قيمت يك رأي؟!رضا گرمابدري

دست اندركاران جهاني امور اقتصاد پس از سال هاي طولاني و كشمكش هاي پرماجرا به اين نتيجه رسيدند كه بايد براي برخي از كالاها قيمت و نرخ جهاني تعيين كنند. حامل هاي انرژي، فلزهاي گرانبها، ارزهاي خارجي و... در زمره كالاهايي هستند كه در همه جاي دنيا قيمت آنها تقريباً برابر است، اما فراوردهايي نيز در نقاط گوناگون دنيا وجود دارند، كه قيمت آنها در جاهاي مختلف، بسيار متفاوت است. يكي از آنها قيمت رأي است. در حال حاضر قيمت رأي در نقاط مختلف دنيا با نسبت آن با استكبار تعيين مي شود. با اين شاخص آرا در دنيا به چهار دسته تقسيم مي شوند: 1- آرايي كه در زمان انتخابات در كشورهاي غربي به صندوق ها ريخته مي شود. قيمتي كه غربي ها بر اين آرا مي گذارند بسيار بالا است، زيرا آن را خالص ترين آرا، مي دانند كه از سرچشمه دموكراسي و آزادي سربرآورده است. آنها از اين بابت به دنيا فخر مي فروشند و با اهداف خاص كه حاشيه هاي بسيار پرهزينه و خطرناك نيز دارد، ديگران را به آن دعوت مي كنند.
2- آرايي كه در كشورهايي به صندوق ريخته مي شود كه آن كشورها براي استكبار اهميت ندارند از اين رو اين آرا نيز قيمت و اهميتي ندارند و بود و نبودشان براي استكبار تفاوتي ندارد.
3- آرايي كه در كشورهايي به صندوق ريخته مي شود كه غرب از گذشته و به شكل تاريخي يا به آنها طمع داشته و يا اينكه ثروت هاي آنها را چپاول كرده و همچنان به دنبال چپاول است. از اين نظر براي استكبار مهم است كه از صندوق هاي رأي پس از سقوط صدام، مبارك، بن علي و... در عراق، مصر، تونس و... چه كسي بيرون مي آيد. قيمت آرا در اين كشورها نيز بسيار زياد است.
4- آرايي كه در انتخابات ايران به صندوق هاي رأي ريخته مي شود. اين آرا ويژه تلقي مي شود، زيرا استكبار ايران را سلسله جنبان حركت هاي ضداستكباري در كشورهايي مي داند كه قيمت آرا در آنجا بسيار زياد است و حاضر است قيمت آراي ايران را هر چقدر است، بپردازد تا از صندوق هاي رأي كسي بيرون آيد كه مسير سازگاري با استكبار را پيش بگيرد؛ اما بحث همچنان بر سر قيمت يك رأي البته در ايران است و هنوز قيمت آن مشخص نيست و معلوم هم نيست كه آمريكا مي تواند آن را بپردازد يا خير
¤¤¤
حدود سه هفته پيش هر يك از هشت نامزد احراز صلاحيت شده با در اختيار گرفتن سكان كشتي تبليغات در هشت رودخانه موازي به همراه هواداران شان حركت تبليغاتي انتخاباتي شان را آغاز كردند. با روي پرده آمدن بخش هاي مختلف تبليغات و اعلام مواضع اين نامزدها، جابه جايي در سرنشينان اين كشتي ها صورت مي گرفت. تا پيش از مناظره دور سوم جابه جايي ها چندان چشمگير نبود و بخش اصلي سرنشينان كشتي ها همان كساني بودند كه خيلي پيشتر نامزد موردنظرشان را انتخاب كرده بودند، اما پس از برگزاري مناظره سوم دو اتفاق مهم افتاد، ابتدا اينكه رفته رفته با تند شدن روند مناظره نامزدها ناچار شدند برخي از مكنونات شان را كه تا آن لحظه پنهان نگه داشته بودند آشكار كنند و ديگر اينكه بخش قابل توجهي از واجدين رأي كه هنوز انگيزه لازم را براي مشاركت پيدا نكرده بودند، به خيل مشاركت كنندگان پيوستند كه اين دو اتفاق تا حد زيادي موجب برهم خوردن تركيب و تعداد سرنشينان مركب تبليغاتي رقابتي نامزدها شد. به نظر مي رسد با پايان مناظره سوم نامزدها بيشترين داشته و سرمايه خود را براي جلب نظر رأي دهندگان رو كردند و در فرصت اندك باقي مانده نيز برگ متحول كننده اي كه بتواند آرايش موجود را به هم بزند در اختيار ندارند و اين فرصت را نيز صرف ادامه وضع موجود مي كنند.
از آنچه كه نمي توان گذشت، تخلفات اساسي بعضي از نامزدها بود كه در مباحث تبليغاتي و مناظره خواسته و يا ناخواسته، عمداً و يا سهواً دشمن را دلگرم كردند. در اين وضعيت به نظر نمي رسد در بين اين هشت نفر فردي باشد كه ادعا كند مي تواند قيمت يك رأي را بپردازد. واقعاً قيمت يك رأي چقدر است و چه كسي مي تواند آن را بپردازد؟
¤¤¤
يكي از اركان انتخابات تبليغات است. تبليغات با شورآفريني وايجاد اشتياق، انگيزه هاي خفته و بي توجه را بيدار و حساس مي كند و با ايجاد نشاط اجتماعي ميل به مشاركت و نقش آفريني و شكستن پوسته رخوت و كاهلي را افزايش مي دهد. افزون بر آن تبليغات فرصت و ابزاري براي نامزدها است تا ديگران را به خود دعوت كنند. اين دعوت به دو شكل انجام مي گيرد: 1- ارائه شعارهاي جذاب و دادن وعده هايي كه براي رأي دهندگان شيرين است. 2- ارائه برنامه هاي نو براي برون رفت از برخي مشكلات موجود و روي آوردن به ابتكارات و خلاقيت هايي كه از آنها غفلت شده حال آن كه عوايد آن متوجه مردم و كشور مي شود. كاركرد اول تبليغات يعني ايجاد شور و نشاط و ميل به مشاركت جنبه عمومي دارد كه همه نامزدها و رسانه ها و در اين دوره به ويژه صداوسيما در آن دخيلند و كاركرد دوم آن يعني دعوت نامزدها به خود تا حد زيادي ��نبه اختصاصي دارد و متعلق به نامزدها است. هر دو كاركرد زمينه مشاركت عمومي و رأي دادن به فرد مشخص را فراهم مي كند؛ اما در اين ميان مهم بحث چگونه رأي دادن است. با در نظر گرفتن نقش تبليغات در فرايند انتخابات مي توان رأي دهندگان را به سه دسته تقسيم كرد: 1- كساني كه مايل به شركت در انتخابات هستند و در انتخابات شركت هم مي كنند، اما از روزهاي قبل خود را چندان درگير مسائل انتخاباتي نمي كنند و بلكه روز رأي گيري پاي صندوق هاي رأي مي روند و با حداقل اطلاعات به يكي از نامزدها رأي مي دهند.
2- كساني كه در دوره تبليغات نامزدها سعي مي كنند با شعارها و ديدگاه هاي آنها آشنا شوند و با جمع آوري اطلاعات جسته و گريخته به فرد مورد نظر برسند.
3- كساني كه رخدادهاي تبليغاتي را با دقت و وسواس دنبال مي كنند و درباره هر يك از نامزدها اطلاعاتي فراتر از آنچه كه در تبليغات عرضه مي كنند، دارند.
با در نظر گرفتن سه دسته فوق و نحوه رسيدن آنها به فرد مطلوب مي توان فرايندي را براي رسيدن به بهترين گزينه تعريف كرد. 
كساني در اين فرايند قرار مي گيرند كه براساس شور تبليغاتي ايجاد شده وارد فضاي مشاركت شده اند و از مهم ترين ديدگاه هاي نامزدها نيز اطلاع دقيق پيدا كرده اند. پس از اين اطلاع بايد به معيارهاي مختلفي كه امام خامنه اي (مدظله العالي) از مدت ها پيش به بيان آن پرداخته اند رجوع كنند و تمام اظهارات و ادعاها و رفتار انتخاباتي نامزدها را با آن معيارها بسنجند. در ميان اين معيارها چند معيار مهم تر به نظر مي آيند:
1- موضع گيري در برابر استكبار به رهبري آمريكا 2- رعايت منافع و مصالح نظام در دوران تبليغات انتخاباتي 3- رعايت اخلاق انتخاباتي 4- سابقه و ميزان تعلق به اصول و گفتمان انقلاب اسلامي 5- نوع و جنس وعده هاي داده شده و از همه مهم تر 6- توانايي انجام كارهاي بزرگ و ترجيح ندادن هيچ اقدامي بر پيش بردن برنامه هاي اساسي نظام. دشمن از اينگونه رأي دادن محاسبه شده و با دقت و وسواس واهمه دارد و مي داند نتيجه رأي دادن اين چنيني رئيس جمهوري است كه با افزايش مقاومت در برابر استكبار مشكلات نظام را نيز حل مي كند.
سرانجام به لطف و مدد االهي اين هشت كشتي با سرنشينانش در 24 خرداد 92 به آستانه ورود به درياي پرتلاطم و مواج سياست ورزي جهاني مي رسند و به غير از يكي همه كشتي ها بايد در اسكله لنگر بيندازند و تنها كشتي دل به اين دريا مي سپارد كه مردم خواسته باشند و به سكاندارش رأي داده باشند در اينجا است كه سرنشنيان ساير كشتي ها نيز بر اين كشتي سوار مي شوند تا سفر چهار ساله خود را آغاز كنند. حالا بايد به پاسخ پرسش يك رأي چقدر قيمت دارد رسيد. پاسخ اين است در جمهوري اسلامي ايران رأي قيمت ندارد، براي همين است كه تا كنون استكبار نتوانسته آن را بخرد و هيچ نامزدي هم ادعا نكرده كه مي تواند اين آرا، را بخرد، در جمهوري اسلامي ايران رأي «ارزش» است و مردم اين «ارزش» را به كسي مي دهند كه «ارزش» و «توان» آن را داشته باشد كه كليت نظام اسلامي را چند گام به جلو برده و به اهداف والايش نزديك تر كند و اين چه حس زيبايي است كه انسان متوجه شود در جمهوري اسلامي ايران «رأي قيمت ندارد.» بلكه «ارزش» است.