روحانیونی که حاشیه را بر متن ترجیح دادهاند
از ناطقنوری تا حسن روحانی
شاید در جریان زندگی روزمره و برای مردم کوچه و بازار، «سکوت» امری مقطعی، موردی یا کوتاهمدت باشد، ولی گویا این مساله در دنیای سیاست ایران برای برخی از سیاستمداران تبدیل به یک شغل و پیشه شده است. وقتی که به دنیای سیاست و بازیگران آن نگاه میکنیم، متوجه میشویم که برخی از آنها در حالی که طی مقاطعی در سالهای نه چندان دور در کانون تب و تابهای سیاسی جامعه بودند و سمتهای حساس سیاسی داشتند، حالا در سکوت فرو رفتهاند و ترجیح میدهند در مورد مسائل جاری کشور ـ حتی مهمترین آنها ـ سکوت کنند.
صرفنظر از دلایلی که برخی از سیاستمداران را به سکوت میکشاند، ایسنا در گزارشی به معرفی برخی از روحانیونی خواهیم پرداخت که سالیان متمادی وزنههای تاثیرگذاری در عرصه سیاست ایران بودند ولی اکنون حاشیه را بر متن ترجیح دادهاند و کمتر به «سیاستورزی» مشغولند.
علیاکبر ناطقنوری
یکی از این افراد حجتالاسلام والمسلمین «علیاکبر جمشیدی» معروف به علیاکبر ناطقنوری است. وی در انتخابات ریاست جمهوری سال 76 کاندیدای جناح راست بود و وقتی که در رقابت با سیدمحمد خاتمی برخلاف پیشبینیها به پیروزی نرسید، با پذیرش شکست خود و تبریک به منتخب ملت، بار دیگر به مجلس بازگشت و به فعالیتهای خود ادامه داد. ناطق نوری نقش زیادی در پیروزی اصولگرایان در مجلس هفتم و دومین انتخابات شورای شهر تهران داشت. در انتخابات ریاستجمهوری نهم نیز با توجه به اینکه تعدادی از اصولگرایان کاندیدا شده بودند، برای ایجاد وحدت در این جریان تلاش کرد اما بینتیجه ماند و برخی از کاندیداهای اصولگرا دیدگاه و مکانیزمش را مورد سوال قرار دادند و آن را نپذیرفتند. شاید همه این اتفاقات موجب شد که ناطقنوری ترجیح دهد از این عرصه نیز کنارهگیری کند.
او در نهم آذر 1390 در گفتوگویی با یکی از رسانهها تاکید کرد دیگر تمایلی به همکاری با جامعه روحانیت مبارز ندارد و فعالیتهایش در این راستا مسکوت است. گرچه برخی اعضای جامعه روحانیت تلاش کردند که ناطقنوری را بار دیگر به این تشکل بازگردانند ولی او بر موضع خود پافشاری کرد و همچنان در جلسات این تشکل روحانی حضور پیدا نمیکند. ناطقنوری در بین برخی از اصلاحطلبان نیز دارای مقبولیت است و حتی برخی از تحلیلگران معتقدند که اگر در انتخابات سال 92 کاندیدا شود، برخلاف سال 76 مورد حمایت برخی از جریانات اصلاحطلب قرار میگیرد. ناطقنوری که برخی وی را پدر پارلمان ایران میشناسند، داماد سیدهاشم رسولی محلاتی است، به ورزش زورخانهای علاقهمند است و چندی پیش هم در برخی سایتها عکسهایی از حضور وی در زورخانهای در شهرستان نور منتشر شد و برخی از علاقهمندان این ورزش از او به عنوان پهلوان ناطقنوری یاد میکنند.
هاشمی شاهرودی
نفر بعدی فهرست سکوتکنندگان، آیتالله هاشمی عراقی معروف به شاهرودی رییس سابق دستگاه قضاست. محمود هاشمی شاهرودی که در سال 78 وقتی ریاست دستگاه قضایی را از آیتالله یزدی تحویل میگرفت اعلام کرد ویرانهای را تحویل گرفته است، به مدت 10 سال بر این مسند تکیه زد و از مرداد 88 جای خود را به آیتالله آملی لاریجانی سپرد. گفته میشد شاهرودی پس از پایان ریاستش بر قوه قضاییه تصمیم دارد که به مشهد یا نجف برود و در آنجا اقامت گزیند اما احتمالا از تصمیم خود منصرف شده، چراکه فعلا بین تهران و قم در رفت و آمد است. هاشمی شاهرودی سیاستمداری ایرانی است که در نجف به دنیا آمده و برای مدتی ریاست مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق را بر عهده داشته و در حزب الدعوه عراق نیز عضویت داشته است.
آنچه که چندی پیش موجب شد نام هاشمی شاهرودی در رسانهها مطرح شود، انتخاب محمدشریف ملکزاده (مشاور احمدینژاد و از نزدیکان مشایی) به عنوان مشاور اجرایی بنیاد فقه و معارف اهل بیت بود. بعدا اعلام شد که ملکزاده پیش از این، در دفتر آیتالله شاهرودی بوده و از این طریق سابقه آشنایی با او را داشته است. آخرین موضعگیری هاشمی شاهرودی در عرصه عمومی، به انتخابات مجلس نهم برمیگردد که در آنجا در مورد اهمیت مشارکت مردم در انتخابات صحبت کرده بود اما سایت اطلاعرسانی وی آخرین سخنرانی درسهای خارج فقه ایشان را (تا لحظه انتشار این گزارش) در تاریخ 22 تیر ماه 91 منتشر کرده است.
واعظ طبسی
نفر بعدی در این لیست، کسی نیست جز آیتالله عباس واعظ طبسی. او در سال 1314 در مشهد مقدس به دنیا آمد و از زمان پیروزی انقلاب تاکنون تولیت آستان قدس رضوی را برعهده دارد. نمایندگی ولی فقیه در استان خراسان رضوی، عضویت در مجلس خبرگان رهبری و مجمع تشخیص مصلحت نظام، از دیگر مسئولیتهای این روحانی باسابقه است. واعظ طبسی کسی است که در سال 1386 بعد از فوت آیتالله مشکینی به عنوان یکی از گزینههای ریاست مجلس خبرگان رهبری مطرح بود؛ گرچه در آخر کار آیتالله هاشمیرفسنجانی با انتخاب اعضا به ریاست این مجلس انتخاب شد.
مدیرکل صداوسیمای خراسان رضوی چندی پیش خبر داده بود که قرار است از زندگی آیتالله واعظ طبسی مستندی ساخته شود. وی مدتهاست ترجیح داده در مورد مسائل کلان کشور سکوت کند و اظهارنظری نداشته باشد. در سال 1387 «عباس پالیزدار» در دانشگاه بوعلیسینای همدان اتهاماتی را متوجه وی و فرزندش «ناصر واعظ طبسی» کرد؛ موضوعی که هیچگاه اثبات نشد و بعد از آن عباس پالیزدار به جرم اخلال در امنیت ملی و تشویش اذهان عمومی، بازداشت شد.
حسن روحانی
حسن فریدون روحانی متولد 21 آبان 1327 در سرخه سمنان، عضو مجلس خبرگان رهبری، مجمع تشخیص مصلحت نظام، شورای عالی امنیت ملی از جمله دیگر افراد این فهرست است. او سابقه عضویت در پنج دوره مجلس شورای اسلامی را دارد و در زمان هاشمیرفسنجانی و سیدمحمد خاتمی، دبیر شورای عالی امنیت ملی بود؛ گرچه بعد از روی کار آمدن دولت نهم، احمدینژاد انتقاداتی را نسبت به عملکرد وی در ارتباط با موضوع هستهای ایران وارد کرد. حسن روحانی که دکترای حقوق از دانشگاه گلاسگوی بریتانیا دارد و گفته میشود که در آبان سال 1356 برای نخستینبار لقب امام را برای آیتالله روحالله خمینی(ره) به کار برد. روحانی از سال 1371 ریاست مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام را برعهده داشته است.
حسن روحانی عضو جامعه روحانیت مبارز است اما او هم مانند ناطق نوری مدتی است که در جلسات جامعه روحانیت شرکت نمیکند. در هشتم فروردین سال 1391 در آستانه انجام مذاکرات ایران با گروه 1+5، سفری به اتریش داشت. برخی رسانهها این سفر را با توجه به سابقه وی، مرتبط با مذاکرات ایران با گروه 1+5 دانستند در حالی که دفتر وی این موضوع را تکذیب کرد و این سفر را یک سفر خانوادگی دانست؛ چراکه دختر حسن روحانی به همراه همسر خود در این کشور حضور دارند. از حسن روحانی به عنوان یکی از کاندیداهای احتمالی انتخابات ریاست جمهوری یازدهم یاد میشود. در همین ارتباط، حجتالاسلام والمسلمین علی عسگری از نزدیکان روحانی به خبرنگار ایسنا گفته که «من از ایشان در این ارتباط سوال کردم و ایشان اظهارنظری نکردهاند».
دیگر مسکوتان عرصه سیاست
شاید بتوان در این فهرست نامهای دیگری از جمله آیتالله موسوی بجنوردی، آیتالله دری نجفآبادی، حجتالاسلام والمسلمین محسن قمی و حجتالاسلام والمسلمین امام جمارانی را اضافه کرد.
نظرات بینندگان
پربیننده ترین
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
