درحالیکه فقط یک روز تا انتخاب رئیسجمهوری آینده فرانسه باقی مانده، نیکلا سارکوزی که پیشتر به رأی هواداران «مارین لوپن» امید بسته بود، با چالشهایی جدید روبرو شده و خود را بازنده میداند، از همین رو به اتخاذ سیاست زمین سوخته روی آورده است.
بلافاصله پس از اعلام نتایج اولیه انتخابات ریاست جمهوری فرانسه و پیشتازی «فرانسوا اولاند» مقابل سارکوزی هم در نظرسنجیها و هم در نتایج اعلام شده، هر یک از نامزدها به جلب نظر آرای هواداران نامزدهای دیگر پرداختند.
در این میان تصمیم هواداران جبهه ملی(راست افراطی) و خانم «لوپن» در انتخاب رئیسجمهوری آینده فرانسه بسیار تعیینکننده است؛ به همین دلیل سارکوزی لحظاتی پس از اعلام نتایج اولیه، سخنرانیهای خود را در دفاع از مواضع لوپن تنظیم کرد.
فرصتی که به بحران تبدیل شد
روزنامه «لیبراسیون» چاپ فرانسه در گزارشی ضمن بررسی نقاط اشتراک و افتراق سارکوزی و هواداران جبهه ملی که به آرای آنان نیاز دارد، نوشت؛ سارکوزی و هوادارانش پنهان نمیکنند که در پی آرای هواداران جبهه ملی یا «مارین لوپن» هستند.
سارکوزی با تمرکز بر روی شعارهای «لوپن» همچون مهاجرت و لائیسیته، سعی کرد گامی مهم در جهت منافع ملی بردارد.
سارکوزی که پیشتر از «مهاجرت انتخابی» سخن میگفت، طی یک تغییر بنیادی، از تصمیمش برای کاهش مهاجرت قانونی از 200 هزار به 100 هزار نفر در سال خبر داد.
مارین لوپن خواستار کاهش مهاجرت تا 95 درصد شده و همچنین موضوع پرداخت حداقل حقوق بازنشستگی به مهاجران را مطرح کرده بود.
این در حالی است که به گفته هفته نامه «لوپوئن»، این اتخاذ موضع یکی از اشتباهات سارکوزی در هفته گذشته بود که به گفته «اِروه گاتینو» سردبیر این هفتهنامه، تاکتیکی بود که ازسوی مشاور سارکوزی یعنی «پاتریک بویسون» یکی از اعضای سابق جبهه ملی به وی پیشنهاد شد.
سردبیر هفته نامه لوپوئن در یادداشتی اشاره کرد که سارکوزی هفته گذشته را با اشتباه آغاز کرد؛ «تمایل به سمت جبهه ملی».
چرا که تفاوتهای اساسی و بنیادی در مواضع سارکوزی و هواداران جبهه ملی وجود دارد که نمیتوان به راحتی از آنان گذشت؛ مثل موضوع «جامعه اروپا».
تمایل سارکوزی به رهبری قاره سبز و همراهی او با آلمان، و در جهت مخالف، علاقه لوپن به بازگرداندن واحد پول فرانسه به فرانک، بر هیچیک از فرانسویها پوشیده نیست.
رأی «نه» قضات به سارکوزی
هفتهنامه لوپوئن همچنین در تازهترین شماره خود به اعلام فراخوان انجمن قضات فرانسه علیه سارکوزی اشاره کرد و نوشت: این انجمن در بیانیهای اعلام کرد که سارکوزی از یک جمهوری بینقص و منزه سخن گفته، اما تنها کاری که او کرد، زیر سؤال بردن استقلال دستگاه قضایی فرانسه بود.
این اتحادیه، فراخوانی را با هدف دادن رأی منفی علیه سارکوزی منتشر کرد و در آن از هر یک از رأی دهندگان خواست تا با رأی منفی، مخالفت خود را با بدترین سیاست موجود اعلام کنند.
در بیانیه انجمن قضات فرانسه آمده است: «سارکوزی از سیاستهای حزبی برای انتصاب قضات و خلع ید مخالفان استفاده کرده است.»
تشدید لفاظیها
یکی از مشخصههای اصلی رقابتهای انتخاباتی در دور دوم، خطاب قرار دادن هر یک از نامزدها به بدترین شکل ممکن بود؛ یا ازسوی هواداران یا ازسوی خود نامزدها.
به طوری که لوپوئن در گزارشی با تیتر «سارکوزی بن علی است، مارشال پتن است یا قذافی؟» به ترسیم وضعیت وی در این روزها پرداخت. روزنامه «اومانیته» سارکوزی را با مارشال «پتن» مقایسه کرد. هفتهنامه «ماریان» نیز با تیتر «ننگ جمهوری پنجم» دربرابر سارکوزی اعلام موضع کرد.
سارکوزی نیز ضمن تأکید بر اینکه وعدهها و طرحهای من در رقابتهای دور دوم، همان وعدههای دور اول است، اظهارات مخالفان خود را در آنچه وی «محاکمهای استالینی» خواند، تقبیح کرد. وی گفت که این حملهها بلافاصله از فردای دور اول انتخابات آغاز شد.
شبکه تلویزیونی «BFM» فرانسه نیز اعلام کرد نامزدهایی که در دور اول انتخابات جزو نامزدهای مخالف نیکلا سارکوزی به شمار میرفتند، سارکوزی را با شخصیتهای بدنام تاریخ معاصر فرانسه مقایسه کردند.
«ژان لوک ملانشون» از حزب چپ افراطی «جبهه چپ»، سارکوزی را به ژنرال پتن تشبیه کرد. پتن در جنگ جهانی دوم با آلمان نازی همکاری کرده بود.
«اوا ژولی» نامزد حزب سبزها در دور اول نیز خاطرنشان کرد سارکوزی اظهاراتی شبیه به اظهارات ژنرال پتن بیان میکند.
سارکوزی «باب بیمن» است؟
روزنامه لوموند در گزارشی مینویسد؛ سارکوزی در گفت و گویی با روزنامهنگار روزنامه ورزشی «اکیپ» ضمن مقایسه زندگی حرفهای خود با زندگی «باب بیمن» ورزشکار سیاه پوست آمریکایی و دارنده رکورد جهانی پرش ارتفاع در بازیهای المپیک مکزیک در سال 1968 که 23 سال کسی نتوانست رکورد وی را بشکند، گفت: «رکوردها زده میشوند تا دیگری مغلوب شود درنتیجه نمیتوان ناراحت بود که کسی دیگر جای شما را بگیرد، چرا که در هر صورت این یک قانون است!»
شبکههای تلویزیونی «BFM» و «RTL» فرانسه نیز این سخنان را بازتاب داده و به نقل از وی اعلام کردند: «این در ورزش یک قانون است. در سیاست هم این قاعده وجود دارد. این یک قاعده برای زندگی هم هست.
«بیمن» برنده شد و «بیمن» با دیگری جایگزین شد. من فکر میکنم او هم این را پذیرفت.» در پاسخ به این اظهارات، فرانسوا اولاند گفت که رقیب وی خود را با اصل قدیمی «تناوب» مطابقت داده است.
این قانون تناوب است. این یک اصل قدیمی است که اذعان میکند یک رقیب میتواند یک بار برنده شود، اما این به معنای آن نیست که لزوما بار دوم هم میتواند برنده شود.
گرچه این بار اول نیست که وی از شکست احتمالی سخن میگوید. یک بار نیز پیشتر در آغاز سال 2012 در سخنانی در منطقه «گویان» فرانسه آن را بر زبان رانده بود.
روزنامه «لیبراسیون» نیز در قالب طنز، با چاپ عکسی از سارکوزی سوار بر دوچرخه در صفحه اول خود نوشت: «برای یورو به اولاند رأی دهید، برای بازیهای المپیک به سارکوزی!» و بعد به بررسی وضعیت فرانسه در زمینه ورزشی و مقایسه آن در دوران سوسیالیستها و ملیگرایان پرداخت.
لیبراسیون با طرح سؤال طنزآمیز «آیا دو نامزد نهایی انتخابات ریاست جمهوری به تیم ملی دعوت میشوند؟» نوشت: اولاند یک شانس دیگر برای افزودن به فهرست افتخارات حزب خود دارد: او برنده یورو 2012 خواهد بود.
صددرصد پیروزیهای مسابقات فوتبال فرانسه در جام باشگاههای اروپا(1984 و 2000) و به ویژه در جام جهانی 1998، در دولت سوسیالیستها رخ داده است. البته این فقط در فوتبال نیست. پیروزی «یانیک نوا» ستاره تنیس فرانسه در مسابقات جام «رولاند گاروس» در زمان نخستوزیر سوسیالیست فرانسه «پیر مورواو» دو مدال طلای «ژان فرانسوا لامور» در شمشیربازی در زمان نخستوزیری «لوران فابیوس» و «میشل روکار» نخستوزیران سوسیالیست دولت «میتران» به دست آمد.
نخستین مدال طلای «ماری ـ ژوزه پرک» در زمان نخستوزیری «پیر یرگووا» باز هم در دولت میتران بود. فرانسه در زمان حاکمیت سوسیالیستها موفق به کسب سه عنوان بین المللی شد: جام جهانی 1998 و جام ملتهای اروپا در سالهای 1984 و 2000.
این درحالی است که در سال 1984، تیم ملی فرانسه موفق به کسب مدال طلای مسابقات المپیک لسآنجلس نیز شد، اما در سال 2006 و تحت حاکمیت راستیها، فینال را از دست داد!
در دوچرخه سواری نیز حتی با اینکه انتخابات سال 1981 با پیروزی «فرانسوا میتران»، با برگزاری مسابقات سه جانبه توردو فرانس همراه شد، اما از 1981 تا 1985 فرانسویها موفق شدند هر سال توردوفرانس را از آن خود کنند: سه بار «تور هینالت» و دو بار «فینیون»، اما این دوران طلایی با روی کارآمدن راستگراها در انتخابات مجلس در سال 1986 و انتصاب «ژاک شیراک» به عنوان نخستوزیر، پایان یافت!
این روزنامه همچنین به ارائه آماری از شکست تیمهای ملی فرانسه در رشتههای مختلف از جمله تنیس، راگبی یا هندبال از این دوران به بعد پرداخت.
نظرسنجیها و نگرانی سارکوزی
روزنامه لوموند در گزارشی نوشت: براساس نظرسنجی مؤسسه «هـری اینتــراکتیـو» هــواداران «فرانسوا بایرو»، در دور دوم، اولاند را ترجیح خواهند داد.
براساس این نظرسنجی که 27 آوریل انجام شد، در دور دوم، فرانسوا اولاند در برابر نیکلا سارکوزی امتیاز چشمگیری کسب خواهد کرد.
این نظرسنجی که برای مجله فرانسـوی «VSD» و شـبکه تلویزیـونـی«LCP» فرانســه انجام شد، نامزد سوسیالیست را در انتخابات فردا با کسب 55 درصد آراء در برابر سارکوزی با 45 درصد، برنده میداند.
همین مؤسسه آماری در شب انتخابات 22 آوریل، رقم یاد شده را 54 درصد به 46 درصد اعلام کرد.
بر اساس همین نظرسنجی، اولاند از 41 درصد رأی هواداران «فرانسوا بایرو» برخوردار است، در حالیکه 36 درصد آنها به سارکوزی رأی خواهند داد و 23 درصد بقیه نیز اعلام کردهاند که رأی سفید خواهند داد.
48 درصد هواداران خانم «لوپن» از تمایل خود به انتخاب سارکوزی در دور دوم سخن گفتهاند، 31 درصد رأی ممتنع یا سفید و 21 درصد به اولاند.
92 درصد هواداران «جبهه چپ» نیز به اولاند سوسیالیست رأی خواهند داد. این نظرسنجی که در بین 1032 نفر انجام شد، روزهای 25 و 26 آوریل روی اینترنت قرار گرفت.
سارکوزی برای پیروزی در دوردوم انتخابات ریاست جمهوری امسال، روی رأی هواداران مارین لوپن، رئیس جبهه ملی حساب کرده است، چراکه «ملانشون» نامزد حزب چپ در دور اول انتخابات، صراحتاً از حمایت اولاند سخن گفته و فرانسوا بایرو نیز موضع شفافی ارائه نکرده است، گرچه نظرسنجیها از رأی اندک هواداران بایرو به سارکوزی خبر دادهاند.
در هر حال میتوان گفت که با وجود تفاوتهای اساسی بین مواضع سارکوزی و جبهه ملی، وی امیدهای اندک خود برای پیروزی را از دست رفته میبیند و از همین رو تنها گزینه وی، اجرای سیاست زمین سوخته است: «ایجاد فضایی مسموم که رقیب حتی در صورت پیروزی، نتواند تنفس راحتی داشته باشد.»