انتقادات خرمشاد از شکل فعالیتهای سیاسی در دانشگاهها:
جنبش دانشجویی نداریم
گروه سیاسی ـ معاون وزیر علوم با بیان اینکه در شرایط کنونی جنبش دانشجویی نداریم، به پیشنهاد تشکیل خانه تشکلها و آنچه تلاش عدهای برای مرده به دنیا آمدن و به نتیجه نرسیدن آن میخواند، اشاره کرد و اظهار داشت: «اگر بخواهیم در فضای اعتدال حرکت کنیم و مرتب دو قطب مخالف یکدیگر را متهم به آشوبسازی و آشوبپراکنی نکنند یکی از مکانهایی که میتواند این اعتدال را ایجاد کند خانه تشکلهاست.»
محمد باقر خرمشاد در گفتوگو با ایسنا، اظهار داشت: «در حال حاضر فعالیتهای سیاسی دانشجویی داریم که این مجموعه فعالیتهای سیاسی دانشجویی حداقل ده سر است. یعنی اینکه الان حداقل ده نوع از گروههای سیاسی دانشجویی در درون دانشگاهها فعالیت میکنند. در گذشته زمانی انجمنهای اسلامی تجمیع یافته در درون تحکیم در اوایل دهه 60 در نقطه مقابل گروههای مارکسیست، لیبرال و منافقان خلق صفآرایی کردند و ائتلاف و وحدت آنها دفتر تحکیم وحدت را شکل داد که در آن سالها تحکیم وحدت به عنوان تنها گروه فعال سیاسی دانشجویی و به نام یک گروه سیاسی چپ در دانشگاهها شناخته میشد، یک گروه اسلامگرای چپ.»
وی ادامه داد: «از درون دفتر تحکیم وحدت آن روز، بعدها جامعه اسلامی جدا شد و به اصطلاح به عنوان یک گروه راست شناخته شد. بعد از مدتی به خصوص بعد از سالهای 74 دفتر تحکیم وحدت چرخشی به سمت راست لیبرال پیدا کرد و در نتیجه تعدادی دوباره از درون دفتر تحکیم وحدت به نام طیف شیراز جدا شدند، در این چرخش به راست تقریباً ناگهانی، تندروهای درون طیف علامه مباحثی همچون گذر از رییسجمهور از نظام و بعد هم رفتن دو نفر از آنها به آمریکا و طرح مباحثی همچون همهپرسی را داشتند که توسط طیف شیراز قابل قبول و قابل تحمل نبود.»
خرمشاد اضافه کرد: «در کنار این فضاهای ایجاد شده عدهای از دانشجویان به دلیل آنکه این مواضع آنها را ارضاء نمیکرد و برای آنها قابل قبول نبود، گروههای دیگری را تشکیل دادند، از جمله تشکیل بسیج دانشجویی و انجمنهای اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاهها بود. در سالهای اخیر از درون بسیج دانشجویی جنبش عدالتخواه بیرون آمد و در این فضای آشفته انجمنهای اعتدال اسلامی نیز شکل گرفتند. در سالهای اخیر نیز خود طیف علامه به سه فراکسیون روشنگری یا سنتی، دموکراسی خواه و مدرن تقسیم شد و در ماهها و سالهای نزدیکتر نیز فراکسیون مدرن به دو گروه لیبرال و مارکسیست تقسیم شدند که یکی از نقاط اوج درگیری این دو گروه را در مراسم 16 آذر سال گذشته میتوان دید.»
خرمشاد افزود: «تمام موارد ذکر شده نشان میدهد که ما جنبش دانشجویی به این مفهوم که یک گروه فضای سیاسی دانشگاههای کشور را نمایندگی کنند، نداریم و حداقل یک فضای ده سر و ده ضلعی را شاهد هستیم.»
فضای زودرس انتخاباتی
وی ادامه داد: «ما در فضای زودرس انتخاباتی واقع شدهایم. هر اتفاقی که در کشور میافتد بلافاصله توسط فضای بیرون دانشگاه مصادره میشود که این موضوع ما را دچار مشکل میکند، این رو در ماجرای نشریات دانشگاه امیرکبیر باید تکلیف این اتفاق که کار چه کسی بوده و چگونه انجام شده را روشن کنیم. چرا که با روشن شدن این مطلب تکلیف دانشگاه نیز مشخص میشود.»
خرمشاد در پاسخ به این پرسش که اقدام عملی وزارت علوم در رابطه با وقایع اخیر دانشگاه امیرکبیر چه بوده است؟ گفت: «پدیدهای که در دانشگاه امیرکبیر اتفاق افتاد پدیدهای درون دانشگاهی است که بر اساس آییننامههای موجود در دانشگاه و ضوابطی که در آن وجود دارد، قابل رسیدگی است. همین ضوابط تعیین میکند که در کجا وزارت علوم باید وارد شده یا وارد نشود. وزارت علوم درباره آنچه که اتفاق افتاد از همان ابتدا مواضع خود را اعلام کرده است. آنچه مسلم است این موضوع که اتفاق افتاد قابل دفاع نیست و همه بر این موضوع اجماع داشته و الحمدالله آن را محکوم کرده و خواهان برخورد با عاملان آن هستند، از این رو وزارت علوم در یک فضای سالم در جستجو و شناسایی متخلفان و برخورد با آنهاست.»
فعالیتهاسی سیاسی رادیکالیستی
خرمشاد در ادامه خاطرنشان کرد: «با توجه اینکه از یکسو فعالیتهای سیاسی دانشجویی جورکش رکود موجود در فضای سیاسی کشور بوده است و از سوی دیگر نیز دانشجو و تشکلهای دانشجویی مثل همیشه توزیع کننده گفتمانهای سیاسی موجود در جامعه هستند، امروزه و در شرایط موجود فقدان گفتمان مسلط در فعالیتهای سیاسی ما در و کشوری باعث شده است که ما در فعالیتهای سیاسی دانشجویی به سمت نوعی رادیکالیزم پیش برویم.»
معاون فرهنگی وزیر علوم با بیان اینکه فعالان سیاسی کشور چند سالی است نتوانستهاند گفتمانهای هم وزن اقناع کنندهای را تولید کنند و نتیجه آن فضای سیاسی دچار رکود شده دانشجویی است که از سال 80 شاهد آنیم.
معاون فرهنگی وزیر علوم با اشاره به پیشنهاد تشکیل خانه تشکلهای دانشجویی تصریح کرد: «پیشنهادی که در سال گذشته داشتیم و برخی تلاش کردند این پیشنهاد مرده به دنیا آید و به نتیجه نرسد، ـ که چرایی آن را نمیدانم ولی میتوانم حدس بزنم ـ بحث خانه تشکلهای دانشجویی بود که ایده این بود که این خانه مثل خانه احزاب شکل گیرد و جایی برای دور هم جمع شدن تشکلهای دانشجویی در کنار هم باشد تا آنها در فضایی مناسب و مبتنی بر گفتوگو و تفاهم از مشترکاتشان دفاع کرده و در چارچوب مشترکی فعالیت کنند که این موضوع محقق نشد و به عینیت نپیوست. امروز به نظر میرسد که ضرورت آن بیش از پیش احساس میشود.»
نظرات بینندگان
پربیننده ترین
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
