قطار دولت خالی از یاران قدیمی

گروه سیاسی، مهدی قدیمی: روز گذشته و در حالی که روزنامه دولتی ایران در سرمقاله خود به مناسبت سوم تیر، روز بازگشت قطار انقلاب به ریل اصلی را گرامی داشته بود، محمود احمدی بیغش از نمایندگان حامی دولت در گفت وگویی به انتقاد از دوستان سابق و منتقدان فعلی دولت احمدی ن‍ژاد پرداخت و گفت: تعجب می کنم از دوستانی که روزی با دولت همکاری داشتند اما بعد از قطع همکاری، تا این اندازه منتقد شدند.
این عضو شورای مرکزی جبهه پایداری، با اشاره به مصاحبه انتقادی اخیر حجت الاسلام علی ثمری، مشاور سابق احمدی نژاد، رییس ستاد قرارگاه راهبری عمار و دبیر سابق هیات عالی گزینش کل کشور تصریح کرد: این دوستان قبل از هر انتقادی، گذشته خود را مرور کنند، ظاهرا فراموش کردند آنها نیز عضوی از همین دولت بودند و به دلایلی از قوه مجریه خارج شدند، اگر نقدی به عملکرد دولت داشتند چرا در زمان تصدی گری خود مطرح نمی کردند؟ احمدی بیغش با تاکید بر اینکه دولت از نقد های منصفانه و سازنده استقبال می کند، ادامه داد: اگر نقد این افراد از روی عقده های شخصی نباشد، دولت انتقادشان را می پذیرد، اما مساله این است که این مدعیان در زمان همکاری خود با دولت شهامت انتقاد نداشتند.
سخنان احمدی بیغش پاسخی است به حجت الاسلام ثمری، مشاور سابق احمدی نژاد. او در گفت وگوی خود با فارس درباره یادداشت اخیر رییس جمهور در وبلاگ شخصی اش مبنی بر اینکه علت جدایی دوستان سابق، عدالت بوده است، اظهار داشت: باید فرصتی فراهم شود تا نمونه هایی از این عدالت خواهی و عدالت طلبی که احمدی نژاد از آن تعریف کرده و دم می زند، تشریح شود تا مردم خود قضاوت کنند که این مسائلی که احمدی نژاد مطرح می کند عدالت است یا خیر؟ثمری ادامه داده است متاسفانه برداشتی که احمدی نژاد از عدالت دارد عین همان برداشت های انحرافی است که از ولایت، دین و مرجعیت دارند: از این رو چون مقام معظم رهبری فرمودند باید مدارا شود، ما فعلابنای جواب دادن نداریم.
اما نگاهی به یاران احمدی نژاد از آغاز فعالیت در انتخابات سال 84 تاکنون نشان می دهد که افرادی نظیر حجت الاسلام ثمری در قطاری که دولت مدعی بازگرداندن آن به ریل اصلی است، کم نبوده اند یارانی که هر یک پس از پیاده شدن از این قطار لب به انتقاد از لوکوموتیوران و مسافران قطار گشودند و حالااین سخنان احمدی بیغش می تواند همه آنها را شامل شود. مروری بر نام های کسانی که در زمان حضور در جمع دولتمردان، انتقادی از این مجموعه نداشتند و بررسی مواضع آنها پس از جدایی از دولت در هفتمین سالگرد انتخاب احمدی نژاد به ریاست قوه مجریه، مخاطبان احمدی بیغش را بهتر مشخص می کند.
کلهر، مدافع فرهنگی
مهدی کلهر هفت سال پیش در چنین روزهایی به عنوان مدافع سیاست های فرهنگی احمدی نژاد در مناظرات تلویزیونی حاضر شد و با ظاهر خاص خود، نظرها را جلب کرد. او پس از استقرار دولت نهم در راس امور اجرایی کشور، مشاور احمدی نژاد شد اما به مرور از جرگه یاران جدا ماند و در نهایت هم از قطار دولت پیاده شد اما شاید بتوان کلهر را تنها چهره یی دانست که در زمان حضور در بدنه دولت هم، از آنچه به نظرش غلط بود، انتقاد می کرد.
کلهر در مصاحبه یی که اسفندماه سال 88 با خبرگزاری مهر داشت، انتقادات خود را این گونه مطرح کرد: عملکرد دولت نهم فضای انتقاد دارد. دولت نهم بیشتر به سمت آسفالت کردن و جاده و کارخانه سازی رفت و از مقوله فرهنگ غافل شد. به عنوان مثال کاری روی قانون مطبوعات صورت نگرفت. روزنامه نگار نباید فضای رعب و ترس داشته باشد و باید از امنیت شغلی برخوردار باشد. چه معنی دارد وقتی اشتباهی در یک رسانه رخ می دهد کل آن رسانه به تعطیلی کشیده می شود. این قانون نیاز به بومی سازی دارد.
تایپیست و خانواده او را نباید با جرم سردبیر تنبیه کرد. اگر من و شما بخواهیم کار رسانه یی انجام دهیم باید از امنیت کافی برخوردار باشیم. چرا روزنامه نگاری ناپایدارترین شغل در کشور است. چرا در ایران باید با قطع حقوق، نفس تفکر روزنامه نگار را برید. تیم فرهنگی دولت دهم را موفق نمی دانم. مدیر هنری میز و صندلی نیست. شناخت عرصه مخاطب و توانایی های مختلف است. هنوز هم معتقد هستم از دید بسیاری از مسوولان و بزرگان کار هنری و فرهنگی نوعی زنگ تفریح است نه یک کار مهم و جدی.
او در آن گفت وگو، درباره حوادث بعد از انتخابات هم اظهارنظری متفاوت با همه حامیان و حتی منتقدان دولت داشت وگفت: بنده حرفم را راحت می زنم. بنده راجع به انتخابات هم حرفم را راحت زدم. من معتقدم باید از بدنه اجتماعی موج سبز تشکر کرد. این بدنه احساس کرد در مملکت فساد است و خودش را به خطر انداخت. آنکه می آید، بیانیه می نویسد بر اساس یکسری باور این کار را می کند و این حتی اگر باور غلطی باشد، بسیار با ارزش تر از آن کسی است که برای سلامت خود ساکت می نشیند و چیزی نمی گوید.
کلهر که مدافع سیاست های فرهنگی احمدی نژاد بود پس از جدایی از دولت تنها به نقد سیاست های فرهنگی اکتفا نکرد و از سیاست های اقتصادی و طرح هایی نظیر مسکن مهر هم انتقاد کرد. او در سال 89 و پس از جدایی از دولت بر اشکالات قانونی و کارشناسی قراردادهای مسکن مهر تاکید کرد و گفت: «در دولت نهم برخلاف قانون، پروژه مسکن بعضا بدون مناقصه به افراد سازنده واگذار شد.»
کلهر همچنین نسبت به اینکه بعضی صاحبان مسکن با وجود اینکه تاکنون چندین میلیون پول بابت مسکن خود پرداخت کرده اند اما نمی دانند منزل شان کجاست، ابراز تاسف کرد و درباره شهرک خوابگاه سازی که در دنیا منسوخ شده و در مسکن مهر دنبال می شود، سخن گفت.
کاظمی، وزیر رفاه
پرویز کاظمی، وزیر رفاه و تامین اجتماعی دولت نهم هم یک سال پس از آغاز به کار این دولت از جمع یاران احمدی نژاد جدا شد. او هم پس از جا ماندن از قافله دولت در انتقاد از سیاست های دولت نهم گفته بود: «نرخ تورم از مرز 20 درصد عبور کرده، قیمت مسکن دوبرابر شده و بیکاری هم غوغا می کند، آیا با یک مشت کلی گویی و شعارهای بی محتوا اشتغال ایجاد می شود؟ آیا عدالت برقرار می شود؟»
دانش جعفری، وزیر اقتصاد
داوود دانش جعفری، نخستین وزیر اقتصاد دولت احمدی نژاد بود که در روز تودیع خود تند ترین انتقادات را از دولت به زبان جاری کرد: انتقاداتی که با گذشت چند سال بهتر می توان درباره صحت یا عدم صحت آنها قضاوت کرد. او در روز تودیع خود درباره معضلات دولت نهم و ایرادات تفکر اقتصادی این دولت گفت: «نسبت به تجربه گذشته کشور یا آدم هایی که تجارب خوبی داشتند نظر مثبتی وجود نداشت و حداقل این بود که با ابهام به آن نگریسته می شد. این در حالی بود که هنوز نقشه راه برای آینده موردنظر نیز آماده نشده بود.
بسیاری از مفاهیم پذیرفته شده علم اقتصاد در دنیای امروز از قبیل تاثیر نقدینگی در تورم یا چگونگی تقسیم کار مطلوب بین دولت و مردم زیر سوال بود. به برنامه چهارم به عنوان سندی لازم الاتباع نگاه نمی شد، این در حالی بود که هیچ تلاشی برای تغییر آن نیز نمی شد. در مسائل جاری و اجرایی دستگاه های وابسته، ما همواره شاهد فعالیت گروه های فشار بودیم که سعی می کردند با اطلاع رسانی غلط حرکت امور را در جهت موردنظر خود تغییر دهند. در موارد زیادی پیامک های دسته جمعی قبل از رسیدن حکم به ما دریافت می شد. در حالی که در موارد زیادی به اقتصاد کشور آسیب می رساندند.
وزیری هامانه، وزیر نفت
سیدکاظم وزیری هامانه هم یکی از وزرای اخراجی دولت نهم بود. او که در این دولت به عنوان وزیر نفت از مجلس رای اعتماد گرفته بود، درباره ماجرای انتصاب و عزل خود گفته است: «من در دولت های گذشته مسوولیت هایی را در وزارت کشور برعهده داشته ام، تا اینکه در دوره ریاست جمهوری احمدی نژاد پس از اینکه سعیدلو رای نیاورد من سرپرست وزارت نفت شدم.
بعد از مدتی به درخواست رییس جمهور و رای اعتماد نیاوردن و انصراف دادن برخی افراد در این وزارت، از من درخواست شد تا در مسوولیت وزارت نفت قرار بگیرم که پس از مدتی با تن ندادن به انتصابی نادرست در صنعت نفت از این وزارت اخراج شدم.»وزیری هامانه در انتخابات مجلس نهم کاندیدای ورود به پارلمان شد و در ایام انتخابات، ستاد او با انتشار اطلاعیه یی توضیح داد: «مهندس وزیری از فشارهای تحمیل شده از سوی آقای احمدی نژاد و اختلاف دیدگاهی با او سخن گفته و افزوده: آقای احمدی نژاد نظراتی داشته که او از نظر فنی – تخصصی شرعا به خود اجازه نمی داده آنها را پیاده کند.»
فرشیدی، وزیر آموزش و پرورش
محمود فرشیدی، وزیر آموزش و پرورش دولت نهم هم در سال 86 از کابینه استعفا کرد. او هم در انتخابات مجلس نهم به عنوان نامزد اصولگرایان وارد عرصه شد. فرشیدی اسفندماه سال گذشته و در بحبوحه انتخابات درباره چگونگی ورود به دولت نهم گفت: بنده راجع به این موضوع اطلاعی ندارم ضمن آنکه در همه دوره ها موضوع آموزش و پرورش را رصد می کردم و درباره نقش و جایگاه آموزش و پرورش مطالب و دیدگاه های خود را در قالب مقاله به روزنامه ها ارائه می کردم.
او همچنین در پاسخ به اینکه علت برکناری شما از وزارت آموزش و پرورش چه بود، گفت: من هم متوجه نشدم که علت برکناری چه بود. اما به یاد دارم آقای ثمره هاشمی مدام دنبال من می گشت و با تماسی که برقرار کرد خواست با وی دیدار و گفت وگو کنم.
وقتی به سراغ وی رفتم دیدم صحبت کردن برای او سخت است، به وی گفتم خبری که می خواهی بدهی سخت تر از خبر مرگ که نیست و وقتی خبر برکناری مرا اعلام کرد گفتم پس دیگر از فردا در مسوولیتی که برعهده گرفته ام، حاضر نخواهم شد.
پورمحمدی، وزیر کشور
مصطفی پورمحمدی هم پس از آنکه از وزارت کشور در دولت نهم برکنار شد، به صف منتقدان این دولت پیوست. اما انتقادات او در دوران دولت دهم رنگ و بوی جدی تری به خود گرفت و در ماه های گذشته به واسطه مطرح شدن پرونده های فساد مالی که رد پای دولتی ها هم در آن به چشم می خورد، پورمحمدی از موضع رییس سازمان بازرسی کل کشور انتقادات و هشدارهای بیشتری را متوجه دولت کرده است.
او سال گذشته در جمع فعالان اقتصادی استان تازه تشکیل شده البرز با بیان اینکه اینجا آمده ام تا خواسته شما را از دولت پیگیری کنم تا آنها به تعهدات خود عمل کنند، گفته بود: شما می دانید که در حال حاضر دولت از ما خوشش نمی آید و نسبت به بنده نیز حساسیتش بسیار زیاد است ولی من ناچار هستم که از حقوق عامه دفاع کنم.
پورمحمدی از مسوولانی که منکر انحراف و فساد در کشور هستند، انتقاد کرد و گفت: خواهش می کنم در فضای کشور کمتر از این حرف ها زده و ادعا شود که تخلف نشده و نمی شود، انحرافی رخ نداده، فسادی نبوده است. نه مردم حوصله شنیدن آن را دارند و نه ما به عنوان دستگاه نظارتی جالب می دانیم که این ادعاها در کشور مطرح شود.
صفارهرندی ، وزیر فرهنگ و ارشاد
صفارهرندی هم که با سابقه فعالیت در روزنامه کیهان و سپاه پاسداران به عنوان بازوی فرهنگی دولت وظیفه اجرای سیاست های فرهنگی اصولگرایانه در دولت نهم را بر عهده داشت، در واپسین روزهای کار این دولت برکنار شد و برای ساقط نشدن کابینه به حضور خود در جلسات هیات دولت ادامه داد.
او در دوران فعالیت دولت دهم همواره از سیاست های این دولت انتقاد کرده و اخیرا هم پیش از خطبه های نمازجمعه قم، گفته بود: «طرف می آید و برای پیروی نکردن از ولی فقیه بازی درمی آورد و برای طفره رفتن از فرمان نایب امام زمان(عج) به دروغ به امامت ولی عصر(عج) توسل می جوید و می گوید وقتی ما خود امام زمان(عج) را داریم به حجت و نایب او نیازی نداریم. تو غلط کردی: تو بی سر و پا و بی مقدار از معرفت و بی مقدار از ایمان و بی مقدار از تقوا.»
محسنی اژه‌یی، وزیر اطلاعات
محسنی اژه یی هم در واپسین روزهای کار دولت نهم از وزارت اطلاعات کنار گذاشته شد و اداره این وزارتخانه در ایام پرتنش پس از انتخابات را شخص محمود احمدی نژاد بر عهده گرفت. محسنی اژه یی پس از آن در جایگاه دادستان کل کشور و سخنگوی قوه قضاییه انتقادات خود از تخلفات برخی دولتمردان را بیان می کرد.
او در پرونده فساد مالی سه هزار میلیاردی هم نسبت به سخنان احمدی نژاد واکنش نشان داد و گفت: «این نکته باعث تاسف است که برخی افراد به جای اینکه برای فساد بزرگی که صورت گرفته است از مردم عذرخواهی کنند و بگویند چه زمینه یی بوده که موجب این مساله شده است و همچنین در معرفی افراد خاطی و ارائه اسناد، به قوه قضاییه کمک کنند، به فرافکنی اقدام و در مصاحبه هایشان ادعا می کنند که همه مظنونان را شناسایی کرده اند.»
متکی، وزیر امورخارجه
منوچهر متکی یکی از معدود وزیران دولت نهم بود که در دولت دهم هم جایگاه خود را حفظ کرد. اما در نهایت عزل پر حاشیه او در سنگال، نقطه پایان همکاری اش با دولت احمدی نژاد بود. متکی پس از آن عزل سکوت پیشه کرد، اما گاهی اوقات به بیان انتقادات خود از دولت دهم می پردازد.
او در این باره با دفاع از سیاست های دیپلماسی دولت نهم گفته است: «احساس می کنیم از اواخر دولت نهم و ورود به دولت دهم تردیدهایی طی این مسیر به وجود آمد، لذا بر دولت هست که این تردیدها را برطرف کند و در قول و فعل بر تداوم سیاست های درستی که آغاز شده بود و خروج دیپلماسی از انفعال و ورود به یک دیپلماسی فعال بود، تاکید کند و ابهامات ایجاد شده را مرتفع سازد. بیش از این نمی توانم توضیح بدهم.»
میرکاظمی، وزیر بازرگانی – وزیر نفت
مسعود میرکاظمی هم در دولت نهم وزیر بازرگانی بود و در دولت دهم به مصدرنشینی در وزارت نفت، ارتقای درجه یافت. اما سرانجام سال گذشته از این مسند کنار گذاشته شد. او که حالادر جمع اصولگرایان به مجلس نهم راه یافته است، در روزهای گذشته به انتقاد از عملکرد دولت در هدفمند سازی یارانه ها پرداخت و گفت: «من از همان ابتدا با شیوه فعلی اجرای قانون هدفمندی موافق نبودم و معتقد بودم هر هفت محور باید با هم اجرایی شود.
نمی شود پولی به مردم داده شود و مردم با آن پول در همین نظام بانکی موجود کالاخریداری کنند. این روند بازار را به هم می ریزد. اینکه یک ماه بر قیمت ارز کنترلی نشود موجب می شود طرح هدفمندی در اجرا پس روی کند.»
یک سال بعد، ایستگاه آخر
به هر تقدیر دولتی که به زعم حامیانش، قطار انقلاب را به ریل اصلی آن بازگردانده، تاکنون از نگاه همقطاران خود چنین کاستی هایی داشته است: کاستی هایی که احمدی بیغش معتقد است اگر گویندگان آن صداقت داشتند، باید پیش از خروج از دولت آنها را به زبان می آوردند. اما این قطار یک سال دیگر به ایستگاه پایانی خواهد رسید و آن وقت باید دید که آیا همقطاران فعلی، پس از پایان عصر قدرت باز هم به حمایت از این قطار و لوکوموتیورانش خواهند پرداخت یا در هشتمین سالگرد سوم تیر، شاهد اضافه شدن دولتمردان امروز به منتقدان دولت دهم خواهیم بود.