حرکت به سوی چپ

شارون اسمیت

هیلاری کلینتون کاندیدای ریاست‌ جمهوری از سوی دموکرات‌ها است. وی برخلاف سناتور ادواردز و سناتور باراک اوباما که مخالفت خود را از جنگ عراق اعلام کردند هیچ‌گاه از اینکه در سال 2002 به نفع شرع جنگ رأی داده است اظهار پشیمانی و عذرخواهی نکرده است. ولی گردانندگان ستاد انتخاباتی کلینتون به نظر می‌رسد که دریافته‌اند که رأی‌دهندگان آمریکایی که در نوامبر گذشته اکثریت کنگره را به دست دموکرات‌ها دادند با فرض مخالفت آنها با جنگ اوضاع را به‌دموکرات‌ها سپرده‌اند.

طبق نظرسنجی ان‌بی‌سی نیوزو وال استریت ژورنال در 25 آوریل کلینتون همچنان از اوباما و ادواردز پیشتازتر است. البته در حالی که وی در میان دموکرات‌ها در ماه مارس 12 امتیاز پیشتازتر بوده است، این رقم به 5 در ماه آوریل رسیده است. یعنی 36 در مقابل31 رای. حمایت از کاندیداتوری ادواردز که 15درصد در ماه مارس بوده به20درصد در ماه آوریل رسیده است. حرکت سه وجهی یا همان سه‌بعدی‌سازی استراتژی که پرزیدنت‌ بیل‌ کلینتون در سال‌های دهه 1990 اتخاذ کرده‌بود نابهنجاری تاریخی سایه گسترده در غرب دموکرات است. البته این سیاست در سال 2004 نتوانست به نجات جان‌ کری بیاید و حمایت هر دو گروه مخالفت و موافق جنگ را کسب کند.

به عبارت دیگر: آنها پیش از آنکه موافقت خود را با جنگ اعلام کنند مخالفت‌شان را اعلام کرده بودند. هیلاری کلینتون در ۲۶ آوریل اعلام کرد که کنگره رأی به پایان این جنگ داده است و امیدواریم که پرزیدنت بوش هم به آن گوش فرادهد. ولی همین خود او بود که در روز سوم ماه مه به سناتور رابرت‌ برداز ایالت ‌ویر‌جینیای غربی پیوست و به لغو و شوخ دانستن مجوز سنا در تاریخ 11 اکتبر 2002 پرداخت که طی آن قرار بود حداکثر تا 11 اکتبر 2007 به جنگ عراق پایان داده شود. در این حال سخنگوی کمیته ملی جمهوریخوان کریس‌تیلور اظهار داشت: ما شاهد تغییرات به سوی چپ هستیم و آنهم چپ چپ. افرادی مثل دنیس کوسینیچ را می‌بینیم که خود را به طرف چپ می‌کشانند. این تغییر مشی فقط به دموکرات‌های فرصت‌طلب که در جهت باد حرکت می‌کنند محدود نمی‌شود. حتی حامیان بوش هم از موضع پیشین خود فاصله گرفته‌اند به گونه‌ای که مرکز سیاست پاسخگو در واشنگتن اخیرا گزارش داده است که اوباما و هیلاری کلینتون بیش از 750 هزار دلار کمک‌های مالی از حامیان پیشین بوش دریافت کرده‌اند. در میان این افراد می‌توان به تام برنشتین شریک بوش در سرپرستی تیم بیسبال تگزاس رنجرز اشاره کرد که در سال 2004 به میزان 50 هزار دلار به کمیته ملی جمهوریخواهان کمک کرده بود ولی فی‌الحال از سناتور اوباما حمایت می‌کند. نفر دیگر ماتیو دود، استراتژیست اصلی بوش در انتخابات سال 2004 است. طبق نوشته ساندی تامیز انگلستان،‌ دود از جنگ عراق و نحوه رهبری خودخواهانه پرزیدنت بوش سرخورده شده است. حتی رابرت کاگان از بنیانگذاران پروژه قرن جدید آمریکایی اخیراً در واشنگتن‌پست اظهار داشته است که اوباما یک جان‌اف کندی تمام عیار است. نیویورک تایمز 26 مارس می‌نویسد: طبق گزارش‌های مؤسسه نظرسنجی گالوپ 69درصد مردم آمریکا بر این باورند که این مسوولیت دولت فدرال است که همه مردم کشور را تحت پوشش بهداشت و درمان قرار دهد. یکی دیگر از دلایل حرکت به طرف چپ افزایش روزافزون نابرابری درآمد‌هاست. طبق نظرسنجی مؤسسه «پیو» اکثر مردم آمریکا با این جمله موافق‌اند که ثروتمندان در این کشور ثروتمند‌تر شده ولی فقرا فقیرتر شده‌اند. در جای دیگر نظرسنجی سی‌بی‌اس نیوز که در 9 تا 12 آوریل انجام شده حاکی از آن است که بیش از 66درصد مردم آمریکا از نحوه مدیریت اوضاع عراق توسط بوش ناراضی و با آن مخالف هستند. حتی در زمینه امور مهاجران نظرسنجی یو‌‌ اس آتودی و گالوپ که در 18 آوریل در این روزنامه منتشر شد نشان می‌دهد که 78 درصد مردم مخالف سیاست اتخاذی بوش هستند و خواهان آن هستند که مهاجران غیرقانونی فرصت تبعیت مدنی داده شود. قابل توجه آنکه اکثر کاندیداهای ریاست‌جمهوری از حزب جمهوریخواه با اکثریت قریب به اتفاق از رای دیوان عالی آمریکا در 18 آوریل مبنی بر ممنوع کردن سقط جنین حمایت کردند در حالی که دموکراتها در قالب حمایت از حقوق زنان مخالف چنین رایی بودند. ولی کلینتون در ژانویه 2005 سقط جنین را انتخابی تراژیک و بد اعلام کرد ولی اظهار داشت که باید در این راستا حقوق و زندگی زنان مد نظر قرار گیرد. در این میان موضع چپ دمکرات‌ها در حمایت از منافع امپریالیستی آمریکا را می‌بایست مد نظر قرار داد چرا که آنها از سیاست امپریالیستی در داخل و خارج از کشور حمایت کرده‌اند و اینکه هیچ یک از کاندیداهای ریاست‌جمهوری از حزب دموکرات درخواست یا پیشنهاد خروج نیروهای از عراق را نداده است. بنابراین آنهایی که از مردم آمریکا که خواهان تغییرات اجتماعی هستند نباید به هیچ یک از این دو حزب اعتماد کنند و در این حین باید به خاطر داشته باشند که روند و جریان سیاست به طرف چپ‌گرایی در حرکت است. ولی خب چنین فشارهایی باید ادامه داشته باشد تا به اصلاحات واقعی دست یافت.