* شب بخیر عرض میکنم جناب آقای رئیسجمهور. متشکرم که این وقت را به ما دادید. میدانم خیلی دیروقت است و در تهران از نیمه شب گذشته است. متشکریم که در این ساعت این وقت را به ما دادید.
آقای رئیسجمهور الان در حال حاضر در لیبی جنگ است و کسی نمیداند که قذافی کجاست. رئیسجمهور تونس در حال حاضر در عربستان صعودی به سر میبرد و همه رئیسجمهور مصر را در قفس در حالی که محاکمه میشد، دیدند. آیا این نبردی برای آزادی است یا اینکه این یک بیداری اسلامی است؟
بسماللهالرحمنالرحیم
اللهم عجل لولیک الفرج والعافیة والنصر واجعلنا من خیر انصاره و اعوانه والمستشهدین بین یدیه
** رئیسجمهور: عرض سلام دارم خدمت همۀ بینندگان، مردم پرتغال و همۀ کسانی که این برنامه را میبینند. امیدوارم شب خوبی داشته باشند و روزهای بهتری را در آینده تجربه کنند. همانطور که اشاره کردید، حوادثی در منطقه در حال رخ دادن است. اینکه ملتها همه به دنبال عدالت، پاکی و آزادی هستند، حرف درستی است. این خواست همۀ ملتهاست. مردم اروپا، امریکا، افریقا و آسیا همه این را میخواهند.
در این کشورها نیز همین طور است و البته اینها همه ارزشهای عالی متعالی انسانی یا به تعبیری ارزشهای اسلامی هم هستند، چون همۀ پیامبران آمدهاند که آزادی و عدالت را به بشر هدیه کنند. حضرت مسیح و موسی هم این کار را کردند. اینها ارزشهای مشترک همۀ ادیان هستند و متعلق به شخص خاصی نیستند.
* گزارشگر: این کشورها مثلاً مصر، جمهوری اسلامی ایران را الگوی خودش قرار داده یا فکر میکنید، بیشتر طرفدار غرب خواهند بود؟
** رئیسجمهور: حقیقتاً هرجا ملتها حاکم باشند، حتماً عدالت و آزادی حاکم خواهد بود. تجربه نشان داده است هرجا که آزادی به معنای واقعی وجود داشته باشد و مردم بتوانند اعلام اراده بکنند، حتماً ارادۀ ملتها علیه هر نوع سلطهگری و استعمارگری است. حالا آن سلطهگری غربی باشد یا هر جای دیگری. در هر جایی انتخابات آزاد باشد، افرادی رأی میآورند که مخالف سلطۀ غربی هستند. این تجربۀ قابل تکراری است. در بسیاری از این کشورها عمدۀ ناراحتی مردم به خاطر وابستگی رهبرانشان به کشورهای غربی است.
* گزارشگر: سوریه که یکی از متحدان ایران است، الان رئیسجمهور بشار اسد با حضور مردم در خیابانهای سوریه مواجه است. نصیحت شما به ایشان چیست؟ آیا او باید از قدرت کنارهگیری کند یا با مردم مذاکره کند یا اینکه در حقیقت باید با این اعتراضات مقابله کند؟
** رئیسجمهور: مبنایی که ما به آن معتقدیم، در همه جا و برای همۀ ملتها و دولتها قابل اجراست. ما معتقدیم که آزادی، عدالت و احترام حق ملتهاست. همۀ ملتها باید این را بپذیرند، اما فکر میکنیم که مشکلات را دولتها و ملتها باید با هم حل کنند. راه حل نظامی راه حل درستی نیست و دخالت ناتو مشکلی را حل نمیکند. دموکراسی و آزادی از لولۀ تفنگ سربازان ناتو بیرون نمیآید. باید مردم و دولتها با هم بنشینند، و حق و عدالت را بپذیرند و با گفتگو مسائلشان را حل کنند. دیگران هم حق دخالت ندارند. هیچ کس نباید دخالت کند. دخالتها کمکی نمیکند. مگر در لیبی کمک کرد. متأسفانه، ناتو همچنان دارد بمباران میکند. چه کسی را بمباران میکند؟ ما فکر میکنیم برخی کشورهای غربی که دچار مشکلات اقتصادی هستند، میخواهند زیربناها را در لیبی نابود کنند و بر نفت لیبی مسلط شوند، تا مشکلات خودشان را حل کنند.
شورای امنیت اشتباه بزرگی کرد. البته دلیلش روشن است، چون در اختیار همان استعمارگران سابق است. شورای امنیت باید گروههای میانجی میفرستاد تا میان دولت و مردم لیبی یک برنامۀ زمانبندی برای انتخابات را تفاهم کند. اینها قبل از این که فشارهای سیاسی و اقتصادی بیاورند، مستقیماً به سمت حملۀ نظامی رفتند و این معنایش این است که آنها نیت دوستی نداشتند. امروز هم رئیس جمهور امریکا، مستقیماً رئیس جمهور سوریه را تهدید میکند. این یک دخالت آشکار است. این حتماً برای کمک به مردم سوریه نیست. این برای نجات رژیم صهیونیستی و منافع امریکاست، والا باید ملتهای منطقه کمک کنند که ملت و دولت سوریه با هم بنشینند، اصلاحات انجام بدهند و مشکلاتشان را حل بکنند.
* گزارشگر: آقای رئیسجمهور یعنی شما میگویید که باید گفتگو باشد. یعنی پاسخ مسئله سوریه گفتگو و دیالوگ است. در خصوص ایران و دیالوگ و گفتگو صحبت کنیم. آقای رئیسجمهور، امروز در دولت شما و (جنابعالی) آیا در خیابان مردم میتوانند حضور پیدا کنند و تمام اینهایی را که من گفتم، به چالش بکشند و مطالبات خود را از جنابعالی، رژیم و دولت شما درخواست کنند.
** رئیس جمهور: دو سه نکته را باید در پاسخ شما بیان کنم. ما تنها کشوری هستیم که بیش از 85 درصد مردم در انتخابات شرکت کردند. این بالاترین حد دموکراسی در کل دنیاست. هیچ کشور غربی و مدعی دموکراسی چنین رکوردی ندارد و این یک انتخابات صد درصد آزاد است. در ایران صدها رسانه فعال است و همه دارند حرفشان را آزادانه میزنند. تندترین انتقادات را میکنند. حتی توهین میکنند و بعضی وقتها تهمت میزنند. کسی با آنها کاری ندارد. آزادانه حرفشان را میزنند. حتی کسانی که مدعی اپوزیسیون هستند در انتخابات شرکت کردند، حرف زدند و از همۀ ظرفیتهای رسانهای استفاده کردند. اما اگر شما فکر میکنید در کشوری که قانونمند است و مسئولینش با رأی مردم سرکار هستند، اجازه داده میشود قوانین شکسته شود یا به ساختمانها حمله شود، فکر میکنم که این تصور اشتباهی است. اگر کسی بیاید ساختمانها و کیوسکهای تلفن را آتش بزند و به ماشینهای مردم حمله کند، شما میپذیرید؟ آنها مردم نبودند. ملت ایران 32 انتخابات برگزار کرده است. موافق و مخالف با هم دوست هستند. من به خیابان میروم و مستقیم با مردم صحبت میکنم. فاصلهای میان ما و مردم نیست.
* گزارشگر: آقای رئیسجمهور، شما در مورد انتخابات آزاد صحبت میکنید. وقتی که جنابعالی مجدداً به عنوان رئیسجمهور انتخاب شدید، هزاران نفر در بسیاری از شهرهای ایران به خیابانها ریختند و ادعا کردند در انتخابات تقلب رخ داده است. آیا تقلبی وجود داشت؟ آیا شما به لطف تقلب انتخاب شدید؟
** رئیس جمهور: به نظر شما چند هزار نفر تظاهرات کردند؟
* گزارشگر: شما چه نظری دارید؟
** رئیس جمهور: 15 میلیون نفر به رقبای من رأی دادند. آیا در ایران 15 میلیون نفر تظاهرات کردند؟ تا 15 میلیون نفر هم اگر میآمدند، طبیعی بود. اما مراجع نظارتی شکایتها را بررسی کردند و دیدند چنین شکایتهایی درست نیست.
* گزارشگر: آیا آن تظاهرات شما را متعجب کرد؟ آیا شما انتظار آنها را داشتید؟
** رئیس جمهور: نه، اصلاً برای من مهم نبود. نظرشان را اعلام کردند و مراجع هم رسیدگی کردند و پاسخ آنها را دادند. ایران آزادترین دموکراسی دنیا و جدیترین انتخابات را دارد. انتخابات ما برخلاف کشورهای غربی، دموکراسی غیرقابل کنترل شده است. درکشورهای غربی محدودیت خیلی زیاد است.
* گزارشگر: آقای رئیسجمهور، آقایان موسوی و کروبی که در انتخابات ریاست جمهوری رقیب شما بودند، الان کجا هستند؟ آیا آنها میتوانند آزادانه سخن بگویند؟
** رئیس جمهور: چه ربطی به بنده دارد؟ در اروپا کسی زندانی نیست؟ کسی به دادگاه نمیرود؟ هر کس در زندان باشد، حق با اوست؟ این مسایل مربوط به قوۀ قضائیه است. قوۀ قضائیه در ایران مستقل از دولت است. ما دخالتی در آن نداریم. آنها تحت امر ما نیستند که من دستور بدهم با رقبای من برخورد کنند. آنها قانون مستقل دارند. چرا شما از اقلیت دفاع میکنید؟ مگر دموکراسی حکومت اکثریت نیست؟ چرا بعضی کشورهای غربی از اقلیتها دفاع میکنند؟ بنده نمایندۀ اکثریت هستم.
* گزارشگر: آقای رئیسجمهور، یکی از مسائلی که در سیاست بینالملل اهمیت بسیاری دارد، در خصوص برنامۀ هستهای ایران است. آیا شما یک برنامۀ هستهای نظامی را تحت لوای یک برنامۀ هستهای غیرنظامی مخفی کردهاید؟ میگویند که شما میخواهید بمب هستهای بسازید؟
** رئیس جمهور: به چه دلیلی ما باید بمب بسازیم؟ بمب به چه دردی میخورد؟ شما فکر میکنید امروز بمب هنوز فایدهای دارد؟ ما به دو دلیل با ساختن بمب مخالفیم. دلیل اول این است که آن را ضد انسانی و زشتترین سلاح ضد بشری میدانیم. دوم اینکه میدانیم بمب دیگر فایده و کارایی ندارد.
امریکا دهها هزار کلاهک هستهای دارد. آیا این کلاهکها او را در برابر افغانستان پیروز کرد؟ شوروی سابق چند هزار کلاهک هستهای داشت. آیا اینها مانع متلاشی شدن شوروی شدند؟ رژیم صهیونیستی بیش از دویست کلاهک دارد. آیا این کلاهکها او را در غزه و لبنان پیروز کرد؟ چه کسی بمب اتم را ساخت و چه کسی استفاده کرد؟ ما؟ ایران؟ ایران هیروشیما را بمباران کرد؟ آیا امروز ایران در آلمان، ایتالیا و بلژیک بمب اتم ذخیره کرده است؟ متأسفانه، عدهای دنیا را اداره میکنند که مبنای مدیریتشان ظالمانه است و این مدل دیگر جواب نمیدهد. کسانی که بمب را ساختند و استفاده کردند و الان هم میسازند، مدعی ما میشوند. ما برای چه بمب میخواهیم؟ ما فرهنگ داریم. ایران یعنی فرهنگ، تمدن و منطق.
* گزارشگر: ببخشید که صحبتهای شما را قطع میکنم. شما میگویید که بمب نمیسازید و نمیخواهید. میخواهم که شما واضحتر بگویید. کمتر از یک هفته پیش، نه فقط به دلیل برنامۀ هستهای، به خاطر زرادخانۀ موشکهای دوربرد ایران، رئیسجمهور فرانسه گفت که ائتلافی از کشورها- که نمیخواست از آنها نام ببرد- میتوانند برای جلوگیری از ساخت این بمب توسط ایران و همین طور آن موشکهای دوربرد به ایران حمله کنند. آیا این احتمال را جدی میگیرید؟
** رئیس جمهور: چند نکته را باید به شما بگویم. آیا ایران تنها کشوری است که موشک دوربرد دارد؟ فرانسه، انگلستان و امریکا ندارند؟ اینها که دشمنان ملت ایران هستند. آیا داشتن موشک دوربرد جرم است؟
نکتۀ دوم، آیا شما فکر میکنید دنیا جنگلی است که رئیس جمهور فرانسه رئیس آن جنگل است؟ ایشان به چه حقی این حرفها را میزند؟ چه کسی به او اجازه داده که راجع به دیگران قضاوت کند؟ البته میدانم بعضیها آرزو دارند که به ایران حمله کنند، زیرا در مقابل منطق ما هستند.
* گزارشگر: آیا فکر میکنید که این اتفاق میافتد؟
** رئیس جمهور: آنها آرزو دارند. برای اینکه در مقابل منطق ما حرفی برای گفتن ندارند. در مقابل فرهنگ و منطق ما کم آوردهاند، اسلحه نشان میدهند. این فرهنگِ همان استعمارگران و بردهداران سابق است. اما همه میدانند هر گونه دستی که برای ضربه زدن به ایران دراز شود، از بازو قطع خواهد شد. ما این حرفها را بیشتر از موضع استیصال و ترس میدانیم تا از روی تهدید.
* گزارشگر: آقای رئیسجمهور میبینم که شما اصلاً نگران نیستید که حملۀ پیشگیرانهای علیه ایران به خاطر برنامه هستهای و همین طور موشکهای دوربرد انجام شود.
** رئیس جمهور: چرا باید نگران باشم؟ شاید شما فکر میکنید کشورهای غربی هیچ ضابطهای ندارند و دنیا را میخواهند مثل جنگل اداره کنند. ما فکر میکنیم دنیا عوض شده است. دنیا را باید با فکر، منطق، فرهنگ، دوستی و انسانیت اداره کرد نه با تهدید، جنگ و وحشیگری.
* گزارشگر: میخواهم سؤال بیشتری از شما بپرسم یادتان هست که میگفتند ایران محور شرارت است و از تروریسم بینالمللی حمایت میکند؟ پاسخ شما به کسانی که هنوز هم این اعتقاد را دارند و میگویند ایران کشوری است که از تروریست ها، حرکتهای تروریستی و تروریسم بینالمللی حمایت میکند چیست؟
** رئیس جمهور: من از شما سوال میکنم آن رئیس جمهوری که این حرفها را زد، الان کجاست؟ آیا منفورترین شخص تاریخ نیست؟ ملتها چنین نظری ندارند، اما برخی سیاستمداران غربی چنین ادعایی میکنند. اینها جسارت این را ندارند که با یک گفتگوی آزاد مستقل بیایند و ما اسنادمان را بدهیم و آنها هم اسنادشان را بدهند، ببینیم چه کسی تروریست است. یک میلیون نفر در افغانستان و عراق کشته شدهاند. چه کسی اینها را کشته است؟ ما کشتیم؟ چه کسی این کشورها را اشغال کرده است؟ امریکا و بعضی کشورهای ناتو یا ما؟ چه کسی تروریست است و تروریستها را پرورش میدهد؟ ما به غزه و لبنان حمله کردیم؟ لابد ما ویتنام را اشغال کردهایم. شاید ما کره را اشغال کردیم. تروریست چه کسی است؟ پاسخ روشن است.
* گزارشگر: چند روز پیش گفتید که دیگر جایی برای رژیم صهیونیستی در خاورمیانه نیست. آیا هنوز هم میگویید که اسرائیل باید نابود شود و به این مسئله اعتقاد دارید.
** رئیس جمهور: ما میگوییم اشغالگری، آدمکشی، تجاوز و ترور باید از بین برود و صهیونیستها برای همین کارها آمدهاند. از کجا به فلسطین آمدهاند؟ من دو سؤال دربارۀ هولوکاست مطرح کردم که بهانۀ تشکیل رژیم صهیونیستی است. گفتم هولوکاست اگر واقع شده، در کجا واقع شده است؟ اگر درست باشد، در اروپاست، چرا جوابش در فلسطین باید داده شود؟ سؤال دوم من این بود که اگر این یک حادثۀ تاریخی است، چرا اجازه نمیدهند گروههای مستقل تحقیق کنند. یک بازی سیاسی استعمارگران برای تسلط بر منطقۀ ماست. از اطراف دنیا عدهای را با دروغ جمع کردهاند و گفتند ما به شما امنیت میدهیم. خانۀ هیچ یک از اینها در اینجا نیست.
* گزارشگر: شما برای نابودی اسرائیل چه اقدام عملیای خواهید کرد؟
** رئیس جمهور: هیچ اقدامی لازم نیست. دورۀ منطق صهیونیستی تمام شده است. هیچ ملتی در منطقه حاضر نیست با آنها دوست باشد. دولتهایی که با آنها دوست باشند، نزد ملتشان منفور هستند. لازم نیست ما اقدامی بکنیم. مثل دوران استعمار و بردهداری است که تمام شد. مثل هژمونی امریکاست که در حال فروریختن است. لازم نیست ما کاری بکنیم. اینها تناقضهای درونی دارند و این تناقضهای درونی فروپاشی آنها را رقم خواهد زد. این صدها هزار نفر مردمی که در تلآویو و فلسطین اشغالی تظاهرات کردند، همه یهودی بودند. ما نبودیم. آنها چه میگویند و چه میخواهند؟ رژیم صهیونیستی بر چه کسی حاکم است؟ مردم خودشان مخالف آنها هستند.
* گزارشگر: اجازه بدهید سوال پایانی را بپرسم. میخواهم نظر شما را در خصوص حکم اعدام از طریق سنگسار که در ایران وجود دارد، بپرسم. به عنوان یک مسلمان، رئیسجمهور و یک شهروند ایرانی نظر شما در خصوص کشتن افراد با استفاده از روش سنگسار چیست؟
** رئیس جمهور: شما فکر میکنید شیوۀ کشتن در کشتن افراد فرق میکند؟ تحصیلات شما در چه رشتهای است؟ دانشگاه رفتهاید؟
* گزارشگر: ارتباطات و روابط بینالملل خواندهام.
** رئیس جمهور: اگر سؤالی دربارۀ صنعت از شما بپرسند، تخصص دارید پاسخ دهید؟ شما سوال حقوقی از من میپرسید، من حقوق نخواندهام. من مهندس هستم.
* گزارشگر: شما مهندس هستید، اما نظری در این خصوص ندارید؟ میخواهم بدانم رئیسجمهور ایران چه نظری دارد؟
** رئیس جمهور: شما یک گفتگو میان حقوقدانها بگذارید. رئیس جمهور ایران میگوید این سؤال را مطرح کنید، حقوقدانها را دعوت کنید، بحث حقوقی مطرح کنید تا درست و غلط بودنش را حقوقدانها بحث کنند. ضمن اینکه بنده به عنوان احمدینژاد دلم نمیخواهد هیچ کس در دنیا کشته شود. دوست دارم همه زنده باشند و زندگی آزاد و با نشاطی داشته باشند. بگذارید من یک نکتهای را به شما بگویم.
واقعاً مشکل بحران اقتصادی امروز اروپا، ایران است؟ چه کسی این بحران را درست کرده است؟ مردم اروپا در این بحران چه نقشی دارند؟ مردم مقصرند؟ چه کسی الان دارد خسارت میدهد؟ مردمی که نقش ندارند. من فکر میکنم مدیریتها باید تغییر کند.
* گزارشگر: آقای رئیسجمهور از شما متشکرم. وقت ما دارد تمام میشود. تشکر میکنم بابت اینکه ما را دیر وقت پذیرفتید.