اتاق فکر اصلاح‌طلبان تشکیل می‌شود

مطهره شفیعی
شاید بسیار زود باشد اما نمی‌توان منکر این موضوع شد که گروه‌های سیاسی فعال در داخل کشور، از هم‌اکنون مشغول برنامه‌ریزی برای انتخابات ریاست‌جمهوری‌ای هستند که قرار است تقریباً یک سال آینده برگزار شود. این اندیشه در تمام گروه‌های سیاسی وجود دارد و اگرچه برخی اصولگرایان سعی دارند اینگونه نشان دهند که اندیشیدن به این موضوع برای آنها بسیار زود و کم اهمیت است و نمی‌خواهند فضای کشور پس از انتخابات مجلس که ۱۵ اردیبهشت مرحله دوم آن برگزار شد، بار دیگر درگیر افکار انتخاباتی دیگر شود اما واضح است که اینان در جلسات خصوصی خود از مدت‌ها قبل از اصلاح‌طلبان بحث کسب بالاترین کرسی اجرایی در کشور را دنبال می‌کردند.
هرچه آنان فعالیت انتخاباتی برای سال ۹۲ را تکذیب می‌کنند اما افرادی در درون این اردوگاه هستند که آگاهانه یا ناخودآگاه اخباری از برنامه‌های این اردوگاه برای انتخابات ریاست‌جمهوری را فاش می‌کنند. از جمله این ساکنان اردوگاه اصولگرایی، لاله افتخاری است که چندی پیش گفته بود: «بخشی از شاخه شاخه شدن اصولگرایان به انتخابات آینده ریاست‌جمهوری برمی‌گردد.» البته نباید این موضوع را از نظر دور داشت که وحدت از دست رفته اصولگرایان که بر سر انتخابات مجلس نهم اتفاق افتاد، تا یک سال آینده ترمیم نخواهد یافت.
پیش‌بینی حضور حداکثری اصلاح‌طلبان
فارغ از فعالیت‌های انتخاباتی در اردوگاه اصولگرایان باید نظری هم به فعالیت در اردوگاه اصلاح‌طلبی داشت. تصور می‌شود اصلاح‌طلبان برخلاف انتخابات مجلس، در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم حضور پررنگ‌تری داشته باشند. در حالی که تصور می‌شود کاندیدای اصولگرایان برای انتخابات ریاست‌جمهوری از بین ولایتی، لاریجانی و قالیباف انتخاب خواهد شد اما در درون اردوگاه اصلاح‌طلبی هنوز فرد خاصی برای پرچمداری اصلاحات در این انتخابات تعیین نشده است و تنها چند گمانه نظیر محمدرضا عارف یا خرازی و مجید انصاری به عنوان گزینه‌های اصلی اصلاح‌طلبان البته از سوی رسانه‌های اصولگرا مطرح می‌شوند.
شاخص مهمتر از مصداق
اما آنچه در اردوگاه اصلاح‌طلبی بیش از تعیین مصداق دارای اهمیت است، تعیین شاخص‌های ریاست‌جمهوری است یعنی اردوگاه اصلاح‌طلبی می‌خواهد فردی را به جامعه معرفی کند که نه از طریق رانت و امتیاز پیشرفت کرده باشد و نه ناآشنا به برخی حوزه‌های کارساز برای جامعه باشد که مهمترین این حوزه‌ها، اقتصادی و سیاست خارجی است که به گواه بسیاری از کارشناسان، کشورمان در این دو حوزه دارای وضع در حد انتظار همگان نیست. به عنوان مثال آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی فروردین سال جاری در گفت‌وگویی که با آرمان داشت از این دو حوزه گلایه و آنها را مورد قبول ندانست.
نگاهی به اظهارات کارشناسان اقتصادی و نمایندگان مجلس هشتم هم گویای این موضوع است که کشورمان از نظر اقتصادی بیمار است یا هنوز فراموش نکرده‌ایم که از اکثر تریبون‌های نمازجمعه هفته قبل در به موضوع انتقاد از گرانی و تورم و بیکاری اختصاص یافت. بنابراین اصلاح‌طلبان که در فعالیت‌های اقتصادی و... به اثبات رسانیده‌اند که دارای تخصص کافی برای اداره امور هستند، اکنون در پی آنند که بهترین را که بر اکثر حوزه‌ها تسلط دارد انتخاب کنند تا شاید جامعه از برخی مشکلات نظیر گرانی، بیکاری و... زودتر رهایی یابد.
راهکار، اتاق فکر است
اما چگونه این مهم، دست‌یافتنی خواهد بود؟ در باب چگونگی و چرایی دستیابی به این هدف باید نظر بزرگان اردوگاه را جویا شد اما آنچه به نظر می‌رسد نیاز به تشکیل اتاق فکر در این اردوگاه است چنان‌که برخی از بزرگان اصلاح‌طلب لازم است با فراموش کردن آنچه از آن گلایه دارند، بر سر یک میز حضور یافته و به بررسی شرایط کشور و پیش‌نیازهای حضور در انتخابات ۹۲ بیندیشند. بزرگانی که طی سال‌های اخیر، اگرچه در ظاهر سکوت کرده بودند اما در عمل هر آنچه برای پیشرفت و سربلندی کشور مفید می‌دانستند را انجام دادند.
تنها آنها هستند که می‌توانند با شناسایی اصلاح‌طلبان بدلی به تصفیه اردوگاه پیشاانتخاباتی بپردازند تا مابقی اعضا با فراغ‌بال به اجرای طرح‌های تعیین‌شده از این اتاق فکر که همان اتاق بزرگان اردوگاه است، بپردازند. اتاق فکر اصلاح‌طلبان که انتظار می‌رود هرچه سریعتر برای برنامه‌ریزی انتخابات سال ۹۲ تشکیل شود، به طور حتم متشکل از نمایندگان احزاب اصلاح‌طلب و بزرگان غیرحزبی این جریان خواهد بود و به نظر می‌رسد شورای هماهنگی آنچنان نقشی در این میانه ایفا نکند مگر اینکه طبق وعده‌ای که داده بود به تفکیک اصلاح‌طلبان بدلی از غیربدلی بپردازد و البته دایره فعالیت و دربرگیرندگی خود را گسترده‌تر از قبل کند.
پایان سکوت اتاق فکر
در روزهای اخیر نیز بسیاری از اصلاح‌طلبان از جمله کمال خرازی، سیدمحمد خاتمی، صادق خرازی، عبدالله نوری، جلالی‌زاده و... آنچنان سخن گفته‌اند که معنایی جز لزوم برنامه‌ریزی برای انتخابات ریاست‌جمهوری یازدهم ندارد و به نظر می‌رسد اتاق فکر این جریان، پس از دوره‌ای سکوت بار دیگر شکل خواهد گرفت و البته این بار مسلط‌تر از قبل و با برنامه‌ریزی کامل‌تر. آنطور که آرمان در گفت‌وگو با برخی چهره‌های سیاسی اصلاح‌طلب به آن رسید، بر این مبنا بود که برخلاف برخی جریانات غیر از اصلاح‌طلبی که تنها در اندیشه رسیدن به کرسی ریاست‌جمهوری هستند، اصلاح‌طلبان تنها هدفشان از حضور احتمالی در این رقابت، رفع مشکلات کشور از طریق مواضع و تخصص‌های خودشان است.
در نهایت...
باید منتظر تشکیل اتاق فکراصلاح‌طلبان باشیم تا در نهایت مشخص شود اصلاح‌طلبان قرار است با چه رویکردی در انتخابات ریاست‌جمهوری شرکت کنند که پس از مشخص شدن این رویکرد، نوبت به انتخاب مصادیق خواهید رسید. در این بخش هم، اصلاح‌طلبان تفاوت‌هایی با اصولگرایان دارند یعنی اردوگاه اصلاح‌طلبی مانند انتخابات‌های گذشته تنها بر یک فرد برای ورود به پاستور سرمایه‌گذاری خواهد کرد و تمام اعضای اردوگاه برای رسیدن همان نفر انتخابی اتاق فکر به کرسی ریاست‌جمهوری، پشت سر وی قرار می‌گیرند.