موضوع بیتالمقدس یکی از حساسترین و تاریخسازترین مناقشههایی است که تاریخ بشریت تاکنون آن را تجربه کرده بر همین اساس اسرائیل با اعلام طرح اخیر خود برای شهرکسازی در این شهر درصدد است تا نقطه عطفی را برای یهودیسازی آن ایجاد کند.
با توجه به فرا رسیدن چهار ژوئن سالگرد جنگ 1967، این گزارش درباره این شهر که سازمان ملل آن را بینالمللی اعلام کرده اما طی 40 سال گذشته به تصرف رژیم صهیونیستی درآمده، تهیه شده است رژیم صهیونیستی در طول قریب به نیم قرن تاسیس خود بارها در تلاش برآمده تا به شیوههای مختلف به این آرمان صهیونیستی که بیتالمقدس پایتخت ابدی این رژیم میباشد، جامه عمل بپوشاند. اما برای این منظور تلآویو با موانع گوناگونی رو به رو بوده که مسائل جمعیتی، زمین و مسائلی دیگر از مواردی هستند که این رژیم برای برداشتن آنها از پیش پای خود، تلاشهای زیادی کرده است، اسرائیل بارها با کمک آمریکا در تلاش برآمده تا با انتقال سفارتخانههای کشورهای جهان به این شهر به پایتختی آن جنبهای رسمی و قانونی بدهد. همچنین تلآویو بر آن بوده است تا با شهرکسازی غیرقانونی در این شهر به ویژه در بخشهای شرقی آن که در جنگ سال 1967(جنگ شش روزه) به اشغال در آمد و تغییر بافت جمعیتی در آنجا این شهر را با هویت یهودی پیوندی ابدی داده تا بتواند به اهداف خود برسد، اما تاکنون مشکلاتی را روبهروی خود داشته است. اما در همین حال این رژیم دست از تلاشهای خود برنداشته و به شیوهها و ابزارهای مختلف درصدد اعمال کنترل خود بر نخستین قبله مسلمانان و میراث تاریخ دینی بشری بوده است.
گسترش غیرقانونی محدوده شهر
از نظر تاریخی، نخستین ابزار این اقدام، گسترش غیرقانونی محدوده شهر است. "عاموس گیل" رئیس انجمن یرامیم (شهر ملتها) در این باره میگوید: شهر قدیمی فقط یک کیلومتر مربع وسعت دارد که با محاسبه محلات عربنشین اطراف در زمان حاکمیت اردن به 6 کیلومتر مربع میرسید. اسرائیل در سال 1967، 64 کیلومتر مربع از زمینهای کرانه باختری و از جمله 28 روستا را ضمیمه کرد تا وسعت شهر به 70 کیلومتر مربع برسد و در زمانی که ساختمان دیوار به پایان برسد، در قسمت شرقی حدود 164کیلومتر را احاطه میکند. در مقابل، در بیتالمقدس غربی طرح گسترش موسوم به شهرک صفد با اعتراضات طرفداران محیط زیست مواجه شد. "مئیر مارگلیت" هماهنگ کننده کمیته اسرائیلی ضدتخریب خانهها (lCAHD) یادآوری میکند موقعی که "اورنان یاکوتیالی" رهبر حزب چپگرای میرتس، نسبت به ساختمان شهرک "حار حوما " در محل یک جنگل با شکوه فلسطین اظهار نفرت کرد، "تدی کولیک "شهردار وقت پاسخ داد این جنگل فقط برای عربها سبز است.
شهرکسازی
13ماه مه 2007 شهردار بیتالمقدس نسبت به افزایش تعداد فلسطینیها و کاهش یهودیان در این شهر هشدار داد و این امر نشان میدهد که اسرائیل در افزایش شهرکسازی اعلام شده، جدی است، اقدامی که دومین ابزار استراتژی این رژیم است. این یکی از مهمترین و خطرناکترین استراتژی اسرائیل برای بر هم زدن توازن جمعیتی به نفع یهودیان و به ضرر ساکنان فلسطینی آن است. "شموئل گروآگ" معمار و مسئول انجمن بیمکوم که برای حقوق عمومی در برنامهریزی شهر مبارز میکند بر این باور است که رژیم صهیونیستی با ساخت چند حلقه شهرک به دنبال پیشبرد سیاستهای خود در بیتالمقدس پیش است.
مهار کامل راههای ارتباطی
مهار کامل راههای ارتباطی سومین ابزاری برای ایجاد گسستگی در قلمرو فلسطینی، کاهش تحرک اهالی و از میان بردن امکان توسعه آن است. نه تنها رژیم صهیونیستی محورهای بزرگ را از آن خود ساخته و نوسازی و عریضتر کرده است، بلکه راههای جدیدی برای هر چه سریعتر رسیدن شهرکنشینان به بیتالمقدس ایجاد کرده است. یکی از هدفهای طرح "تراموا" دقیقاً همین است. مجموعه اینها، شبکه مهمی از جادههای چهار باندی، با روشنایی در شب را تشکیل میدهد که در طول آن درختان را بریدهاند و به بهانه و تحت نام "امنیت" خانههای به اصطلاح "خطرناک" را ویران کردهاند و دیوارهای حائل و محافظ ساختهاند. شهرکهای یهودینشین از طریق "جادهها دورزن" (که محلات فلسطینی را دور میزند) به همدیگر متصلاند. این جاده برای تردد فلسطینیها ممنوع است. فلسطینیها از شبکه راههای دست دومی استفاده میکنند که کیفیت بد داشته یا تعمیر نمیشود و یا کمتر مراقبت میشوند. این جادهها توسط ایستگاههای بازرسی متعدد ثابت یا سیار متصل شدهاند.
رخنه در شهر قدیمی و "حوض مقدس "
چهارمین ابزار، رخنه در شهر قدیمی و "حوض مقدس" است. مارگالیت با شوخی یک صهیونیست دو آتشه در این باره میگوید که "برای شهرکنشینان، بیتالمقدس، بسان یک پیاز است. بهترین قسمت آن، مغز پیاز است." تسخیر دوباره اموال ادعایی یهودیان، مصادره اموال بر طبق قانون "افراد غایب" و خرید از طریق واسطههای همدست، با چنان سرعتی ادامه دارد که مرون راپوپورت روزنامهنگار آن را "جمهوری عیلاد" مینامد، یعنی به نام سازمان شهرکنشینان که حکومت به طور بسیار غیرمعمول اداره "مدینه داوود" را به آن واگذار کرده است. گزارشها حاکی از آن است که در بیتالمقدس به تعداد خانههای عرب، پرچم رژیم صهیونیستی نصب شده و کوچهها پر از نگهبانان مسلح است. فواد حلاق مشاور گروه مذاکرات سازمان آزادیبخش فلسطین (ساف) تأکید میکند که نباید خود را بر ارقام محدود کرد، درست است که 17مکان شهرکسازی شهر قدیمی و حولوحوش آن فقط دارای 2600 نفر جمعیت است (از مجموع 24 هزار نفر ) ولی این عمل در چارچوب یک استراتژی سرسختانه فلسطینزدایی صورت میگیرد.
یهودی سازی
یهودیسازی ابزار پنجم استراتژی اسرائیل برای سلطه بر بیتالمقدس به شمار میرود. یادبودهای جنگهای اسرائیل و بناهای دولتی مستقر در شرق، تا مواردی که کمتر به چشم میخورند نظیر سنگ فرشها، چراغ برقها، سبدهای زباله، و صد البته نام کوچهها، مقدمهای آشکار برای این منظور به شمار میرود. به گفته "دنی روبینشتاین"، روزنامهنگار این نام گذاریها پس از انضمام بیتالمقدس شرقی در 1967صورت گرفت تا ظاهراً اعراب فراموش نکنند که چه طرفی برنده شده است. الیاس صنبر سفیر فلسطین در یونسکو میگوید: "اسرائیلیها میخواهند که در قسمت اساسی شهر شهرک بسازند و باقیمانده را به چند کوچه فولکوریک نظیر شهر یافا تقلیل دهند". و اقدام این رژیم برای ثبت شهر قدیمی عربی بر روی فهرست میراث یهودی از این جمله است. برای تحقق یهودیسازی، ضروری است که دسترسی آزاد به اماکن مقدس زیر سؤال برود. عدنانالحسینی مدیر اوقاف میگوید که سالهاست که مسلمانان و مسیحیان کرانه باختری نتوانستهاند به مسجدالاقصی راه یابند. در مورد اهالی بیتالمقدس باید گفت که آنان مجبورند 45 سال داشته باشند تا با شیوهای خاص برای نمازگزاران به مسجدالاقصی راه یابند.
تدوین یک سیستم تبعیضآمیز
بیعدالتی و تدوین یک سیستم تبعیضآمیز، آخرین ابزار سلطهگری اسرائیل را تشکیل میدهد. در این شهر شهروندان تنها شامل یهودیان و 3/2درصد فلسطینیها هستند. فلسطینیهای کرانه باختری که دارای کارت شناسایی سبز هستند هیچ حقوقی ندارند و حتی از حق آمدن به شهر برخوردار نیستند مگر پس از اخذ جواز عبور که گرفتن آن روز به روز مشکلتر میشود. "ساکنین دائمی" با کارت شناسایی آبی رنگ، از خدمات اجتماعی و حق رای در انتخابات محلی برخوردارند، ولی این حقوق خود به خود به همسر و فرزندان منتقل نمیشود. یک گزارش معروف اروپایی که به خاطر رد شدن از سوی شورای وزیران اتحادیه اروپا (مرکب از 25کشور ) بحران به پا کرد، از نکته انحرافی دیگری پرده بر میدارد: بین 1996و 1999، اسرائیل تدبیری به نام "مرکز زندگی" اتخاذ کرده که بر طبق آن، دارندگان کارت شناسایی آبی که خانه یا محل کارشان در خارج از بیتالمقدس شرقی مثلاً در رامالله است، این کارت شناسایی را از دست میدهند. موجی از دارندگان این کارتها مجبور شدند در بیتالمقدس شرقی بمانند.