افغانستان؛ گزینه صفر تا 100 (بخش اول)

سرویس خارجی: آمریکا در حالی تهدید به استفاده از گزینه صفر یا خروج کامل نیروها به عنوان ابزار فشار بر دولت کرزی کرده است که در عمل، بر ادامه حضور در افغانستان یا اجرای گزینه مثبت، تاکید دارد.

بحث امضای قرارداد امنیتی امریکا و افغانستان، همچنان در پیچ و خم اصرار امریکا و انکار کرزی گیر افتاده است. آنچه در ظاهر بارز است، آن که حامد کرزی، رییس جمهوری افغانستان، قصد دارد تایید امریکا را در مورد چند مساله مهم برای افغانستان دریافت کند.

این مسائل عبارتند از: دخالت نکردن امریکا در انتخابات افغانستان و شفاف برگزار شدن آن، استفاده نکردن از پهپادها و همچنین نبود تجاوز به منازل مسکونی .

در بحث امضای توافقنامه امنیتی باید گفت که ایستادگی شخص کرزی در برابر فشارهای امریکا، سبب شده است که تاکنون این توافقنامه امضا نشود و در این بین، دو گروه از کرزی حمایت کرده اند: گروه اول طالبان وگروه دوم نهادهایی هستند که وقتی بحث جایگزین کردن فرد دیگری برای امضای توافقنامه از سوی امریکا مطرح شد، با اصل طرح مخالفت کردند که ازجمله آنها، می توان به شورای همکاری احزاب افغانستان اشاره کرد.

امریکا تهدید گزینه صفر در افغانستان را مطرح کرده است، اما همه توان خود را نیزبرای اعمال نکردن این گزینه به کار گرفته است .

در درجه اول، واشنگتن «سوزان رایس» مشاور امنیت ملی امریکا را به افغانستان اعزام کرد تا رایزنی های خود را برای متقاعد کردن کرزی به کار گیرد.

با بی نتیجه ماندن اقدامات رایس، «جیمز دابینز» نماینده ویژه اوباما در امور افغانستان و پاکستان، پس از سفر به اسلام آباد وارد کابل شد که وی نیز دست خالی از مذاکرات خارج شد، زیرا پس از مذاکرات، سخنگوی دفتر ریاست جمهوری افغانستان اعلام کرد که رییس‌جمهوری، همچنان بر شرایط اعلام شده تاکید دارد. پس از دابینز، «چاک هیگل» وزیر دفاع امریکا بطور سرزده وارد کابل شد و گفتگوی خود را با کرزی آغاز کرد .

این تلاش ها، افزون بر تهدید امریکا به قطع کمک های مالی، سیاست هایی هستند که این کشور با عنوان «تهدیدات گزینه صفر» یا خروج کامل نیروها از افغانستان ازآنها یاد، می کند اما در عمل، اقدامات امریکا، اعمال گزینه مثبت یا ادامه حضور در افغانستان را دنبال می کند .

حضوراخیر گروهی از سنای امریکا در افغانستان در ادامه دیدارهای قبلی، بیانگر علاقه امریکا به اعمال گزینه مثبت در افغانستان است، اما به هر حال، سیاست های واشنگتن نشان می دهد که این کشور، گزینه صفر را ابزار فشار و راهی برای رسیدن به گزینه مثبت قرار داده است.

در واکنش به خودداری رییس جمهوری افغانستان از امضای پیمان امنیتی، مقام های کاخ سفید با بی میلی تمام نسبت به گزینه صفر صحبت می کنند، حال آن که مقامات ارشد پنتاگون، امضای هر چه سریع تر پیمان توسط حامد کرزی را خواستار هستند و نسبت به نتایج گزینه صفر هشدار می دهند.

مقام های کاخ سفید از جمله سوزان رایس، مشاور امنیت ملی باراک اوباما و «لورا مگنوسان» یکی از سخنگویان کاخ سفید، هشدار داده اند که اگر پیمان امنیتی در موعد مقرر امضا نشود، گزینه صفر اجرایی خواهد شد.

در همین حال، چاک هیگل، وزیر دفاع و ژنرال «مارتین دمپسی» رییس ستاد مشترک نیروهای مسلح آمریکا، در آخرین نشست خبری سال 2013 میلادی در پنتاگون، از دولت افغانستان خواستند تا این سند را در زودترین فرصت ممکن امضا کند.          ادامه دارد...