عراق، یک دهه پس از جنگ (بخش دوم)

3ـ دیک‌جنی: تا امروز همچنان معتقد است که صدام تسلیحات کشتار جمعی داشت و در صدد توسعه آن بود. چنی از جمله حامیان شکنجه در عراق توسط نظامیان آمریکایی بود و در عین حال بر این باور است که مرد تصمیم‌گیری‌های سخت است. وی در 1941 در «لینکلن» نبراسکا به دنیا آمد و دارای مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد در ادبیات و علوم سیاسی از دانشگاه «وایومینگ» است.

فعالیت سیاسی را در سال 1969 با پیوستن به دولت نیکسون آغاز کرد و مناصب متعددی را عهده‌دار بود. پس از استعفای نیکسون و روی کار آمدن «جرالد فورد»، چنی معاون رئیس جمهوری و درعین حال رئیس کارکنان ریاست جمهوری شد. در 1977 عضو مجلس نمایندگان آمریکا از ایالت وایومینگ شد که پنج دوره در این سمت ماند.

همکاران و نزدیکانش او را بعنوان رئیس کمیته سیاسی جمهوریخواهان از 1981 تا 1987 انتخاب کردند و پس از آن در 1988 نماینده جمهوریخواهان در مجلس نمایندگان شد.

چنی از 1989 تا 1993 وزیر دفاع آمریکا بود و حمله نظامی آمریکا به پاناما و جنگ دوم خلیج فارس را اداره کرد و به همین دلیل جرج بوش پدربه وی مدال آزادی اعطا کرد. در سال 2001 نیز معاون جرج بوش پسر شد.

4ـ‌دونالد رامسفلد: از اصلی‌ترین طراحان حمله به عراق در سال 203 بود و هنوز مصاحبه‌های پیاپی و با رسانه‌ها در آن زمان مبنی بر اینکه صدام تسلیحات کشتار جمعی دارد و باید به عرا�� حمله کرد، از اذهان پاک نشده است. وی البته در آن زمان با چالش بزرگی روبرو شد که کاهش بودجه دفاعی آمریکا بود؛ بودجه وزارتخانه‌ای که او در رأس آن قرار داشت.

به همین دلیل جنگ برای آمریکا در آن شرایط کار عاقلانه‌ای نبود و حتی ژنرال‌های بازنشسته ارتش آمریکا، پافشاری رامسفلد برای حمله به عراق را فاجعه خواندند. رامسفلد که اکنون در دهه 80 سالگی عمرش به سر می‌برد، پس از افتضاحی که نظامیان آمریکایی در زندان «ابوغریب» عراق به بار آوردند، از منصب وزارت دفاع استعفا کرد. او از برجسته‌ترین عناصر نومحافظه‌کاران در تاریخ جدید آمریکا بود. در دوران ریاست جمهوری جرالدفورد، رامسفلد کم سن‌ترین وزیر دفاع تاریخ آمریکا محسوب می‌شد.

وی قبل از آنکه در سال‌های 2001 تا 2006 در دوران بوش پسر، به عنوان وزیر دفاع منصوب شود، در سال‌های 1975 تا 1977 وزیر دفاع کابینه فورد بود. رامسفلد در 1932 در شهر «ایوانستون» ایالت «ایلینویز» به دنیا آمد. صاحب سه فرزند و پنج نوه است.

در 1954 از دانشگاه «پرینستون» مدرک لیسانس گرفت و در 1956 به آکادمی حقوق دانشگاه «جرج تاون» پیوست. همزمان بین سال‌های 1954 تا 1957 بعنوان افسر در نیروی دریایی آمریکا نیز فعالیت می‌کرد. سپس مدیر مرکز فرصت‌های اقتصادی در دوران ریاست جمهوری ریچارد نیکسون شد.

به سرعت پله‌های ترقی را پیمود و اولین منصب دیپلماتیکش در سال 1973 بود که سفیر آمریکا در ناتو شد.

یکسال بعد رئیس ستاد ارتش آمریکا و عضو کابینه جرالد فورد شد و بعنوان وزیر دفاع، نفوذ زیادی در آن کابینه پیدا کرد. بعد از آن تا مدت‌ها کار سیاسی نکرد و ریاست چندین شرکت خصوصی و دولتی را بر عهده گرفت، اما در 2001 بار دیگر به صحنه سیاسی بازگشت و عهده‌دار منصب وزارت دفاع شد.

قبل از آنکه در آن سال وزیر دفاع شود، در لیست بوش برای سکانداری «سیا» قرار داشت. وی به شدت محافظه‌کار و یکی از حامیان سرسخت «ایجاد دفاع قوی» مقابل اتحاد جماهیر شوروی بود. وی شیوه‌های اداری بسیار سختی نیز وضع می‌کرد، تا جایی که شیوه‌هایش در کاخ سفید به «اصول رامسفلد» معروف شده بود؛ از جمله اینکه به کارکنانش دستور داده بود همانند یک رئیس با او برخورد نکنند و همواره تکرار می‌کرد که رئیس نیست. رامسفلد در سال 1988 بعنوان رقیب بوش پدر، کاندیدای ریاست جمهوری شد، اما به نفع «باب دال» سناتور شهر «کانزاس» کنار کشید.

5ـ پل ولفوویتز: معاون وزیر دفاع وقت آمریکا که در حال حاضر 69 سال سن دارد از جمله اولین کسانی بود که پس از حملات 11 سپتامبر خواستار حمله به عراق و القاعده در افغانستان شد.

وی که اکنون به عنوان تحلیلگر در مراکز مطالعاتی مشغول به کار است، در آن زمان اصرار داشت که عراق سلاح کشتار جمعی دارد و باید از حمله به این کشور حمایت شود. پس از ترک پنتاگون، رئیس بانک جهانی شد، اما به دلیل پارتی‌بازی برای برخی دوستان و نزدیکانش مجبور به استعفا شد. یکی از برجسته‌ترین اعضای گروه موسوم به «بازها» در دولت بوش پسر و همچنین حامیان سرسخت حمله به عراق بود.

می‌گفت آمریکا فقط تروریست‌ها را تعقیب نمی‌کند، بلکه کشورهای حامی تروریسم را نیز نابود خواهد کرد. بوش پسر، ولفوویتز را در فوریه 2001 بعنوان معاون وزیر دفاع منصوب کرد که این سومین دوره خدمت او در پنتاگون محسوب می‌شد. در سال‌های 1989 تا 1993 وی معاون دیک چنی، وزیر وقت دفاع آمریکا در دولت بوش پدر بود.

آن زمان که آمریکا در دوران جنگ سرد به سر می‌برد، مسئولیت ولفوویتز هم به مراتب سخت‌تر و نفسگیرتر بود.

در سال‌های 1986 تا 1989 وی سفیر دولت رونالدریگان در اندونزی بود و گفته می‌شود به دلیل کارایی خوب او، سفارت آمریکا در جاکارتا، یکی از چهار سفارت برتر ایالات متحده در جهان به لحاظ درستکاری و نداشتن تخلف اداری محسوب می‌شد. در سال‌های 1983 تا 1986 وی معاون وزیرخارجه در امور آسیای شرقی و پاسیفیک به مدت سه سال و نیم بود و پس از آن مسئول روابط آمریکا با بیش از 20 کشور جهان از جمله چین و ژاپن شد. در سال‌های 1977 تا 1980 که معاون وزیر دفاع بود، نقش مهمی در ایجاد فرماندهی مرکزی نیروهای آمریکایی داشت. تند و خشک بودن از بارزترین خصوصیت‌های ولفوویتز است و تأکید دارد که قدرت نظامی و سیاسی آمریکا نباید به هیچ قدرت دیگری اجازه ظهور بدهد.

او دستی هم در تدریس داشت و در سال‌های 1970 تا 1973 بعنوان استاد در دانشگاه «ییل» و چند سال نیز در دانشگاه «جان هاپکینز» فعالیت کرده است. تألیفات متعددی نیز در مسائل مربوط به استراتژی ملی و سیاست خارجی دارد. مدرک کارشناسی در رشته ریاضیات از دانشگاه «کورنل»‌ در سال 1965 و دکترای علوم سیاسی از دانشگاه شیکاگو در سال 1972 گرفت.

6ـ کالین پاول: در سال 1937 در نیویورک به دنیا آمد و دارای تحصیلات دانشگاهی در رشته ژئولوژی است. وارد ارتش آمریکا شد و در سال 1989 فرمانده ستاد مشترک ارتش و پس از آن نیز مشاور امنیت ملی شد. در سال 2001 وزیر خارجه شد تا کم سن‌ترین ژنرال و اولین آمریکایی آفریقایی‌تبار باشد که منصب وزارت خارجه ایالات متحده را اشغال می‌کند.

وی در فوریه 2003، پرونده‌ای را به شورای امنیت سازمان ملل ارائه کرد که بر وجود تسلیحات کشتار جمعی در عراق تاکید داشت، اما بعدها مشخص شد تمامی این اطلاعات و آمار اشتباه و ادعایی غلط بوده است. پاول صاحب‌نظریه‌ای است که می‌گوید آمریکا در هر عملیات نظامی باید همزمان اهداف سیاسی‌اش را نیز مشخص کند، چن این امر، به عملیات نظامی آمریکا قدرت و سرعت می‌بخشد.

به همین دلیل از حمله ناتو به یوگسلاوی سابق در سال 1999 انتقاد کرد و آن را نقض اصول دخالت نظامی خواند. او همچنین در جریان حمله عراق به کویت از حامیان تئوری «اعمال تحریم‌ها علیه عراق کافی است» بود و آن زمان از مخالفان نابودی حکومت صدام به شمار می‌آمد، اما بعدها به طور عجیبی تغییر موضع داد و از موافقان حمله به عراق شد.

او در سال 2003 در برابر یکی از کمیته‌های کنگره آمریکا اعلام کرد سوریه باید «ارتش اشغالگرش» را از لبنان خارج کند. این اولین‌‌بار بود که حضور سوریه در لبنان از زبان یک مقام بین‌المللی، اشغالگر خوانده می‌شد. پاول در سال 2004 منصب وزارت خارجه را ترک کرد.

7ـ دیوید پترائوس: وی که هلندی الاصل است در سال 1952 به دنیا آمد. وارد آکادمی نظامی و سال 1974 از آن فارغ‌التحصیل شد. پس از آن از دانشکده فرماندهی ارتش و فرماندهی عمومی آمریکا در سال 1983 فارغ‌التحصیل شد. 30 سال در ارتش آمریکا خدمت کرد و سمت‌هایی چون معاون فرمانده نیروهای ناتو در بوسنی را در کارنامه‌اش دارد. او فرمانده تیپ 101 بود که پس از سقوط صدام در سال 2003 وارد بغداد و در سال 2004 وارد موصل شد. در سال 2007 جانشین«جرج کیسی» فرمانده نیروهای چند ملیتی در عراق شد.

در سال 2008 از سوی بوش پسر، به عنوان مسئول عملیات نظامی آمریکا در خاورمیانه و آسیای میانه به جای دریادار «ویلیام فالون» تعیین شد.

پترائوس معتقد است بحران عراق راه‌حل نظامی ندارد و اگرچه عملیات نظامی در این کشور ضروری است، اما برای بهبود شرایط امنیتی عراق کافی نیست. او همچنین مدعی است که ایران به نیابت از شبه نظامیان شیعه در عراق، با آمریکا وارد جنگ شده است.          ادامه دارد...