گروه سیاسی: اظهارات هفته گذشته سعید حجاریان درباره انتقال قدرت انحلال مجلس به دولت، واکنشهای زیادی را در میان طیفهای مختلف سیاسی ایجاد کرد. در همین رابطه با سعدالله زارعی کارشناس مسائل سیاسی گفتوگو کردیم.
زارعی با اشاره به عدم تعادل در جریان اصلاحات به «وطن امروز» گفت: این جریان که آقای حجاریان نیز از چهرههای شاخص آن محسوب میشود چه آن زمانی که در قدرت بودند و چه زمانی که نبودند همواره به عنوان اپوزیسیون عمل کردهاند.
وی ادامه داد: در هیچ جای دنیا چنین رویهای وجود ندارد که فردی در عین اینکه نماینده مجلس یا وزیر و معاون وزیر است به عنوان مخالف حکومت عمل کند چرا که این امر هیچ تناسبی با معیارهای شناخته شده در عرصه سیاست ندارد و همچنین زمانی که در قدرت نیست نیز همه اصول شهروندی را زیر پا بگذارد و مانند فتنه 88 وقتی پیروز نشدند نتیجه را نپذیرند و لشکرکشی خیابانی به راه بیندازند. زارعی با اشاره به دوگانگی رفتار اصلاحات خاطرنشان کرد:
امروز هم متاسفانه شاهد هستیم که از یک طرف اعلام میشود که شهروندان حق اظهار نظر درباره پرونده حساس ملی یعنی هستهای را ندارند و باید افراد خاص درباره آن اظهار نظر کنند در حالی که این موضوع باید در کانون توجهات ملی باشد و همه نسبت به آن حساس باشند و از طرف دیگر همین دوستان وقتی در قدرت نیستند شهروندان را برای ورود در عرصههای تخصصی و حساس دعوت میکنند و در حقیقت از ظرفیت تودهای مردم برای اهداف سیاسی استفاده میکنند. تحلیلگر مسائل سیاسی با اشاره به این مطلب که این جریان منافع ملی را فدای دعواهای سیاسی میکند، اظهار داشت: آن جا که تودهگرایی و پوپولیسم در مسیر اهداف آنها باشد از نظر آنها پسندیده است و وقتی در مقابل آنها قرار گیرد امری مذموم محسوب میشود.
زارعی با اشاره به صحبتهای حجاریان درباره انحلال مجلس تصریح کرد: این نوع اظهارات نیز از همین منظر یعنی دوگانگی رفتار جریان اصلاحات قابل بررسی است. وی ادامه داد: در کشور اساسا وظیفه قوا در قانون پیشبینی شده است و در قانون اساسی هر یک از وظایف به طور جدا تفکیک شده است. زارعی افزود: مجلس دارای شأن بالایی است و مطالبه انحلال مجلس توسط دولت غیرقانونی و خلاف قانون اساسی است و نشان میدهد جریانی که آقای حجاریان عضو شاخص آن است به هیچ چیز نگاه حقوقی و قانونی ندارد نه قانون اساسی و نه تودههای مردم که اظهارنظرشان به عنوان جزئی از جریان انقلاب مورد تایید حضرت امام و رهبر انقلاب است.
این تحلیلگر مسائل سیاسی با بیان این مطلب که این نوع اظهارات به هیچ وجه به نفع دولت روحانی نیست، بیان داشت: اظهاراتی که افرادی مانند آقایان حجاریان و سریعالقلم بیان کردهاند دولت روحانی را به یک جریان اقلیت و یک گروه خاص تبدیل کرده و پشتوانههای مردمی دولت را تضعیف کرده و دولت را به حاشیه میبرد. تحلیلگر مسائل سیاسی با شبیه خواندن نظرات حجاریان به گروههای معاند خارج کشور تاکید کرد: این نوع اظهارات در جریان اصلاحات مسبوق به سابقه است مخصوصا طیفی که آقای حجاریان در آن حضور دارد مشارکت ناپذیر، دیکتاتورمآب و تحملناپذیر است که آنها را با گروههای فاشیستی معادل میکند. زارعی در پاسخ به این سوال که آیا دولت نیز با اظهارات حجاریان همراه است یا خیر؟ پاسخ داد:
این مطلب را باید از خود دولت پرسید البته نشانهای از تایید این اظهار نظر در دولت مشاهده نشده است. وی با اشاره به لزوم موضعگیری شفاف و صریح در اینباره توسط دولت، تاکید کرد: به نظر میرسد اگر دولت مرزبندی خود را با اینگونه اظهارات مشخص نکند در افکار عمومی اینطور برداشت میشود که دولت نیز با آن موافق است. زارعی با بیان این مطلب که جریان اصلاحات رای مردم را تزئینی میداند، خاطرنشان کرد: در سابقه این جریان وقتی نگاهی انداخته شود، میبینیم که وقتی در دوم خرداد 76 اصلاحات به پیروزی رسید مردم و نخبگان را از اینکه نظری در تقابل با نظر دولت داشته باشند نهی میکردند و میگفتند منتقدان پیام حماسه دوم خرداد را نگرفتند و در حقیقت خفقان ایجاد کرده بودند و میخواستند منتقدان را خاموش کنند. وی با اشاره به ادامه این روند در دو انتخابات 84 و 88 ریاستجمهوری ادامه داد: وقتی آقای احمدینژاد رئیسجمهور شد این جریان تا مدتها در رسانههای خود عنوان رئیسجمهور را برای وی به کار نمیبردند
و درحقیقت زیر بار نتیجه انتخابات نرفتند و در سال 88 نیز که همه شاهد بودند که چه خساراتی به کشور و نظام وارد کردند و این خود حاکی از این است که جریان اصلاحات ارزشی برای آرای مردمی قائل نیست. تحلیلگر مسائل سیاسی به انحلال شورای اول شهر توسط وزارت کشور دولت اصلاحات اشاره و تصریح کرد: این مطلب نیز یکی دیگر از بیاعتناییهای این جریان به رای مردم است که شورایی که با رای مردمی انتخاب شدند را منحل و رای مردم را باطل کردند. زارعی با اشاره به فشار جریان اصلاحات بر دولت روحانی تاکید کرد: آن چه مسلم است اصلاحطلبها دولت روحانی را از خودشان نمیدانند و در عین حال خود را عامل رایآوری وی میدانند و بر این اساس به دولت فشار میآورند که دیدگاههای آنها مانند رفع حصر فتنهگران عملی شود.