هراس غرب از بازگشت پوتین (بخش دوم و پایانی)

آمریکا و پیروزی پوتین
از سوی دیگر، تحلیل‌گر سیاسی، اقتصادی و نظامی نام‌ آشنای آمریکا معتقد است بسیاری از آمریکایی‌ها به دلیل ترس از شروع جنگی مجدد، پیروزی پوتین در انتخابات ریاست جمهوری را مثبت ارزیابی می‌کنند.‏
«مایکل برنز» در مصاحبه‌ای با خبرنگاران اظهار داشت: بسیاری از آمریکایی‌ها به پیروزی پوتین در انتخابات دید مثبتی دارند و با به قدرت رسیدن مجدد وی نفس راحتی کشیدند.‏
برنز دلیل این امر را ترس مردم آمریکا از شروع جنگی دیگر می‌داند. جنگ علیه سوریه و تهدید ایران عواقب نامطلوبی خواهد داشت و آمریکا مجبور است به منظور تامین هزینه‌های مالی آن پول بسیاری قرض کند.‏
بدین ترتیب، پیروزی پوتین در انتخابات ریاست جمهوری برای بسیاری از مردم آمریکا مایه آرامش است.‏
وی بیان کرد از نظر بسیاری از آمریکایی‌ها، دو جنگ آمریکا علیه افغانستان و عراق، کریه بود. جنگ علیه عراق، دروغ حکومت به مردم و جنگ علیه افغانستان، تباه کردن پول و زندگی بسیاری از افراد بود.‏
برنز معتقد است سیاست‌ آمریکا در دستان مثلث آهنی متشکل از لابیست‌های اسرائیلی، نظامیان و مدیران مالی است که هزینه‌های بسیاری را در نتیجه‌ این جنگ‌ها به کشور تحمیل کردند و اکنون به دنبال جنگ‌های دیگری هستند، اما مردم آمریکا خواهان آتش بس و دست کشیدن از جنگ هستند.‏
وی اضافه کرد: دولت آمریکا خدمات مراقبت بهداشتی، مراقبت درمانی سالمندان، امنیت اجتماعی و تمامی انواع خدمات داخلی را کاهش داد، اما در همین حال هزینه‌های جنگ را افزایش داد. این وضعیت بسیار بدی در سطح ملی و بین‌المللی است.‏
برنز گفت: من گمان می‌کنم علی‌رغم تمامی موانع، پوتین در رقابت در عرصه روابط بین‌الملل، موفق خواهد شد.‏
بمباران خبری
در چنین شرایطی، رسانه‌های غربی به دنبال اعلام پیروزی ولادیمیر پوتین در انتخابات ریاست جمهوری روسیه، بمباران خبری علیه این انتخاب را که پیش از انتخابات در لفافه صورت می‌گرفت، آشکارا آغاز کردند. رسانه‌های تصویری «فرانس‌ـ24»، «یورونیوز»، «سی.ان.ان» و «بی.بی.سی» باهدف قرار دادن نتایج انتخابات روسیه، حملات رسانه‌ای گسترده‌ای علیه نامزد پیروز ترتیب دادند. ‏
شبکه تلویزیونی سی.ان.ان از «جول دورتی» خبرنگار اعزامی خود به مسکو در باره وقوع تقلب گسترده در انتخابات ریاست جمهوری روسیه پرسش کرد و نظر گروه ناظران بین المللی بویژه «سازمان امنیت و همکاری اروپا» را در این باره جویا شد.
‏وی در لفافه به اختلاف فاصله آرای پوتین با سایر رقبا اشاره کرد و گفت که این امر که می‌تواند نشانه‌ای از وجود تقلب در این انتخابات باشد و آن را یک پیروزی سهل همچون آب خوردن برای فرد پیروز توصیف کرد. ‏
شبکه تلویزیونی «بی.بی.سی» نیز دوربین‌های خبری خود را به کافی نت‌های شهر مسکو برد و در ارتباط با پیروزی پوتین در این دور از انتخابات، بر مخالفان، وبلاگ‌نویسان شبکه‌های اجتماعی و فعالانی که همسو با غرب هستند، متمرکز شد و با آنها به گفتگو پرداخت. ‏
بی.بی.سی دراین مورد، نظر «آلکسی ناوالنی» یکی از رهبران معترضان و وبلاگ نویسان مسکو را جویا شد. ‏
ناوالنی از برگزاری تظاهرات گسترده طی هفته‌ها و ماه‌های آینده در مخالفت با برگزاری و نتایج این انتخابات خبر داد و گفت: شهروندان روسیه به ویژه در شهرهای بزرگ، این انتخابات را به رسمیت نشناخته و آن را غیر قانونی می‌دانند. آنان همچنین پوتین را به عنوان رئیس‌جمهوری روسیه به رسمیت نمی‌شناسند. ‏
شبکه تلویزیونی «یورونیوز» نیز به دنبال اعلام نتایج روسیه، از زاویه ضد پوتین دوربین خود را تنظیم کرد. ‏
خبرنگار این شبکه خبری به میان جمعیت شرکت‌کننده در جشن پیروزی پوتین در مسکو رفت و در حالی که بسیاری از این پیروزی، شکست غرب و لزوم درس گرفتن آمریکا از این انتخابات سخن می‌گفتند، به نقل از یکی از شرکت‌کنندگان گزارش داد که به هر نفر از کسانی که در مسکو برای این پیروزی گردهم آمدند، 1000 روبل پول پرداخت شده است! ‏
در همین حال یورونیوز به سراغ «کریل روگو» تحلیلگر سیاسی در مسکو رفت و به نقل از وی گزارش داد که تغییرات در روسیه، با پیروزی پوتین با مانع مواجه می‌شود و این کشور در سال‌های پیش رو با بی‌ثباتی سیاسی فزاینده مواجه خواهد بود. ‏
شبکه تلویزیونی «فرانس 24» نیز در واکنش به نتایج انتخابات روسیه به بررسی وضعیت اقتصادی و بودجه روسیه تحت رهبری پوتین و پس از وی پرداخت. ‏
این شبکه گزارش داد که بین سال‌های 2000 تا 2008 میلادی که پوتین عهده دار مقام ریاست جمهوری روسیه بود، تراز بودجه این کشور در ابتدای سال 2000 میلادی حدود مثبت 8 درصد تولید ناخالص داخلی کشور بود و در پایان دوره ریاست جمهوری وی، این میزان به مثبت 5 درصد تولید ناخالص داخلی تنزل پیدا کرد. ‏
در زمانی که وی از این سمت کنار رفت، تراز بودجه روسیه در سال 2009 میلادی ناگهان به زیر صفر و به حدود منفی 7 درصد تولید ناخالص داخلی رسید و تا به امروز هر چند از این میزان کاسته شده، اما همچنان روسیه با کسری بودجه و تولید ناخالص داخلی منفی روبرو است. ‏
وحشت غرب
پیروزی قاطع پوتین بر رقبای خود در ششمین انتخابات ریاست جمهوری روسیه واکنش‌ها و بازتاب‌های متفاوتی در غرب داشت و همانگونه که ذکر شد، رسانه‌های غربی با ته مایه وحشت و نگرانی از زوایای مختلف به این رویداد مهم سیاسی پرداختند.
غربی‌ها که همواره از بازگشت مجدد پوتین به راس ساختار قدرت در روسیه وحشت داشتند و در ماه‌های گذشته تبلیغات رسانه‌ای گسترده و همه جانبه‌ای را برای منصرف کردن وی از نامزدی انتخابات ریاست جمهوری اجرا کردند، اکنون در مقابل عمل انجام شده قرار گرفته‌اند. ‏
جهان غرب به رغم گریزناپذیری از قبول واقعیت تلخی به نام بازگشت پوتین، همچنان سیاست اقناع افکار عمومی جهان مبنی بر خطرناک بودن رهبر بزرگ روس‌ها را به شکلی مرموز و دو پهلو دنبال می‌کند که بهترین مصداق آن را می‌توان در پوشش خبری رسانه‌های غربی از مهم‌ترین رویداد سیاسی روسیه مشاهده کرد. ‏
در همین راستا مجله آلمانی «اشپیگل» نوشت: ولادیمیر پوتین که هنوز از نظر قانونی نخست وزیر روسیه است، بلافاصله پس از پایان رأی‌گیری، پیروزی خود را جشن گرفت. ‏
این مجله آلمانی با اشاره به اینکه پوتین از آغاز مبارزات انتخاباتی از شانس بیشتری نسبت به دیگر نامزدها برای پیروزی برخوردار بود، ادعاهای مخالفان پوتین مبنی بر وقوع تخلفات گسترده انتخاباتی را برجسته کرد و افزود: شخصیت‌های مخالف حکومت روسیه انتخابات ریاست جمهوری را ناسالم خوانده و خواهان برگزاری تجمع‌های اعتراض‌آمیز به نتایج آن شدند. ‏
مجله معروف «فوکوس» هم در مقاله‌ای با عنوان «ولادیمیر پوتین، قدرتمندترین سیاستمدار روسیه به کاخ کرملین باز می‌گردد»، بخش عمده‌ای از فضای خود را به بازتاب تحرکات گروه‌های سیاسی مخالف دولت روسیه اختصاص داد و نوشت: ناظران بیش از 3200 مورد تخلف در انتخابات ریاست جمهوری روسیه ثبت کردند و پوتین باید برای مواجهه با اعتراضات آماده شود. ‏
روزنامه آلمانی «دی ولت» نیز با انعکاس خبر پیروزی پوتین در انتخابات ریاست جمهوری و اشاره به اینکه نباید روسیه تحت حکومت پوتین را سیاهنمایی کرد، زیرا این کشور با شوروی تفاوت اساسی دارد، بار دیگر تصویر میراث تلخ دوران جنگ سرد و ذهنیت منفی بر جای مانده از آن دوران نزد غربی‌ها را نسبت به روسیه جانشین شوروی سابق به تصویر کشید. ‏
نشریه انگلیسی «فایننشال تایمز» هم که به دشمنی با شخصیت‌های سیاسی مستقل جهان معروف است، با انتقاد تند از بازگشت پوتین به کرملین نوشت: در روسیه وضعیت همانند سابق است و قدرت پوتین کاهش نیافته است. ‏
این روزنامه انگلیسی افزود: با توجه به تقلب‌هایی که در انتخابات صورت گرفته، نتیجه وعده‌های پوتین مبنی بر انجام اصلاحات از هم اکنون روشن و مشخص است. ‏ «اشتوتگارتر تسایتونگ» روزنامه دیگر آلمانی هم نوشت: روسیه با گذشته به طور اساسی تفاوت کرده است و اقدامات پوتین همگام با تغییرات وعده داده شده از سوی وی، در تعیین سرنوشت آتی این کشور نقش تعیین‌کننده‌ای دارد. ‏
در این گزارش آمده است: پوتین در آغاز دوره اول ریاست جمهوری خود، کشوری در آستانه فروپاشی را به ارث گرفت، اما روسیه اکنون به مراتب قدرتمندتر و مستقل شده است. ‏
در همین حال کارشناسان سیاسی روس با اشاره به جنجال رسانه‌ای غرب برای پیشداوری در مورد وقوع تقلب‌های گسترده انتخاباتی در ششمین دوره انتخابات ریاست جمهوری روسیه، سیاست کج دار و مریض غربی‌ها در قبال بازگشت پوتین را امری عادی تلقی کردند.
آنان با اشاره به تلاش ناموفق غرب برای جریان‌سازی مخالف دولت روسیه در انتخابات دسامبر سال گذشته دوما به منظور بسترسازی برای وقوع انقلاب رنگی در این کشور، گفتند که چهره واقعی سیاست‌های مداخله‌جویانه غرب در امور داخلی روسیه تحت رهبری پوتین، از این پس بیشتر آشکار خواهد شد. ‏
ظهور روسیه در ابعاد جدید
بی‌تردید با نمونه‌هایی که ذکر شد، پیروزی پوتین برای سومین بار در انتخابات ریاست جمهوری روسیه، نگرانی غرب را به دنبال داشته است، چرا که این کشورها نمی‌توانند نگرانی خود را پنهان ‌کنند.
‏ انتخابات اخیر ریاست جمهوری روسیه حائز اهمیت بسیاری است، نه از آن جهت که با آرامش برگزار شد یا اینکه مردم روسیه توانستند بر مداخلات خارجی در این انتخابات فائق آیند، بلکه از آن جهت که این انتخابات می‌تواند، بسیاری از مناسبات و معادلات بین‌المللی را دستخوش تغییر و تحول کند. ‏
انتخاب پوتین به ریاست جمهوری روسیه دست‌کم به دو دلیل عمده از اهمیت بسزایی برخوردار بود. دلایلی که از دید رسانه‌ها و محافل سیاسی منطقه‌ای و بین‌المللی مخفی نماند. ‏
دیدگاه‌های شخصی پوتین و موقعیت راهبردی روسیه در عرصه بین‌المللی، دو ویژگی عمده انتخابات ریاست جمهوری این کشور بوده و هستند. ‏
از آنجا که ترکیب این دو ویژگی می‌تواند متغیرهای جدید و حتی غیرقابل پیش بینی را در معادلات منطقه‌ای و بین‌المللی وارد کند، انتخابات اخیر ریاست جمهوری روسیه را باید نقطه عطفی در روند سیاسی جهان ارزیابی کرد. ‏
پس از فروپاشی اتحاد شوروی، روسیه مدتی در انزوا بسر برد و از نقش آفرینی در ابعاد منطقه‌ای و بین‌المللی بازماند. آمریکا و کشورهای غربی با استفاده از این خلأ، افق‌های سیاسی، نظامی و اقتصادی جدیدی برای خود ترسیم کردند. ‏
مرزهای این خلأ تا به آنجا کشیده شد که کشورهای غربی تا حیات خلوت روسیه نیز رسیدند. مداخلات کشورهای غربی در حوادث گرجستان، منطقه قفقاز و اوکراین از آن جمله است. ‏
شکل‌گیری حوادث و مداخلات خارجی در منطقه به گونه‌ای بود که روسیه در دوره بوریس یلتسین با مخاطرات جدی مواجه شد.
هنگامی که پوتین برای اولین بار وارد کرملین شد با آگاهی از این مسائل تلاش کرد روسیه را به هویت و جایگاه خود بازگرداند.
پوتین طی دو دوره ریاست جمهوری خود توانست بر بسیاری از مشکلات داخلی، روسیه فائق آید و اینک با پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری به نظر می‌رسد که روسیه با پشت سر گذاردن بخش عمده‌ای از مشکلات داخلی، متوجه مسائل منطقه‌ای و بین‌المللی خواهد شد.
این همان نکته‌ای است که نگرانی عمده کشورهای غربی، بویژه آمریکا را به دنبال دارد. ‏
پوتین در اولین سخنرانی خود پس از انتخابات گفت: این فقط یک انتخابات نبود، بلکه آزمونی مهم برای تمامی مردم روسیه بود؛ آزمونی که حکایت از بلوغ سیاسی مردم و استقلال کشور دارد.
مخاطب این سخنان پوتین، قطعاً کشورهای مداخله‌گر غربی هستند.
این موضعگیری پوتین نشان می‌دهدکه سیاست خارجی از اولویت‌های دولت پوتین خواهد بود و این رویکرد کار را برای واشنگتن و متحدان این کشور در عرصه بین‌المللی و منطقه‌ای بسیار دشوار خواهد کرد. ‏
مواضع پوتین به وضوح حکایت از آن دارد که کرملین مداخلات سیاسی، نظامی و اقتصادی غرب و بویژه آمریکا را در منطقه و حتی در عرصه بین‌المللی تحمل نخواهد کرد. ‏
و بالاخره اینکه انتخابات روسیه از آن جهت که موجب می‌شود این کشور در ابعادی جدید وارد عرصه بین‌المللی شود، بسیار دارای اهمیت است. ‏
سخن آخر اینکه ظهور ایران به عنوان یک قدرت منطقه‌ای در کنار برجسته‌تر شدن نقش چین و روسیه به عنوان قدرت‌های سیاسی، اقتصادی و نظامی قطعاً مناسبات و معادلات جاری حاکم بر منطقه و جهان را تغییر خواهد داد؛ روندی که به معنای تغییر جایگاه متغیرها و توابع در معادلات جهانی است و این امر دشواری‌های عمده‌ای را برای قدرت‌های مداخله‌گر به وجود می‌آورد.