تراژدی پنهان ارتش آمریکا

نیروهای مسلح آمریکا که در حالت کلی از آن‌ها به عنوان "ارتش آمریکا" یاد می‌شود به عنوان ابزار مرکزی اعمال سیاست خارجی آمریکا برای حفظ جایگاه انحصارطلبانه این کشور در جهان نقش مهمی را ایفا می‌کنند. ساختار ارتش از نیروهای زمینی، هوایی، دریایی و گارد ساحلی تشکیل شده و ارتش این کشور بعد از ارتش آزادی بخش خلق چین، بزرگترین ارتش از نظر حجم در جهان محسوب می‌شود.
تاریخچه تشکیل ارتش آمریکا به زمان جنگ‌های استقلال این کشور از انگلیس به رهبری جورج واشنگتن در سال 1775 میلادی (1154 ش) باز می‌گردد.
با توجه به آمار و ارقام موجود می‌توان از جنگ جهانی دوم، جهانی اول، جنگ ویتنام و جنگهای اولیه و داخلی آمریکا که بین ‌ایالت‌های شمالی به رهبری آبراهام لینکلن از حزب جمهوری خواه و 11 ایالت جنوبی رخ داد و تحت عنوان مرگبارترین جنگ‌ها برای سربازان ایالات متحده یاد کرد. البته تبعات و پیامدهای جنگ‌های بزرگ و مهمی چون جنگ جهانی دوم، جنگ ویتنام، جنگ کره، جنگ عراق و افغانستان برای ارتش و سربازان آمریکا نیز دور از نظر نیست.
ارتش آمریکا یکی از بزرگترین نیروهای نظامی جهان از نظر تعداد پرسنل نظامی محسوب می‌شود. تعداد نیروهای آن نزدیک به سه میلیون نفر است که حدود نیمی از آن‌ها را نیروهای ذخیره تشکیل می‌دهند. سربازان آمریکا در چندین جنگ مرتکب جنایت جنگی شده‌اند، جنایت و نسل کشی "می لای" در جریان جنگ ویتنام، کشتار "نوگئونی ری" در جریان جنگ کره و البته رسوایی‌های به بارآمده در جریان شکنجه زندانیان زندان ابوغریب در جریان جنگ عراق یا به عبارتی اشغال عراق یا جنایت "حدیثه" از جمله این موارد است. تعیین دقیق آمار و ارقام مربوط به هزینه جنگ‌های آمریکا با توجه به فقدان برخی اسناد و البته تغییر مکانیسم بودجه، تغییرات تورم، سخت و در برخی موارد غیر ممکن است اما گزارش کنگره در سال 2008 (1387 ش) هزینه جنگ دوم جهانی را برای آمریکا 4.1 هزار میلیارد دلار آمریکا ارزیابی کرده است؛ بعد از این جنگ، هزینه‌های جنگ ویتنام 686 میلیارد دلار و همینطور جنگ کره 320 میلیارد دلار برآورد شده است.
به گزارش ایسنا، گزارش ذیل که با بهره گیری از نتایج مطالعات و مصاحبه‌های موجود در برخی منابع انگلیسی و آلمانی زبان، نگاشته شده است، به تشریح تهدیداتی می‌پردازد که ارتش آمریکا از درون با آن رو به روست؛ تهدیداتی که شاید بتوان آن را زاییده لشکرکشی‌های آمریکا به نقاط مختلف جهان دانست. سوالی که مطرح است، این است که آیا مجهزترین ارتش جهان توانسته روحیه از دست رفته سربازان خود را به ویژه بعد از جنگ‌های طولانی مدت این کشور احیاء کند؟ آمار خودکشی، بیماری‌های روانی، استفاده از مواد مخدر و تعرضات و تجاوزات غیر اخلاقی در ارتش آمریکا بیانگر چه واقعیاتی است؟
تقریبا یک دهه از لشکرکشی آمریکا به افغانستان و عراق با دلایلی تحت عنوان مبارزه با تروریسم و یا جمع آوری تسلیحات کشتار ‌جمعی می‌گذرد. در این شرایط در حالی صدها هزار تن قربانی ثروت اندوزی کارخانه‌های تسلیحات آمریکا می‌شوند که مردم آمریکا نیز با توجه به شرایط اقتصادی جهان و کشورشان سهم خود را در این زمینه ادا می‌کنند.
امری که اکنون مردم آمریکا، جهان و مقامات نظامی آمریکا را در مقایسه با گذشته بیش از پیش به خود مشغول کرده است، پرداختن به دستاوردهای جنگ‌های آمریکاست، امری که افشای برخی اسناد جزییات آن را بیش از پیش آشکار می‌کند. پرداختن به جزییات مصاحبه‌های صورت گرفته با خانواده کهنه سربازان بازگشته از جنگ که به دلایل عمده‌ای چون مشکلات روحی خودکشی کرده‌اند و یا جزییات بسیاری از شرح وضعیت سربازانی که درگیر بیماری‌های روانی شده‌اند این حقیقت را روشن می‌سازد که این پیامدهای روحی برای سربازان آمریکایی شاید قبل از هرچیز برآمده از تجربیات تلخ و فشارهایی باشد که این سربازان در جنگ‌های عراق و افغانستان و جنگ‌های پیش‌تر آمریکا، مجبور به تجربه آن بوده‌اند.
خودکشی بزرگترین دشمن درونی ارتش
هفته نامه آلمانی اشپیگل در یکی از چندین گزارش خود در این ارتباط، ضمن نوشتن خاطرات برخی از خانواده‌های کهنه سربازان بازگشته از جنگ و ارائه آماری در این خصوص از خودکشی سربازان آمریکایی تحت عنوان "خودکشی، بزرگترین دشمن درونی ارتش" یاد کرده و آورده است: افزایش نرخ خودکشی مصادف با افزایش مشاوره‌های روانشناختی و تعداد بستری‌ها به علت مشکلات روانی بوده است. از سال 2003 (1382ش) به بعد، میزان این مساله دو برابر شده‌ است. آمار سال 2008 (1387 ش) نشان می‌دهند که بیش از یک پنجم سربازان آمریکایی به علت اختلال در بهداشت روانی به روانپزشک مراجعه کرده‌اند. در این گزارش به خودکشی اعضای سایر بخش‌های ارتش آمریکا اشاره‌ای نشده است.
بر اساس این گزارش، نرخ خودکشی در میان سربازان از سال 1977 تا 2003 (1356 تا 1382ش) تقریبا مطابق با الگوهای خودکشی درمیان جمعیت عادی بوده است، این در حالی است که در سال 2004 (1384ش) میزان خودکشی‌ها رو به فزونی نهاد و تا سال 2008 (1387 ش) از میزان خودکشی غیرنظامی‌ها فراتر رفت.
در همین حال بررسی منابع انگلیسی زبان و از آن میان گزارشاتی که توسط پزشکان و البته برخی فیلم‌هایی که در این زمینه منتشر شده، حاکی از آن است که میزان خودکشی در میان سربازان آمریکایی در فاصله بین سالهای 2004 تا 2008 (1383 تا 1387 ش) رشدی حدود 80 درصد را تجربه کرده است.
گزارشی دیگر نیز حاکی از آن است که در 155 روز اول سال میلادی جاری حدود 154 سرباز دست به خودکشی زده‌اند. مقایسه این تعداد سرباز قربانی با سال گذشته از رشد 18 درصدی میزان خودکشی حکایت دارد. به این ترتیب تعداد سربازانی که به دست خود کشته شده‌اند از تعداد سربازانی که درگذشته و در سال‌های 2008 و 2009(1387 و 1388 ش) در این بازه زمانی کشته شده‌اند، بیشتر شده است.
گزارش دیگری در این ارتباط می‌افزاید که میزان خودکشی در میان کهنه‌سربازان آمریکا به تنهایی سهم؟؟ درصدی از کل خودکشی‌ها در آمریکا را در بر می‌گیرد.
ابتلا به اختلالات روحی به دلیل یادآوری برخی اتفاقات و صحنه‌های تنش‌زای جنگ، نرخ بالای بیکاری و ناتوانی در برقراری ارتباطات دوستانه به دلیل حضور بلند مدت در جنگ از برخی علت‌های مطالعه شده در خودکشی میان کهنه سربازان بوده است. درهمین حال "جکی گاریک"، رئیس بخش جلوگیری از خودکشی نظامیان، افزایش میزان خودکشی‌ها را به افزایش استرس‌های روانی، سوء استفاده از داروهای تجویز شده و مشکلات اقتصادی نسبت می‌دهد.
علاوه بر این، اعمال خشونت‌های خانوادگی، مصرف بیش از اندازه از الکل و تجاوزات جنسی چیزی است که به عقیده این مقام ارتش به کرات در میان سربازان آمریکایی به چشم می‌خورد.
مطالعه دیگر منابع در ارتباط با خودکشی در ارتش آمریکا، حاکی از آن است که این تنها سربازان قدیمی ارتش نیستند که به طرز روزافزونی اقدام به خودکشی می‌کنند. گواه این مدعا ارائه آماری است که حاکی از آن است از سال 2005 تا 2010 (1384 تا 1389 ش) به طور تقریبی در هر؟؟ ساعت یکی از پرسنل در حال خدمت ارتش آمریکا دست به خودکشی زده‌اند.
گزارش دکتر "مارگارت هارل" و "انسی برگلاس" نیز درخصوص میزان خودکشی در ارتش آمریکا حاکی از آن است که آمریکا در حال شکست در نبرد علیه خودکشی کهنه‌سربازان و نیروهای در حال خدمت است و هر چقدر که تعداد بیشتری از سربازان به خانه بازمی‌گردند نیز خطر خودکشی افزایش می‌یابد.
در گزارش خودکشی این دو محقق مرکز امنیت آمریکا در نیویورک آمده است که در سال‌های بعد از خروج نیروهای آمریکا از عراق و افغانستان نیز همچنان بر نرخ خودکشی افزوده خواهد شد.
مطالعه دیگری نیز که در پی انتشار اخبار خودکشی ارتش آمریکا صورت گرفت، حاکی از آن است که بیش از 2200 تن از سربازان آمریکایی طی دو سال بعد از جدا شدن از ارتش جان خود را از دست داده‌اند. فرماندهان ارشد آمریکا نیز به این نتیجه دست یافته‌اند که با گذشته سالیان متمادی به این میزان افزوده خواهد شد.
طبق این مطالعه در سال 2007 (1386 ش) خط ویژه‌ای با هدف کمک به کهنه سربازان بحران زده ایجاد شد که بر اساس گزارش سایت اینترنتی "سلامت روانی کهنه سربازان" تاکنون 400 هزار تن با این سایت و خطوط تماس آن ارتباط داشته‌اند و از طریق برنامه‌های این سایت نیز از خودکشی تقریبا 14 هزار تن از سربازان سابق آمریکایی جلوگیری شده است.
آزار و اذیت جنسی، گوشه‌ای از واقعیت ارتش
ارائه آمار خودکشی سربازان آمریکایی در حالی صورت می‌گیرد که توجه به این آمار در میان سربازان زن آمریکا، توجه به مساله سوء استفاده جنسی را به عنوان یکی از دلایل خودکشی از بین هر 100 سرباز زن بازگشته از جنگ افغانستان و عراق در ذهن به وجود می‌آورد.
بر اساس یافته‌های گزارشاتی که بررسی میزان خودکشی در میان ارتش را هدف قرار داده است 23 درصد از زنان سرباز اعلام کرده‌اند که در زمان حضورشان در ارتش آمریکا مورد تجاوز جنسی قرار گرفته‌اند، این درحالی است که حدود 55 درصد نیز اعلام کرده‌اند در معرض آزار و اذیت جنسی واقع شده‌اند.
آمار فوق مربوط به ارتشی است که حدود 15 درصد از آن را زنان تشکیل می‌دهند و تقاضا برای حضور زنان در ارتش همچنان وجود دارد و امر نگران‌کننده افزایش میزان این تجاوزات با توجه به سیر صعودی آن طی سال‌های گذشته بوده است به گونه‌ای که مطالعه این مساله حاکی از آن است که میزان سوء استفاده‌های جنسی در سال گذشته میلادی نسبت به سال ماقبل آن به حدود دو هزار مورد افزایش یافته است که مقایسه این عدد نسبت به سال 2006(1385ش)، از رشد 64 درصدی آن حکایت دارد.
مصاحبه‌های انجام شده با قربانیان که برخی از آن‌ها در سایت‌های مختلف خبری و شبکه‌های اجتماعی نیز انعکاس یافته، حاکی از آن است که اکثر قربانیان آزار و اذیت‌های جنسی در آمریکا از بیان کامل آنچه در ارتش بر سر آن‌ها آمده است، روی گردانند که البته این مساله در برخی موارد با توجه به نظر مسئولان ارتش برای کتمان حقایق، قابل توجیه است.
روزنامه آلمانی "دی ولت" نیز در گزارشی آمار تعرضات جنسی را 19 هزار مورد در سال دانسته است و گزارش داده است که این آمار تازه مربوط به حالت‌هایی می‌شود که مورد بررسی و پیگیری قرار گرفته‌اند. 90 درصد از این 19 هزار تن را زنان و دختران شانزده تا 24 ساله تشکیل می‌داده‌اند. "بورکه" به عنوان یکی از قربانیان آزارهای جنسی در ارتش آمریکا بیش از هرچیز از این مساله ابراز نگرانی می‌کند که ساختارهایی در ارتش وجود دارد که با تمام قوا از بروز حقایق جلوگیری می‌کنند و حتی دستگاه قضایی نیز در پاره‌ای از موارد دخالت در امور ارتش را بدون وجود درخواست رسمی از سوی کنگره امری نادرست تلقی کرده است.
براساس آمار رسمی که از سوی پنتاگون در این ارتباط منتشر شده است، در سال 2010 (1389) حدود سه هزار و صد و پنجاه و هشت مورد تجاوز و تعارض جنسی در میان نیروهای آمریکا به چشم می‌خورد، این در حالی است که بر اساس یک مطالعه پنتاگون، که بعدها منتشر شد میزان موارد فوق بالغ بر 19 هزار مورد ارزیابی شده است.
اعتیاد به مواد مخدر
از اعتیاد به مواد مخدر میان سربازان آمریکا می‌توان تحت عنوان یکی از چالش‌های بزرگ برای سربازان این کشور یاد کرد. درگزارشی تحت عنوان "معتادان به هروئین، به کشورشان باز می‌گردند" که در برخی از رسانه‌های خارجی به چشم می‌خورد از دستیابی آسان و ارزان سربازان آمریکایی به هروئین در افغانستان سخن گفته شده و به این مساله اشاره شده است که برای بسیاری از سربازان آمریکایی استفاده از مواد مخدر راه چاره‌ای برای خروج از کسالت و خستگی کمپ‌هایشان محسوب می‌شود. در جنگ ویتنام نیز هروئین دشمن آرام و ساکت بسیاری از سربازان آمریکایی بود.
بر اساس مطالعات صورت گرفته در این زمینه از4 / 2 میلیون سرباز آمریکایی که در جنگ ویتنام بوده‌اند، بنا به گفته محققان بین 10 تا 15 درصد معتاد به مواد مخدر شدند. این درحالی است که تمام شواهد حاکی از آن است که این میزان با توجه به این که حدود 90 درصد هروئین بازارهای جهانی در افغانستان تولید می‌شود، رقم و عدد بالاتری را به سربازان آمریکایی حاضر در جنگ افغانستان اختصاص می‌دهد. علاوه بر این، هروئین ماده‌ای ارزان و موجود درتمام نقاط افغانستان است.
بااین حال رقم دقیق و درستی از میزان دقیق افرادی که معتاد به مواد مخدر هستند در دست نیست و تنها طبق اظهارات "کریس بلچ"، یک سخنگوی پایگاه هوایی بگرام در کابل، پلیس ارتش تنها اطلاعات کمی درخصوص اعتیاد به الکل و مواد مخدر در میان نظامیان حاضر در افغانستان دارد.
تنها منبع قابل اعتماد در این زمینه شاید آمار اتحادیه و مجمع کهنه سربازان آمریکا باشد که حدود 350 هزار تن از کهنه سربازان را که دارای مشکل اعتیاد هستند، تحت پوشش خود قرار داده است. با این حال آماردقیقی از سربازان معتاد آمریکایی به مواد مخدر در افغانستان و عراق حتی در این مرکز نیز ارائه نشده است.
یک پزشک این مرکز نیز اذعان می‌دارد که حدود یک دهه به طول انجامید تا آمار مبتلایان به مواد مخدر منتشر و اخبار مربوط به آن انتشار یافت.
فیلم‌های مستندی نیز که در افغانستان و درخصوص سربازان آمریکایی حاضر دراین کشور ساخته شده، حاکی از آن است که بیشتر سربازان جوان آمریکا که به مصرف مواد مخدر روی آورده‌اند این کار را بیش از پیش با هدف رفع خستگی و همین‌طور سرگرمی به دلیل شرایط افغانستان به کاربرده‌اند.
"شون مک کانا" به عنوان یک کارگردان آمریکایی که بارها اقدام به ساختن فیلم در افغانستان و وضعیت سربازان این کشور کرده است، در این ارتباط با اشاره به مشاهداتش میگوید که هروئین به راحتی در بازارهای افغانستان و در بسته‌های 20، 30 و 50 دلاری در دسترس بوده است و سربازان آمریکایی نیز در اغلب موارد با اشتیاق اقدام به استفاده از آن می‌کرده‌اند. این درحالی است که سربازان ارتش در اغلب موارد از افشای این مساله که همکاران آن‌ها در کمپ هایشان مواد مصرف می‌کنند امتناع کرده‌اند.