دیپلماسی عمومی و جنگ نرم

Public Diplomacy یا دیپلماسی عمومی‌یکی از رویکرد های اساسی در پیشبرد اهداف سیاسی در عصر حاضر محسوب می‌گردد . امروزه به دلیل افزایش کمی و کیفی مجراهای ارتباطی راه برای ایجاد تغییرات سیاسی در کشورهای هدف با استفاده از انتقال پیام های فرهنگی به امری رایج تبدیل شده است و اینکه طی چند دهه اخیر نظام های لیبرال – سرمایه داری با در دست گرفتن امپراتوری رسانه ای تلاش گسترده ای برای دموکراتیزه کردن جهان و یکسان سازی فرهنگی انجام داده اند.
دیپلماسی مردمی یا دیپلماسی عمومی به همه فعالیت های استراتژیک تبلیغاتی، اطلاع رسانی، رسانه ای، فرهنگی، جمعی و گروهی و بالاخره چهره به چهره اطلاق می شود که هدف آن تبیین و توجیه سیاست خارجی نظام در داخل و خارج کشور است. دیپلماسی عمومی چهره ای آشکار و رو دارد، درست در برابر دیپلماسی پنهان! این واژه برای اولین بار توسط «ویلسون دیزارد» کارمند وزارت خارجه آمریکا وارد فرهنگ لغات سیاسی شد.هربرت شیلر در اواخر دهه60 در کتابی به نام «رسانه های جمعی و امپریالیسم آمریکا» به این واژه تفوه کرده است.می گویند مرکز این نوع دیپلماسی واشنگتن است چرا که همه صنعت بزرگ اطلاعات و ارتباطات در آنجا اندازه ای خارق العاده دارد.
آمریکایی ها بعد از حادثه11 سپتامبر به این نوع دیپلماسی برای توجیه افکار عمومی در لشکر کشی های خود به خاورمیانه سخت نیاز پیدا کردند.
کاخ سفید برای پیشبرد اهداف دیپلماسی عمومی خود و ارتباط‌گیری با جوامع از روش های مختلفی استفاده می‌کند. در این میان به نظر می رسد که مقامات کاخ سفید برای تاثیر‌گذاری بر افکارعمومی جهان به سراغ رقص و موسیقی نیز رفته اند! آمریکا مدت هاست که به این امر پی برده و به راه و روش استفاده از وسایل ارتباط جمعی و رسانه نیز دست یافته است. مقامات آمریکایی نیک می دانند که برای گسترش سلطه خود بر دیگر ملل بهترین کار این است که آنها را به هر طریق ممکن با خود همراه سازند و کاری کنند که آنها خود به آنها روی آورند.
گسترش شبکه های رادیویی و تلویزیونی فارسی زبان ، گسترش شبکه های اجتماعی در ایران ، مبارزه با فیلترینگ جمهوری اسلامی و تصویب میلیون ها دلار برای کمک به بنیاد های آمریکایی فعال در جنگ نرم علیه ایران بخشی از فعالیت های نرم کاخ سفید علیه ایران بوده است.
از سوی دیگر هم اکنون مقامات آمریکایی توجه ویژه ای به پیشبرد اهداف دیپلماسی عمومی خویش با روش های نوینی مانند آموزش زبان انگلیسی و سفرهای هنرمندان، نقاشان، مجسمه سازان و عکاسان به کشورهای هدف دارند.
چندی پیش پایگاه خبری «آرت اینفو» از فرستادن نقاشان، مجسمه سازان و عکاسان برای تقویت قدرت نرم ایالات متحده خبر داد و اظهار داشت که دپارتمان «قدرت هوشمند» وزارت امور خارجه و موزه برانکس در یک عمل ابتکاری هنرمندان تجسمی را به عنوان سفیران فرهنگی به سراسر جهان اعزام می کنند.وزارت امور خارجه آمریکا برای این طرح جدید دیپلماسی فرهنگی به نام «قدرت هوشمند» که طی آن هنرمندان تجسمی برای ایجاد پروژه عمومی در 15 کشور خارجی در طول دو سال آینده به خارج از کشور اعزام می شوند یک میلیون دلار اختصاص داده است. این سفرا توسط موزه هنر برانکس انتخاب شده و نهایتا توسط دولت تایید خواهند شد.