استراتژی کاخ سفید در افغانستان

حامد رشیدی
استراتژی کاخ سفید در افغانستان تغییر نمی کند.این استراتژی شامل حضور بلند مدت ایالات متحده آمریکا در افغانستان می شود.در این خصوص هر دو حزب دموکرات و جمهوریخواه با یکدیگر متفق القول هستند.در دوران ریاست جمهوری اوباما شاهد بودیم که تاکتیکهای وی با بوش تا حدودی متفاوت بود اما استراتژی این دو در خصوص حفظ حضور در افغانستان کاملا یکسان بود.
ژنرال مارتین دمپسی، فرمانده ارشد نظامیان آمریکایی به افغانستان سفر کرده است تا در خصوص تحولات جاری در افغانستان و نیز حمله نیروهای افغان به نیروهای خارجی با فرماندهان ارشد گفتگو کند.
در جدیدترین حادثه در افغانستان، یک افغان در لباس پلیس این کشور، یک سرباز ناتو را به قتل رساند. این حملات که به حملات «چشم‌سبزها به چشم آبی‌ها» معروف است، نگرانی مقام‌های آمریکایی و اعضای ناتو را برانگیخته است.این در حالی است که آمریکا و ناتو نیروهای خارجی خود را برای خروج از افغانستان آماده می‌کنند و نگرانی‌هایی وجود دارد مبنی بر اینکه آیا پلیس و ارتش افغانستان توانایی کنترل اوضاع امنیتی و به دست گرفتن مسئولیت‌های امنیتی را دارد یا خیر؟
ژنرال دمپسی، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا پیش از ورود به پایگاه هوایی آمریکا در بگرام، نگرانی خود را در خصوص این حملات در جمع خبرنگاران مطرح کرد.وی گفت: تا زمانی که تهدید حملات خودی وجود دارد، مسلم است که این موضوع در دستور کار ما قرار دارد.این مقام آمریکایی همچنین گفت که شمار این حملات رو به افزایش است و راهکارهایی را برای مقابله با این حملات در نظر دارند اما هنوز بحث‌های جدی در این باره انجام نشده است. مسئولیت برخی از این حملات را گروه شبه نظامی طالبان بر عهده گرفته است اما حملات دیگر به علت تفاوت‌های فرهنگی و درگیری میان نیروهای افغان و نیروهای تحت امر آمریکا به وجود می‌آید.
از سوی دیگر لئون پانه‌تا، وزیر دفاع آمریکا در گفتگو با حامد کرزای، رئیس جمهوری افغانستان ابراز نگرانی کشورش را در خصوص این حملات ابراز کرد و خواستار همکاری بیشتر این کشور با نیروهای ایساف شد.پانه‌تا تاکید کرد که این همکاری‌ها باید شامل تبادل اطلاعات و دقت بیشتر در جذب نیروهای افغان باشد. ناتو حدود 130 هزار نیرو در افغانستان دارد که قرار است در سال 2014 آنها را خارج کند.با این حال ژنرال دمپسی تاکید کرد که افزایش خشونت‌ها جدول زمانبندی خروج از افغانستان را تغییر نخواهد داد.
بخش سیاسی خارجی ایالات متحده آمریکا برای حضور بلند مدت خود در افغانستان و شبه قاره هند برنامه ریزیهای گسترده ای انجام داده است. در این خصوص افرادی مانند پترائوس و حتی اوباما قبلا ادعا می‌کردند که آنها در خروج خود در افغانستان جدی هستند اما هم اکنون رئیس جمهور ایالات متحده اذعان کرده است که نیروهای این کشور پس از سال 2014 میلادی نیز در افغانستان خواهند ماند! اوباما تاکید کرده است که پس از واگذاری مسئولیت‌های امنیتی و امور مبارزه با فعالیت‌های شبه نظامیان طالبان به نیروهای افغان در سال 2014، در کنار افغان‌ها باقی می‌ماند. این اظهار نظر اوباما به معنای حضور بلند مدت ایالات متحده در افغانستان می باشد. در این خصوص اوباما سعی کرده است با استناد به بحرانهای امنیتی موجود در افغانستان این حضور بلند مدت را توجیه نماید اما بر همگان مسجل است که واشنگتن و دیگر اشغالگران افغانستان خود مولد این بحرانها هستند .
مردم افغانستان حضور ایالات متحده به عنوان اشغالگر کشورشان را مانند حضور طالبان و القاعده در کشور خود بر نخواهند تافت. در این خصوص تفاوتی میان طالبان و اشغالگران وجود ندارد و هر دو مولد بحران و خشونت و ترور در افغانستان می‌باشند.به هر حال نظام بین الملل دیگر نسبت به استفاده ابزاری ایالات متحده نسبت به نام القاعده آگاه است .
اخیرا «جان مک کین»،«جوزف لیبرمن» و «لیندسی گراهام» سناتورهای کنگره آمریکا در مقاله ای در روزنامه «واشنگتن پست» خواستار ادامه حضور نیروهای اشغالگر آمریکایی در افغانستان شده اند.در این نوشته آمده است که گزارش‌های اخیر رسانه ای از این امر حکایت داشت که دولت «باراک اوباما» تصمیم به کاهش شدید تعداد نظامیان آمریکایی در عراق گرفته است و احتمالا تنها 3 هزار نظامی را پس از پایان سال 2011 در این کشور نگه می دارد، اما با این وجود مقامات دولت آمریکا اتخاذ هرگونه تصمیم در رابطه با تعداد نیروها در عراق را رد کرده‌اندکه امیدواریم این امر صحت داشته باشد چرا که چنین رویکردی قطعا نادیده گرفتن پیشنهادات فرماندهان نظامی ما است و ثبات عراق را و همچنین دستاوردهای آمریکا را در این کشور به خطر خواهد انداخت.
این سه سناتور آمریکایی در ادامه این مقاله به‌منظور توجیه ادامه حضور آمریکا پس از اتمام ضرب الاجل خروج بر اساس توافقنامه بغداد-واشنگتن آورده اند: آنچه ما در مذاکرات خود با رهبران ملی بغداد و مقامات محلی و همچنین دیپلمات ها و فرماندهان نظامی آمریکا شاهد آن بودیم این است که حفظ ثبات و امنیت عراق به ادامه حضور نظامی آمریکا پس از پایان سال جاری میلادی نیازمند است؛ زمانی که توافقنامه امنیتی جاری ما با عراق به اتمام می رسد.
بنا به تأکید این سه سناتور آمریکایی، «با توجه به مأموریت های ضروری که پس از سال 2011 نیروهای ما باید در عراق انجام دهند، تعداد نظامیانی که باید در این کشور بمانند نباید کمتر از 10 هزار نفر بلکه رقمی حدود 25 هزار نظامی باشد. هیچ کس پیشنهاد نکرده است که تعداد 3 هزار نظامی در عراق کافی است». به راستی این تناقض آشکار در سیاست خارجی آمریکا چگونه قابل توجیه است؟آیا اوباما و کیسی و سناتورهای مشهوری مانند لیبرمن و گراهام و مک کین دو پازل ناهمگون در یک مجموعه هستند یا مسئله دیگری در میان است؟واقعیت امر این است که تنها اختلاف مقامات دو حزب دموکرات و جمهوریخواه در سطح تاکتیکهاست و در استراتژیها زبان و نوع برخورد آنها کاملا یکسان است .