دیدار با اصحاب رسانههای کویت
* گزارشگر: ایران در منطقۀ ما کشوری مهم و استراتژیک و نقش مؤثر آن در امنیت و معادلات منطقه در هیچ سطحی قابل انکار نیست و به همین دلیل ایران باید نقش سپر اطمینان را برای مسلمانان و اعراب منطقه ایفا کند. نظر شما چیست؟
** رئیس جمهور:
بسماللهالرحمنالرحیم
الحمدلله رب العالمین و الصلوة والسلام علی سیدنا و نبینا محمد و آله الطاهرین و صحبه المنتجبین
بسماللهالرحمنالرحیم
اللهم عجل لولیک الفرج والعافیة والنصر واجعلنا من خیرانصاره و اعوانه والمستشهدین بین یدیه.
آقایان و خانم ها! خیلی خوش آمدید. از ملاقات با شما بسیار خوشحال هستم. ملاقات ما ملاقاتِ برادران و خواهران دینی و ایمانی است.
مطالب بسیار خوبی را مطرح فرمودید. فکر میکنم همۀ مطلب همین چیزی بود که جناب عالی مطرح کردید. جمهوری اسلامی ایران و دولت آن براساس اعتقادات و فرهنگ عمل میکند. ما معتقدیم که ملتها و دولتهای منطقۀ ما همه با هم برادر ایمانی و فرهنگیاند.
رابطۀ بین برادران باید بسیار صمیمانه، سازنده و همافزا باشد. ما غم و غصۀ پیشرفت و امنیت ملتهای منطقه را غم و غصۀ پیشرفت و امنیت خودمان میدانیم. وقتی روابط برادرانه شد، دیگر برادر کوچکتر و بزرگتر معنا ندارد. رابطۀ برادری براساس صمیمیت، محبت و علاقه است. ما همیشه برای همه حتی فراتر از منطقۀ اسلامی و همسایگی خواستار امنیت و پیشرفت بودیم.
ما فکر میکنیم در جامعۀ انسانی هم روابط باید بر اساس صمیمیت، محبت و احترام باشد چه برسد به محدودۀ اسلامی که ما تعهد مضاعفی نسبت به یکدیگر داریم.
پیامبر عزیز ما فرمان داده است که ما با هم برادر، با محبت، صمیمی باشیم و صادق باشیم. این سیاست کلی جمهوری اسلامی و ملت ایران است.
اشاره فرمودید که مسایلی در منطقه هست. درست است. اما سؤال این است که آیا این مسایل ریشۀ درون منطقهای دارد یا از بیرون تحمیل شده است؟ بین ملت عراق و کویت چه مشکلی وجود دارد؟ چرا باید مشکل وجود داشته باشد؟ ما با هم برادریم. آیا کویت میخواهد به حقوق عراق تجاوز کند؟ عراق میخواهد به حقوق کویت تجاوز کند؟ خیر، اگر چنین چیزی باشد که از دایرۀ برادری و اسلامی خارج است. اما چرا اختلاف هست؟ من اعتقاد دارم این اختلاف تحمیل از بیرون است. دیگران تحمیل میکنند. چرا ما باید با هم اختلاف داشته باشیم؟ بنده به عنوان یک برادر در جلسۀ شورای کشورهای خلیج فارس حاضر شدم و اعلام کردم که ما برادر هستیم و باید با هم کار کنیم. ما هم منافع و هم دشمنان مشترک داریم. امکان ندارد کشورهای ما بدون همکاری و صمیمیت بتوانند منافع و امنیت خود را حفظ و پیشرفت کنند. ممکن نیست. در منطقۀ خلیج فارس ما همه به هم پیوستهایم. هیچ کشوری به تنهایی نمیتواند بگوید کارها را انجام میدهم و به بقیه کاری ندارم.
ایران بگوید فقط من هستم، بقیه دیگر نیستند. ممکن نیست. ما با هم هستیم و باید در بخشهای اقتصادی فرهنگی، سیاسی و امنیتی کارها را با هم جلو ببریم.
خوشبختانه،کشورهای ما هم کشورهای ثروتمندی هستند. کشورهای فقیر و ضعیفی نیستیم. هم به لحاظ فرهنگی، هم اقتصادی و هم نیروی انسانی ثروتمند هستیم. اگر اینها را کنار هم بگذاریم، آیا نیازی به دیگران پیدا میشود که بیایند اختلاف و تحمیل ایجاد کنند؟ ما از اول میدانستیم که اگر صدام فرصت پیدا کند تحت تأثیر القائات دشمنان حتماً به کشورهای عربی حاشیۀ خلیج فارس حمله خواهد کرد و دیدیم که این اتفاق افتاد. بعد از اینکه از حمله به ایران فارغ شد یا در برابرش سدی پیدا شد، بلافاصله به کویت حمله کرد. ما آن حمله را به شدت محکوم کردیم و در کنار دولت و ملت کویت ایستادیم، چون آن کار را غلط و نقشۀ اروپاییان و امریکاییان میدانستیم. آنها نمیخواهند ما کشورهای پیشرفتهای باشیم.
تنها راه پیشبرد سیاستهای آنها فاصله و اختلاف میان ماست. البته در هر جا به بهانهای سعی میکنند اختلاف بیندازند. ما سعی کردیم این فاصلهها را برداریم. بنده هم به کشورهای کویت، بحرین، امارات، عمان و قطر سفر کردم و با سران آنها دست برادری دادم و همه جا گفتم ما برادریم.
این یک سیاست تغییر ناپذیر است. از اختلافات در منطقۀ ما جز دشمن کسی سود نمیبرد. هیچ کشوری در منطقۀ ما از اختلافات سود نخواهد برد. ما ترکیه را هم جزء برادرانمان میدانیم و با آن کشور روابط بسیار خوبی داریم. اما بالاخره دشمنان آنجا سپر موشکی نصب میکنند، خودشان هم اعلام میکنند که این سپر علیه ایران است. حتماً ما باید عکسالعملی نشان بدهیم. این عکسالعمل علیه ترکیه نیست بلکه علیه کسانی است که سپر موشکی نصب کردهاند. اصلاًٌ چرا امریکاییها با ایران دشمن هستند؟ ایران تا الان به کدام کشور تجاوز و کدام کشور را تهدید کرده است؟ جز صهیونیستها ما علیه کسی حرف زدهایم؟ نزدیم. اگر صدام به ایران حمله میکرد، آیا ایران به صدام حمله میکرد؟ نمیکرد.
روز بعد از پیروزی انقلاب امام راحل و بزرگوار ما به همه فرمود ما برادریم و باید برادرانه [انقلاب را] جلو ببریم. اما دشمنان طراحی کردند. البته بلندگوهایی هم پیدا میکنند. ممکن است مجله یا روزنامهای در تهران، کویت و... باشد و حرفهایی بزند، افرادی باشند و فعالیتهایی بکنند برای اینکه بدبینی ایجاد کنند. الان غربیها چقدر سلاح در منطقۀ ما میفروشند؟ اخیراً شنیدیم بیش از 60 میلیارد دلار اسلحه به کشور عربستان فروختند. خبرنگاری از من پرسید که شما نگران هستید؟ گفتم خیر، چرا باید نگران باشیم. ما آنها را برادر خود میدانیم. چرا باید نگران باشیم؟ اما سؤال، آنهایی که 60 میلیارد دلار سلاح میفروشند برای چه میفروشند؟
یکی از منابع اصلی درآمد آنها فروش سلاح است. اگر سلاح را فروختند و استفاده نشد، دوباره نمیتوانند بفروشند. این سلاح باید استفاده بشود تا دوباره بتوانند بفروشند. بالاخره یک جنگی یک جا میان برادران راه میاندازند. ما فکر میکنیم ریشۀ اصلی برخی از مشکلات دشمنان ما هستند. ما برادران خودمان را مقصر نمیدانیم. ما چه مشکلی با هم داریم؟
ممکن است بگوییم در خط مرزی ما اختلاف هست. بسیار خب، با هم حلش میکنیم. بالاخره قانون و انصاف و عدالتی هست. در کجای دنیا در مورد مرزها و فکرها و اندیشهها اختلاف نیست؟ همه جا هست. آیا این اختلاف مایۀ دشمنی است؟ خیر. باهم مینشینیم عادلانه، دوستانه و برادرانه حل میکنیم.
یک نمونهاش نیروگاه هستهای ایران است. این نیروگاه چه ضرری برای منطقه دارد؟ این نیروگاه را آلمانیها در ایران شروع به ساختن کردند، بعد ادامه ندادند و تقلب کردند و ما به روسها دادیم که بسازند.
از روزی که روسها دارند میسازند، آلمانیها و غربیها میگویند این خطرناک است. آیا اگر آلمانیها میساختند، خطرناک نبود. معلوم است که ناراحت است و به دو دلیل ناراحت است. اول اینکه میبیند ایران پیشرفت کرد. اگر ایران پیشرفت کند، بقیه هم میآیند. چرا کویت، امارات، عمان، عربستان و بحرین نداشته باشند. همه داشته باشند. اینها نمیخواهند ما پیشرفت کنیم.
دوم اینکه اینها میخواستند خودشان پول بگیرند و برای ما بسازند. حالا رقیبشان [این پروژه را] گرفته ناراحت هستند. اینکه در دل خاک ایران است. اگر بنا باشد خطری داشته باشد، اول برای مردم ایران خطر دارد. آیا دولت ایران کاری میکند که برای مردم خودش خطر داشته باشد؟ مردم بوشهر همانقدر برای ما عزیزند که مردم کویت، بحرین، قطر و امارات عزیزند. آنها برادران ما هستند.
من معتقدم که ما باید برادرانه و صادقانه [کشوررا] اداره کنیم. اگر با هم باشیم، همه سود میبریم و اگر با هم نباشیم، هیچ کس سود نمیبرد و پیشرفتی اتفاق نمیافتد. معتقدم ما هیچ اختلاف ریشهای و پایهای با هم نداریم.
خدا، کتاب، پیامبر و قبلۀ ما یکی است. شما به اروپا بروید. اروپا 72 قبیله است. تا قرن قبل دائماً در اروپا کشتار و قتل عامهای وسیع بوده است. یک نمونهاش جنگ اول و دوم جهانی است. صد میلیون آدم کشتند. بین مسلمانان و کشورهای منطقه خلیج فارس کی چنین اتفاقاتی افتاده است؟ یک مورد بوده و آن هم صدام بوده که او هم آدم آنها بود. بین کویت و ایران و قطر و ایران جنگی درگرفته است؟ جنگ نداشتیم. آنهایی که اختلافات تاریخی ریشهدار دارند و در دو جنگ صد میلیون نفر را کشتهاند، الان با هم متحد شدهاند، و میان برادرانی که هیچ اختلاف اساسی ندارند، میخواهند اختلاف ایجاد کنند. این حرف ماست. با هم برادر هستیم و در خدمت همه هستیم. دوست داریم همه پیشرفت کنند. روزی که ایران به انرژی هستهای دسترسی پیدا کرد، من به ملک عبدالله پادشاه عربستان تلفن زدم و اول به او خبر دادم و گفتم ما به دانش هستهای دسترسی پیدا کردهایم، این متعلق به همۀ برادران است و ما آماده هستیم این را بدون منت در اختیار شما بگذاریم.
اگر پیشرفت صنعتی و علمیای داریم، آماده هستیم به عنوان وظیفۀ دینی همه را در اختیار برادرانمان بگذاریم. اگر کویت، امارات، عربستان، بحرین، عمان و سودان، سوریه، لیبی، مغرب، مراکش و الجزایر پیشرفته باشند، ما افتخار میکنیم و سرمان را در دنیا بالا میگیریم و میگوییم برادرانمان پیشرفت کردهاند. این خلاصۀ دیدگاه و نگاه جمهوری اسلامی است. هرکس خلاف این عمل کند و حرف بزند، بدانید خارج از سیاست جمهوری اسلامی است.
ما کشور آزادی هستیم. صدها هزار روزنامه، مجله، احزاب و گروهها هستند و حرف میزنند. این سیاست روشن جمهوری اسلامی است. البته ما با منطق روشن با حضور بیگانگان در منطقه مخالف هستیم و آن را برخلاف منافع ملتهای منطقه میدانیم. همۀ شما میدانید که امریکاییها زورشان به ایران نمیرسد. آقای بوش آرزو داشت که به ایران ضربه بزند. اما این آرزو را با خودش برد، اما نگران بقیه هستیم. آنها نمیتوانند به ما آسیب بزنند. تجربه هم نشان داد. وقتی با حضور بیگانگان مخالفت میکنیم، این نیست که فقط به فکر ایران هستیم. دیدیم میآیند اختلاف درست میکنند، ضربه و آسیب میزنند و درگیری درست میکنند. الان آیا در شورای همکاری خلیج فارس اختلاف وجود ندارد؟ هست. چرا باید باشد؟ بنشینید و برادرانه با هم حل کنید. چه خبر است؟ چه اتفاقی افتاده است؟ این خلاصۀ دیدگاه جمهوری اسلامی است. چون جنابعالی مشروح سؤال کردید، من هم تشریح کردم برای اینکه موضوع روشن شود.
* گزارشگر: انقلاب اسلامی ایران باعث شد تا مسلمانان منطقه احساس کنند که ایران به آنها نزدیکتر خواهد شد، اما مسائلی در این راستا پیش آمد.
** رئیس جمهور: از دوست عزیزمان خیلی متشکرم. بحث خوبی را مطرح کردید. من به کویت سفر کردم و انتظار دارم برادر عزیزم جناب امیر هم به ایران سفر کنند. بالاخره همین رفت و آمدها و گفتگوها مسائل را حل میکند و صمیمتها را افزایش میدهد. من نمیخواهم جلسه را به مسائل اختلافی احیاناً جزئی برگردانم. هیچ مسئلۀ لاینحلی میان ما وجود ندارد. به خاطر منطق اسلامی، عدالت و برادری میگویم. ما هیچگاه بدی کسی را نخواستهایم. چرا باید بدی کسی را بخواهیم؟ دیدگاههای ما همیشه روشن بوده است و گفتهایم دولتها و ملتها باید با هم باشند و حقوق ملتها و دولت هم محفوظ باشد، این را برای همه گفتم، اما در کنارش اعلام کردیم حقوق ملتها با دخالت بیگانه استیفا نمیشود. در لیبی آیا ما نمیتوانستیم با هم جمع شویم و میان دولت و مخالفینش تفاهمی ایجاد کنیم و انتخاباتی برگزار بشود. اجازه دادیم ناتو وارد شد. آیا آنها دوست ما و طرفدار مردم هستند؟ چقدر مردم افغانستان و عراق را کشتند. آنها که دوست ما نیستند. الان ماجرا در لیبی تقریباً تمام شده است، ولی آنها هنوز دارند بمباران میکنند.
شورای انتقالی میگوید پول ما را بدهید، نمیدهند. معلوم است که آنها برای منافع خودشان آمدهاند. هرچه بیشتر کشته شود، به نفع آنهاست. هرچه لیبی بیشتر خراب شود، به نفع آنهاست. دوباره نفت را میگیرند و میآیند میسازند. اقتصاد آنها الان دچار بحران است. به جای اینکه بیایند با یک رابطۀ عادلانۀ اقتصادی و اصلاحات اقتصادی مشکلشان را حل کنند، میخواهند لیبی را با خاک یکسان کنند تا مردم لیبی نفت را به آنها بدهند و بگویند بیایید لیبی را بسازید.
حالا غیر از اهداف استعماری که اگر اینها مسلط شوند، به سادگی بیرون نمیروند. دوباره ملت لیبی باید چهل سال بجنگد تا اینها را بیرون کند. مگر ملت الجزایر سی سال نجنگید تا فرانسویها را بیرون کند. دو میلیون کشته دادند تا فرانسویان را بیرون کردند. حالا از در رفتهاند و از پنجره دارند وارد میشوند. باید هوشیار باشیم.
جناب امیر محترم کویت به من گفتند اگر برادران اماراتی حرفی میزنند، شما جواب ندهید. گفتیم چشم. گفتند هیچ مشکلی وجود ندارد. اینها بیشتر فشار بیگانه است. مطالب دیگری را هم گفتند که خودشان تعریف کنند، بهتر است و من نمیخواهم دوباره مطالب را زنده کنم.
الان نیز همان سیاست را دنبال میکنیم. چیزی نمیگوییم و میگوییم ما با هم برادریم. بین ایران و امارات نه تنها رابطۀ اقتصادی باید باشد، بلکه روابط فرهنگی و سیاسی هم باید باشد. ما 40-50 کشور اسلامی هستیم، اما هیچگاه نتوانستیم قطعنامهای تنظیم کنیم و به نفع ملت فلسطین و ملتهای اسلامی در سازمان ملل تصویب کنیم. آنها علیه همۀ ما قطعنامه صادر میکنند. چرا باید اینطوری باشد؟ آنها که بمب اتم دارند، ساختهاند و استفاده کردهاند و همۀ جنگها زیر سرآنهاست.
شما وضع یمن را ببینید. کدام یک از شما از وضع یمن خوشحال هستید؟ چه کسی، چه کسی را میکشد؟ در پاکستان، چه کسی چه کسی را میکشد؟ همه برادران ما هستند. از هر طرف کشته میشود، برادر است. آیا راه حل بهتری نبود؟ آیا نباید سازمان کنفرانس اسلامی پیش دستی و دعوت کند و بگوید اینطور نمیشود، بنشینید و با هم تفاهم کنید. ما اجازه میدهیم دشمنان بیایند و مشکلات ما را حل کنند. نباید اجازه بدهیم. حالا یمن دارد متلاشی میشود و مردم کشته میشوند. آخرش چه میشود؟
خودمان باید مسائل را حل کنیم. اعتقاد من این است که مسائل کشورهای اسلامی و منطقۀ ما باید درونی حل شود. اگر اجازه بدهیم دیگران بیایند، نمیگذارند حل شود. به قول حضرتعالی کسی که سلاح میسازد، باید بازارش را داشته باشد. بازار سلاح کجاست؟ اختلاف و جنگ است. اگر اختلاف و جنگ نباشد، سلاح معنا ندارد. من با نظر شما موافقم . منتظرم سفرهایی که من کردم، برادران هم پاسخ بدهند و بیایند. ما استقبال میکنیم.
* گزارشگر: آیا امیدی برای بهبود اوضاع سوریه دارید؟ ایران برای حل مشکل سوریه چه کاری میتواند انجام بدهد؟
** رئیس جمهور: خیلی متشکرم. بله، من امیدم خیلی زیاد است. من همیشه امیدوار بودهام. من آینده را روشن میبینم. من فکر میکنم اولین کاری که باید بکنیم، این است که اختلافات را تشدید نکنیم. من شنیدم بعضیها به داخل سوریه سلاح میفرستند. این چیز خوبی نیست. سلاح فرستادن کمک نمیکند، مسئله را تشدید و پیچیدهتر میکند. کسی سلاح نفرستد و در آتش اختلاف ندمد. هم دولت، هم مردم و هم مخالفان دولت سوریه مسلمان هستند. ترکیه، ایران، عراق، کویت، با هم بنشینیم، و آنجا برویم و با دو طرف صحبت کنیم.
بالاخره اگر میخواهید اصلاحات انجام دهید، با همدیگر و با کمک هم باید انجام دهید. کمک کنیم تا به تفاهم برسند. به نظرم اینها شدنی است. اما اگر ما حرکت نکنیم، و بعضیها خدای نکرده در منطقۀ ما اشتباه کنند، سلاح بفرستند و درگیریها را تشدید کنند، چه خواهد شد؟ ما اطلاع داریم که امریکاییها و انگلیسیها برای اکثر کشورهای منطقۀ ما برنامه دارند و میخواهند آنها را به هم بریزند. آنها ناراحتاند که منطقۀ ما امن است.
حتی برای همین کشورهایی که الان برای سوریه سلاح میفرستند برنامه دارند. ما اطلاع داریم که میخواهند به دست اینها سوریه را به هم بریزند و بعد هم سراغ خود همینها بیایند و کشورشان را به هم بریزند. ما باید پیشگیری کنیم. قدم اول این است که کسی در اختلافات ندمد و تشدید نکند و قدم دوم اینکه همه از برادری و دوستی صحبت کنیم و قدم سوم اینکه همه با هم اجتماع شویم. الان سازمان کنفرانس اسلامی دعوت کند،بنشینیم و با هم تفاهم کنیم، یک هیئتی به سوریه برویم، گفتگو کنیم و مسائل را حل کنیم.این دستور اسلام، پیامبر ما و قرآن است که اگر اختلافی پیش آمد، جمع بشوید و آنجا بروید و اختلاف را حل کنید. ما با ترکیه و قطر صحبت کردیم و منتظر پاسخ هستیم. الان میگویم این را اعلام عمومی کنید که سازمان کنفرانس اسلامی و کشورهای حاشیۀ خلیج فارس با هم نشستی داشته باشیم و آنجا برویم و با رئیس جمهور و مخالفان صحبت کنیم و اینها را به هم نزدیک کنیم. اینها شدنی است. دشمنان نجات خودشان را در درگیری و اختلاف بین ما میبینند. اگر ما با هم باشیم، دشمن به زودی شرش را کم خواهد کرد.
* گزارشگر: الان بعضی کشورها به سوریه سلاح میفرستند. به نظر شما راه حل مشکل سوریه چیست؟
** رئیس جمهور: ببینید، من گفتم که ما همۀ ملتها به خصوص ملت های اسلامی را دوست داریم. ما حتی آن احزاب و شخصیتهایی را که به لحاظ سیاسی مخالف ما هستند، دوست داریم. آنها برادران ما هستند. نظرشان با ما مخالف است، اشکال ندارد. آنها نظرشان را اعلام می کنند و ما هم نظرمان را اعلام می کنیم. معنای این دشمنی نیست. اینکه من گفتم سلاح فرستاده، اطلاعی دقیق، مطلبی علنی و خبری دقیق است و پنهان نیست. الان فرستادن سلاح به کشورها کار سختی نیست.
عراق بالاخره کشوری است که سی سال است که در جنگ بوده است. هنوز نظم کاملی بر آنها حاکم نیست. آن طرفش دریاست. سلاح وارد میشود. حرف من این است که این سلاحها کمکی به حل مشکل نمیکند. اگر دلمان برای مردم سوریه میسوزد، باید تلاش کنیم و اینها را به هم نزدیک کنیم. اگر بناست اصلاحاتی نه فقط در سوریه در هر کشور عربی انجام بشود، این باید با تفاهم انجام بشود. با درگیری دشمنی تشدید میشود. بالاخره آنهایی که کشته میشوند، در آینده ادعا هست. بالاخره چند هزار نفر در لیبی کشته شدند. اینها فامیل و قبیله و پدر و مادر دارند. وقتی آرامش برقرار شود، بررسی میکنند که کی کشت. خونریزی مشکلی را حل نمیکند. الان ما باید از سازمان کنفرانس اسلامی بخواهیم که مستقل از کشورهای بیگانه جلسه بگذارند، بنشینیم و هیئتی تشکیل بدهیم و برویم و تفاهم کنیم.
این اتفاقات ممکن است فردا در عربستان و کشور دیگری رخ بدهد. چه کار باید کنیم؟ کسی باید سلاح بدهد و بگوید همدیگر را بکشید یا بگوید نه، درگیری نباشد، بیایید بنشینید و با هم گفتگو کنیم. بالاخره ممکن است کسی در دولت اشتباه کند یا ممکن است کسی از مخالفان اشتباه کند. ما نباید اینها را مبنای عمل قرار بدهیم.
ما باید اصل بالاتری را هدف گیری کنیم. حقوق ملتها باید از مسیر دوستی و برادری و بدون دخالت غربیها تأمین بشود. نباید فرصت ایجاد بشود که آنها دخالت کنند. اگر آنها دوباره وارد منطقه ما بشوند، به این سادگی خارج نخواهند شد و صهیونیستها را نجات میدهند، فلسطین و همه را سرکوب میکنند، کمااینکه صدسال قبل همین کار را کردند. الان نباید اجازه بدهیم.
ما فکر میکنیم اینها شدنی است. شاید من خیلی خوش بین باشم، اما فکر میکنم شدنی است، ان شاءالله.
* گزارشگر: الان نگرانیهایی در خصوص ایمنی نیروگاه بوشهر وجود دارد. نظر شما در این خصوص چیست؟
** رئیس جمهور: من قبلاً اعلام کردهام و الان هم اعلام میکنم، متخصصان و دانشمندان تمام کشورهای همسایه (کویت، عربستان، بحرین، امارات و قطر) میتوانند بیایند، هم از نیروگاه اتمی بازدید کنند و اسناد را ببینند و سؤال کنند و هم از مرکز غنیسازی هستهای ما بازدید کنند. دیگر بهتر از این میشود؟ هیئتی از مسئولان دانشگاهی و صاحبنظران تشکیل بشود و اینجا بیایند و بازدید کنند. با متخصصان ما جلسه بگذارند، سؤال کنند و جواب بگیرند و مدارک را ببینند. محدودیتی وجود ندارد. من فکر میکنم این راه خوبی برای اطمینان است.
* گزارشگر: سخنان شما در این دیدار باعث تغییر دیدگاه و تصورات ما دربارۀ ایران و شما شده است. نظرتان دربارۀ رابطه با عربستان و مصر چیست؟
** رئیس جمهور: خیلی متشکرم. شما سؤالات خوبی را مطرح کردید. دیدگاه ما دربارۀ عربستان روشن است. ایران و عربستان دو کشور بسیار مهماند. ما نمیتوانیم با هم مخالف باشیم. نه میشود عربستان را از صحنۀ سیاسی حذف کرد و نه ایران را. اگر کسی هم چنین چیزی را در ذهن داشته باشد، اشتباه است. ضمن اینکه اگر ما با هم باشیم، همۀ دنیای اسلام سود خواهد برد. به حکم برادری باید با هم باشیم. با همین دیدگاه من چهار بار به عربستان سفر کردهام. هر زمان دعوت کردند، من رفتم. الان هم منتظرم، پیغام دادم که بالاخره من چهار بار آمدهام، یک بار هم شما تشریف بیاورید. دیگر بد است که آدم بار پنجم هم برود.
بالاخره شما یک بار به مهمانی برادرتان میروید و یک بار هم او میآید. دوباره شما میروید و دوباره او میآید. من چهار بار رفتم برای اینکه اثبات بشود که ما با هم برادریم. به خدا اگر ما با هم باشیم، صهیونیستها ظرف یک سال باید منطقه را ترک کنند. ایران، عربستان و مصر باید با هم باشیم. اگر با هم باشیم، دیگر صهیونیستها نمیتوانند فلسطینیها یا مصریها یا لبنانیها را بکشند. باید دنبال کارشان بروند. فلسطین باید به فلسطینیها برگردد. فلسطینیها چه کسانی هستند؟ شیعهاند،سنیاند،مسلمان و انساناند. به خدا این شیعه و سنی را هم دشمن علم میکند. مگر در میان اهل سنت اختلاف وجود ندارد؟ حنفی، مالکی، شافعی و حنبلی با هم اختلاف ندارند و احکام و حرف همه یکی است؟ اصل یکی است، خدا، پیامبر، قبله، کتاب و برادری است. فرمود قولوا لااله الاالله تفلحوا. انما المؤمنون اخوة. این کلام خداست. ما به دنبال رابطۀ صمیمی با همۀ کشورها به خصوص عربستان هستیم.
در مورد مصر هم همین طور است. ما که همیشه گفتهایم. من در ابوظبی اعلام کردم و گفتم دولت مصر اگر الان اعلام کند که آماده است، ما تا بعد ازظهر سفارتمان را افتتاح میکنیم.
از رسانهها و روزنامههای مصر اینجا آمده بودند. باز من گفتم که ما چه دعوایی داریم؟ ما باید با هم باشیم، چرا نباید با هم باشیم؟ باید با هم بنشینیم و یک سرنوشت سیصد سالۀ منفی را تغییر بدهیم. واقعاً میشود تغییر داد. با هم و در کنار هم باشیم. احتیاج اقتصادی هم نداریم.
یک مثال برایتان بزنم. الان پولهای ایران و کویت و عربستان در حساب غربیهاست. اگر یک کشور اسلامی بخواهد یک میلیارد دلار وام بگیرد، میدهند؟ الان ایران صد میلیارد دلار ذخیره دارد. عربستان صعودی 1700 میلیارد دلار ذخیره دارد، کویت چند صد میلیارد دلار، قطر، بحرین و عمارت هم همین طور. به چه کسی وام میدهند؟ بیشترین وام را دولت امریکا گرفته و بعد کشورهای اروپایی و ژاپن. الان مصر میخواهد بازسازی کند. میخواهند یک میلیارد دلار به او وام بدهند، شرط سیاسی برایش میگذارند. خب این پول که مال خود ماست. چقدر کشور اسلامی فقیر داریم. برای 200 میلیون وام پشت در بانک جهانی اروپایی میایستند و آنها هم سیاستهای خودشان را به آنها تحمیل میکنند. خب ما باید با هم باشیم، نمیگویم همۀ این پولها بلکه یک سوم آن در کشورهای اسلامی برود، همه جا آباد میشود. آنها با پول ما چه کار میکنند؟ پیشرفت میکنند و ما را تحقیر میکنند. تمام کسری بودجههای خودشان را از پول ما جبران میکنند. ما میرویم اوراق مشارکت و سهام میخریم، قیمت سهام را پایین میآورند و از جیب ما برمیدارند، غیر از این است؟ دست خودشان است. دست ما نیست. ذخایرمان را به دلار تبدیل میکنیم، یک دفعه قیمت دلار را پایین میآورند و ذخایر ما کم میشود، بدون اینکه هیچ اثری داشته باشد. سهام میخریم سهام را پایین میآورند؛ یعنی دائم دارند از جیب ما بر میدارند. خب اگر ما با هم باشیم و بانکی درست کنیم و همۀ کشورهای اسلامی پولهای خودشان را در آن بانک بیاورند، دیگر هیچ قدرت اقتصادیای میتواند با قدرت اقتصادی کشورهای اسلامی مقابله کند؟ نبض اقتصاد دنیا دست چه کسی میافتد؟ روشن است. نگاه ما این است. منتها باید بنشینیم، موانع را برداریم، با هم باشیم و کارها را جلو ببریم.
* گزارشگر: نظرتان دربارۀ آثار تحریم در ایران چیست؟
** رئیس جمهور: میدانید که تحریم اقتصادی برای ضربه زدن به ایران و جلوگیری از پیشرفت ایران طراحی شد. اخلاق آنهاست که سلطهگر و مستکبر هستند. به ما گفتند دست از پیشرفت هستهای بردارید، قبول نکردیم، بنابراین از تحریم اقتصادی به عنوان یک ابزار علیه ما استفاده کردند. در گام اول فکر میکردند اگر تحریم اقتصادی بکنند ما فعالیتهای هستهای را تعطیل میکنیم. ما تعطیل نکردیم. آنها انتظار داشتند که ما به غنیسازی دسترسی پیدا نکنیم، که پیدا کردیم. پس تحریم اقتصادی برای جلوگیری از غنیسازی ایران شکست خورد.
اما آنها از تحریم اقتصادی هدف بالاتری را تعقیب میکنند که آن جلوگیری از پیشرفت ایران است. به لطف خدا فشار تحریم در داخل ایران به یک انگیزۀ مثبت تبدیل شد و سرعت پیشرفت ما را اضافه کرد. شاید اگر تحریم نبود، ما امروز ماهواره در آسمان نداشتیم، در ساخت داروهای پیشرفته دستاوردی نداشتیم و دانشگاههای ما عقب افتاده بودند. بسیاری از تجهیزات و کالاهایی را که امروز ایران خودش میسازد از آنها میخریدیم و تا زمانی که میخریدیم، به فکر ساختن نبودیم. البته تحریم فشارهایی را میآورد. اما فشاری نبود که بتواند مانع حرکت ما بشود. آنها گفتند تحریم فلج کننده، یعنی ایران دیگر نتواند هیچ کاری بکند و زمینگیر شود. الان شما آمدید و تهران را دیدید. آیا تهران فلج شده است؟ آیا ایران زمینگیر شده است؟ سرمایهگذاری ما بیشتر شده، کارخانههای [جدیدی] هر روز افتتاح میشوند و طرحهای عمرانی بزرگ همین طور اجرا میشود.
بنابراین، تحریم به یک عنصر مثبت در اقتصاد ایران تبدیل شد و باید از آنها تشکر کنیم که ما را تحریم کردند، والا بایستی پول میدادیم و از آنها میخریدیم.
* گزارشگر: دربارۀ مذاکره با اوباما [چه نظری دارید؟]
** رئیس جمهور: ما آماده هستیم، اما ایشان جرئت نمیکند بیاید. بعضی صحنهها در تاریخ اتفاق میافتد که خیلی خندهدار است. دولت امریکا 25 سال حامی شاه ایران بود. شاه ایران یک دیکتاتور به تمام معنا بود. امروز به تقویم ایرانی 17 شهریور است. 32 سال قبل در چنین روزی من خودم در صحنه حضور داشتم. مردم در یکی از میدانهای تهران تظاهرات میکردند و میگفتند آزادی، انتخابات و جمهوری اسلامی میخواهیم. تانکها، هلیکوپترها و مسلسلها مردها و زنها را قتل عام کردند. اتفاقاً در خط مقدم زنها بودند و عدۀ زیادی از خانمها کشته و شهید شدند. بعضیها بچۀ شیرخواره در آغوششان بود. دولت امریکا از آن شاه حمایت میکرد. بعد از این کشتار هم دوباره حمایت کرد و حاضر نشد محکوم بکند. حالا همان دولت امریکا با حفظ همان سیاستها، طرفدار آزادی شده است و با رؤسای دولتها تماس میگیرد و میگوید شما باید بروید. معلوم است که ما نمیتوانیم باور کنیم که در این امر صداقتی هست. ایشان وقتی به افغانستان آمد، بیش از 60 هزار نیروی نظامی جدید آورد. در حالی که در انتخابات گفته بود ما میخواهیم از منطقه بیرون برویم. الان دوباره انتخابات شده، میگوید 30 هزار نفر را میخواهم ببرم. بعد این 30 هزار نفر را به حساب قول زمان ریاست جمهوری میگذارد و میگوید ببینید من کم کردهام. 60 هزار نفر آورده، 30 هزار نفر میبرد و میگوید من کم کردهام. دنیا امروز گرفتار چنین شخصیتهایی است. با این حال ما آماده هستیم ایشان بیایند در تهران و مذاکره کنیم.
نظرات بینندگان
پربیننده ترین
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
