گروه سیاسی: کالین پاول، رئیس اسبق ستاد مشترک ارتش آمریکا و نخستین وزیر خارجه دولت بوش در گفتوگویی از دیدارش با کمال خرازی، وزیر امور خارجه دولت اصلاحات و گفتوگوی 2 طرف پرده برداشت. پاول ادعا کرد کمال خرازی وزیر امور خارجه ایران به طور خصوصی به وی گفته است که پیگیری برنامه هستهای اولویت دولت اصلاحات نیست. پاول که به مناسبت حادثه 11 سپتامبر با بیبیسی گفتوگو کرده، به نقل خاطرهای از وزیر امور خارجه وقت ایران یعنی کمال خرازی پرداخت که در صوت صحت از یک فاجعه دیپلماتیک حکایت میکند.
به گزارش ایران هستهای، پاول که درباره تایر تحولات منطقه بر ایران صحبت میکرد، گفت: «من زمانی که در یک فرصت پیش آمده از وزیر امور خارجه ایران سوال کردم مشکل شماره یک شما چیست؟ او پاسخ داد ما باید هر سال 600 هزار شغل ایجاد کنیم. او اصلا نگفت که باید برنامه هستهایشان را تکمیل کنند». وزیر خارجه دولت بوش ادامه داد: «آنها یک نسل جوان نیازمند کار دارند. در نهایت این فشارها باعث تغییری در ایران خواهد شد که الان کسی انتظار آن را ندارد». این خاطره عجیب و غیرمنتظره در حالی توسط پاول نقل شده است که خرازی لااقل 2 بار به طور علنی با پاول ملاقات کرده است.
بار اول در نوامبر 2001 و در جریان یک نشست بینالمللی درباره افغانستان و بار دیگر در نوامبر 2004 در شرمالشیخ. بنا بر گزارش خبرگزاری فرانسه در روز 4 آذر 1383، پاول در مصاحبهای با ایبیسینیوز ماجرای این دیدار را اینگونه تعریف میکند: «طبق برنامه میزبان مصری، من و وزیر امور خارجه ایران در ضیافت شام باید روبهروی یکدیگر مینشستیم که البته من درباره این اتفاق، نسبت به میزبانان مصری مشکوک هستم». وی اضافه کرد: «من چند دقیقه دیر بر سر میز شام حاضر شدم و بدون آگاهی از مکان خود که روبهروی وزیر امور خارجه ایران بود در مکانی دیگر نشستم». پاول گفت: «من و آقای خرازی با یکدیگر دست دادیم و به اتفاق هم شام خوردیم و در طول شام نیز گفتوگویی مودبانه با یکدیگر داشتیم». پس از این اقدام کالین پاول، برخی رسانهها از کمال خرازی خواستهاند درباره این موضوع توضیحاتی ارائه دهد. البته موارد زیادی را میتوان مثال زد که حاکی از عقبنشینی دولت اصلاحات از حقوق هستهای ایران است. یکی از این موارد میتواند تا حدودی این موضوع پاول را تقویت کند.
پس از ماجرای حمله ایالات متحده به عراق در سال 2001 صادق خرازی، برادرزاده کمال خرازی که در آن زمان سفیر ایران در فرانسه بود، در نامهای صراحتا از عقبنشینی ایران از برنامه هستهای خبر داده بود. این نامه در سال 2003 با واسطهگری «تیم گولدیمن» سفیر وقت سوییس در تهران و خطاب به دنیس راس، مشاور ارشد جرج بوش نوشته شده بود. مطابق آنچه بعدها «دنیس راس» مشاور خارجه باراک اوباما طی مقالهای در مجله نیوزویک به چاپ رساند، صادق خرازی مسؤول نوشتن نامه به آمریکاییها شده بود و او خود نامه را تنظیم کرد. مطابق آنچه «تریتا پارسی» رئیس شورای ایرانیان آمریکایی تبار موسوم به «تیاک» افشا کرد این نامه بعد از مشورتهای طولانی صادق خرازی با محمد خاتمی نوشته شده است.
در این نامه عقبنشینیهای غیرقابل انتظاری صورت پذیرفته بود و عملا فلسطین و لبنان نیز به آمریکا فروخته شده بودند. مطابق آنچه در این نامه ذلتبار آمده بود، در ازای «خروج نام ایران از محور شرارت» و «فروش قطعات هواپیما به ایران» از سوی آمریکا، ایران متعهد میشد فعالیتهای هستهای خود را شفاف و از خلع سلاح حماس و حزبالله حمایت کند. این همه در حالی بود که ایران به صورت داوطلبانه اجرای پروتکل الحاقی را پذیرفته بود. اجرای پروتکل زمینهساز بازدیدهای متعدد و گسترده بازرسان آژانس از تاسیسات هستهای ایران را فراهم آورد.
در واقع مطابق با این پروتکل آنها میتوانستند هر نقطهای را که مناسب بدانند برای بازرسی انتخاب و بدون ممانعت ایران نسبت به بازدید از آن اقدام کنند. سیاست تنشزدایی اصلاحات پایانی نداشت. نامه جنجالی 2003 دولت خاتمی به آمریکا، با واسطهگری «تیم گولدیمن» سفیر وقت سوییس در تهران از طریق «باب نی» نماینده حزب حاکم جمهوریخواه و عضو سابق کنگره آمریکا برای «روو» مهمترین مشاور جورج بوش ارسال شده بود.
«تیم گولدیمن» سفیر سوییس در تهران، «باب نی» را برای انتقال پیشنهاد مذاکره ایران به کاخ سفید برگزیده بود، چون میدانست نماینده سابق ایالت جنوبی اوهایو تنها نمایندهای است که در کنگره آمریکا با زبان فارسی آشنایی دارد و بویژه به موضوعات مرتبط با ایران علاقهمند است. گفته میشود گولدیمن پیشتر نیز به ایرانیان برای نگارش متن پیشنهادی کمک کرده است! در آغاز نامه از زبان گولدیمن نوشته شده بود: «بعد از صحبت کردن درباره این مساله با صادق خرازی، من فهمیدم که آنها میخواهند مطمئن بشوند که اگر در مرحله اولیه همه چیز به هم خورد، قرارهایی که گذاشتهاند و شرایط جدیدی که گذاشتهاند افشا نشود چون نمیخواهند مشکل داشته باشند. به هر حال من این موضوع را به طور شفاف فهمیدم که دولت ایران میخواهد این مساله را به صورت جدی با آمریکا حل کند».