موانع پیشرفت کشور

حمیدرضا ترقی

1- دشمن درونی

راهی که ملت ایران می‌خواهد برود، یک راه آسفالته بی‌مانع نیست ما در این راه چالش هم داریم، ما دو دشمن بزرگ داریم، ببینیم من و شما در مقابل این دو دشمن چه باید بکنیم.

مقام معظم رهبری 1/1/86

وظیفه در برابر دشمن پیشرفت کشور

مقام معظم رهبری در تشریح و چهره‌نمایی دشمنان پیشرفت چهار وظیفه را در قبال آن برای ملت ایران مشخص کردند:

۱- شناسایی دشمن

۲- نقشه دشمن را فهمیدن

۳- خود را در برابر آن مجهز کردن

۴- با دشمن مقابله و آن را شکست دادن

اگر ملت ایران به این وظایف در قبال دشمنان عمل کند می‌تواند آنها را شناسایی و منکوب سازد و راه پیشرفت را باز کند.

دشمنان درونی

دشمن درونی خطرناکتر از دشمن بیرونی است. (مقام معظم رهبری)

دشمن درونی‌ای که مقام معظم رهبری آن را خطرناکتر از دشمن بیرونی و خارجی می‌دانند، خصلت‌های بدی است که ممکن است ما در خودمان داشته باشیم، این خصلت‌ها که مانع پیشرفت کشور و ملت ایران هستند عبارتند از:

۱- تنبلی (الکسل یضروا بالدین والدنیا) انسان کسل و تنبل به دین و دنیای خودش ضرر می‌رساند.

تنبلی و کم‌کاری و بی‌حالی و عدم تحرک زمینه رشد و پیشرفت و حرکت به جلو را از انسان و جامعه می‌گیرد، جامعه تنبل همیشه عقب افتاده است، در شرایطی که دنیا به سرعت در حال پیشرفت است و علم هر ساعت به یافته‌های جدیدی دست پیدا می‌کند و تکنولوژی هر روز با روز قبل تفاوت می‌کند و به جلو می‌رود، تنبلی و عدم تحرک نه تنها مانع پیشرفت است بلکه عامل عقب‌ماندگی جامعه و انسان از قافله تمدن و رشد و تحول خواهد بود.

با تنبلی باید مبارزه کرد و این خصلت را بعنوان یک خصلت ضد پیشرفت و رشد از رفتار و کردار جامعه بویژه نسل جوان زدود.

نشانه‌های تنبلی

گرایش به دین‌داری ساده و بی‌زحمت.

گرایش به درآمدهای بادآورده و بی‌زحمت.

گرایش به پشت میزنشینی و عدم استفاده از توان جسمی در کارها.

راحت‌طلبی در کار و زندگی.

کار امروز را به فردا انداختن.

بار خود را به دوش دیگران انداختن و سربار جامعه شدن.

همراه و همپای جامعه فعالیت نکردن و عقب ماندن از دیگران.

نمونه‌هایی از تنبلی است که در رفتار و کردار عده‌ای از افراد جامعه مشهود است، و باید از اینگونه رفتارها که نشانه تنبلی است فاصله گرفت تا زمینه پیشرفت فردی و اجتماعی انسان پدید آید.

2- نشاط کار نداشتن

نشاط و سرزندگی و شادابی در انجام کار نه تنها کیفیت محصول و نتیجه کار را بالا می‌برد بلکه اجازه خستگی و تنبلی نیز به انسان نمی‌دهد.

نشاط، کار، محیط کار و تلاش را به محیطی زنده و پرتحرک و سالم تبدیل می‌سازد و نداشتن این نشاط دشمن واقعی پیشرفت و رشد در هر کاری و برای هر فردی است.

علائم نشاط کار

انگیزه قوی برای کار داشتن.

وقت و سرعت در کار داشتن.

زود آمدن و دیر رفتن از محیط کار.

خندان و متبسم بودن.

حاکم بودن روابط اخلاقی بین کارکنان.

افزایش تولید و استفاده از فرصت‌ها.

اینها نمونه‌هایی از علایم نشاط کار است که اگر همه عناصر جامعه چنین روحیه و رفتاری داشته باشند خواهید دید که پیشرفت خودبخود در جامعه سرعت می‌گیرد و اگر نداشته باشند، دشمن تحقیقی را در درون خود رشد داده‌اند.

3- ناامیدی

دشمن دیگری که مانع پیشرفت و رشد ملتهاست، ناامیدی و یاس از آینده و یا ناامیدی از پیروزی و موفقیت در کار است.

انسان ناامید دستش به کار و تلاش نمی‌گیرد، انسان ناامید از ارایه حرکت و تلاش باز می‌ماند. انسان ناامید سرگردان و بلاتکلیف است، انسان ناامید نتیجه تلاش خود را هدر رفته می‌پندارد. انسان ناامید سرنوشت خود را از قبل تعیین شده و شکست خود را از پیش معین شده می‌پندارد، انسان ناامید منتظر مرگ و نابودی است.

چنین انسانی قبل از اینکه دیگران دشمن او باشد خود دشمن خودش است و از درون نابود می‌شود. اگر جامعه‌ای ناامید از پیروزی و موفقیت شد، اگر جامعه‌ای به پیروزی خود بر مشکلات امید نداشت و یا تسلیم خواست دشمن می‌شود یا اینکه خودکشی می‌کند و به پوچی و بن‌بست می‌رسد.

4- خودخواهی‌های افراطی

از دیگر خصلت‌هایی که دشمن درونی فرد و جامعه است، خودخواهی‌های افراطی است، خودخواهی اگر در حد حفظ منافع خود و پذیرش توانمندی‌های حقیقی فرد باشد مشکلی ندارد، ولی اگر این خودخواهی افراطی شد و به عدم قبول حقیقت دیگران و بی‌توجهی به منافع دیگران و یا ضایع کردن منافع دیگران بخاطر حفظ منافع خود انجامید به دشمن درونی تبدیل می‌شود.

افراط در خودخواهی موجب عدم همکاری دیگران می‌شود افراط در خودخواهی انسان را منزوی می‌کند. افراط در خودخواهی انسان را متکبر و مستبد و زورگو می‌سازد. تواضع و فروتنی را در انسان از بین می‌برد و اینها همه دشمن پیشرفت کشورند.

5- بدبین بودن به دیگران

جامعه‌ای که افرادش به همدیگر بدبین هستند و حسن ظن ندارند و همه فکر می‌کنند دیگری به آنها دروغ می‌گوید و می‌خواهد سر آنها کلاه بگذارد و یا می‌خواهد حق آنها را بخورد و یا قصدسوئی علیه آنها دارد! این جامعه از امنیت اجتماعی لازم برخوردار نیست، بدبینی موجب غفلت از محاسن انسانها و بزرگ‌نمایی ضعف‌های آنها می‌شود، بدبینی به دیگران موجب متمرکز شدن مدیریت‌ها، و عدم توزیع مسئولیت و کار بین همدیگر می‌شود بدبینی موجب وسواس و مداخله بی‌جا می‌شود.

این بیماری دشمن درونی خطرناکی است که در هر محیطی آثار و تبعات منفی خودش را دارد.