اهداف صهیونیست‌ها از تجاوز به غزه

عباس سید میرجمکرانی

نظامیان رژیم صهیونیستی اخیرا با حمله به کرانه باختری رود اردن 33 تن از رهبران جنبش حماس را ربودند که در میان آنان وزیر آموزش و پرورش، سه تن از نمایندگان مجلس و چهار شهردار به چشم می‌خورند. متعاقب آن، نظامیان رژیم صهیونیستی بر دامنه حملات خود به مناطق فلسطینی افزودند. این تجاوزات تاکنون ده‌ها شهید و مجروح به‌جای گذاشته است. به‌نظر می‌رسد صهیونیست‌ها از تشدید این حملات اهداف ذیل را دنبال می‌کنند:

1) فشار علیه دولت فلسطین: اسرائیلی‌ها با این تجاوزات یک عملیات گاز انبری علیه دولت «اسماعیل هنیه» شروع کرده‌اند. آنان با اسیر کردن 33 تن از رهبران جنبش حماس می‌خواهند، این جنبش را تحت فشار قرار دهند تا برخی اعضای آن به دولت وحدت ملی به رهبری اسماعیل هنیه اعتراض کنند و این دولت مجبور شود شرط تل‌آویو برای آزاد کردن اسیران را بپذیرد. از سوی دیگر، حملات  اسرائیل به مناطق فلسطینی سبب می‌شود گروه‌های رقیب و جریانات طرفدار سازش با تل‌آویو، دولت «اسماعیل هنیه» را تحت فشار قرار داده تا هر طوری که شده جلو حملات موشکی به صهیونیست‌ها را بگیرد.

در حقیقت تل‌آویو می‌خواهد با این کار خود دولت وحدت ملی فلسطین به رهبری حماس را مجبور کند تا جلوی حملات موشکی رزمندگان فلسطین را بگیرد.

2) تشدید اختلافات: گروه‌های فلسطینی را به‌طور کلی می‌توان به دو دسته تقسیم کرد، گروه اول طرفدار مقاومت و سازش نکردن با اسرائیل. رهبری این گروه را حماس به عهده دارد. گروه دوم طرفدار صلح و سازش با اسرائیل که محمود عباس رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین نمایندگی این گروه را به‌عهده دارد. تجاوزات اخیر نظامیان اسرائیلی سبب شده تا این دو گروه در عرصه سیاسی رو در روی یکدیگر قرار گیرند. اکنون طرفداران خط سازش، حماس و سایر گروه‌های جهادی فلسطین را متهم می‌کنند، اگر با طرح امنیتی «محمود عباس» موافقت می‌کردند و به حملات موشکی خود پایان می‌دادند، اکنون شاهد چنین اوضاعی نبودیم.

گروه‌های جهادی با اشاره به تجاوزات مکرر نظامیان اسرائیلی‌ به نواز غزه و کرانه باختری رود اردن و لزوم دفاع در برابر این تجاوزات می‌گویند طرح محمود عباس علیه مقاومت بود و قابل پذیرش نبود. به هر حال اختلاف میان این گروه‌ها چنان عمیق شده که مصر میانجیگری آنها را به عهده گرفت و با برگزاری نشستی در قاهره تلاش کرد اوضاع داخلی فلسطین را اندکی آرام سازد.

3) شبکه تسلیحاتی: یکی از هدف‌های این حمله، قطع حمایت‌‌های تسلیحاتی از گروه‌های فلسطین است، اسرائیلی‌ها می‌گویند از بین بردن کانال‌های تسلیحاتی فلسطینیان از دو طریق امکان‌پذیر است. اول تقویت محمود عباس و نیروهای وفادار به او. دوم فشار بر مصر و اردن برای نظارت بیشتر بر مرزهای مشترک با فلسطین. صهیونیست‌ها تصریح می‌کنند با نابودی انبارهای زیرزمینی مهمات و تونل مواصلاتی انتقال تسلیحات به فلسطین، حملات موشکی خود به خود از بین خواهند رفت یا به نحو چشمگیری کاسته می‌شوند.لذا همانطوری که گفته شد حملات اسرائیلی‌ها به مناطق فلسطین‌نشین سبب افزایش فشار علیه دولت وحدت ملی شده است. این فشارها بیشتر از ناحیه محمود عباس و طرفداران او به‌علاوه کشورهای میانه‌رو عربی است.

چنانچه فشارهای مزبور به توقف یا کاهش حملات موشکی منجر شود، نشانه سنگین‌تر شدن کفه قدرت به نفع محمود عباس است، به‌ویژه اینکه اسرائیل حاضر شده است، نیروهای وابسته به محمود عباس را در «اریحا» آموزش دهد و از آنان حمایت لجستیکی کند، معنای چنین اقدامی آن است که ماموران «محمود عباس» از هرگونه عملیات ضداسرائیلی جلوگیری خواهند کرد. اگر این فشارها به دولت اسماعیل هنیه کارساز نباشد و حملات صهیونیستی ادامه یابد ـ که تجربه، چنین نشان می‌دهد ـ اسرائیلی‌ها مرحله دوم سناریوی خود را شروع می‌کنند. برخی مطبوعات صهیونیستی نوشته‌اند: اگر حملات موشکی علیه شهرک‌ها پایان نیابد، اسرائیل در تابستان سال جاری حمله گسترده‌ای را علیه مناطق فلسطین‌نشین انجام خواهد داد و تلاش می‌کند کانال‌های مواصلاتی تسلیحاتی فلسطینیان و انبارهای مهمات آنان را نابود سازد. اکنون باید پرسید آیا شرایط سیاسی منطقه اجازه چنین کاری را به صهیونیست خواهد داد یا خیر.