استمداد دو طرفه!

روابط تنگاتنگ محمود عباس، جناح «فتح» و دولت غیرقانونی «سلام فیاض» با اشغالگران صهیونیست به مراحل شرم‌آوری رسیده است. «سلام فیاض» در دیدار با «ایهود باراک» وزیر جنگ رژیم صهیونیستی از وی درخواستهای حقیرانه‌ای داشته که باعث تعجب طرف اسرائیلی نیز شده است و حتی مرور فهرست این خواسته‌ها هم چندش‌آور است.

* اسرائیل بر فشار خود علیه مبارزین فلسطینی بیفزاید و به کمک فتح و همکاران «سلام فیاض» آنها را خلع سلاح کند.

* اسرائیل سریعا 250 زندانی فتح را برای کمک به گروه فتح برای اعمال فشار علیه حماس آزاد کند ولی از آزادی مروان البرغوثی اجتناب کند چون آزادی او می‌تواند موازنه قوا را به نفع مبارزین فلسطینی تغییر دهد.

* اسرائیل مقادیر بیشتر از درآمدهای مالیاتی دولت خودگردان را به گروه فتح تحویل نماید تا از این پول در جهت تامین اهداف فتح علیه حماس بهره‌گیری شود.

شاید مرور این فهرست شرم‌آور، نیازی به تحلیل و تفسیر هم نداشته باشد و بخوبی نشان دهد که چرا صهیونیست‌ها محمود عباس را «شریک اسرائیل» نامیده‌اند؟ در واقع محمود عباس و مزدورانش در جناح «فتح» سرگرم انجام ماموریتی هستند که حتی رژیم صهیونیستی هم از انجام آن عاجز بود و این روزها با حیرت فراوان شاهد آنست که مقامات ارشد «فتح» در دیدارهای خود خواستار کمک اشغالگران برای خلع سلاح مبارزین فلسطینی هستند. بدین ترتیب کاملا روشن نیست که این اسرائیل است که از خائنین استمداد می‌کند یا آنکه خائنین از اشغالگران استمداد کرده‌اند؟ یا آنکه استمدادی دو طرفه است. در این زمینه نکات مهمی به ذهن می‌رسد که توجه خاص به آنها می‌تواند پیچیدگی اوضاع در صحنه فلسطین را نشان دهد.

1-اگرچه محمود عباس و «سلام فیاض» این روزها همچون «مهره‌های دست‌آموز اسرائیل» عمل می‌کنند لکن واکنش‌های مخالفت‌آمیز علیه خیانت آشکار آنها درون جنبش فتح نیز نشان می‌دهد که گرایش به خیانت و کنار گذاشتن مبارزات ضد اشغالگری، درون گروه فتح عمومیت ندارد و فقط این برخی از سران خائن «فتح» هستند که توسط اشغالگران تطمیع شده‌اند و به «مهره‌های دشمن» تبدیل گردیده‌اند.

گزارشات رسیده حاکیست که در جریان دیدار محرمانه «سلام فیاض» با «ایهود باراک» وزیر جنگ اسرائیل، وی خواستار همکاریهای نزدیکتر اشغالگران برای از پا درآوردن مبارزین فلسطینی شده و در این زمینه اعلام آمادگی کرده است که تمامی رهنمودها و روشهای پیشنهادی «موساد» و «شاباک» شبکه‌های جاسوسی و امنیتی اسرائیل را عینا به اجرا بگذارد. در این دیدار که رئیس سرویسهای امنیت داخلی اسرائیل (شاباک) نیز حضور داشته، آنها در مورد جزئیات شناسائی، ربودن و خبرچینی علیه فعالان فلسطینی به توافق و جمع‌بندی رسیده‌اند و «سلام فیاض» با اصرار فراوان از طرف اسرائیلی خواسته است که در آزادی فوری 250 تن از عناصر فتح از زندانهای اسرائیل تسریع کند تا آنها بتوانند اوضاع را به نفع محمود عباس و اشغالگران، تغییر دهند و به شکار انقلابیون مسلمان فلسطینی بپردازند. برخی گزارش‌ها حاکیست که صهیونیست‌ها از فرصت دستگیری عناصر «فتح» برای «عضوگیری درون فتح» بهره‌گیری کرده‌اند و این احتمال وجود دارد که آزادی این عناصر حتی به سود «فتح» نیز نباشد و اسرائیل از ورود آنها به صحنه، برای تامین اهداف خاص خود، مستقیما استفاده کند.

البته در داخل پارلمان رژیم صهیونیستی (کنیست) مخالفت‌های ظاهری با این اقدام شده است لکن ایهود اولمرت با طرح موضوع در جلسه ویژه کابینه رژیم صهیونیستی مطرح کرده است که آزادی این عده در مقطع کنونی به نفع صهیونیست‌هاست چون می‌تواند از شکست مطلق محمود عباس جلوگیری کند و حتی در صورت ناکامی این طرح، زیانی متوجه رژیم صهیونیستی نخواهد شد و در بهترین حالت، فلسطینی‌ها را علیه یکدیگر به جنگ داخلی سرگرم خواهد کرد.

2-آنچه در این میان اهمیت دارد اینست که متاسفانه برخی رژیم‌های مرتجع عرب نیز در این زمینه هماهنگی کاملی با صهیونیست‌ها دارند و در این مقوله می‌توان از رژیم کمپ دیویدی قاهره و رژیم مفلوک اردن نام برد. رژیم قاهره در ماههای اخیر سرگرم آموزش نظامی صدها تن از فلسطینی‌های وابسته به گروه فتح و محمود عباس بوده و در هفته‌های اخیر دستکم 450 نفر از افراد آموزش‌دیده را برای کمک به گروه فتح به سرزمین‌های اشغالی اعزام کرده است. گفته می‌شود برخی نیروهای ویژه از گردانهای امنیتی مصر نیز در این زمینه به کمک فتح شتافته‌اند ولی در میدان عمل نتوانسته‌اند چیز زیادی را به نفع «فتح» و محمود عباس تغییر دهند.

بدین ترتیب درخواست عاجزانه‌ای که «سلام فیاض» از رژیم صهیونیستی داشته، نشانه آنست که اوضاع حتی در کرانه باختری هم به زیان فتح و محمود عباس به پیش می‌رود و آنها با امید به کمک‌های اسرائیل مایلند از شکست کامل و قطعی محمود عباس و جناح خائن وی جلوگیری کنند.

3-موضوع مهم دیگر در این مقوله اینست که تمامی عناصر فتح که در اسرائیل زندانی هستند، به جرم مبارزه علیه اشغالگران دستگیر شده‌اند و ممکن است به راحتی حاضر به «خودفروشی» و همکاری با اشغالگران و جنگیدن علیه انقلابیون مسلمان همرزم خود نباشند. دقیقا به همین دلیل است که «سلام فیاض» از صهیونیست‌ها خواسته است که فقط کسانی را آزاد کنند که حاضر به همکاری با اشغالگران و شکار انقلابیون مسلمان فلسطینی باشند!

تلخ است ولی واقعیت دارد که صهیونیست‌ها با سرمایه‌گذاری بر روی عناصر خائن و فرصت‌طلب، از آنها چهره‌های مزدوری را ساخته‌اند که به راحتی حاضرند علیه ملت فلسطین وارد عمل شوند و همرزمان خود را به شهادت برسانند و یا با توسل به آدم‌ربائی، خبرچینی و جاسوسی بنفع دشمن، اوضاع را به زیان ملت فلسطین تغییر دهند. البته این اوضاع رقت‌بار در طول سالهای اخیر از چشم تیزبین ملت مظلوم فلسطین دور نبوده و مخفی نمانده است و دقیقا به همین دلیل است که گروه فتح مرتبا از چشم مردم فلسطین افتاده و آنها اکنون به‌عنوان مزدوران حقوق‌بگیر دشمن شناخته می‌شوند.

در واقع انتخاباتی که در فلسطین اشغالی بر پا شد، «رای اعتماد به خائنین» بود و اگر صدها بار دیگر هم اینگونه انتخاباتی برگزار شود، به نتایج کاملا مشابهی منجر خواهد شد. تصادفی نیست که محمود عباس در روزهای اخیر دستور برگزاری باصطلاح انتخابات جدیدی را صادر کرده لکن بعنوان یک شرط اصلی، تصریح کرده است که عناصر حماس و سایر انقلابیون مسلمانی که به مبارزه علیه اشغالگران معتقدند، حق شرکت در انتخابات و انتخاب شدن را ندارند!

البته شاید وقوع این حوادث بمنزله پیروزی رژیم صهیونیستی تلقی شود و آنها حتی از این بابت خشنود شوند لکن این پدیده‌های شوم، اگرچه تلخ و تاسف‌بار است ولی به رشد آگاهی و هوشمندی ملت فلسطین منجر می‌شود و به آنها نشان می‌دهد که دیگر نبایستی فریب ظاهر کسی را بخورند بلکه بایستی به کسانی اعتماد کنند که به راه مبارزه علیه اشغالگران و منطق مبارزاتی اسلام، کاملا وفادار باشند و مراتب وفاداری خود را در میدان عمل ثابت کرده باشند.

بدین ترتیب نهضت فلسطین با کنار زدن عناصر خائن و مزدوری که با شعار مبارزه علیه اسرائیل آغاز کردند ولی به مزدوران و هم‌پیمانان صهیونیست‌ها مبدل شدند، به مبارزات خالصانه‌تر و صادقانه‌تری رسیده است و انتظار می‌رود که با پایمردی و استقامت در این راه، بر دشمنان شرور خود پیروز گردد.