ژست قهرمانی گرفتن آفت بزرگی است

* احزاب و گروه‌های مختلف در چه شرایطی می‌توانند تاثیرگذاری مثبتی را از خود بر جای بگذارند؟
** برای اینکه به برداشت درستی از احزاب و نقشی که می‌توانند در جامعه به دوش بگیرند، برسیم باید به نکته‌های مهمی درباره کار حزبی و گروهی دقت کنیم. در نگاه اسلام به مسئولیت‌های اجتماعی و برداشتی که از خط امام خمینی می‌توان داشت، احزاب اگر با انگیزه خدمت تشکیل شده‌اند و کاهش دغدغه‌های مردم را بزرگترین هدف و آرمان خود می‌دانند، باید در وهله اول با تعامل و گوش فرا دادن به صدای همه، نیروهای پراکنده را جمع کنند تا از این طریق این فرصت را داشته باشند تا بتوانند از حداکثر انرژی و پتانسیل‌های موجود برای اجرایی کردن برنامه‌ها استفاده ببرند.
همچنین آنهایی که کار حزبی را انتخاب کرده و دنبال آن می‌روند، باید بدانند که اگر "واقعا" به فکر خدمت به انقلاب و مردم هستند، اجر و منزلت کارشان اگر از عبادات مستحبی بیشتر نباشد، یقینا کمتر هم نیست و حتی می‌توان گفت که در برخی مواقع باید به عنوان وظیفه به آن توجه کرد.
* اگر واقعا به فکر خدمت نباشند احتمال چه آسیب‌هایی می‌رود؟
** افراد یا گروه‌هایی که با هدف قدرت‌طلبی و رسیدن به موقعیت‌هایی که بتوانند اهداف شخصی و حتی می‌توان گفت نامشروع خود را پیگیری کنند، باید به این نتیجه رسید که تحرکی مذموم و ناپسند را موجب شده‌اند و به همین دلیل در نابسامانی‌های ناشی از آن سهم زیادی دارند به همین دلیل باید منتظر این باشند که در اذهان عمومی محاکمه شده و به سوالات و چراهای جامعه جواب بدهند. چرا که قدرت تشکیلاتی، قدرتی است که باید در راستای منافع عمومی به کار گرفته شود.
* مدیریت صحیح قدرت تشکیلاتی و حزبی چطور ممکن است؟
** قدرت تشکیلاتی و قدرت حزبی و همچنین محبوبیت اجتماعی شرایطی را برای افراد به وجود می‌آورد که می‌تواند در جامعه و لایه‌های مختلف مردم «نفوذ کلمه» داشته باشند و بتوانند به هدایت آنها بپردازند. پس یکی از وظیفه‌های مهم آنها این است که با رویکردی آگاهانه و البته خالصانه سرمایه موجود را طوری مدیریت کنند که در مسیر تامین منافع جامعه قرار بگیرد. واقعیت موجود این است که نیروهای سیاسی می‌توانند از طریق احزاب و گروه‌های سیاسی در خدمت جامعه باشند، لذا این نظریه به وجود می‌آید که تشکیلات گروهی باید ایجاد تعامل و همصدایی با همه نیروهای موجود شرایطی را به وجود آورد که بتوانند برنامه‌های تشکیلاتی خود را به نحو احسن پیگیری کنند. پس باید تاکید کرد که اختلاف نظرها باید به نحوی مدیریت شوند که جذب حداکثری در اولویت باشد.
* تعامل درون‌گروهی کافی است؟
** نه،با توجه به نیازهای جامعه و همچنین ضرورت همکاری گروه‌های مختلف، تدبیر عقل و همچنین شرع اقتضا می‌کند که راه‌های تعامل بهتر با یکدیگر و همچنین با نظام و مسئولین پیدا کنیم و بدانیم که در اینصورت که است که می‌توانیم توانمندی و دانش خود
را به شکل مطلوبی در راستای توسعه کشور و در نتیجه آرامش خاطر مردم به کار بریم.
* چه شرایطی می‌تواند مانع از خدمت‌رسانی مطلوب و منطقی باشد؟
** تحرکات غیرمنطقی زیادی را می‌توان به عنوان موانع خدمتگزاری خوب و نتیجه‌بخش دانست. بنده ترجیح می‌دهم در جواب این سوال به این مساله اشاره کنم که «ژست قهرمانی» گرفتن و تلاش برای «خودنمایی» را از آفت‌های بزرگی می‌دانم که می‌توانند همه تلاش‌ها را بی‌اثر کند. این در حالی است که خودنمایی رفتاری مذموم و زیر سوال است که با «توحید» منافات دارد و در جامعه اسلامی کسی چنین منشی را نمی‌پذیرد.
به همین دلیل اصرار و تاکید این است که مسئولین باید خالصانه و آگاهانه به هوای نفس خود «نه» بگویند و بدانند که این «نه» گفتن باعث سرافرازی و همچنین رستگاری‌شان می‌شود. اگر هم اینطور نشود و چهره یا چهره‌هایی دنبال این باشند تا با اتخاذ مواضع تند خود را به عنوان یک قهرمان معرفی کنند، هم خود را در نزد آحاد مختلف ملت تخریب می‌کنند و هم اینکه به طور آشکارا هزینه‌های زیای را به جامعه تحمیل خواهند کرد.
* مرز مواضع تند و و منطقی کجاست؟
** تشخیص و رعایت این مساله کار دشواری است. اما پاسخ این است که در هر تحرک و اتفاقی و مقابله شدن به هر شرایطی مشخصا موضع خاص خودش را می‌طلبد. با نگاهی به منش و رفتار ائمه‌اطهار مشاهده می‌شود که هرگاه که احتیاج بوده صدای خود را بلند کرده‌اند و هر زمان که صلاح را در بی‌تفاوتی دیده‌اند، سکوت را برگزیده‌اند. در واقع باید گفت که امامان به ما آموخته‌اند که قیام، صلح، جنگ و سکوت مسئولین باید در راستای خدمت باشد و شرایط مردم را در مواقع انتخاب موضع درنظر گرفت.
* چه نتیجه‌ای از این گفت‌وگو می‌توان گرفت؟
** مهم، نیت خالص و تلاش برای جلب رضایت خداوند و در نهایت منافع مردم است، به همین دلیل دوباره تاکید می‌کنم که با اهمیت نشان دادن به منافق ملت باید کاری کنیم تا اشتراکات همدیگر را پیدا کنیم تا بتوانیم با تمرکز درون تشکیلاتی و همچنین تمرکز با سایر گروه‌ها و البته همصدایی با مسئولین شرایطی را به وجود آوریم که با استفاده از همه پتانسیل‌های موجود در جامعه موجب کاهش مشکلات و ایجاد فضایی آرام برایمردم باشیم.