* گزارشگر: چه چیزی شما را اینقدر با انگیزه نگاه میدارد و پیش میبرد؟
** رئیسجمهور:
بسماللهالرحمنالرحیم
اللهم عجل لولیک الفرج والعافیة والنصر واجعلنا من خیرانصاره و اعوانه والمستشهدین بین یدیه
اجازه بدهید سلام داشته باشم خدمت شما و همکارانتان و همة کسانی که این برنامه را میبینند و برای همة ملتها و انسانها آرزوی سعادت و سلامتی داشته باشم.
من فکر نمیکنم که زیاد کار میکنم. اما فکر میکنم اگر بشریت میخواهد سعادت را تجربه کند، باید تلاش کند. ایران یک کشور بزرگ، با استعدادهای فراوان و سابقة علمی، فرهنگی و تمدنی بزرگ است.
اما متأسفانه حدود صد سال دولت انگلیس نفوذ کرد و مانع از پیشرفت ما شد. در جنگهای جهانی اول و دوم هم خسارات زیادی را متحمل شدیم. در جنگ دوم ما پل پیروزی شدیم، اما برای ما جز خسارت و فقر چیزی نماند. حق وتو و ثروتها از آنِ دیگران شد و وقتی ملت ایران برای ملی شدن نفت قیام کرد، با یک کودتا مواجه شد؛ کودتایی که دولت وقت امریکا آن را هدایت کرد و با25 سال یک دیکتاتوری خشن ملت ما را عقب نگه داشت. بعد از اینکه ملت ما انقلاب کرد و آزادی را به دست آورد، باز یک جنگ هشت سالة تخریبگر به ما تحمیل شد و بعد هم تحریمها و فشارهای گوناگون.
ما چه باید بکنیم؟ باید برای خود، ملت، فرزندانمان و بشریت کار و تلاش کنیم. من فکر میکنم زیباترین زندگی آن زندگیای است که برای سعادت و رفاه دیگران باشد. این زندگی خیلی شیرین است و خستگی ندارد.
* گزارشگر: تا چند روز دیگر شما دوباره در سازمان ملل سخن خواهید گفت. وقتی در آن صحنه حاضر میشوید، پیام شما برای دنیا چه خواهد بود؟
** رئیسجمهور: پیام من، پیام صلح و عدالت و اصلاح مدیریت جهانی است. پیشنهادهایی برای اصلاح وضع جهان، حل واقعی مشکلات بشریت و تقویت عشق و محبت است.
* گزارشگر: وقتی که شما میگویید مشکلات فعلی، آیا منظورتان اقتصاد است یا جنگها و منازعات؟ کدامشان؟ چون دنیا با مشکلات زیادی مواجه است.
** رئیسجمهور: انتظار ندارید که الان یک بار سخنرانی کنم.
* گزارشگر: البته خیر. ولی اگر به ما نشانهای بدهید خیلی کمک کننده است.
** رئیسجمهور: الان میبینید که مشکلات اقتصادی، سیاسی، امنیتی و اجتماعی هست. مشکلات فراوانی است. تقریباً همة ملتها ناراضی هستند. الان ملت امریکا ناراضی نیست؟ آیا تحت فشار نیستند؟ مردم اروپا، آسیا، افریقا، امریکای لاتین، همه جا از وضع موجود ناراضی هستند. باید علت آن را بفهمیم. نمیتوانیم خودمان را بر ملتها تحمیل کنیم. باید ببینیم مشکل کجاست و اگر بتوانیم به طور اساسی حل کنیم.
* گزارشگر: من میخواهم سراغ مسئلة دیگری بروم. متوجه شدم که شما نمیخواهید الان موضوع سخنرانی را فاش سازید. روز دوشنبه خبرهایی بوده است. رئیس آژانس بینالمللی اتمی اعلام کرد که قرار است اطلاعات جدیدی درخصوص برنامة هستهای ایران منتشر بکنند که در آن نشان داده خواهد شد که ایران دارد روی کلاهک هستهای کار میکند. ایشان گفته است که نگران است. آیا ایران روی کلاهکهای هستهای کار میکند؟
** رئیسجمهور: من فکر میکنم این یک موضوع کهنه و تکراری است. این همان ادعاهای دولت امریکاست که چند سال است دارند دنبال میکنند. چیز جدیدی برای ما نیست. ما اصولاً با سلاح اتمی مخالفیم. برای اینکه اعتقادات ما آن را رد میکند. ضمن اینکه آن را چیز مفیدی نمیدانیم. دورة سلاح اتمی به پایان رسیده است، همان طور که دورة بردهداری به پایان رسید.
آیا بمب اتم میتواند مشکلات امروز جامعة جهانی را حل کند یا برای دارندة آن قدرت برتری به ارمغان بیاورد؟ حتماً پاسخ منفی است. بمب اتم نتوانست اتحاد جماهیر شوروی را از فروپاشی محافظت کند و موجب پیروزی امریکا در جنگ عراق و افغانستان هم نشد، یا سبب پیروزی رژیم صهیونیستی در جنگ غزه و لبنان نگردید.
ما فکر میکنیم کسانی که امروز بمب اتم میسازند، فقط خودشان را به زحمت و خطر میاندازند و ثروت ملتهایشان را هدر میدهند. امروز دورة اندیشه و فرهنگ و انسانیت است. دورة بمب نیست. الان کلاهکهایی که در امریکا نگهداری میشود، خطری برای مردم امریکاست.
ما در حرفهایمان صداقت داریم. برای اینکه از کسی نمیترسیم. ما نیازی به پنهان کاری نداریم. ما اگر بخواهیم بمب اتم بسازیم، شجاعتش را داریم که اعلام کنیم. از کسی نمیترسیم. وقتی میگوییم نمیسازیم، نمیسازیم. ما متأسفیم که رفتارهای آژانس هیچ اعتباری برای آژانس باقی نگذاشته است. آژانس درست شد که بمبهای اتم را از بین ببرد، اما الان به یک مانع بزرگ در مقابل استفادة صلحآمیز از انرژی هستهای و ابزاری در دست دولتهایی که بمب اتم دارند تبدیل شده است.
* گزارشگر: به طور خلاصه پاسخ شما منفی است؛ یعنی ایران سلاح هستهای ندارد.
** رئیسجمهور: نیازی نداریم. قبول هم نداریم.
* گزارشگر: بنابراین، سؤال این است که آیا ایران به دنبال کلاهکهای هستهای است یا خیر؟ دارد آنها را میسازد یا خیر؟ با تمام احترامی که برای شما قائل هستم میخواهم یک پاسخ آری یا خیر به من بدهید.
** رئیسجمهور: چه نیازی داریم؟
* گزارشگر: به نظر پاسخ خیر است؟
** رئیسجمهور: حتماً همینطور است.
* گزارشگر: آخر هفتة گزارشی در نیویورک تایمز منتشر شد مبنی بر اینکه ایران تولیدات هستهای خود را به زیر زمین منتقل میکند. آیا این درست است یا خیر؟
** رئیسجمهور: مجموعة نطنز از اول زیر زمین بوده است. ساختمانی است که در زیر زمین ساخته شده است. دوربینهای آژانس هم آنجا نصب است و تأسیسات فردو هم زیر زمین و زیر نظر آژانس است. همین ماه قبل مأمورین آژانس از آنجا بازرسی کردند.
تأسیسات اتمی به خاطر ایمنی زیر زمین ساخته میشود و در همه جا همین طور است.
* گزارشگر: آیا ایران به طور فزایندهای درخصوص حملهای که قرار است علیه برنامة هستهایاش انجام شود نگران است. اگر این طور است، فکر میکنید که توسط کدام کشور انجام شود؟
** رئیسجمهور: ما نگران نیستیم. چه کسی میخواهد حمله کند؟ به چه دلیل باید حمله کند؟ البته بعضیها آرزو دارند که حمله کنند، اما ما نگران نیستیم.
* گزارشگر: در روزهای اخیر، خبرگزاری رسمی ایران نقل قولی از رئیس سازمان انرژی اتمی ایران داشت و ایشان گفتند که ایران قرار است که بیشتر از حد نیازش سوخت هستهای تولید کند. چرا باید این طور باشد؟
** رئیسجمهور: آقای عباسی گفتند بیشتر از حد نیاز؟
* گزارشگر: بله
** رئیسجمهور: حتماً خبر اشتباه است. ما هنوز به حد نیاز خودمان نرسیدهایم. هنوز با نیاز خودمان خیلی فاصله داریم. ما اضافه تولید کنیم به چه دردمان میخورد؟ ما نیازی به تولید اضافه نداریم. اما گام اول این است که به اندازة نیازهای خودمان تولید کنیم.
* گزارشگر: فکر میکنید چه کسی پشت صحنة ترور دانشمندان هستهی در ایران است؟
** رئیسجمهور: مسئولین امنیتی ما اسنادی را به دست آوردهاند که رژیم صهیونیستی است و ما متأسفیم که آژانس اتمی برخلاف قانون و تعهداتش اسامی دانشمندان ما را اعلام کرد. ما آنها را در این ترورها مسئول میدانیم.
* گزارشگر: آیا این مسئله را به رژیم صهیونیستی اعلام کردید؟ آیا این مدرک را به آنها اعلام کردید؟
** رئیسجمهور: به آنها باید اعلام کنیم؟ ما اعلام عمومی کردیم و به آژانس هم اعتراض کردیم.
* گزارشگر: من میخواهم یک سؤال دیگر در خصوص مسئلة هستهای بپرسم. سؤالهای ما را خوب جواب دادید. اما اینها سؤالاتی هستند که دنیا میپرسد و میدانم که دوست دارید که دنیا هم بهتر شما را درک کند.
اجازه بدهید یک سؤال دیگر بپرسم و آن این است که آژانس بینالمللی انرژی اتمی گفته که به همکاری بیشتری از سوی ایران نیاز دارد، زیرا تا به حال نتوانسته است به این نتیجه برسد یا تأیید کند که تمام فعالیتهای ایران صلحآمیز است. آیا ایران میتواند کاملاً شفاف سازی کند تا دنیا اطمینان حاصل کند که ایران نمیخواهد سلاح هستهای داشته باشد؟
** رئیسجمهور: به نظرم سه نکته را باید بگویم.اولاً دنیا سؤال ندارد. چند سیاستمدار غربی سؤال دارند، والا ملتها که مشکل ندارند. بیش از 118 کشور جنبش عدم تعهد و چندین گروه دیگر از ما حمایت کردند. پس دنیا سؤال ندارد. سیاستمداران چند کشور غربی که بیش از سی سال است که با ما دشمنی میکنند، سؤال دارند.
اشکال ندارد، من پاسخ میدهم. آیا آژانس ما را یک کشور استثنا میداند؟ آیا ما استثنا هستیم؟ ما هم مثل بقیه یک کشور عضو هستیم. چرا برخورد استثنایی با ما میکند؟ ما قوانینی در آژانس داریم. ما بیش از حد قوانین و نیز بیش از حد تعهدات خودمان همکاری کردهایم.
چه باید بکنیم؟ هر کاری باید بر اساس یک قانون انجام شود. بیقانونی خلاف است. آیا آژانس گزارشی راجع به فعالیتهای هستهای ژاپن منتشر کرده است؟ ما تنها کشوری هستیم که آژانس جزئیات فعالیتهای ما را در روزنامهها منتشر کرده است.
آژانس شش سؤال اساسی داشت. ما همة آنها را زودتر از زمان ممکن جواب دادیم و تأییدیه جوابش را نیز به ما دادند. دیگر چه باید بکنیم؟ شاید اینها میخواهند بیایند اتاق کار و خواب من را هم بازرسی کنند. ما حتی پروتکل الحاقی را دو و نیم سال داوطلبانه اجرا کردیم و دو و نیم سال داوطلبانه همة فعالیتها را تعطیل کردیم و دسترسی فوق قانون به آژانس دادیم. بیش از حد قانون، به آژانس اسناد دادیم. اما آژانس نه تنها به تعهداتش عمل نکرد، بلکه فشارش را بر ما تشدید کرد.
نکتة سوم دربارة روش کار آژانس با ایران است. آژانس ادعا میکند که شما منحرف شدهاید. میگوییم سندتان را ارائه بدهید. میگویند سندی نداریم، خود ایران به ما سند بدهد. مثل دادگاهی میماند که یک نفر را متهم کند و از خود متهم علیه او تقاضای سند میکند.
این یک منطق غلط است. به ما میگویند خودتان بیایید خودتان را متهم کنید و بعد اثبات کنید که مجرم هستید. این یک برخورد سیاسی است نه حقوقی. این ادامة برخورد خصمانة دولت امریکا و انگلیس با ماست؛ کسانی که انبارهایشان پر از سلاح اتمی است. قبلاً از آن استفاده کردهاند و ما را به آن تهدید کردهاند. این شرایط ما با آژانس است.
* گزارشگر: دو سال پیش در مصاحبهای که با شما داشتیم، گفتید که امیدوار هستم آقای اوباما به دنبال تغییرات اساسی باشد و گفتید که منتظر چنین تغییراتی هستید. امروز چه پیامی برای ایشان دارید؟
** رئیسجمهور: وقتی آقای اوباما با شعار تغییر آمد، خیلیها امیدوار شدند. اما در مدت کوتاهی بسیاری از آنها مأیوس شدند. من از شما میپرسم. امروز مردم امریکا چقدر به اصلاحات امید دارند؟ در دنیا چقدر امید هست؟ کدام سیاست تغییر کرد؟ در مورد افغانستان، عراق، ضدیت با ایران چه چیزی تغییر کرد؟
من قبلاً به آقای اوباما پیام دادم. من علاقهمند بودم که ایشان بتواند هم در زندگی مردم امریکا، هم در سیاستهای بینالمللی امریکا تغییراتی ایجاد کند، ولی تغییرات قابل توجهی وجود ندارد. ممکن است آقای اوباما یک دورة دیگر رأی بیاورد و هشت سال رئیس جمهور شود. اما از یک انسان کارهای درست و صالحش باقی میماند. تأمین منافع سرمایهدارانِ بریده از مردم، برای کسی افتخار نمیآورد.
* گزارشگر: همان طور که خوب میدانید، ایران بیش از سی سال به واسطة تحریمها در رنج بوده است و اگراین تحریمها عمیقتر شود، واکنش شما چه خواهد بود؟ چون الان دغدغههایی در خصوص مسائل هستهای شما وجود دارد. مثلاً اگر بانک مرکزی ایران مورد تحریم قرار بگیرد، شما چه خواهید کرد.
** رئیسجمهور: ملت ایران یک ملت بزرگ با ریشههای عمیق تاریخی است. حوادث و شرایط سخت را پشت سر گذاشته و اهل اندیشه و عمل است. تاریخ ما پر از دانشمندان و مخترعان بزرگ است ما یاد گرفتهایم روی پای خود بایستیم و خود را اداره کنیم.
آیا ما در این سی سال عقب رفتیم یا پیشرفت کردیم؟ ما پیشرفت کردیم؛ آن هم خیلی سریع؛ سریعتر از همة دوستان امریکا که تابع سیاستهای امریکا هستند.
ما مشکلی نداریم. اما هرچه بیشتر به ما فشار میآورند، آسیب بیشتری به خودشان وارد میشود. سال گذشته گفتند ما تحریمهای فلج کننده اعمال میکنیم. الان چه کسی دچار بحران اقتصادی است؟ ما یا آنها؟ بین دولت ایران و دولتهای غربی تفاوتی هست. ما وقتی مشکلی پیش میآید، همة خوبیها را بین مردم توزیع میکنیم و با مردم زندگی میکنیم، ولی در نظام سرمایهداری هدف اول حل مشکل سرمایهداران است نه حل مشکل مردم. بنابراین آنها بیشتر ضرر میکنند.
البته امیدوارم چنین تصمیم غلطی نگیرند. این روش علیه ایران جواب نخواهد داد. ایران یک کشور بزرگ است. آنها با این روشها نمیتوانند ایران را تسلیم بکنند. دوستی با ایران به نفع آنها هم هست.
* گزارشگر: دوست بودن مهم است، ولی برای آن به تفاهم نیاز است. بسیاری از امریکاییها میخواهند بدانند که ایران چه رویکردی در قبال دو کوهنورد امریکایی خواهد داشت که به جرم جاسوسی دستگیر شدهاند و واقعاً چه مدرکی بر علیه آنها هست؟
آنها میخواهند بدانند که چطور قرار است که این دو نفر هشت سال در زندانهای ایران بمانند و انتظار دوستی با مردم ایران داشته باشند. به نظرم باید به این سؤال پاسخ داده بشود، چون نیاز به تفاهم بین دو طرف هست. من میخواهم با این سؤال به این تفاهم کمک کنم.
** رئیسجمهور: سه کوهنورد امریکایی به طور غیرقانونی وارد مرزهای ما شدند و توسط نیروهای مرزبانی دستگیر شدند. تمام کشورها برای ورود غیرقانونی افراد به مرزهایشان قوانین سختی دارند؛ ما هم همان طور.
با این حال ما تلاش کردیم سال گذشته یکی از این سه نفر آزاد شد و داریم تلاش میکنیم آن دو نفر هم آزاد بشوند. فکر میکنم همین روزها آزاد بشوند.
اما من از شما سؤال میکنم، واقعاً مشکل این دو نفر هستند؟ میدانید چند ایرانی در زندانهای امریکا به طور ظالمانه نگهداری میشوند؟ میدانید چند امریکایی در زندانهای امریکا هستند؟ نزدیک به 5/3 میلیون نفر. کسی برای آنها دل نمیسوزاند؟ میدانید چند نفر در زندانهای مخفی امریکایی در اروپا هستند؟ من شنیدهام زندانهایی هست که روی کشتی است.
همة اینها انسان هستند. فقط این دو نفر نیستند. انسانها زیاد هستند. آیا مردم افغانستان انسان نیستند؟ آیا سربازان امریکایی در افغانستان انسان نیستند؟ این دو نفر اینجا در شرایط خوبی زندگی میکنند، اما روزانه چند سرباز امریکایی در افغانستان کشته میشوند؟ چند نفر از مردم افغانستان هر روز کشته میشوند؟
من فکر میکنم مشکل در نوع نگاه دولتمردان امریکایی است. این نگاه تبعیض آلود مشکلی را حل نمیکند و باید عوض بشود. دولتمردان امریکا سی و سه سال است که علیرغم تعهدی که دادند همیشه علیه ایران فعالیت میکنند.
مادة یک قرارداد الجزایر دولت امریکا را متعهد میکند که در هیچ اقدامی علیه ملت ایران شرکت نکند و این بعد از ماجرای تسخیر لانة جاسوسی است. دولت امریکا در جنگ صدام علیه ایران از صدام حمایت کرد، بارها ایران را تحریم کرده و پرچمدار اقدامات علیه ایران است.
چرا؟ ما چه کردیم؟ ما به کنار مرزهای امریکا لشکرکشی کردیم؟ نه. ما به مردم امریکا ضربهای زدیم؟ نه. چرا امریکا با ما دشمن است؟ آیا ما به هیچ کشوری حمله کردهایم؟ نه. ما داریم خودمان را میسازیم.
چرا دولتمردان امریکا اینقدر با ما دشمن هستند؟ این دو نفر آزاد میشوند، اما آیا موضوع تمام میشود؟ در یک اقدام انسانی این کار میشود، اما مشکل حل میشود؟ البته امیدوارم حل شود، ولی باور ندارم.
* گزارشگر: یکی از نگرانیهای مردم امریکا اظهارنظرهای تند و تیزی هست که دولت شما داشته است. در سال 2010 اعلام کردید که شاید حادثة یازده سپتامبر توطئهای بودهای که دولت امریکا پشت آن بوده است.
مردم امریکا این اظهارنظرها را به خاطر میسپارند و من میتوانم به شما بگویم که اکثر مردم امریکا در این باره با شما موافق نیستند. چرا شما صحبتهای جنجالی میکنید بدون اینکه مدرک کافی داشته باشید، با علم به این که گفتن این موضوع مردم امریکا و آقای اوباما را عصبانی میکند.
** رئیسجمهور: شما اخبار پریروز را دارید؟ در محل واقعة یازده سپتامبر مردم امریکا چه میگفتند؟ همه اعتراض داشتند که حادثة یازده سپتامبر مشکوک است. گفتند گزارش دولت امریکا را راجع به یازده سپتامبر قبول نداریم. نظر سنجیها در امریکا نشان میدهد که بیش از 80 درصد مردم امریکا نسبت به این حادثه قانع نیستند
من از شما سؤال میکنم، آیا حادثة یازده سپتامبر حادثة کوچکی بود؟ نه، حادثة خیلی بدی بود. سه هزار نفر بی گناه در آنجا کشته شدند و به واسطة حادثة یازده سپتامبر دو کشور اشغال شده است و بیش از یک میلیون نفر کشته شدند. آیا ما نباید علت حادثه را بررسی کنیم؟ یعنی هر گزارشی دولت امریکا داد، همه باید قبول کنند؟
اگر تبعات یازده سپتامبر محدود به داخل امریکا بود، میتوانستیم این را بپذیریم. اما این قضیه بینالمللی شد و دو کشور اشغال شدند و منطقه ناامن شد.
آیا همة دولتها موظف هستند گزارش دولت امریکا را بپذیرند؟ اگر گزارش دولت امریکا درست است، چرا اجازه نمیدهند یک گروه بیطرف هم آن را بررسی بکند؟ چه مشکلی پیش میآید؟ از چه نگران هستند؟ اگر گزارش درست باشد، گروه بیطرف هم آن را تأیید میکند و این به نفع دولت امریکاست. اگر هم گزارش غلط یا اشتباه باشد، باز هم به نفع دولت امریکاست، چون باعث میشود سیاستهای دولت امریکا اصلاح بشود.
آیا دولت امریکا از حضور در عراق و افغانستان سود میبرد یا ضرر میکند؟ هفته قبل اعلام کردند هزار میلیارد دلار در این دو کشور (عراق و افغانستان) هزینه شده است. این پول متعلق به چه کسی است؟ مردم امریکا. این باید صرف رفاه مردم امریکا بشود. اگر دولت امریکا متوجه شد که اشتباه کرده است، حاضر است اشتباهش را بپذیرد؟
من فکر میکنم این به نفع دولت امریکاست. این یک حرف جنجالی نیست. حرف صدها میلیون انسان و صدها هزار خانوادة متلاشی شده در افغانستان و عراق و بیش از یک میلیون کشته است.
اصلاً دولت امریکا تحمل دارد کسی به سیاستهای بینالمللی او انتقاد بکند. من به سیاستهای امریکا انتقاد دارم و پیشنهادات ما به نفع مردم امریکاست. ما میگوییم جوانهای امریکایی کشته نشوند و مردم ما را هم نکشند. میگوییم پول مردم امریکا خرج کشتن مردم ما نشود. این جنجالی است؟
در جعبة سیاه یازده سپتامبر چه چیز ناگفتهای هست که دولت امریکا نمیخواهد آن را بیان بکند. من فکر میکنم اگر یک گروه حقیقتیاب تشکیل بشود به نفع همه و به خصوص به نفع دولت آقای اوباماست. برای اینکه آقای اوباما گفت میخواهد سیاستهای دولت قبلی را تغییر بدهد. یازده سپتامبر متعلق به کدام دولت است؟ ایشان میتوانست اصلاح بکند. این به نفع همه بود. نیروهای امریکایی هم میتوانستند به خانههایشان برگردند. این یک پیشنهاد سازنده و اصلاحی است و یک منطق پشت آن است.
* گزارشگر: بهترین سؤالی که میتوانم از شما بپرسم این است که شما خیلی روشن و واضح بیان کردید که به دنبال صلح، وحدت و دوستی برای تمام مردم دنیا هستید. آیا اینها را برای رژیم صهیونیستی هم میخواهید؟ چون میدانید که سازمان ملل قرار است به رسمیت شناختن کشور فلسطین را به رأی بگذارد. اگر این اتفاق نیفتد، واکنش شما چه خواهد بود؟
** رئیسجمهور: ما با تشکیل دولت فلسطین به عنوان گام اول برای آزادی تمام سرزمین فلسطین موافق هستیم. ما با مردم دنیا مشکل نداریم و همة انسانها را دوست داریم. ما با مسیحیها و یهودیها مشکل نداریم. در ایران مسیحیها و یهودیها زندگی میکنند و در مجلس ایران اختیارات مساوی با بقیه نمایندگان دارند.
ما با یک گروه سیاسی پیچیده اشغالگر جنگ طلب تروریست مخالف هستیم؛ با یک حزب مخوف مخالف هستیم، که جنگ درست میکند، تجاوز، ترور، تهدید و اشغال میکند. الان مردم در سرزمینهای اشغالی تظاهرات میکنند؛ آنها چه کسانی هستند؟ یهودی هستند. به چه کسی اعتراض میکنند؟ به صهیونیستها؛ همانهایی که ما با آنها مخالف هستیم. اگر آنها هم دست از اشغالگری و تجاوز بردارند، ما با آنها کاری نداریم. اگر آنها هم حقوق ملتها را به رسمیت بشناسند، مشکلی وجود ندارد.
* گزارشگر: ایران که اسرائیل را به رسمیت نشناخته است.
** رئیسجمهور: برای اینکه اشغالگر است. چه کسی اشغالگر را به رسمیت میشناسد؟ ما نمیتوانیم اشغالگرها، تروریستها و جنگطلبها را به رسمیت بشناسیم.
* گزارشگر: آخرین سؤال. اخیراً صحبت جسورانه در خصوص متحد کلیدی ایران یعنی سوریه کردید؛ گفتید آزادی، عدالت و احترام به دیگران حقوق تمام ملتهاست و به نوعی سرکوب دولت سوریه را محکوم کردید.
به نظر شما سرکوب دولت سوریه با سرکوبی که دولت ایران دو سال پیش انجام داد، تفاوت دارد؟ آیاآن موقع ایران به شهروندان خودش بعد از انتخابات احترام گذاشت یا نه؟
** رئیسجمهور: ایران سرکوب کرد؟ چه کسی را سرکوب کرد؟ کسی در ایران سرکوب نشد. افراد قلیلی بودند که کیوسکها و ساختمانها را آتش میزدند که با پلیس درگیر شدند. تعداد نیروهای پلیس و مردمی طرفدار دولت که کشته شدند بیش از کسانی بود که آتش میزدند. کلاً سی و سه نفر کشته شدند که بیش از دو سوم آنها نیروهای پلیس، طرفدار دولت و مردم عادی بودند. این سرکوب است؟
شما میدانید در درگیریهای پلیس امریکا با مردم روزانه چند نفر کشته میشوند؟ بیش از سی نفر هر روز و در طول سال بیش از 30 هزار نفر بر اثر سلاحها کشته میشوند.
بنده منتخب مردم، چه کسانی که به من رأی دادند و چه کسانی که رأی ندادند، هستم. این قانون ایران است. من هم همة آنها را دوست دارم. با آنها صمیمی هستم. کسانی هستند که به من رأی ندادند و الان در دولت هستند.
مردم ایران مثل مردم بعضی کشورها حزبی نیستند. با هم دوست هستند. آزادنه رأی میدهند، ولی با همدیگر دوست هستند. حقشان است که به هر کس میخواهند رأی بدهند، آزاد هستند. دیدید که من راحت بین مردم میروم. آن مردم که بودند؟ همه به من رأی دادند؟ نه. کسی اصلاً سؤال نمیکند که چه کسی به چه کسی رأی داد. همه با هم دوست هستند، بچه، کوچک و بزرگ. من هم همة آنها را دوست دارم و برای همة آنها کار میکنم.
بله، در هر کشوری کسانی که قانون را بشکنند، پلیس برخورد میکند. در همه جا همینطور است. البته از اینکه کسی کشته شده، من ناراحت هستم. ای کاش هیچ کس نه تنها در ایران در هیچ جای دنیا، حتی امریکا کشته نشود. چرا آدمها باید کشته بشوند؟
اما در موضوع سوریه و بقیة کشورهای دنیا ما طرفدار همة ملتها و حقوق اساسی همة ملتها هستیم. ما با مردم انگلستان، ایتالیا، یونان و پرتغال هم اظهار همدردی کردیم. آزادی حق ملتهاست. اقدام و کرامت حق ملتهاست. اما ما معتقد هستیم دموکراسی توسط نیروهای ناتو به دست نمیآید. ناتو برای آدم کشی و تسلط ملتهاست.
بنابراین، فکر میکنیم بدون اینکه کسی از مخالفین و نیروهای امنیتی کشته بشود دولتها و ملتها باید با هم در فضای انسانی مسائلشان را حل بکنند؛ همه انساناند، چرا باید کشته بشوند. باید با منطق انسانی مسائلشان را حل بکنند. هیچ کشوری هم از بیرون دخالت نکند. هیچ کس حق دخالت ندارد. این دیدگاه روشن ایران است و ما در همین مسیر حرکت میکنیم.
* گزارشگر: جناب آقای رئیس جمهور مایل هستم از شما به خاطر سخاوت در دادن فرصت به ما و نیز پاسخگویی بسیار مطلوب به سؤالات ما تشکر بکنم. بی صبرانه منتظر هستم که دوباره شما را زیارت بکنم.
** رئیسجمهور: انشاءالله موفق باشید. مردم امریکا، اروپا، آسیا و امریکای لاتین همه خوب و سالم باشند.
* گزارشگر: برای من افتخار بزرگی بود که در کشور زیبای ایران و در خدمت شما باشم.