مسجدجامعی رئیس شورای شهر تهران شد
اصلاحطلبان در مسیر پیروزی
گروه سیاسی: اینجا تهران است؛ خیابان بهشت دو ماه و نیم پس از انتخابات 24 خردادماه؛ اصلاحطلبان پس از یک دهه دوری از قدرت به تدریج در صحنه سیاست رخ نشان میدهند. این پیروزی نمایان و البته نمادین که با انتخاب مسجدجامعی به ریاست شورای شهر چهارم رقم خورد اگر تنها معطوف به همین فعل و انفعال مورد بررسی قرار گیرد بیگمان نمیتواند اهمیت خطیر و راهبردی خود و تأثیری و تأثری که بر سپهر سیاسی گذاشته و خواهد گذاشت را بازتابی تمامنما دهد. نکته جالب توجه در این میانه آن است که همان نهاد و همان رویکردی که روزگاری به پاشنه آشیل اصلاحطلبان تبدیل شد و افول آنان در صحنه سیاست ایران را رقم زد اکنون در نقطه مقابل و با تغییر رویکرد هدفمند اصلاحطلبان به نقطه قوت آنان بدل شده و میرود که سرنوشتی متفاوت برای جناح چپ نظام در دهه چهارم انقلاب برای آنان رقم بزند. درست 10 سال پیش در انتخاباتی که دایره شمول کاندیداهای آن بیش از همیشه باز و فراخناک بود، خروجی رقم خورد که هیچ کس را یارای تصور آن نبود.
لیستی با عنوان رایحه خوش خدمت در انتخاباتی که پایینترین مشارکت در طول تاریخ انقلاب را به نام خود ثبت و ضبط کرد، بهطور کامل و با 15 عضو کرسیهای شورای شهر را در اختیار گرفت، لیستی که مهدی چمران را در رأس خود میدید و او نیز بهعنوان رئیس شورای شهر برگزیده شد. انشقاق و افتراقی که در جبهه اصلاحطلبان رقم خورد مهمترین قطعه پازل انتخابات ریاستجمهوری دوره نهم بود. این طیف با کثرت کاندیداها وارد گود رقابت شد و بهرغم آنکه در مرحله اول انتخابات مجموع کاندیداهای این جریان در برابر کاندیداهای رقیب برتری نمایانی داشت و من حیثالمجموع آنان نزدیک به سه برابر رقبای سنتی اصولگرا رأی آورده بودند در نهایت با شکست آرا کاندیدایی که تنها 5 میلیون و خوردهای رأی منسجم جریان اصولگرا را پشت خود داشت به مرحله دوم رفت و بدیهی بود که در شرایط خاص آن دوران وی کار سختی برای پیروزی در دور دوم انتخابات نداشت.
در مجموع میتوان گفت انفعال مردم (انتخابات شوراها) تشتت و چند دستگی اصلاحطلبان (انتخابات نهم ریاست جمهوری) و انسجام و بازی هوشمندانه اصولگرایان (انتخابات شوراها و ریاست جمهوری) سه عامل مهمی بودند که با همپوشانی یکدیگر زمینهساز تغییر آرایش صحنه سیاسی ایران را فراهم آوردند و نزدیک به یک دهه تمامی مناصب انتخابی و انتصابی را در کف اختیار اصولگرایان قرار دادند. پس از سال 88 و حواشی پیرامونی که حول و حوش انتخابات رقم خورد، دایره کنشگری اصلاحطلبان آنچنان محدود و محصور گردید که بخش عمدهای از اصولگرایان از تشییع تابوت اصلاحطلبی خبر داده و رسانههایی چون کیهان کوچکترین کنشگری این نحله سیاسی را نیز برنتافته و شدیدترین هجمهها را متوجه این جریان سیاسی میکردند تا بدانجا که دیدارهای متداول و معمول میان شخصیتهای سیاسی اصلاحطلب نیز با محدودیتها و مضایق بسیاری روبرو بود و در چنین فضایی اصلاحطلبان وارد گود انتخابات ریاست جمهوری یازدهم شدند انتخاباتی که در این دوره همزمان با انتخابات شوراهای شهر و روستا برگزار میگردید و از اهمیت مضاعفی برخوردار بود. اصلاحطلبان در برابر آزمونی بزرگ قرار داشتند.
آنان میتوانستند با بیعملی و انفعال خود را تسلیم شرایط موجود کنند و تن به فرآیندی بدهند که در نقطه غایی حذف و هدم آنان از عرصه سیاسی را به دنبال داشت و رقیب نیز این آرزو را در سر میپروراند. دومین راهکاری که در برابر اصلاحطلبان قرار داشت این بود که فارغ از مضایق پیرامونی قائم به ظرفیتهای درونی کنشی معقول؛ هدفمند و راهبردی را مدنظر قرار دهند آنان باید برای حصول نتیجه نهتنها بر مشکلات بیرونی فائق میآمدند بلکه باید با دوریجویی از اشتباهات گذشته باید در این فرصت باقیمانده از تنها روزنه نهایی باقی مانده استفاده کرده و بازی مرگ و زندگی را با بروندادی مطلوب به نفع خود رقم میزدند. هشت سال پیش انشقاق اصلاحطلبان پل پیروزی اصولگرایان شد و این بار وضعیتی دیگرگونه رقم خورد؛ اصلاحطلبان به اتحادی راهبردی نایل شدند و برگ برنده خود را پس از سالها بر زمین زدند؛
اجماع رخ داد. اصلاحطلبان نشان دادند که میتوانند در سختترین شرایط بهترین برونداد ممکن را رقم بزنند و این نکتهای بود که صحنه معادلانه سیاسی را دچار دگرگونی اساسی کرد. فارغ از عارف یا روحانی یا آرای آنان و طیفها و شخصیتهای حامیشان این ائتلاف از آن رو حایز اهمیت بود که این پیام را برای تودههای حامی در بر داشت که اصلاحطلبان پس از آن انشقاقها و فرصتسوزیها این بار واقعگرایانه و عملگرایانه به میدان آمدهاند و بهرغم تمام کاستیها در راستای تغییر فضای همدل و همنگر شدهاند و این نکتهای بود که خیزش مردمی را تنها طی چند روز در بین لایههای مختلف و متکثر جامعه رقم زد، مردمی که دلزده از فرآیندها و رویکردهای جاری و ساری در کشور بودند روزنهای از امید را یافته بودند و نمیخواستند این همافزایی خردمندانه را بیپاسخ بگذارند و به ثمنبخس آن را از دست رفته ببینند که خود نیز پیشتر ثمره انفعال و کنارهجویی را با گوشت و پوست خود لمس کرده بودند اما این اتحاد و اجماع تنها تأثیرش را در بر انتخابات ریاستجمهوری نگذاشت.
علاوه بر انتخابات ریاستجمهوری، انتخابات شوراها نیز متأثر از این اجماع و اتحاد شد و مردم با حضور پر رنگتر خود در این انتخابات نزدیک به نیمی از لیست اصلاحطلبان را به خیابان بهشت فرستادند. اصلاحطلبان با اجماع خود با یک تیر دو نشان زدند و اصولگرایان را آچمز کردند. پس از شکست آنان در انتخابات ریاست جمهوری دیروز صبح دومین تأثیر نمایان آن اجماع دیروز در خیابان بهشت خود را نشان داد. مهدی چمران که روزگاری با آمدنش به شورای شهر و ریاست بر این نهاد آغازگر تفوق این طیف بر صحنه سیاست شده بود امروز در رقابت با رقیب اصلاحطلب خود صحنه را واگذاشت و پس از 10 سال از این کرسی خداحافظی کرد.
به هر تقدیر، پس از توفیق اصلاحطلبان در این زمینه، آنها باید برنامهای جامع و کامل برای فتح شهرداری تهران پیادهسازی کنند تا از این طریق بتوانند در راستای استقرار خود در معادلات سیاسی، گامی اساسی بردارند. اما به نظر میرسد معادلات برای اصلاحطلبان در انتخاب شهردار تهران تا اندازهای تسهیل شده است چرا که جمعی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی در حال جمعآوری امضا برای طرح استفساریهای هستند که در صورت موافقت مجلس با آن، انتخاب مجدد محمدباقر قالیباف به عنوان شهردار تهران بلامانع خواهد بود. آنها معتقدند در قانون سال 75، انتخاب شهردار به مدت چهار سال تصریح شده و راجع به ممنوعیت انتخاب مجدد شهردار بحثی نشده اما در سال 61 گفته شده که انتخاب شهردار تنها برای یک دوره امکانپذیر است.
24 نمایندهای که این طرح را امضا کردند قاعدتاً در پی این هستند که با تصویب آن در مجلس، جلوی شهردار شدن مجدد محمدباقر قالیباف در پایتخت را بگیرند. از جمله امضاکنندگان این طرح میتوان به احمد بخشایش نماینده اردستان، علی مطهری نماینده تهران، روحالله حسینیان نماینده تهران، سیدشریف حسینی نماینده اهواز، احمدرضا دستغیب نماینده شیراز اشاره کرد. اما علیالظاهر کار آنچنان هم برای اصلاحطلبان در انتخاب شهردار ساده نیست چرا که در مقابل این طیف از نمایندگان که در بالا اشاره شد، جمعی دیگر از نمایندگان به دنبال استفساریهای هستند تا به صراحت در قانون آورده شود که شهردار شدن مجدد افراد در چند دوره متوالی بلامانع است.
تدوین طرحی در مجلس برای جلوگیری از شهردار شدن مجدد قالیباف
به گزارش ایسنا، معاون نظارت مجلس پیش از این اعلام کرده که با نسخ قانون ممنوعیت انتخاب مجدد شهردار در سال 75، امکان شهردار شدن افراد برای ادوار متوالی وجود دارد بنابراین محمدباقر قالیباف میتواند مجددا بهعنوان شهردار تهران انتخاب شود. حال باید دید معادلات برای اصلاحطلبان در این زمینه چگونه رقم خواهد خورد. در هر صورت انتخاب مسجدجامعی با احراز 16 رأی از مجموع آرا در مقابل 15 رأی چمران با عنوان ریاست شورای شهر تهران میتواند کمک اساسی برای انتخاب گزینه مورد نظر اصلاحطلبان برای شهرداری تهران باشد.
یکشنبه آینده جلسه انتخاب شهردار تهران
به گزارش مهر، احمد مسجدجامعی بعد از رأیگیری گفت: دکتر نجفی یکی از بهترین اعضای شورا بودند که امروز در جایگاهی قرار دارند که میتوانند در حفظ میراث فرهنگی تهران با شورا تعامل خوبی داشته باشند. خانم ابتکار همیشه دغدغه محیط زیست را داشتند و جایشان در شورا خالی است و اعضای شورای چهارم باید بدانند یک روز هوای پاک برای تهران خیلی کم است و باید در اولویت باشد. همچنین خانم احمدینژاد در مسئله شورایاریها و هماهنگی با دولت بسیار تلاش کردند و در کنار این دوستان آقای دکتر شکیب به دفاع از حقوق مردم و آقای خادم به نگاه فرهنگی و برنامههای خوب در شورا شهرت داشت که از تمامی اینها تشکر میکنم.
مسجدجامعی گفت: این جلسه نشان داد رفتارهای اخلاقی و دوستی میتواند مدل نشاط جامعه شود زیرا شورا نشاندهنده عمل جامعه است و همدلی از همزبانی بهتر است. رئیس شورای شهر تهران با بیان اینکه باید میان شهر و دولت تعامل خوبی باشد گفت: ما ویترین اجتماعی هستیم. رفتارهای ما به دیگران میآموزد برخی از دوستان با توجه به تنوع سلایق در شورای چهارم نگران بودند ولی این یک تهدید نیست بلکه فرصت است.
مسجدجامعی: قالیباف فعلا سندی را امضا نمیکند
به گزارش ایسنا، احمد مسجدجامعی در پایان جلسه اول در جمع خبرنگاران حاضر شد و به سؤالات آنها پاسخ داد. وی در پاسخ به سؤالی در رابطه با اینکه آیا محمدباقر قالیباف تا زمان انتخاب شهردار جدید میتواند در مسئولیت خود باقی بماند یا نه، گفت: این روال در دورههای قبلی نیز وجود داشته و شهردار تهران در دوره قبلی نیز تا زمان انتخاب شهردار جدید همه اقدامات خود را متوقف نگه داشته و هیچ سند مالی یا حقوقی را امضا نکرده است. وی در پاسخ به سؤالی در رابطه با ارزیابی از عملکرد این دوره مدیریت شهری گفت: شهرداری تهران در سالهای گذشته در حوزههای حمل و نقل و ترافیک، فضای سبز و خدمترسانی اقدامات قابل قبولی داشته است اما به نظر میرسد لازم است در حوزه نرمافزاری نیز اقدامات بیشتری صورت گیرد و این مسائل را مورد توجه بیشتری قرار دهیم.
وی تأکید کرد: لازم است برای رسیدن به آنچه برای شهر تهران مطلوب است از فرهیختگان و نخبگان بیشتری برای نظاممند کردن امور و همچنین نشاط بیشتر در جامعه در همه زمینهها استفاده کنیم. وی در پاسخ به این سؤال که آیا در جلسه روز یکشنبه که دومین جلسه شورای شهر چهارم خواهد بود، در مورد شهردار جدید تهران تصمیمگیری خواهد شد یا نه؟ گفت: در واقع شورای شهر تاکنون شکل نگرفته و این جلسه، اولین جلسه آن است و هرچه تاکنون به عنوان گمانهزنی برای انتخاب شهردار مطرح شده به عنوان پیشنهاد اصلی شورای شهر چهارم نبوده است که البته این نوع گمانهزنیها و پیشنهادات برای تسریع کار شورا خوب و مفید خواهد بود. مسجدجامعی تصریح کرد: روز یکشنبه اولین دستور جلسه اعضای شورای چهارم انتخاب شهردار خواهد بود و طبق سنت سالهای گذشته شورای شهر جلسات روز یکشنبه غیرعلنی است و در عین حال جلسات تصمیمگیری در مورد انتخاب شهردار نیز معمولاً غیرعلنی برگزار میشود و اگر قرار باشد تصمیم دیگری گرفته شود باید تصمیم جمعی همه اعضا باشد تا جلسه انتخاب شهردار جلسهای علنی شود.
مسجدجامعی در پاسخ به سؤالی در رابطه با نهایی شدن دو گزینه محمدباقر قالیباف و محسن هاشمی از سوی اصولگرایان و اصلاحطلبان شورای شهر تهران به عنوان کاندید شهردار جدید تصریح کرد: این افراد گزینههای اعضا قبل از تشکیل شورا بودهاند و در واقع طبق آییننامه داخلی شورا در روز یکشنبه به شورا معرفی میشوند و پس از آن روند قانونی انتخاب شهردار پیگیری میشود.
نظرات بینندگان
پربیننده ترین
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
