۵+۱ در مسیر خواست اسرائیل

تلاش اسرائیل برای اخلال در مذاکرات استانبول
در آستانه مذاکرات استانبول، رژیم صهیونیستی مواضعی را مطرح کرد که نشان دهنده قصد اسرائیل برای ایجاد اخلال در آن مذاکرات بود. اگرچه این رژیم از اعضای ۱+۵ به حساب نمی آید، اما با در نظر گرفتن این واقعیت که تمامی کشورهای ۱+۵ با اسرائیل روابط دوستانه دارند و در عملکردهای مختلف خود اثبات کرده اند که تحت تأثیر شدید این رژیم قرار گرفته اند و از طرفی بسیاری از نگرانی های اسرائیل در خصوص فناوری هسته ای ایران، همان نگرانی های ۱+۵ است، نمی توان تاثیرگذاری مواضع اسرائیل بر مواضع ۱+۵ در مذاکرات با ایران را نادیده گرفت.
تلاش های اسرائیل از القائات منفی علیه ایران نشان دهنده هدف شوم آن برای بی نتیجه گذاشتن مذاکرات استانبول و کج کردن مسیر آن به وادی دیگر بود. در همین راستا بنیامین نتانیاهو نخست وزیر رژیم صهیونیستی پس از دیدار خود در روز یک شنبه، ۸ آوریل ۲۰۱۲، با ماریو مونتی نخست وزیر ایتالیا گفته بود:«سیاست اسرائیل در قبال ایران و نیز در قبال نتایجی که مذاکرات ایران با ۱+۵ باید داشته باشد، تغییری نکرده است.
تقاضاهای ما باید واضح باشد: اول اینکه غنی سازی اورانیوم چه به میزان ۲۰ درصد و چه به میزان ۳ درصد باید متوقف گردد، دوم اینکه مواد غنی شده باید از مرزهای ایران خارج شود، که می توان به جای آن مواد تعویضی برای اهداف صلح جویانه در اختیار آنها گذاشت و سوم اینکه تأسیسات هسته ای در قم (فردو) را منحل کنند.»
این اظهارات در حالی مطرح شد که بعد از آن دو روز مانده بود به مذاکرات استانبول، سایت رادیو اسرائیل طی گزارشی مدعی شد:«ایالات متحده امریکا دیدگاه خود را نسبت به برنامه اتمی جمهوری اسلامی ایران سخت تر کرده و هدف نهایی را آن دانسته که ایران غنی سازی اورانیوم را به طور کامل متوقف و از رسیدن به بمب اتمی صرف نظر کند!» بنابر این گزارش، جی کارنی، سخنگوی کاخ سفید واشنگتن، در گفت و گو با خبرنگاران تأکید کرده بود که ایران باید این خواسته ایالات متحده را بپذیرد. او همچنین گفته بود:«فرصت برای حل مسالمت آمیز برنامه اتمی ایران هنوز وجود دارد ولی این پنجره دیپلماسی، در حال بسته شدن است.»
تسلط اراده صهیونیست‌ها بر ۱+۵ در بغداد
بعد از مذاکرات استانبول و قبل از مذاکرات بغداد نیز گرچه فضای مثبت و روشنی میان طرفین مذاکره برقرار بود، اما باز هم اسرائیل آرام نبود و مثل یک سگ نگهبان مدام پارس می کرد. در چنان شرایطی که اکثر دولت ها و ملت ها توافق میان ایران و ۱+۵ را مثبت ارزیابی می کردند، اما صهیونیست ها دست بردار نبودند و با هدف اشاعه تخیلات خود به مخیله ۱+۵ به تکاپو افتادند. این ادعا با خبر روزنامه صهیونیستی هاآرتص اثبات می شود که از رایزنی های پنهان مقامات امریکا و آلمان و فرانسه با مقامات اسرائیلی قبل و بعد از مذاکرات ایران و ۱+۵ در استانبول پرده برداشت.
به گزارش روزنامه هاآرتص، مقامات دفتر نیکلا سارکوزی (رئیس جمهور سابق فرانسه) و آنگلا مرکل (صدر اعظم آلمان) در فرانسه و آلمان با دفتر بنیامین نتانیاهو نخست وزیر رژیم صهیونیستی قبل و پس از مذاکرات استانبول گفت وگو کردند. «وندی شرمن» نماینده امریکا در مذاکرات ایران و ۱+۵ هم برای هماهنگ سازی مواضع در قبال گفت وگو ها قبل و بعد از مذاکرات استانبول، با سفیر اسرائیل در واشنگتن مذاکره داشته است.
بر همین اساس پس از مذاکرات استانبول و بعد از آنکه بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل غرب را به دادن «هدیه» به ایران متهم کرد، فوراً باراک اوباما رئیس جمهور امریکا در کنفرانسی خبری در کارتاگنا (کلمبیا) که برای شرکت در نشست کشورهای امریکایی به آنجا سفر کرده بود، با رد سخنان نتانیاهو گفت:«این برداشت که ما چیزی را واگذار کرده ایم یا هدیه داده ایم نشان می دهد ایران چیزی به دست آورده، در حالی که این کشور در صورت استفاده نکردن از این گفت وگوها ظرف چند ماه آینده با شدیدترین تحریم ها روبه رو خواهد شد.»
در این راستا و برای جلب رضایت اسرائیل بود که در آستانه مذاکرات بغداد، با تصویب مجوز حمله به ایران توسط کنگره امریکا و ارائه پیشنهاد تحریم کامل، فشارها برای وادار کردن ایران به تعلیق غنی سازی و تحویل مقدار اورانیوم غنی شده به اوج رسید.
علاوه بر این، سفر ایهود باراک وزیر جنگ رژیم صهیونیستی به امریکا و ارائه چند طرح نظامی به باراک اوباما برای حمله نظامی به ایران که پس از مذاکرات مثبت استانبول رخ داد و نیز اظهارنظر سفیر امریکا در اسرائیل مبنی بر آماده بودن یک طرح نظامی برای حمله به تاسیسات هسته ای ایران که در راستای مطالبات اسرائیل بود در کنار سفر کاترین اشتون به اسرائیل تحرکاتی بود که به روشنی از تاثیرات صهیونیست ها بر مذاکرات ایران و ۱+۵ حکایت داشت.
اشتون که در طول مذاکرات استانبول هیچ حرفی از تعلیق فعالیت های هسته ای ایران نزد و به رغم آنکه وی در نشست استانبول بر ضرورت مذاکرات بدون شرط در بغداد تأکید کرده بود و در شرایطی که حق ایران برای استفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای طبق معاهده NPT در مذاکرات استانبول محترم شمرده شده بود، اما اشتون در آستانه برگزاری مذاکرات بغداد، با سفر به سرزمین های اشغالی و دیدار با مقامات صهیونیستی از لزوم تعلیق فعالیت های هسته ای ایران سخن به میان آورد و اظهار داشت:«امیدواریم گفت وگو های آتی ۱+۵ با ایران فرآیندی را شکل دهد که تهران نهایتاً برنامه اتمی نظامی خود را رها کند.» اینگونه بود که در مسیر مذاکرات، اراده صهیونیست ها بر ۱+۵ مسلط شد و بخش هایی از خواست اسرائیل در بغداد از زبان ۱+۵ مطرح شد که مورد موافقت ایران قرار نگرفت.
فضاسازی صهیونیستی علیه فعالیت‌های هسته‌ای ایران
اکنون شاید آسان تر بتوان دلیل ناکامی مذاکرات بغداد را دریافت و حدس زد که قطار مذاکرات که ایستگاه بعدی آن مسکو است، به چه سمتی حرکت خواهد کرد. خصوصاً آنکه مانند شرایط قبل و بعد از مذاکرات استانبول و بغداد، اکنون نیز مراودات میان ۱+۵ و اسرائیل و تاثیرگذاری صهیونیست ها روی مذاکرات آتی به روشنی پیداست.
سفر وندی شرمن نماینده امریکا در مذاکرات بلافاصله از بغداد به سرزمین های اشغالی و دیدار وی با مقامات رژیم صهیونیستی یکی از نشانه هایی است که با توجه به سوابق تاریخی باید منتظر تاثیر آن در مذاکرات مسکو باشیم. همچنین یک روز پس از مذاکرات بغداد، خبرگزاری امریکایی آسوشیتدپرس به نقل از یک دیپلمات که نامی از او ذکر نکرد، مدعی شد که آژانس بین المللی انرژی اتمی رگه هایی از اورانیوم بیش از ۲۰ درصد غنی شده را در تاسیسات هسته ای زیرزمینی ایران پیدا کرده است. بنابراین ادعا، اورانیوم مزبور تا سطح ۲۷ درصد غنی شده بود.
علاوه بر این، دو روز پس از مذاکرات بغداد و یک روز پس از انتشار گزارش جدید آژانس بین المللی انرژی اتمی درباره فعالیت های هسته ای ایران و در شرایطی که در این گزارش هیچ مورد مشکوک و غیرعادی گزارش نشده، برخی منابع غربی، فضاسازی جدیدی در این باره کرده اند.
به گونه ای که مؤسسه امریکایی علوم و امنیت بین المللی، بر پایه گزارش جدید آژانس، تحلیلی را منتشر کرده و مدعی شده که هم اکنون ایران پتانسیل ساخت پنج بمب اتمی را دارد و به اندازه پنج بمب اتم، اورانیوم دارد. این فضاسازی ها درست طبق ادعاهای صهیونیست هایی شکل گرفته که در حال حاضر بیش از ۲۰۰ کلاهک اتمی در اختیار دارند و ثابت کرده اند که به هیچ وجه حاضر به فعالیت صلح آمیز هسته ای بر اساس معاهده NPT و تحت نظر آژانس بین المللی اتمی نیستند.
حال می توان با نگاهی به گذشته، افق آینده را مشاهده کرد و علت تغییر مواضع ۱+۵ از استانبول تا بغداد را دریافت و حدس زد که اراده ۱+۵ در مذاکرات مسکو همانند گذشته در دست چه کسانی قرار خواهد داشت.