند.
ادامه مذاکرات سازش با رژیم صهیونیستی اجرای مفاد توافقنامه آشتی ملی فلسطین را در معرض خطر جدی قرار می دهد و تلاش های آشتی ملی را به بن بست خواهد کشاند، تلاش هایی که پس از پنج سال به ثمر نشست و اکنون با اصرار تشکیلات خودگردان فلسطین برای ادامه مذاکرات سازش رو به نابودی است.
سفر اخیر دبیرکل سازمان ملل متحد به خاورمیانه و دیدار با مقامات تل آویو و رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین دقیقا در راستای ادامه روند سازش بین طرفین فلسطینی و اسرائیلی صورت گرفت.
بان کی مون از رژیم صهیونیستی خواست تا به شهرک سازی های خود پایان دهد تا طرف فلسطینی را دوباره به میز مذاکره بکشاند درحالی که این رژیم درخواست سازمان ملل متحد را رد و اعلام کرد که به این سیاست های توسعه طلبانه اش ادامه می دهد.
رژیم اسرائیل پس از چند دور مذاکرات نشان داد که به هیچ راهکار جدیدی برای به نتیجه رسیدن مذاکرات پایبند نیست و حملات و تجاوزات مکررش به مناطق فلسطینی و ادامه شهرک سازی از سیاست های جدی این رژیم برای مقابله با فلسطینی ها به شمار می آید.
در هر صورت مرگ روند صلح اعراب و اسرائیلی ها در آینده ای نه چندان دور در تاریخ ثبت خواهد شد و مذاکرات سازشی که هرچند گاه میان طرف فلسطینی و اسرائیلی بی نتیجه پایان یافته درس عبرتی برای کسانی خواهد شد که به رژیم صهیونیستی یا تشکیلات خودگردان دل بسته بودند و تصور می کردند رژیم اشغالگر حاضر است حتی برای مدت کوتاهی دست از سیاست های تجاوزکارانه خود بردارد. مقامات تشکیلات خودگردان نیز برای رسیدن به صلح، امیدشان به آمریکاست، آمریکایی که هیچ گاه حاضر نیست منافع صهیونیست ها را فدای منافع فلسطینی ها کند.
هم اسرائیلی ها و هم فلسطینی ها می دانند که آرامش نسبی حاکم بر کرانه باختری و غزه موقتی است و تا زمانی که رژیم اشغالگر دست به حمله و تجاوز به مناطق فلسطین می زند و حاضر نیست به اشغال پایان دهد نمی توان امیدی به صلح داشت.