فروپاشی جبهه متحد اصول‌گرایان

داستان وحدت اصول‌گرایان برای انتخابات ریاست جمهوری که همچنان به جایی نرسیده است، حالا به نظر می‌رسد با تاکید دوباره آیت‌الله مهدوی کنی بر استراتژی «ائتلاف» به جای استراتژی وحدت، سمت و سوی تازه‌ای به خود بگیرد. آیت‌الله سرد و گرم چشیده جریان اصول‌گرا که خوب می‌داند تکثر در جبهه اصول‌گرایی می‌تواند یک بار دیگر بستری برای پیروزی یک جریان شناخته نشده فراهم کند در توصیه‌اش به اصول‌گرایان می‌گوید: «من کلمه وحدت را به کار نمی‌برم و از کلمه ائتلاف استفاده می‌کنم. وحدت به معنی یکی شدن است که این امکان‌پذیر نیست... پیشنهاد می‌کنم اصول‌گرایان حداقل روی دو نفر ائتلاف کنند».

اصول‌گرایان سنتی پیشگام ائتلاف اصول‌گرایان

با فاصله کمی از سخنان مهدوی‌کنی، حبیب‌الله عسگراولادی نیز از تمایل جبهه پیروان خط امام و رهبری و موتلفه اسلامی برای رسیدن به ائتلاف مورد نظر مهدوی‌کنی خبر داد. او در ابتدای سخنانش در واکنش به اظهارات اخیر احمدی‌نژاد در گفت‌وگوی تلویزیونی خود خطاب به او گفت: «دولت شما در طول مدت عمر خود کارهای بسیار خوبی انجام داده است که این به خاطر پایبندی به اصول، آرمان‌ها، انقلاب و ارزش‌های انقلاب اسلامی بوده و با این اظهارنظر که می‌خواهید بمانید زیر سوال می‌رود. بگذارید مردم برای دور بعد رئیس‌جمهور خود را انتخاب کنند. برخی دوستان آقای احمدی‌نژاد نظر دارند که دولت او هشت سال نیست بلکه 20 سال می‌ماند و مردم درباره چنین اظهارنظرهایی سوال دارند. نباید گذاشت تصور شود آقای احمدی‌نژاد و دوستانشان می‌خواهند یک دوره دیگر بمانند.» دبیر کل جبهه پیروان خط امام و رهبری سپس به تعدد کاندیداهای انتخابات ریاست جمهوری یازدهم اشاره کرده و افزود: «در حال حاضر حدود 25 نامزد برای انتخابات ریاست جمهوری برای اصول‌گرایان وجود دارد و اگر منفردان و اصلاح‌طلبان نیز به آن اضافه شوند حدود 40 نامزد وجود دارد، ولی ما فقط یک نفر را می‌خواهیم انتخاب کنیم.» عسگراولادی با لحنی گلایه‌مندانه نسبت به دوستان اصول‌گرای خود از فروپاشی جبهه متحد اصول‌گرایان خبر داد و گفت: «در آزمایش جبهه متحد اصول‌گرایان مخلصانه عمل شد اما دیدیم که برخی سعی کردند ما را محاصره کنند و بعدا متوجه شدیم در این محاصره بسیار حساب شده عمل کرده بودند.

در حال حاضر جبهه متحد اصول‌گرایان که برای انتخابات مجلس بود، وجود ندارد و ما به عنوان جبهه پیروان خط امام و رهبری و موتلفه اسلامی قصد نداریم آن را احیا کنیم، اما قصد داریم طبق نظر آیت‌الله مهدوی کنی به ائتلاف جدید اصول‌گرایان توفیق پیدا کنیم». بدین ترتیب عسگراولادی از تمایل جریان تحت لوای خود برای ائتلاف با سایر جریانهای اصول‌گرا سخن گفته است. او که نارضایتی خود را از تجربه اتحاد در قالب جبهه متحد اصول‌گرایی در جریان انتخابات مجلس نهم پنهان نکرده حالا امیدوار است که با وجود حدود 25 نامزد اصول‌گرا بتواند به ائتلاف مورد نظر آیت‌الله مهدوی کنی دست پیدا کند. اما بی‌شک آنچه نگرانی اصول‌گرایان از تشتت ایجاد شده در میانشان را دوچندان می‌کند تجربه انتخابات ریاست جمهوری سال 84 است. عباس سلیمی نمین در همین راستا در گفت‌وگویی با مغرب، انتخابات پیش رو را به دلیل تعدد بسیار زیاد کاندیداها پرالتهاب‌تر از سایر انتخابات گذشته توصیف کرده و گفته بود: «رئیس‌جمهور شدن احمدی‌نژاد باعث شده خیلی‌ها فکر کنند که می‌توانند رئیس‌جمهور شوند. این موضوع می‌تواند زمینه ظهور جریانی شناخته نشده را فراهم آورد و به همین دلیل با تغییر در قانون انتخابات باید محدودیت‌ها را به گونه‌ای افزایش داد که شرایط برای حضور چهره‌های شناخته شده فراهم شود. این دسته از اصول‌گرایان با پشت سر گذاشتن تجربه سال 84 نمی‌خواهند یک بار دیگر نردبان ورود چهره‌هایی به پاستور شوند که از فردای جلوسشان بر کرسی ریاست جمهوری منکر دوستی‌های گذشته شوند و سازهای جدیدی برای مدیریت کشور کوک کنند».

کثرت، رمز پیروزی

اما در آن سوی میدان اصول‌گرایی که دوستان و حامیان دولت حول محور آیت‌الله مصباح گرد هم جمع شده‌اند اتفاقا استراتژی «کثرت» راهبرد غالب است. هر چه اصول‌گرایان سنتی بر طبل وحدت می‌کوبند اعضای جبهه پایداری و متحد جدیدشان در جمعیت رهپویان و ایثارگران از کثرت می‌گویند. آنها خوب می‌دانند که شانس موفقیتشان همچون انتخابات سال 84 با ورود پرتعداد و سپس ائتلاف به نفع یک کاندیدا بیشتر خواهد بود، از این رو است که قاسم روانبخش از اعضای جبهه پایداری در گفت‌وگو با مغرب از تشتت در جریان اصول‌گرایی استقبال کرده و می‌گوید: «بالاخره همه گروه‌ها و احزاب موجود در جریان اصول‌گرایی این حق را دارند که در انتخابات کاندیدا بدهند. این طبیعی است، کمااینکه در سال 84 نیز همین روال طی شد و دیدید که نتیجه خوبی هم داشت».

بدین ترتیب کم کم میوه جدال پنهان دو آیت‌الله در قم بیش از پیش خود را در تهران نشان می‌دهد. انتخابات ریاست جمهوری آینده را بیش از هر چیز باید عرصه رویارویی این دو تفکر اصول‌گرا دانست. یکی آنکه به وحدت می‌اندیشد و یکی آنکه حیاتش را در کثرت می‌جوید.