مهدی مروتی
هر قدر که به برگزاری انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 ایالات متحده آمریکا نزدیکتر میشویم، رقابتهای درون حزبی جمهوریخواهان و دموکراتها نیز افزایش مییابد. البته مطابق آخرین نظرسنجیها، رودلف جولیانی از حزب جمهوریخواه و هیلاری کلینتون از حزب دموکرات اقبال بیشتری را جهت شرکت در انتخابات دارند. اما مسلم این است که تا زمان مشخص شدن نتایج انتخابات درون حزبی دموکراتها و جمهوریخواهان نمیتوان با اطمینان از حضور این دو سخن گفت.
یکی از رقبای درون حزبی رودلف جولیانی در حزب جمهوریخواه، جان مککین است. مککین سعی کرده است تا حد ممکن خود را شخصی متفاوت با بوش نشان دهد. وی رقابت نسبتا نزدیکی با جولیانی دارد و امیدوار است که بتواند با تکیه بر لغزشهای رقیب جمهوریخواه خود، به عنوان نامزد متبوع خود در انتخابات شرکت کند.
شکافهای بوجود آمده در حزب جمهوریخواه و کاهش شدید محبوبیت جرج بوش سبب شده است تا نگرانی حزب حاکم کنونی آمریکا از شکست در انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 دوچندان شود. دموکراتها نیز با در دست داشتن اکثریت سنا و مجلس نمایندگان و نیز فرمانداری ایالات تا حدودی موفقیت خود در انتخابات بعدی را تضمین شده میبینند.
البته مککین سعی دارد همانند جولیانی مساله کاهش محبوبیت بوش را کماهمیت جلوه دهد و بر روی این نقطه آسیب حزب جمهوریخواه سرپوش بگذارد.
«جان مککین» در این راستا معتقد است که کاهش محبوبیت «جورج بوش» رئیسجمهوری این کشور به حزب جمهوریخواه ضربه وارد میکند، اما در نامزدی حزب در سال 2008 تاثیری نخواهد داشت!
آیا چنین مسالهای ممکن است؟ بدون شک میان کاهش محبوبیت رئیسجمهور کنونی آمریکا و نتایج انتخابات سال 2008 ارتباطی مستقیم وجود دارد که افرادی مانند مککین قادر به انکار آن نیستند. هنوز تجربه پیروزی بیل کلینتون در انتخابات سال 1992 از اذهان محو نشده است. این پیروزی معلول مخالفت مردم آمریکا با رویکرد نادرست بوش پسر در واشنگتن بود. جنگ خلیجفارس نیز در این شکست جمهوریخواهان تاثیری بهسزا داشت. یعنی بازها از نقطهای ضربه خوردند که به گمان خودشان نقطه قوت آنها به شمار میرفت.
در مورد دولت جرج بوش این مساله به مراتب حساستر و شدیدتر خواهد بود. سناتورهای حزب جمهوریخواه و حتی طیف سنتی این حزب نیز به نوبه خود در شکست عراق سهم دارند. از این رو نمیتوان سناتور مککین را شخصی جدا از کاخ سفید و بوش تعریف نمود.
مککین که برای دوره چهار ساله سناتور «آریزونا» است، معتقد است با وجود آنکه به مدیریت جنگ بوش انتقاد دارد، اما شکی نیست که او در زمینه سلامت اقتصاد نیز تلاش کرد و نیز حمله دیگری از سال 2001 تاکنون به این کشور صورت نگرفته است.
محبوبیت رئیسجمهوری به خاطر جنگ عراق بسیار کاهش یافته است. اخیرا 11 تن از نمایندگان میانهروی جمهوریخواهان کنگره در کاخ سفید با بوش دیدار کردند و به روشنی به وی گفتند که جنگ بدون حمایت عمومی قابل تحمل نیست و شانسهای سیاسی جمهوریخواهان را از بین میبرد.
باید اذعان کرد که دفاع مککین از عملکرد اقتصادی بوش نشاندهنده خطمشی واحد این دو در سیاستهای مالی آمریکاست. مککین در حالی از بوش دفاع میکند که مساله ایجاد تداخل در سیستمهای مالیاتی آمریکا ار ابتدای سال 2000 هنوز حل نشده و آمار بیکاری و نارضایتیهای اجتماعی که منشا اقتصادی دارند افزایش یافته است.
مککین به علت عدم رخ دادن حادثهای مشابه 11 سپتامبر 2001 از دولت بوش دفاع میکند. این در حالیست که خود حادثه 11 سپتامبر محصول عملکرد و هماهنگی مشترک سیا، موساد، پنتاگون و کاخ سفید بوده است. در ضمن دغدغه امنیتی ایجاد شده در آمریکا حالتی کاملا کاذب داشته و نمیتوان منشایی حقیقی را برای آن در نظر گرفت.