از آن هنگام که بنیانگذار کبیر انقلاب رابطه آمریکا با ایران را رابطه «گرگ و میش» نامید، همیشه آمریکا در مسیر توطئه علیه جمهوری اسلامی ایران گام برداشته و ایران اسلامی نیز همواره با تکیه بر ایمان معنوی و اعتقاد به نصرت الهی و حمایت همهجانبه مردم، در مقابله همه توطئهها با تمام وجود ایستادگی نموده است.
تحریم اقتصادی، بلوکه کردن داراییهای ایران، حمایت از گروهکهای محارب و ضدانقلاب، تحریک و تشویق رژیم بعث عراق در حمله به ایران و حمایت همهجانبه از صدام معدوم در جنگ هشت ساله، کودتای نظامی و تبدیل سفارت آمریکا به محل جاسوسی علیه حکومت نوپای ایران و دهها نمونه دیگر، از جمله توطئههایی بود که آمریکا به انجام رسانید تا شاید در مسیر حرکت پرتلاش و اراده مصمم مردم انقلابی ایران در راستای توسعه ایران اسلامی خللی ایجاد نماید، کمااینکه امروز نیز مخالفت همهجانبه و پرحجم با سرمایهگذاریهای فراوان سیاسی و اقتصادی و ممانعت از توسعه فناوری صلحجویانه هستهای را در دستور کار خود قرار داده است.
در این مدت، سیاست قاطع جمهوری اسلامی ایران عدم مذاکره با آمریکا بوده و به تمامی دعوتهای فریبکارانه آمریکا برای مذاکره، قاطعانه پاسخ منفی داده است. حتی در اوج جنگ و حملات ددمنشانه صدام به نقاط مسکونی و کشتیهای نفتکش و حملات شیمیایی رژیم بعثی به نقاط مسکونی ایران نیز کوچکترین تزلزلی در تصمیم قاطع جمهوری اسلامی مبنی بر رد کامل هرگونه پیشنهاد مذاکره از طرف آمریکا ایجاد نشد. همیشه رأی و کلام ما این بوده و هست که «تا آمریکا از روشهای استکباری و قلدرمابانه خود دست برندارد، هیچگونه مذاکرهای امکان ندارد.»
اما این روزها بحث جدیدی مطرح شده است: سرنوشت مردم مظلوم و بیپناه و مسلمان عراق. حضور آمریکای جنایتکار و دیگر نیروهای همپیمان آمریکا که قرار بود نویدبخش دموکراسی نوین و الگو برای خاورمیانه باشند، عراق را به بهشت تروریستها تبدیل نموده است و هر روز شاهد انفجارهای پیاپی و قتل دهها و صدها نفر از مردم مظلوم و بیگناه عراق هستیم. به علاوه، سوگمندانه باید گفت که حرکت عتبات عالیات و مضاجع شریف ائمه در عراق هر روز شکسته میشود و به تبع آن قلوب میلیونها شیعه عاشق ائمهاطهار(ع) جریحهدار و اشک حسرت از دیدگان آنها روان میگردد.
حادثه دردناک انفجار حرم شریف عسکریین، قلب همه شیعیان و بلکه تمامی موحدان را به درد آورده و انفجار در حرم مقدس امام حسین(ع)، نجف اشرف و... و انفجارهای متعدد در شهرهای عراق و شهادت مظلومانه مردم این کشور، عواطف و احساسات انسانی را جریحهدار میسازد. مردم مظلوم عراق، سالها در زیر یوغ اسارت رژیم بعثی بودند و گمانشان این بود که با سقوط صدام، آزادی و استقلال و عدالت و امنیت بر زندگی آنان حاکم خواهد شد؛ ولی ناباورانه مشاهده نمودند که از زیر یوغ یک حکومت (استبداد داخلی) به اسارت یک دولت (استکبار خارجی) گرفتار شدهاند که هزاران بار از استبداد داخلی حزب بعث و عمال آن دردناکتر است.
زندانهای ابوغریب و گوانتانامو هزاران بار مخوفتر از زندانهای رژیم بعثی است. شکنجهگاههای آمریکای جنایتکار بسیار وحشیانهتر و دردناکتر از دوران صدام است، زیرا وسایل شکنجه به برکت پیشرفت تکنولوژی در غرب، بسیار مؤثرتر و پیشرفتهتر میباشد!
امروز شاهد خمیدهشدن قامت مردم مظلوم عراق در زیر بار ظلم و ستم حکومت استکبار جهانی هستیم. به علاوه حضور القاعده و دیگر گروههای تروریستی در عراق، امنیت منطقه خاورمیانه را به خطر انداخته است. امروز، ندای استغاثه یاللمسلمین مردم عراق هر لحظه شدیدتر و رساتر میگردد و همه جهان و بخصوص جهان اسلام را به مدد میطلبد. تردیدی نیست، ما همچنان در مقابل آمریکا، استوار و قوی ایستادهایم و تمامی درخواستهای آن کشور را برای مذاکره، تا حصول شرایط قابل قبول برای خودمان رد کرده و قدرت حل مسایل خود را در قبال تحریمها و توطئههای آمریکایی داریم؛ اما مردم مظلوم عراق را نمیتوان در دستهای جنایتکار آمریکا رها ساخت و شاهد قتلعام هر روز آنان بود.
به علاوه، نمیتوان هتک حرمت به عتبات عالیات در اثر حضور قوای بیگانه در عراق را نادیده گرفت. اگر دخالت ما در امور عراق و مذاکره برای خروج و اخراج نیروهای بیگانه و بازگشت امنیت و آرامش به مردم عراق میتواند مؤثر باشد، دخالت نکردن چه توجیهی را در شرایط فعلی مردم مظلوم عراق خواهد داشت؟!
اگر حضور ما در یک مذاکره و اعلام مواضع جمهوری اسلامی آن هم از مواضع عزت، حکمت و مصلحت، موجب حفظ حرمت عتبات عالیات شود، چنانچه مذاکره و اقدامهای ما موجب آزادشدن عتبات عالیات شود و آرزوهای دیرینه مردم برای زیارت حرم مطهر امیرالمؤمنین علی(ع) در نجف اشرف و حرم مطهر اباعبدا... الحسین(ع) و حرم شریف حضرت ابوالفضل العباس(ع) در کربلا برآورده گردد، اگر اقدامهای ما موجب بازسازی حرم شریف عسکریین و آمادهشدن آن برای زیارت شیعیان مشتاق شود، اگر مذاکرات موجب نابودی تروریسم در عراق و امنیت منطقه خاورمیانه گردد و در نهایت اگر مذاکرات و اقدامهای ما موجب امنیت مردم عراق شود که بیش از نیم قرن است در زیر فشار استبداد داخلی و استکبار جهانی به سر میبرند، منطق حکم میکند که با این مذاکرات مخالفت نورزیم.