مشروعیت جدید اما اقلیت قدرتمند خاموش

* آیا فکر می‌کنید انتخابات موفق بوده است؟
** عبدالجواد: بله / مسئولان برگزاری این انتخابات را باید نسبتاً موفق دانست زیرا توانسته‌اند در طی زمانی کوتاه (کمتر از 60 روز) و به‌ رغم تمامی مشکلات موجود، انتخابات در مسیری مناسب به نتیجه‌ای مناسب ختم شد.
* ارقام موجود در این انتخابات را می‌توان به اشکال گوناگون تعبیر کرد. از طرفی ابوماذن با اکثریتی واضح در مقایسه با دیگر رقبای خود پیروز شد اما در برخی مناطق وی از این اکثریت محروم بود. این موضوع را چگونه می‌بینید؟
** عبدالجواد: فکر می‌کنم امروز ابوماذن از مشروعیتی جدید برخوردار است. اما به هر حال تحلیل من از این ارقام به شکل زیر است:
دست‌کم 4/1 میلیون واجد شرایط در فلسطین حضور داشت اما تنها اندکی بیش از 50 درصد در این انتخابات شرکت کردند و این واقعیتی است که برغم تمامی تلاشهای کمیسیون مرکزی انتخابات و پول زیادی که برای تشویق مردم هزینه شد / مطرح است. البته به تحریم انتخابات از جانب حماس و جهاد اسلامی و طبیعتاً حمایت نکردن آنها در انتخابات نیز می‌توان اشاره کرد. به عراق نگاه کنید. آنجا مخالفت برای حضور در انتخابات از طریق خشونت ظاهر می‌شد اما این پدیده در اینجا اتفاق نیفتاد.
بنابراین، به بیان دیگر درصد قابل توجهی از مردم فلسطین در این انتخابات شرکت نکردند و یا فکر کردند این انتخابات ارزش شرکت ندارد. باید این واقعیت را نشانه‌ای از دلزدگی برخی مردم از سیستم تلقی کرد. در مناطقی بخصوص چون رفح تنها 42 درصد واجدین شرایط رای داده‌اند. معتقدم این موضوع باید موجب شود ابوماذن به موفقیت خود با تامل بیشتری بنگرد.
* تحریم انتخابات از سوی احزاب اسلامی و به ویژه حماس تا چه اندازه بر این رویداد تاثیر داشته است؟
** عبدالجواد: تخمین می‌زنم بین 45 تا 50 درصد واجدین شرایط در انتخابات شرکت نکرده‌اند.
* اکنون پرسش این است که چه میزان از این درصد متاثر از اقدام حماس بوده است؟
** عبدالجواد: فکر نمی‌کنم این عدد را باید به معنی میزان قوت حماس تلقی کرد و یا اینکه همه آنهایی که رای نداده‌اند، هوادار حماس هستند.
در واقع فکر می‌کنم این گروه کسانی بودند که فکر می‌کردند این انتخابات تغییری را در شرایط موجود موجب نخواهد شد.
* پس مردم رای ندادند زیرا از سیستم ناراضی بودند. ممکن است بیشتر توضیح دهید.
** عبدالجواد: مردم مطمئن بودند محمود عباس پیروز خواهد شد. بنابراین برخی گفتند چرا باید نگران بود. برخی معتقد بودند تا زمانی که ما کشوری تحت اشغال هستیم و نخست‌وزیر و مجلس قانون‌گذاری، اراده اندکی از خود دارند و این انتخابات تنها پوششی برای اشغال است پس ما نیز باید چون مردمان تحت اشغال عمل کنیم.
عده‌ای نیز هیچ یک از کاندیدی را نماینده خواسته‌ها و مطالبات خود نمی‌دیدند. باید این موضوع را نیز مدنظر داشت که مردم بطور کلی از عملکرد تشکیلات خودگردان فلسطین در 10 سال اخیر پس از پیمان اسلو راضی نبودند.
البته باید این واقعیت نیز مدنظر قرار گیرد که حتی در دمکراتیک‌ترین کشورها نیز 100 درصد واجدین شرایط در انتخابات شرکت نمی‌کنند.
بنابراین عوامل متفاوتی وجود دارد. خودداری از رای دادن پاسخی از اقشار مختلف بواسطه دلایل متفاوت است. اما این امر موفقیت حماس نیست. بلکه این موضوع را باید شکست جنبش خودگردان تلقی کرد.
* یکی از شعارهای تبلیغاتی تمامی کاندیدها مبارزه با فقر و فساد بود. ادعایی که کمتر به بیان جزئیات در خصوص نحوه تحقق آن پرداخته شد. آیا فکر می‌کنید نامزدها برنامه سیاسی واضحی را که موجب تمیز آنها از یکدیگر شود، ارائه کرده‌اند؟
** عبدالجواد: اگر راستش را بخواهید فکر نمی‌کنم مردم در خصوص برنامه‌های سیاسی متفاوت بحث کنند. اساساً آنچه آن در فقدان این انتخابات به چشم می‌خورد، بحث و تبادل‌نظر بین مردم بود.
اما این نقصان بدان معنی نیست که مردم از این موضوع که ابوماذن از حمایت آمریکا و کشورهای عربی برخوردار است و شاید بتواند تا حدودی امیدی برای برقراری صلح را زنده کند. و یا از شخصیت تکنوکرات مصطفی برغوثی که نوید آینده‌ای روشن را با سازمانهای منسجم می‌دهد، غافل باشند.
باید این واقعیت را درست برخلاف شرایط سیاسی حاکم بر جامعه در دهه 1970 و حالا دید. به بیان دیگر در این انتخابات آنچه اغلب در دیگر کشورهای جهان سوم همچون تقلب آشکار، حیله‌ای کثیف و... شاهد آن بودیم، دیده نشد.
اما در کل می‌توانم بگویم از انجام این انتخابات آزاد و دمکراتیک به خود می‌بالم.
* میزان محبوبیت ابوماذن را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
** عبدالجواد: ابوماذن پس از انتخابات از مشروعیت قدرتمندی که می‌تواند به مثابه مشروعیتی تاریخی برای حزب فتح تلقی شود، برخوردار شد. امیدوارم اقلیت قدرتمند یعنی آنهایی که رای نداده‌اند برای اکثریتی که در انتخابات شرکت کرده‌اند، احترام قائل شوند.
* چقدر نسبت به تحقق این موضوع امیدوارید؟
** عبدالجواد: تحقق این انتظار به دو عامل بستگی دارد. نخست آنکه ابوماذن چگونه پیش می‌رود دوم آنکه اسرائیلی‌ها چگونه پاسخ دهند. اگر اسرائیل تنها در پی سوق دادن ابوماذن به سوی جنگ داخلی نباشد، معتقدم گزینه‌های بسیاری در اختیار خواهد داشت.