مخالفان و موافقان حزب بزرگ اصولگرایی

یاسر فاتحی
محمدرضا باهنر دبیرکل جامعه اسلامی مهندسین بار دیگر بر تشکیل حزب بزرگ اصولگرایی تاکید کرد و از اصولگرایان خواست تا زمینه‌های مناسب این حزب را فراهم کنند. باهنر در این باره تصریح کرد: ‌در صورت ایجاد زمینه‌های مناسب حزب بزرگ اصولگرایی تشکیل خواهد شد.
اظهارات باهنر در باره تشکیل حزب بزرگ اصولگرایی در حالی مطرح شد که این طرح مقابل تلاش برخی برای تنوع گروه‌های اصولگرا ارزیابی می‌شود. در عین حال مجلس شورای اسلامی که به عنوان آینه تمام نمای فضای عمومی سیاسی کشور تلقی می‌شود، عملا به سه طیف تقسیم شده است. غلامرضا مصباحی مقدم در گفت‌وگویی که اخیرا با خبرآنلاین داشت، صراحتا اعلام کرد که درکنار یکدیگر قرار گرفتن این سه طیف (ایثاگران، پایداری و رهروان) یک «آرزوی دور از واقعیت» است. وی در ادامه از نسبت بین این طیف‌ها به عنوان تقابل مجموعه‌های اصولگرا یاد کرد و افزود: این تقابل، حب و بغض‌ها را تحریک می‌کند و به خدمت نمایندگان لطمه می‌زند.
از سوی دیگر اظهارات نمایندگان اصولگرای مجلس نشان داده که این چندپارگی فراکسیونی از سوی آنان پذیرفته شده نیست و آنان خواستار تشکیل یک فراکسیون قوی اصولگرا هستند. بنابراین اظهارات باهنر مبنی بر ضرورت یک حزب فراگیر دارای اهمیت بسیار است. چرا که می‌تواند پاسخگوی مطالبات طیفی باشد که خواستار انسجام اصولگرایان هستند. البته ضرورت گسترش چتر اصولگرایی و تشکیل چنین حزبی از سوی اصولگرایان تازگی نداشته و از سال‌های گذشته یکی از موضوعات اساسی در این جناح سیاسی بود. مقطع تاریخی بعد از انتخابات ریاست‌جمهوری سال 84 از جمله مقاطعی بود که طرح تشکیل حزب فراگیر در جریان اصولگرا مطرح شد.
تلاش ناکام برای احیای شورای هماهنگی
در سال 84 پس از کناره‌گیری ناطق نوری از شورای هماهنگی، نشستی در مهر ماه آن سال با حضور مسئولان سراسر کشور این شورا برگزار شد که سخنرانان اصلی آن لاریجانی و باهنر بودند. آنان در این نشست اعلام کردند به‌زودی برای تاسیس حزبی فراگیر و مبتنی بر ساز و کارهای دموکراتیک، شورای هماهنگی نیروهای انقلاب را با ساختاری جدید و اساسنامه ای مشخص ثبت قانونی خواهند کرد.
به رغم تلاش برای زنده نگه داشتن شورای هماهنگی در سازو کار جدید به عنوان حزب فراگیر اصولگرایان این حزب مورد استقبال اصولگرایان قرار نگرفت. در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری دهم بحث تشکیل حزب فراگیر اصولگرایان بار دیگر در سپهر سیاست ایران شکل گرفت. تابستان سال 87 و هنگامی که گروه‌های سیاسی در حال آرایش سیاسی انتخاباتی بودند جامعه اسلامی مهندسین با طرح مجدد تشکیل حزب فراگیر اصولگرایان درصدد بر آمد تا مقدمات آن را فراهم کند.
در تیر ماه سال 87 ساختار این حزب فراگیر در قالب دو لایه 30 نفره و 300 نفره تعریف شده بود. براساس آنچه جامعه اسلامی منتشر کرد، قرار بود لایه 30 نفره این حزب متشکل از شخصیت‌ها و چهره های شاخص نظام و لایه 300 نفره بر اساس توزیع منطقه‌ای و به لحاظ سهمیه‌ بندی صنفی و جنسیتی از اقشار و اصناف و تخصص های مختلف باشد. در همان زمان کارگروهی در جامعه اسلامی مهندسین تشکیل شد و بر اساس جلساتی که برگزار کرد حتی به مرحله تدوین اساس نامه،‌مرام نامه و انتخابات نام تشکل هم رسید.
جامعه اسلامی مهندسین تلاش داشت تا با دعوت از شخصیت‌های قدیمی اصولگرا اعضای هیات موسس و شورای مرکزی این حزب را مشخص کند. برای این کار حتی اعضای در قید حیات شورای مرکزی حزب جمهوری اسلامی پیشنهاد شدند تا از تجربیات کهنه کاران سیاسی اصولگرا برای تشکیل حزب فراگیر اصولگرا استفاده شود.
مخالفان سنتی حزب فراگیر
البته تلاش طیف جامعه اسلامی مهندسین برای تشکیل حزب بزرگ اصولگرایی با مخالفت‌هایی از سوی طیف سنتی و جدید اصولگرا مواجه بود. از جمله مخالفان «سنتی» این حزب فراگیر که به نظر کمی واقع بینانه‌تر به این مقوله نگاه می‌کردند،‌موتلفه اسلامی بود. محمدنبی حبیبی دبیرکل حزب موتلفه در مخالفت با تشکیل حزب فراگیر اصولگرا صراحتا اعلام کرد: تشکیل حزب فراگیر اصولگرایان باید در جهت وحدت اصولگرایان باشد نه اینکه باعث شود سایر احزاب اصولگرا فعالیت حزبی خود را کنار گذارند. وی با بیان اینکه «حزبی با آن اقتدار که بتوان در کشور به آن تکیه کرد در کشور وجود ندارد» به جامعه اسلامی مهندسین تذکر داد که برای پیشنهاد خود مبنی بر تشکیل حزب فراگیر برنامه‌ای ندارد.
موافقان حزب فراگیر
تشکیل حزب فراگیر اصولگرا طرفدارانی نیز در این جناح دارد. البته شاید تعریف این دسته از حامیان حزب واحد اصولگرا با تعریفی که مد نظر باهنر است فرق کند. چرا که برخی از اصولگرایان بیشتر ائتلاف فراگیر اصولگرایان مدنظرشان است تا یک حزب فراگیر. در این بین هر از گاهی اصولگرایان در این باره اظهارنظر داشتند. اواخر سال 87 محمدرضا میرتاج الدینی در قامت نماینده مردم تبریز در مجلس و زمانی که هنوز به لاریجانی نزدیک‌تر بود پیشنهاد حزب فراگیر اصولگرایان را مطرح می‌کند.
او با اشاره به تجربه اصولگرایان برای انتخابات‌هایی که برگزار شد،‌می گوید: جریان اصولگرا از نظر تشکیلاتی رشد یافته است و رو به جلو حرکت می کند و شاکله‌ها و نشانه های تبدیل به یک حزب بزرگ و فراگیر را در درون خود می پروراند و کم کم می تواند در قالب یک جبهه فراگیر دائمی عمل کند. خرداد امسال نیز ضرورت تشکیل حزب فراگیر اصولگرا بار دیگر از زبان چهره دیگر مطرح شد. این بار حجت‌الاسلام‌و‌المسلمین علی سعیدی از اعضای جامعه روحانیت مبارز بود که ضرورت تشکیل یک حزب فراگیر اصولگرا را مطرح می‌کرد.
او ضمن آسیب‌شناسی رفتار مجلس و دولت با همدیگر به خلأ حضور حزب قوی در کشور اشاره کرد و گفت: مشکل ما در کشور این است یک یا دو حزب فراگیر در کشور نداریم. به نظر می‌رسد با توجه به اختلاف سلایقی که در اصولگرایان وجود دارد ایجاد یک حزب واحد اصولگرا به نحوی که تمام جناح اصولگرا یا اکثریت آن را در بر بگیرد بیشتر نشأت گرفته از نگاه آرمانی است. البته نباید از نظر دور نگاه داشت که طراحان این ایده کسانی هستند که از بدو انقلاب در احزاب قوی و قدرتمندی مانند حزب جمهوری اسلامی سابقه فعالیت تشکیلاتی و حزبی دارند و بی‌گدار به آب نزده‌اند. با این وجود تشکیل ائتلاف قوی در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری یازدهم بین اصولگرایان قابل دسترس‌تر و باورپذیر‌تر است.