بسماللهالرحمنالرحیم
اللهم عجل لولیک الفرج والعافیة والنصر واجعلنا من خیرانصاره و اعوانه والمستشهدین بین یدیه
خدای بزرگ را سپاسگزارم و از صمیم دل خوشحال هستم یکبار دیگر توفیق داد با سفر به دیار سرسبز پارس آباد چهرههای نورانی، مؤمن و مصمم شما عزیزان را زیارت کنم. مردمان پارسآباد، مردمانی نجیب، پاک، پرتلاش و مفید برای همۀ ایران هستند. بخش مهمی از نیازهای اساسی کشور با دست پرتوان مردان و زنان پرتلاش این دیار تولید و تأمین میشود. مردمی که مرزبانانی هوشیار و غیور برای مرزهای استقلال، فرهنگ و هویت ایرانی هستند. خدا را سپاسگزارم که توفیق داد بار دیگر سفری به این شهرستان داشته باشیم.
سلام خدا برمردم پارسآباد. سلام خدا بر پدران و مادران خوب و نیک شما. سلام خدا بر ادیبان و عالمان این دیار. سلام خدا بر شهدا و جانبازان و آزادگان. سلام خدا بر دستان پرتوان کشاورزان، دامداران، عشایر، کارگران و کسبه. سلام خدا بر فرهنگیان، دانشگاهیان، دانشجویان و دانشآموزان پارسآبادی و سلام خدا بر جوانان پارسآباد، دختران مؤمن، عفیف و هنرمند و پسران شجاع، انقلابی و غیرتمند.
عزیزان من! دو مطلب را خدمتتان عرض میکنم. مطالب اول درسی از مکتب پیامبر گرامی اسلام و مطلب دوم دربارۀ سازندگی و کارهایی است که باید در پارسآباد عزیز انجام شود.
اما درس از محضر پیامبر عزیز اسلام؛ فرمود: فاتقوالله مااستطعتم. آنچه میتوانید، تقوی داشته باشید.
عزیزان من! همۀ انسانها در طول تاریخ به دنبال سعادت، آرامش و عزت بودهاند. همه تلاش کردهاند تا به نقطۀ کمال برسند. حتی کسانی که در نقطۀ مقابل انسانیت حرکت میکنند، خواست اصلی فطرت آنها کمالجویی و رسیدن به سعادت این دنیا و سعادت ابدی است.
خدای متعال راه سعادت را تقوای الهی معرفی میکند. تقوی الهی یعنی شناخت حقیقت انسان، حقیقت فطرت الهی انسان، شناخت خدا و راه خدا، توجه به دستورهای خدا، حرکت در مسیر الهی، توجه به مرزبندیهای الهی. تقوای الهی یعنی پافشاری بر عدالت و حقوق انسانها دوست داشتن دیگران، احترام به دیگران، تلاش برای سعادت و رفاه دیگران.
دنیا بهترین فرصت الهی برای کمالجویی و رسیدن به سعادت ابدی است؛ یک فرصت استثنایی است. کسانی از این فرصت بهتر استفاده میکنند که همۀ دنیا را در خدمت سعادت و پیشرفت معنوی و حیات جاویدان خودشان قرار بدهند. امیرالمؤمنین علی(ع) فرمود: از دنیا همان برای شما میماند که برای آخرت کار میکنید.
معنای کار برای آخرت این نیست که انسان تولید، پیشرفت و تلاش نکند و آبادانی نباشد. خیر؛ این یک برداشت انحرافی است که وقتی میگویند برای دنیا کار نکنید یعنی آبادانی، علم، صنعت، کشاورزی، شهرسازی و پیشرفت نباشد. اتفاقاً باید علم و دانش، صنعت، کشاورزی، آبادانی، شهرسازی و آبادی روستاها همه در حد اعلا باشد، اما انجام اینها برای خدا باشد. کسی تصور نکند که با آبادانی این دنیا قرار است برای همیشه در این دنیا بماند. دنیا را برای دنیا آباد نکند، دنیا را برای کمال و سعادت بشریت آباد کند.
عزیزان من! تقوای الهی به انسان آگاهی و شناخت میدهد و راه تشخیص عمل درست و نیک از بد را به انسان میآموزد. تقوای الهی در حقیقت چشم اندیشه و دل انسان را باز میکند تا از فرصت دنیا بهترین بهره و فایده را ببرد.
ما خدا را سپاسگزاریم که ملت ایران و مردم شریف پارسآباد اهل تقوای الهی هستند و با تمام توان در مسیر رشد و کمال معنوی و ساختن و آباد کردن کشورعزیز ما تلاش میکنند.
مطلب دوم دربارۀ ساختن ایران است. عزیزان من! بالاترین تقوای الهی و نشانۀ آن تلاش برای ساختن ایران است. بهترین عمل صالح و زیباترین اقدام ساختن ایران است. ساختن ایران به معنای یک جغرافیا یا یک نژاد و قبیله نیست؛ یعنی ایجاد یک الگو و نمونه برای همۀ بشریت. امروز ایران پرچم برافراشتۀ معنویت، اخلاق، توحید و عدالت است.
دنیا را نگاه کنید. وضع دنیا چگونه است حالات خودتان را با حالات دیگران مقایسه کنید. در آن کشوری که مدعی پیشرفت و حقوق بشر است، طوفان میآید، چند میلیون نفر آواره میشوند. خانههای فراوانی از بین میرود. عدۀ زیادی کشته میشوند، پنج سال یا ده سال بعد کسی به سراغ آنها نمی رود و به فکرشان نیست. همسایه به فکر همسایه نیست. آن را با ایران عزیز مقایسه کنید. وقتی در گوشهای از ایران حادثهای پیدا میشود، از تمام نقاط ایران مردم بسیج میشوند و کمک میکنند و امکانات میگذارند. برای اینکه مشکل آن هم وطن در آن گوشۀ دنیا حل شود. این نشانۀ تقوا، ایمان، توحید و عدالت است. مردم ایران همدیگر را دوست دارند، نسبت به یکدیگر محبت دارند و در غم و شادی یکدیگر شریک هستند. با جاهایی که مدعی هستند، اما زندگیشان در میان خودشان و به خصوص در میان حاکمان شباهتی به انسانیت ندارد، فرق میکند.
در تاریخ ایران ما کسی را نداریم که یک میلیون آدم بکشد. اما در همین چند سال قبل، رئیس دولتی در آنجا پیدا شد، برای پرکردن جیب سرمایهداران و دور کردن ضرر و شکست از سرمایهداران با ایجاد کردن یک بهانه به نام 11 سپتامبر، به منطقۀ ما حمله کردند و تا الان بیش از یک میلیون انسان کشته شده است. ایرانیها به این فکرها نیستند. اگر در ایران کسی بداخلاقی کند، زمین و خانۀ همسایه را بگیرد، پولی قرض بگیرد و پس ندهد، در میان بقیۀ مردم آدم بدی محسوب میشود و مردم او را دوست نمیدارند. اگر کسی در کارش کم بگذارد یا در فروشش تقلب کند، در رابطه با دیگران خطا کاری کند، ملت ایران او را دوست نمیدارند و طرد میکنند.
شما ببینید آن طرف دنیا چه خبر است. گروهی پیدا میشوند و میلیون میلیون برای سود جیبهایشان میکشند و کسی هم به آنها اعتراضی نمیکند. خدای متعال چقدر زیبا فرموده است: اولئک کالانعام بل هم اضل. آنها مثل حیوانات و چهارپایان و بلکه هم بدتر از آن هستند. کدام حیوان در طول تاریخ حیوانات یک میلیون آدم کشته است. پیدا نمیشود. اینها بدتر از حیوانات هستند.
امروز وقتی میگوییم ایران را بسازیم، یعنی یک الگوی زندگی انسانی را به دنیا معرفی کنیم. باید همه جای ایران ساخته شود. ساختن ایران با کار، تلاش، همدلی و توکل و برپایی عدالت اتفاق خواهد افتاد.
ما قبلاً سه سفر کردیم و این سفر چهارم است. در سفر چهارم دولت دو هدف را دنبال میکند. اول پیگیری مصوبات سفرهای قبلی. اجازه بدهید گزارش مختصری خدمت شما بدهم.
ما سه سفر کردیم و برای هر شهرستان تصمیماتی گرفته شد. در دور اول 36 مصوبه برای پارسآباد داشتیم که 14 مورد آن عملی شده، 11 موردش در حال اجراست و برای 11 موردش هم اقدامی نشده است که در این سفر باید ببینیم چرا. اگر مانع یا مشکلی بوده است، برطرف کنیم.
در سفر دوم 22 مصوبه داشتیم، 11 موردش اجرا شد، 9 موردش در دست اجراست و برای 2 موردش هم اقدامی نشده است که باید ببینیم علت چیست.
در دور سوم 36 مصوبه داشتیم، 3 موردش انجام شده، 20 موردش در دست اقدام است و برای 13 مورد هیچ اقدامی نشده است که ما رسیدگی خواهیم کرد.
اما دو سه مطلب امام جمعۀ عزیز فرمودند. بعضی موارد را هم شما با شعارهایتان فرمودید یا پلاکاردهایی که نوشته شده است. من میخواهم توضیح مختصری راجع به اینها به شما بدهم.
اول بحث سد خدا آفرین است. دربارۀ زمینهای پایین دست سد خداآفرین، خوشبختانه سد احداث شده و برخی از شبکه اجرا شده است. آن طوری که من مطلع شدم، اسناد آماده شده است. ان شاءالله به فضل الهی در آیندۀ نزدیک این زمینها به مردم منطقه واگذار میشود که این زمینها را آباد کنند.
امسال یک مشکلی برای گندم کاران به وجود آمد و گندمها مقداری آسیب دیدند. ان شاءالله امشب در جلسۀ دولت تصویب میکنیم که دولت کمکی به عنوان خسارت بدهد که مشکل گندم کاران و ذرتکاران عزیز ما حل شود.
اما مورد سوم، وزیر راه و شهرسازی، از جوانان مؤمن و غیور این استان هست. ایشان دیروز به من قول داد که در آیندۀ نزدیک ان شاءالله ادامۀ راه آهن میانه – اردبیل به پارسآباد را شروع خواهد کرد.
دو سه موضوع کوتاه هم هست، اجازه بدهید عرض کنم. همانطور که در سفر قبل اشاره کردم، ما با کشور آذربایجان برادریم و مردم آنجا را برادران خودمان میشناسیم و از استقلال آذربایجان حمایت کردهایم و همچنان حمایت میکنیم و علاقهمندیم حداکثر روابط دوستانه را داشته باشیم. هیچ عاملی و کسی نمیتواند به این روابط برادرانه خدشهای وارد کند. به همین دلیل علاقهمندیم و اصرار داریم حداکثر ارتباطات مرزی برقرار باشد. ما دوست داریم گمرکها در آصلان دوز، تازه کن و بیله سوار فعال و تجارت و رفت و آمد برقرار باشد.
عشایر ما در کشت و صنعت مغان هنوز مشکل دارند. خوشبختانه، مقدمات قانونی واگذاری در حال نهایی شدن است. امیدوارم به لطف خدا قبل از پایان دولت دهم کشت و صنعت مغان و آن محدودههایی که دچار مشکل هستند، به مردم پارس آباد واگذار خواهد شد.
آن پلاکارد اصلان دوز را دربارۀ ارتقا به شهرستان دیدم. ان شاءالله دنبال میکنم. اگر جمعیتتان برسد، حتماً این کار را خواهیم کرد. اما کار دوم دولت در سفر چهارم اهتمام ویژه به امر اشتغال است. در سالهای 1360 تا 1366 رشد جمعیت ما خیلی بالا بود و البته این نکتۀ مثبتی است. امروز خیل عظیم جوانان مؤمن و کارآمد و دلسوز، پشتوانۀ کشور، انقلاب و ملت هستند. سالانه یک میلیون و دویست هزار جوان جدید وارد بازار کار میشود که باید برای اینها اشتغال ایجاد شود. دو و نیم میلیون نفر هم از قبل در نوبت اشتغال هستند. دولت تصمیم گرفته است با کمک خود شما، کارآفرینان و جوانان عزیز سالانه دو و نیم میلیون شغل ایجاد کند و به لطف خدا ظرف دو سال ریشۀ بیکاری را از ایران و پارسآباد برکند.
اما لازمهاش این است، کارآفرینان و جوانان عزیز آستین همت را بالا بزنند. مردم همه کار کنند. دولت با تمام وجود آماده است و خودش را مجهز کرده است تا پشتیبانی کند و این اتفاق بیفتد. البته من برخی را در گوشه و کنار دیدم به جای اینکه از این طرح بزرگ استقبال، پشتیبانی و همکاری کنند، مرتب میگویند نمیشود، چرا نمیشود؟ ایران به این بزرگی، این همه مردم خوب و اندیشههای بلند، دستان پرتوان، ثروت، زمین و آب همه چیز داریم. چرا میگویید نمیشود؟ همه باید بگویند میشود.
ما در خدمت شما هستیم. امیدوارم اگر خدا توفیقی داد سفر بعدی به پارس آباد انجام شد، شاهد باشیم که همۀ این جوانان عزیز دختر و پسر شغل مناسب خودشان را پیدا کردهاند.
میخواهم از شما دو سه تشکر کنم. تشکر اول به خاطر همۀ خوبیهای شما در طول تاریخ است. شما همیشه برای ایران مفید بودهاید، همیشه به ایران نفع رساندهاید. شما مرزبانان امین و شجاعی برای ایران بودهاید.
تشکر دومم به خاطر لطفی است که به این خادم کوچک خودتان در صحنهای گوناگون، در انتخابات و سایر امور دارید و تشکر سوم به خاطر این حضور پرشکوه و حماسی امروز است. آمدید زنده بودن، شجاعت و عزت خودتان را یکبار دیگر به دنیا اثبات کردید. موجب دلگرمی مظلومان و یأس مستکبران شدید.
ای خدای بزرگ مهربان، این مردم عزیزند، آنها را بر بام عزت جهانی بنشان،
ملت ایران را به قلههای پیشرفت برسان،
جوانان عزیز ما، به خصوص جوانان پارسآباد را که بهترین جوانان ایران هستند، حفظ بفرما،
همه آرزوهای نیک آنها را برآورده ساز،
ای خدای بزرگ ملتهای مظلوم را نجات عنایت بفرما،
باران رحمتت را بر سرزمین نورانی ایران ببار،
ای خدای بزرگ، جهان پر از ظلم شده است. این مردم منتظرند. جهان چشم به راه عدالت و توحید است. ای خدای مقتدر و یگانه، تنها منجی، باقی مانده و عاشق حقیقی انسانها مهدی ما را برسان.
والسلام علیکم و رحمة الله