وحدت اصولگرایان باید قبل از مجلس نهم شکل بگیرد

تأکید‌ مدام رهبری بر موضوع وحدت
تمامی این موضوعات در حالی است که رهبر معظم انقلاب اسلامی نیز بارها بر اهمیت وحدت در جامعه تأکید‌ کرده‌اند، اما آنچه از روند فعلی جریانات سیاسی آن هم پس از انتخاباتی باشکوه بر می‌آید، این نکته نمود پیدا می‌کند که همچنان وحدت مورد نظر در میان جریانات اصولگرایی تحقق نیافته است. بی‌شک اصولگرایانی که با پشت سر گذاشتن انتخاباتی مهم در دوازدهم اسفند، بار دیگر در معرض انتخاباتی دیگر قرار گرفته‌اند، ‌باید بر این نکته واقف باشند که با کنار گذاشتن خط و ربط‌های سیاسی خود که اتفاقاً تمامی این‌ها در زیر یک چتر بزرگ به نام اصولگرایی شکل گرفته است، به سمت وحدتی بروند که بار دیگر مشارکتی نظیر آنچه در انتخابات دوازدهم اسفند شکل گرفت در فضای کشور به وجود بیاید؛ موضوعی که مقام معظم رهبری در دیدار خود با کارگزاران نظام بر آن تأکید می‌کنند و با اشاره به لزوم ایجاد وحدت در سطوح مسئولیتی بالا، به صراحت می‌فرمایند:«من روى اتحاد تکیه می‌کنم. اتحاد و همدلى بین مسئولان کشور یک فریضه است. تعمد در مخالفت با آن، امروز یک خلاف شرع است، به خصوص در سطوح بالا. همه به این توجه داشته باشند. دشمن از اختلافات کوچک، یک مسئله‌ى بزرگ می‌خواهد بسازد، نباید بگذارید.
اینجور نیست که هر اختلافى بین دو مسئول یا بین دو دستگاه، فاجعه‌اى باشد، نه، بالاخره ممکن است مجلس در یک زمینه‌اى جهت‌گیرى‌اى داشته باشد، دولت جهت‌گیرى دیگرى داشته باشد، عقایدشان، سلایقشان مختلف باشد، اینها فاجعه نیست اما این اختلافات را تبدیل‌کردن به شکاف‌هاى غیر‌قابل پر‌شدن و زخم‌هاى غیر‌قابل علاج، خطاى بسیار بزرگى است.»
فضای جدید سیاسی پس از انتخابات تاریخی
در عین حال، فضای سیاسی کشور پس از انتخابات ۱۲ اسفند شکل تازه‌ای به خود گرفته است. از یک سو فتنه‌گرانی که دل خوش به مشارکت پایین مردم بودند و می‌کوشیدند تا از طریق تحریم انتخابات اثبات کنند که کناره‌گیری‌شان از معادلات سیاسی هزینه‌های سیاسی برای نظام به دنبال خواهد داشت، با شکستی بزرگ روبه‌رو شدند و حتی شاهد بودند که سید محمد خاتمی به عنوان لیدر جریان اصلاحات نیز به سخنان آن توجهی نکرد و خود را به پای صندوق‌های رأی رساند تا سهمی در این مشارکت ۶۴ درصدی داشته باشد و از سوی دیگر وابستگان به جریان انحرافی بودند که کمترین اقبال در سراسر کشور به آنها صورت گرفت تا ثابت شود که الزاماً در اختیار داشتن قدرت و سرمایه نمی‌تواند زمینه ساز گرفتن آرای عمومی باشد.
از این رو با توجه به این شرایط، اصولگرایان باید با پشت سر گذاشتن موانع تحقق وحدت در میانشان، تا زمان انتخابات بعدی که در اردیبهشت ماه برگزار خواهد شد، اثبات کنند که هنوز این توانایی را دارند که مشارکتی بالا در کشور رقم بزنند و البته وقتی رقابت در دور دوم تقریباً رقابتی بین خود اصولگرایان است، ارائه نکردن لیست واحد به این معنی است که اصولگرایان نمی‌توانند قبل از مجلس متحد شوند پس شاید نتوانند پس از تشکیل مجلس نهم هم به اتحاد برسند!
از دیگر سو با توجه به اینکه امروز اصولگرایان اداره‌کننده اصلی کشور هستند، این وحدت درون‌حزبی می‌تواند کمک بزرگی برای ایجاد وحدت در میان مسئولان و محقق‌کننده سخنان رهبری پیرامون وحدت در جامعه باشد.
راهکار چیست؟
اما تأکیدات بر موضوع وحدت به معنای کنار کشیدن عده‌ای به نفع عده دیگر نیست، چراکه این کنار کشیدن و اعلام انصراف باعث می‌شود که کاندیداهای دیگر به دور دوم انتخابات راه یابند. از این رو بهترین عملکرد در این دوره حضور پر قدرت تمامی کاندیداهای راه یافته به دور دوم، در انتخابات اردیبهشت ماه است، اما در کنار این حضور پر قدرت می‌توان لیستی را به عنوان لیست مشترک و توصیه شده توسط هر دو گروه در اختیار مردم قرار داد تا عملاً مانع از حضور و رأی آوری پنج نفر دیگر غیر‌اصولگرا که به دور دوم راه یافته‌اند، باشیم.
اما دلیل تمامی این تأکیدها برای تحقق وحدت میان گروه‌های اصولگرا چیست؟ ‌این سؤالی است که باید پاسخ آن را در جریان انتخابات جست‌وجو کرد، چراکه پس از شش دوره موفقیت در جریان انتخابات‌ مختلف در کشور، حالا با کمرنگ شدن فعالیت جریان اصلاحات به دنبال وقایع سال ۸۸، شانس این قشر از سیاسیون وطنی برای پیروزی در انتخابات مجلس نهم به اوج رسیده و حضور وحدت آفرین آنها در این انتخابات خواهد توانست خلأ غیبت جریان اصلاحات را که قصد داشت بی‌نام و تحت پوشش مهره‌های سفید در این رقابت سیاسی شرکت کنند پر کند؛ خلأیی که اصلاح‌طلبان معتقدند باعث کمرنگ‌شدن حضور عمومی در عرصه انتخابات خواهد شد، اما اصولگرایان اعتقادی بر‌خلاف آنها دارند و می‌گویند که با توجه به اقدامات اصلاح‌طلبان در جریان وقایع پس از انتخابات دهم ریاست جمهوری و اثبات مخالفت آنان با کلیت نظام، سبد رأی حامیان قبلی اصلاحات به سمت اصولگرایان رفته است و این بهترین موقعیت برای اثبات آن است که نظام سیاسی ایران بدون حضور اصلاح‌طلبان چندان متضرر نخواهد بود، بنابراین در نگاه نخست تحقق این وحدت در میان اصولگرایان زمینه‌ساز حضور حداکثری مردم در پای صندوق‌های رأی خواهد بود تا تجربه شیرین حضور ۶۴ درصدی مردم در انتخابات ۱۲ اسفند را زنده کند.