علی لاریجانی در گفتوگو با فیگارو مطرح کرد
پیشنهاد میانجیگری به سارکوزی
علی لاریجانی در گفتوگو با روزنامه فیگارو تاکید کرد که ایران در خصوص غنیسازی اورانیوم مصالحه نخواهد کرد و گفتوگوی بدون پیششرط با غرب را خواستار است. متن کامل گفتوگوی علی لاریجانی، دبیر شورای عالی امنیت ملی کشورمان با روزنامهنگار فیگارو، چاپ پاریس به شرح زیر است:
* شما بدون توجه به قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل برنامه غنیسازی اورانیوم را دنبال میکنید آمریکاییها و اروپاییها ظنین هستند که به دنبال مجهز کردن خود به سلاح هستهیی هستید.
** آیا بشریت باید فقط به وسیله یک نابغه کاملا توانا و مطلع از همهچیز اداره شود که بتواند خوب و بد را تشخیص دهد، نیات همه کشورهای جهان را بخواند و سپس راهی را که باید دنبال شود به هر کسی دیکته کند؟ نباید بر مبنای چنین قاعدهای یک سیستم جدی از روابط بینالمللی را بنا کرد؛ به هر حال آمریکا دقیقا مانند این نابغه رفتار میکند؛ وقتی کشورهایی هستند که مدعی مستقل بودن هستند و کورکورانه از آن تبعیت میکنند... فاجعه عراق مثال خوبی است در مرحله اول عراق (مانند ما) در "محور شرارت" واقع شد؛ آمریکا ناگهان مظهر "خوبی" شد در مرحله دوم "نیات" پنهان را به عراق وام دادند، برخلاف نیات اعلام شدهاش و اینکه خطر بزرگی برای صلح در جهان است: دنبال کردن برنامه تولید سلاحهای کشتار جمعی و سیاست حمایت و پذیرش تروریستهای القاعده. مرحله سوم دیکته اقدامات به همه کشورهاست و وقتی کشوری مانند فرانسه جرات میکند به درستی از طرح حمله عراق انتقاد کند تحقیر میشود، به خیانت متهم میشود و اعلام میشود که "مجازات خواهد شد". اگر برای حفظ صلح بخواهیم یک سیستم بینالمللی با ارزش ایجاد شود باید به این دیپلماسی تهدید این دیپلماسی وامدهی "نیات" به صورت یکجانبه به کشورهایی که از تبعیت از چیزی سر باز میزند که ابرقدرتها آن را توجیه "حمله پیشدستانه" به آن دیکته میکند پایان داد؛ باید ایالات متحده یک بار برای همیشه تخریب حقوق بینالمللی با تحمیل تحریمهای مبتنی بر "نیات" نسبت داده شده پیش از آنکه عضوی از سازمان ملل واقعا مرتکب خطایی شده باشد پایان دهد.
* آیا غرب حق ندارد که بخواهد به هر قیمتی از اشاعه سلاح هستهای در خاورمیانه جلوگیری کند؟
** ما در این نگرانی سهیم هستیم، من رقابت تسلیحات هستهیی در خاورمیانه را که فاجعهای برای همه کشورهای منطقه خواهد بود نمیخواهم؛ بمب اتم به نفع ایران نیست و این سه دلیل دارد: اول اینکه ما ابزار تضمین دفاع از خود را در رابطه با هر مهاجم احتمالی در اختیار داریم؛ آمریکاییها که بیوقفه ما را تهدید میکنند بدون آنکه اقدامی علیه ما انجام دهند این را به خوبی میدانند؛ دوم اینکه در واقع بمب اتمی امروز در تئاتر عملیاتهای خاورمیانه میانهیی سلاحی کاملا غیرقابل استفاده است؛ زیرا در منطقهای پرجمعیت دوست و دشمن را بدون تبعیض خواهد کشت؛ سوم اینکه یادآوری میکنم رهبر ما آیتالله خامنهای با صدور فتوا تولید یا استفاده از سلاحهای کشتار جمعی را منع کردهاند. من چند ساعت پس از بمباران حلبچه با گاز خردل به وسیلهای صدام حسین به آن شهر رسیدم و میتوانم به شما بگویم حاضر نیستم آنچه را که در آنجا دیدم فراموش کنم. مردان، زنان، کودکان و حیوانات همه در یک صحنه جهنمی غیرقابل توصیف روی زمین افتاده بودند. ایران کشوری باثبات، منطقی و جدی در احترام به حقوق بینالمللی و تمامی تعهداتش است؛ ما پیمان منع گسترش سلاحهای هستهیی را امضا کردهایم و آن را به طور کامل رعایت میکنیم؛ این پیمان ما را از سلاحهای هستهیی منع میکند، اما به ما اجازه میدهد بر چرخه کامل تولید برق هستهیی تسلط پیدا کنیم. دو سال پیش در طول مذاکراتی در وین نماینده انگلیس به من گفت: نمیخواهد ایران هرگز به این فنآوری دسترسی داشته باشد. من این حرف را کاملا غیرقابل قبول میدانم. این رویکرد نو استعماری است که ما در سال 1953 زمانی که انگلیس به شورای امنیت گفت ملی کردن نفت به وسیله مصدق "تهدیدی علیه صلح و امنیت بینالمللی" است با آن مقابله کردیم؛ ایران حق لاینفکی برای غنیسازی اورانیوم دارد و درباره آن مصالحه نخواهد کرد.
* آیا راهی برای خروج از بنبست میبینید؟ چطور به غربیها در خصوص نیاتتان اطمینان میدهید؟
** این راه شامل از سرگیری مذاکرات بدون پیششرط برای هر دو طرف است؛ در این رابطه فرانسه با نیکلا سارکوزی، رییسجمهور جدید میتواند نقش یک واسطه صادقانه را ایفا کند؛ زیرا فرانسه از چهره بسیار خوبی نزد ما برخوردار است؛ هرگز فشار نو استعمارگرانه علیه ایران اعمال نکرده است و زمانی که امام خمینی(ره) از سوی دیکتاتوری شاه تهدید شد به ایشان پناه داد. اکنون که من با شما صحبت میکنم البرادعی و سولانا هر دو تشخیص میدهند که برنامه هستهیی ایران در حال حاضر به سوی اهداف نظامی منحرف نشده است؛ بنابراین نگرانی غرب یک اقامه دعوی بر سر نیت است که به آینده مربوط میشود؛ پس چرا ما باید امروز خود را در شورای امنیت سازمان ملل بیابیم؟ از کشورهای منطقه (عربستان سعودی، امارات متحده عربی، مصر و غیره) و نیز کشورهای اروپایی (فرانسه، آلمان، فنلاند و غیره) که برنامه تولید برق هستهیی دارند دعوت میشود در کنسرسیوم در ایران شرکت کنند علاوه بر کنترل موجود بازرسان آژانس بینالمللی انرژی اتمی کشورهای عضو کنسرسیوم هم میتوانند در این برنامه نظارت داشته باشند. اگر برایم ممکن بود گفتوگویی سازنده با غرب ـ که امروز با ناسازگاری آمریکا که میخواهد ما غنیسازی اورانیوم را به عنوان پیششرط تعلیق کنیم بلوکه شده است ـ داشته باشم؛ مطمئن هستم که میتوانیم به همراه هم ابزارهای بسیار دیگری را برای ایجاد اعتمادی متقابل پیدا کنیم.
* اگر جامعه بینالمللی تصمیم بگیرد حق شما برای غنیسازی را به رسمیت بشناسد آیا حاضرید در عوض پروتکل الحاقی را تصویب کنید؟
** بله چرا که نه؟ ما میتوانیم دربارهاش در صورتی که گفتوگو از سر گرفته شود بحث کنیم؛ ما هرگز از بازرسیهای آژانس بینالمللی انرژی اتمی بیم نداشتهایم؛ ما تنها کشوری در جهان هستیم که بازدید از تاسیسات نظامی را پذیرفته است، آژانس 53 بار از آنها دیدن کرده است.
* آژانس در سال 2003 یک برنامه غنیسازی را یافت که حدود 18 سال پنهان شده بود چرا اینطور مخفی کاری وجود داشت؟
** این فقط یک برنامه تحقیقاتی بود؛ پس از سرنگونی شاه غربیها (فرانسه، آلمان و غیره) از تعهداتشان برای کمک به ما در تمایلمان برای تولید برق هستهیی بازگشتند؛ بنابراین ضروری بود که ما با تحقیقات خودمان و با دنبال کردن همه راههای ممکن به فنآوری هستهیی برسیم؛ طبق ان.پی.تی تنها الزام ما اعلام هرگونه تاسیسات صنعتی سانتریفوژهای غنیسازی 180 روز پیش از تزریق گاز (هگزا فلوراید اورانیوم) است و این کاری است که آن را انجام دادهایم.
نظرات بینندگان
پربیننده ترین
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
