ایران و رهبران جدید اروپا

اروپا در حال پوست‌اندازی رهبران خویش است. به جای ژاک شیراک، نیکلا سارکوزی در مسند رئیس‌جمهور فرانسه راهی کاخ الیزه شده است و بادهای تغییر با رسیدن به خانه شماره 10 خیابان داونینگ استریت لندن، گوردون براون را جانشین تونی بلر می‌کند. دو سال پیش هم آنگلا مرکل بر مسند گرهارد شرودر در آلمان نشست و بدین ترتیب ایران با اروپایی‌ با رهبرانی جدید سروکار خواهد داشت. سارکوزی معتقد به فعالیت‌های صلح‌آمیز هسته‌ای از سوی ایران تحت نظارت شدید آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و طبق معاهده منع گسترش سلاح‌های اتمی برای عدم انحراف به سمت برنامه‌های نظامی است. وی مخالف استفاده از ابزار نظامی برای حل پرونده هسته‌ای است و به رغم گرایش‌هایش به لندن و واشنگتن تاکید کرده در صورت حمله نظامی آمریکا به ایران، فرانسه در این راه به واشنگتن نخواهد پیوست، اما از سوی دیگر وی تشدید تحریم‌ها را برای تحت فشار قرار دادن تهران جهت پذیرش خواسته‌های گروه 1 + 5 پیشنهاد می‌شود. انتظار می‌رود گوردون براون، وزیر اقتصاد انگلیس و جانشین احتمالی تونی بلر، درباره آینده عراق احتمالا از طریق اتحادیه اروپا با ایران وارد گفت‌و‌گو شود.

این اقدام در تناقض شدید با کاخ سفید خواهد بود که توصیه‌های گروه مطالعات عراق برای مذاکره با تهران را نادیده گرفته است. وزیر خارجه ایران در واکنش به تصمیم نخست‌وزیر بریتانیا برای کناره‌گیری از این سمت خواستار تغییر در سیاست خارجی این کشور شده است. تهران از این تغییر راضی است. منوچهر متکی، وزیر خارجه ایران، در مصاحبه‌ با تلویزیون دولتی ایران گفته است که اگر تغییر در رهبری حزب کارگر باعث تصحیح نسبی در سیاست داخلی و خارجی بریتانیا شود، این تحول قطعا می‌تواند بر روابط خارجی این کشور از جمله با ایران تاثیری مثبت داشته باشد. متکی شرایط حزب کارگر در حال حاضر را دشوار توصیف کرده و گفته است که نظرسنجی‌های مختلف نشان می‌دهد این حزب در افکار عمومی مردم شکست خورده است. متکی افزود که باید منتظر انتصاب نخست‌وزیر جدید بریتانیا در ماه ژوئن بود تا مشخص شود چه سیاست‌هایی را در مورد ایران دنبال خواهد کرد. روابط ایران و بریتانیا در سال‌های گذشته دستخوش فراز و نشیب‌هایی بوده است. در مورد پرونده هسته‌ای ایران، دولت بریتانیا و سایر کشورهای عضو اتحادیه اروپا موضعی نزدیک به ایالات متحده اتخاذ کرده‌اند. به خصوص بریتانیا، همراه با فرانسه و آلمان، در تهیه و به تصویب رساندن پیش‌نویس قطعنامه‌هایی علیه ایران در شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و شورای امنیت سازمان ملل فعال بوده است.