سیدحسن خمینی: یکی از عوامل وحدت آفرین در جامعه، «گذشت» است

یادگار امام ضمن اشاره به آرمان وحدت حوزه و دانشگاه و با تاکید بر پاره پاره نکردن جامعه گفت: جمله «همه با هم» امام، لقلقه زبان نیست: بلکه آموزه همیشگی ما است و یکی از عوامل وحدت آفرین در جامعه، «گذشت» است. به گزارش جماران، حجت الاسلام و المسلمین سید حسن خمینی در دیدار با رییس و مسوولان دانشگاه آزاد اسلامی، با بیان اینکه یکی از راهکارهای امام برای پیروزی انقلاب اسلامی و نیز یکی از اهداف و ثمرات این انقلاب، موضوع وحدت حوزه و دانشگاه است، اظهار داشت: از زمانی که علوم جدید وارد ایران شدند، مقایسه یی در تدوین این مجموعه علوم با علوم قدیم شکل گرفته بود و در ابتدا هم حوزویان –به طور اعم- علوم جدید را به رسمیت نمی شناختند و هم روشنفکران ارزش قابل قبولی برای علوم قدیم و دانش آموختگان آن قائل نبودند. آن شکاف تا حد تقابل های بسیار پررنگ هم پیش رفت، تا جایی که در مقاطعی، به دلیل عدم وجود استاد و لزوم استفاده از اساتید قدیمی، شرط ورود به دانشگاه تهران این بود که افراد ملبس به لباس روحانیت نباشند.

وی یادآور شد: هدف، نتیجه و آرمان انقلاب وحدت حوزه و دانشگاه است و باید مراقب بود که این هدف به شکاف نرسد و دچار شکست نشود، البته بحمدالله دانشگاه آزاد معلول همین نگاه است. شاید در سال های آغاز تاسیس این دانشگاه، خیلی ها مخالف آن بودند: اما واقعیت این است که نگاه ژرف آیتالله هاشمی رفسنجانی که این نیاز را تشخیص داده بودند: نقش مهمی در آن داشت. البته باید از جناب آقای جاسبی هم تشکر کنیم که در مدیریت خود زحمات فراوانی کشیدند: هر چند دیکته نوشته شده غلط هم دارد و طبیعی است که بیش از بیست سال مدیریت اشکالاتی هم داشته باشد. یادگار امام گفت: شرط پیروزی انقلاب وحدت است و شرط بقای آن هم وحدت میان اقوام، آحاد مردم، مذاهب و حوزه-دانشگاه است. اگر کسی دلش به حال مملکت می سوزد باید مراقب باشد تا این وحدت نسوزد.

اما اگر کسی به ظاهر دلسوز است، اما در عمل در جهت پاره پاره کردن جامعه قدم برمی دارد خواسته یا ناخواسته ریشه های جامعه را می خشکاند. همه باید در کنار هم باشند و اگر یک ملت با هم جمع شدند توانایی کارهای بسیار بزرگی را دارند. وی ادامه داد: جمله «همه با هم» امام با آن بیان شیرین ایشان، لقلقه زبان نیست: بلکه آموزه همیشگی ما است و یکی از عوامل وحدت آفرین در جامعه، «گذشت» است: هر دو نفر که با هم زندگی می کنند اگر قرار باشد از کوچک ترین دلخوری میان آنها، شکاف و نقار ایجاد شود اتحادشان می شکند. تعبیر لطیفی در قرآن وجود دارد که می فرماید «فاصفح الصفح الجمیل»: عفو با صفح متفاوت است. صفح به معنای چشم پوشی کردن و ندیدن برخی امور است. گاهی اوقات ما عفو می کنیم و این بدان معناست که می گوییم من می دانم تو خطا کرده ای، اما عفوت می کنم: اما صفح یعنی اساسا من کار تو را ندیدم.

سید حسن خمینی تصریح کرد: عامل و لازمه بسیار بزرگ وحدت، دل بی کینه است. امام می فرمود که «انتقاد و بلکه تخطئه از الطاف خفیه الهی است»: انسان ها می توانند همدیگر را نقد کنند، اما این دلیل بر رد و طرد و چند پاره شدن ملت و امت نیست و لذا ادبیاتی که انتخاب می کنیم نباید ادبیاتی باشد که جامعه را چند پاره کند. وی افزود: یکی دیگر از عوامل از میان برنده وحدت این است که افراد احساس کنند مورد ظلم واقع شده اند. یکی از موارد این احساس این است که کسی بگوید من نتوانستم به فلان درجه مورد نظر که می خواستم و می توانستم، برسم. در یک جامعه همه باید احساس کنند اگر استعدادشان را بارور کنند می توانند مسیر تکامل را تا آخرین درجه طی کنند.