بودجه 91، آزمون اصولگرایی

 علی رضائی
اعضای کمیسیون تلفیق لایحه بودجه ۱۳۹۱ کل‌کشور در جلسه روز یک‌شنبه خود پس از چندین جلسه بحث و بررسی، کلیات لایحه بودجه را برای اولین بار با ۱۵ رأی موافق، ۱۹ رأی مخالف و ۱ رأی ممتنع تصویب نکردند اما بعد از سخنان علی لاریجانی رئیس مجلس شورای اسلامی در جلسه روز گذشته کمیسیون تلفیق، یک رای‌گیری در جلسه انجام شد و سه چهارم از اعضای این کمیسیون با رای‌گیری مجدد برای کلیات لایحه بودجه موافقت کردند. بعد از این بود که اعضای این کمیسیون رای خود را در مورد کلیات لایحه اعلام کردند و در پایان با ۲۰ رای موافق، ۵ رای مخالف و ۴ رای ممتنع از مجموعه ۲۹ رای کلیات لایحه بودجه سال ۹۱ تصویب شد.
درک مصلحت بزرگ و اصلی نظام در برابر مصالح فرعی
تصویب لایحه بودجه یک روز پس از رد آن اگرچه مانع خساراتی شد که ممکن بود بر کشور تحمیل شود، اما به هر حال در نوع خود و به اندازه خود تاثیرات منفی را به جای گذاشت؛ تاثیراتی که می‌توان در چند بخش به آن اشاره کرد:
الف: سنجیدن نفع کلی کشور در برابر نفع جزئی موردی است که در رد و سپس تصویب لایحه بودجه ۹۱ از سوی برخی از نمایندگان مجلس نادیده گرفته شد. بی‌تردید همانگونه که علی لاریجانی رئیس مجلس شورای اسلامی روز گذشته مواردی را در جلسه کمیسیون تلفیق در راستای توجیه نمایندگان ابراز داشت، مصلحت کشور در شرایط فعلی، رد لایحه بودجه را تأیید نمی‌کند. لاریجانی در جلسه روز گذشته کمیسیون تلفیق به موضوع مذاکرات آتی ۱+۵ هم اشاره و تأکید کرد:«باتوجه به اینکه این مذاکرات در پیش است و زمان گذشته و امروز ۲۱ فروردین است به صلاح نیست که کلیات رد شود؛ ضمن اینکه اگر لایحه به صحن مجلس فرستاده شود، مجلس به آن رأی می‌دهد و لایحه دوباره به کمیسیون برمی‌گردد و ثمره‌ای در رأی ندادن شما وجود ندارد و فقط یک وقتی گرفته می‌شود و شرایط کنونی کشور ایجاب می‌کند که وحدت بیشتری وجود داشته باشد و رهبری هم توصیه‌هایی در این رابطه کرده‌اند؛ گرچه ایراداتی در لایحه بودجه وجود دارد و ممکن است برخی افراد به آن اعتراض داشته باشند ولی مصلحت این است که کلیات لایحه بودجه تصویب شود. » بر این اساس از اعضای کمیسیون تلفیق در خانه ملت که به طور کامل از اوضاع کشور مطلع هستند و قطعا آینده سیاسی کشور را در نظر گرفته‌اند، باید پرسیده شود که آیا مصلحت بزرگ و نفع کلی کشور با رد لایحه بودجه محقق می‌شد که به این اقدام روی آوردید؟
حال اگرچه لایحه بودجه ۹۱ خالی از اشکال نیست و با ابهامات و نقایص مختلفی مواجه است و نفع و مصلحت جزئی حکم بر رد آن می‌کند، اما با کمی دوراندیشی و در نظر گرفتن مصلحت بزرگتر و توجه به دیدگاه رهبر معظم انقلاب در اصلی و فرعی کردن مسائل، می‌توان دریافت که در شرایط فعلی از همان ابتدا و در جلسه نخست کمیسیون تلفیق باید تصمیمی در قبال بودجه ۹۱ گرفته می‌شد که روز گذشته با تصویب آن گرفته شد. قطعا در شرایط فعلی با تصویب لایحه بودجه و جلوگیری از خطرات بزرگی که با رد لایحه بودجه ممکن بود، رخ دهد، می‌توان در آینده نقایص بودجه را نیز جبران کرد و بدین‌ترتیب مصلحت کوچکتر را که توجه به آن نیز بسیار ضروری است، صورت تحقق بخشیم و در واقع با این گام‌های پله به پله و «اهم فی الاهم کردن مسائل» اول مسئله اصلی را در نظر گیریم و از مسئله فرعی هم غافل نشویم.
اختلاف میان دولت و مجلس اصولگرا به ضرر کل جامعه
ب: رد لایحه بودجه ۹۱ و بلافاصله یک روز پس از آن، تصویب بودجه در کمیسیون تلفیق، ‌بازتاب‌هایی را در سطح داخلی و خارجی بر جای گذاشت که برآیند آن در نگاه کلی اختلاف میان دو قوه مقننه و مجریه را به ذهن مخاطب انتقال می‌دهد. القای اختلاف میان مجلس و دولت در شرایطی صورت می‌گیرد که چند ماه بیشتر تا پایان کار نمایندگان این مجلس باقی نمانده است و فرصت دولت دهم نیز یک سال و چند ماه دیگر به پایان می‌رسد و این در حالی است که هم مجلس هشتم و هم دولت دهم از میان اصولگرایان انتخاب شده‌اند. با این حساب باید پرسید که دود اختلاف میان دولت و مجلس اصولگرا در شرایط کنونی به چشم چه کسانی فرو می‌رود؟ طبیعی است که دود این اختلاف به چشم اصولگرایان فرو می‌رود و در پایان کار نه تنها چیزی از اینگونه عملکردهای اختلافی عاید اصولگرایان و مردم نمی‌شود که زیان عمومی را در سطح جامعه جاری می‌کند.
سوژه‌ای برای تخریب اصولگرایان توسط اصلاح‌طلبان
ج: طبیعی است که اختلاف اصولگرایان در شرایط فعلی، اولین بهره را نصیب اصلاح‌طلبان می‌کند. به گونه‌ای که آنان منتظر هر فرصتی هستند تا از کوچکترین اختلافات میان اصولگرایان، کوهی از اختلافات میان این طیف سیاسی را در رسانه‌های خود انتشار دهند. بر همین اساس، اصلاح‌طلبان و رسانه‌هایشان در برابر موضوع رد و تصویب لایحه بودجه ۹۱ که مسئله کوچکی هم نبود، بیکار ننشستند و به قدری به این موضوع پرداختند که معلوم بود به دنبال صید ماهی از آب گل‌آلود می‌گردند. براستی چرا باید کاری توسط اصولگرایان انجام شود که با دست خود، بزرگترین سوژه‌های تخریبی را به رقبای خود دهند؟