لیبی؛ طعمه سوداگران و حامیان تروریسم

سرویس خارجی: تلاش برخی کشورهای منطقه وغربی پشتیبان تروریسم برای هدایت سرریزتروریست ها به سوی لیبی، شکاف های سیاسی و امنیتی این کشور را ژرف تر کرده است.هزاران نفرازشهروندان لیبی طی دوهفته گذشته درشهرهای«طرابلس»و«بنغازی»درپشتیبانی ازسرلشکر«خلیفه حفتر»نظامی بازنشسته ارتش که درزمان مبارزه علیه «معمر قذافی»دیکتاتورکشته شده لیبی،ازتبعیدگاه خود در آمریکا به کشور بازگشت، دست به راهپیمایی زده اند .«خلیفه حفتر» از خود به عنوان فرمانده «ارتش ملی» نام برده و ادعا می کند هدفش پاکسازی کشور از وجود دهشت افکنان است.

شماری از افسران و سربازان ارتش نیز به وی پیوسته اند.این ارتشی بازنشسته، عملیات خود موسوم به «عملیات کرامت» را از بنغازی آغاز کرد، ولی مقام های لیبی اقدام وی را به دلیل مخالفت با دولت «احمد معیتیق» نخست وزیر این کشور، تلاش برای براندازی توصیف کردند.در حالی که صدها نفر در میدان «شهدا» پایتخت و شهرهایی مانند بنغازی با اعلام پشتیبانی از حفتر، به دولت نوپای «معیتیق» و کنگره ملی (مجلس لیبی) تاختند، هواداران دولت نیز در میدان «الجزایر» طرابلس با زیر سئوال بردن هر گونه اقدام براندازانه، بر پشتیبانی خود از کنگره ملی تاکید کردند. افزون بر اقدام های حفتر، اختلاف بر سر نخست وزیری هم یکی از عواملی است که کشمکش هایی را به همراه داشته است.

سه ماه پیش کنگره ملی لیبی، «احمد معیتیق» را به عنوان نخست وزیر تازه انتخاب کرد، اما «عبدالله الثنی» نخست وزیر موقت که پیش از آن وزیر دفاع بود، از قدرت کناره گیری نکرد و مدعی شد در رای دادن به معیتیق تخلف هایی صورت گرفته است. عبدالله الثنی سال گذشته جایگزین «علی زیدان» نخست وزیر پیشین، شد که پس از متهم شدن به کوتاهی های امنیتی، از کشورفرارکرد.معیتیق اوایل خردادماه از کنگره ملی رای اعتماد گرفت؛ درشرایطی که 107 نفر از 200 نماینده در جلسه نبودند و فقط 78 نفر به او رای دادند .با مخالفت «عبدالله الثنی» برای تحویل دادن قدرت به معیتیق،بحرانی تازه در این کشور به وجود آمد و فرصت را برای هواداران داخلی و پشتیبانان خارجی خلیفه حفتر فراهم کرد تا در این کشور آفریقایی به ماجراجویی بپردازند.

آینده مبهم لیبی

رخدادهای تازه لیبی نشان می دهد این کشور به سوی هرج و مرج و ناامنی می رود.رقابت برسرقدرت و مالکیت منابع نفتی و همچنین شکاف میان گروه های قبیله ای وسیاسی درلیبی، فضای غبارآلودی را از آینده این کشور ترسیم می کند.پس از رویدادهای اخیر لیبی که پیچیدگی اوضاع سیاسی و امنیتی را به همراه داشته است، آینده این کشور تیره و تار به نظر می رسد.در حالی که تنش ها میان سیاستمداران و شبه نظامیان درلیبی به بالاترین میزان رسیده،تلاش برای ترور«احمد معیتیق»نخست وزیرکنونی،تکاپوی ژنرال بازنشسته «خلیفه حفتر» برای از بین بردن گروه های تندرو وهمچنین تکاپوی گروه های شورشی برای چیرگی بر بنادر نفتخیز این کشورنیز در پیچیدگی اوضاع لیبی، نقش برجسته ای داشته است.

چنین رخدادهایی نشان می دهد حل بحران از راه گفتگو، گزینه انتخابی جریان های سیاسی این کشور نیست و برقراری توافق ملی میان گروه های درگیر، ماموریت آسانی به نظر نمی‌رسد.روزنامه «المنار» فلسطین دراین ارتباط نوشت: شهروندان امروز لیبی مانند مردم دیروز عراق با جنگ طایفه ای و قبیله‌ای دست و پنجه نرم می کنند.مردم این کشورازغارتگری وتعصب قبیله ای نالان هستند.غرب موفق شده است لیبی را به بدترین مکان جهان تبدیل کند .این روزنامه افزود:پس ازقدرت گرفتن گروه های افراط گرا و هواداران آنان،لیبی به تونل تنگ وتاریکی وارد شده است که رهایی این کشورازچنین وضعیتی به معجزه نیازدارد.همگان از پیامدهایی که به دلیل دگرگونی های لیبی گریبانگیر این کشور و همسایگان آن می شود، نگران هستند.

تردیدی نیست انقلاب مردم لیبی دچار لغزش هایی شد و میان جریان های سیاسی، شکاف هایی به وجود آمد که در نتیجه آن، صحنه سیاسی غبارآلود شد.گروه های تکفیری قدرت و نفوذ پیدا کردند و سلاح درسراسرلیبی پراکنده شد.همچنین به دلیل شکاف های سیاسی وقدرت یابی شبه نظامیان،اقتداردولت کاهش یافت وموسسات فرسوده شدند. نشریه«العلم»مغرب نوشت:کشورهای غربی وآمریکا،هنگامی که در سال 2011تصمیم حمله نظامی به لیبی راگرفتند،آینده نگری نکرده بودندکه پس ازیورش به لیبی،چه رخ خواهد داد.درسه سالی که ازیورش ناتوبه لیبی سپری می شود،این کشورروی ثبات به خودندیده وهمواره کانون آشوب وهرج ومرج بوده است.همچنان درلیبی،جای خالی ارتش وقانون تازه احساس می شودوکنگره ملی هم از شکاف های سیاسی میان اعضا رنج می برد.

اقدام کنگره ملی برای تمدید دوره خود، اعتراض های زیادی را به همراه داشت که به نظر می رسد برگزاری انتخابات مجلس درچهارم تیرماه،دوره ای تازه ای ازناآرامی هارا آغازمی کند .به سبب اختلاف میان گروه های سیاسی،بحران لیبی روبه وخامت گذاشته و کشورهرروز بیشتربه سوی جنگ داخلی پیش می رود وثبات آن تهدید می شود. «مهدی تاج» کارشناس سیاسی تونسی،درگفتگوبارادیو«صدای آلمان»دراین ارتباط گفت:ازنظرمن لیبی دیگریک کشورنیست وبه یک منطقه تبدیل شده است که هرروزبیشتربه سوی هرج ومرج و بی ثباتی می رود.

ناظران براین باورند که دلیل بروزناآرامی های کنونی درلیبی،نبود نهادهای دولتی و دولت مرکزی قدرتمند است.لیبی در زمان قذافی،متشکل ازگروه هاوقبایلی بودکه وی برای تامین منافع خویش،آنها راعلیه یکدیگر تحریک می کرد. این امر، خلاهای بزرگی را در لیبی به وجود آورده، به طوری که امروز اداره امور کشور به ماموریتی دشوار تبدیل شده است.در این پیوند، «دیدی ولد سالک» استاد علوم سیاسی دانشگاه «نواکشوت» موریتانی به صدای آلمان گفت:هنگامی که قذافی درلیبی سرنگون شد،اصلا دولتی دراین کشوروجود نداشت. وی از شبه نظامیان کمک می جست تامنافع خودراتامین کند.این کارشناس موریتانیایی افزود:اوضاع لیبی بسیار دشوار است واین کشوربه گونه ای فرسوده شده است که شبه نظامیان به میل خودوباانگیزه های شخصی، ایدئولوژیک، قبیله ای و سیاسی عمل می کنند.

ابهام‌ها در اهداف «حفتر»

بسیاری ازکارشناسان وتحلیلگران براین باورندکه عملیات«کرامت لیبی»برای مبارزه با دهشت افکنی به رهبری خلیفه حفتر،باابهام هایی همراه است. دراین پیوند،«عبدالحکیم بریدان»تحلیلگرامورسیاسی درگفتگو با الجزیره تاکیدکرد:باوجود اینکه خلیفه حفترازپشتیبانی بسیاری ازمردم برخورداراست،عملیات «کرامت لیبی»اهدافی مبهم دارد،هرچندوی مدعی شده که هدفش ریشه کنی تروریسم درلیبی است.«عبدالله الکبیر» کارشناس نظامی هم به الجزیره گفت: همگان بر این ادعا هستند که حفتر و نیروهای وی، آخرین ریسمان رهایی هستند که می توانند آنان را از دهشت افکنی هدفمند رهایی بخشند؛ در صورتی که همه کسانی که اطراف حفترجمع شده و ازاوپشتیبانی می کنند،به خوبی می دانند اوبراندازی نظامی را رهبری می کند و می خواهد از این راه، قدرت را به دست گیرد.

همچنین«احمد الاطرش»تحلیلگر امورسیاسی،گفت: احتمال داردهمان سناریوی سوریه ویمن،درلیبی هم رخ دهدومردم لیبی به نیابت ازآمریکاوغرب،درکشورخودبه مبارزه بادهشت افکنی بپردازند.وی افزود:باتوجه به هزینه بالای سربازان آمریکایی درعراق، آمریکا تلاش می کند از حضور مستقیم در لیبی چشم بپوشد و لیبیایی ها را به نیابت از خود، به مبارزه با دهشت افکنان بفرستد.باتوجه به اینکه آمریکاازشهروندان خودخواسته است لیبی راترک کنند، به نظرمی رسد واشنگتن می خواهد از خسارت های ناشی از مبارزه با دهشت افکنی، به دور باشد.

منافع بیگانگان در لیبی

باآغازتنش های تازه درلیبی به سرکردگی خلیفه حفتر،رسانه های برخی کشورهای منطقه ای وغربی به شدت ازاقدام های وی پشتیبانی کردند.به نظرمی رسداین کشورهابرای تامین منافع و پیشبردسیاست های خوددرلیبی،تلاش می کننددرپشتیبانی ازخلیفه حفتر،نقشی داشته باشند .در این پیوند، روزنامه «ایندیپندنت» انگلیس درمقاله ای به قلم «پاتریک کوک برایان» کارشناس مسائل خاورمیانه، نوشت: لیبی در یک قدمی شکاف و جنگ داخلی قرار دارد؛ به طوری که کشورهای غربی به دنبال فرصت مناسبی می گردند تا بهترین دستاوردهارا ازناآرامی های لیبی درو کنند.

«مهدی تاج» کارشناس تونسی امور خاورمیانه، دراین موردگفت: اختلاف منافع کشورهای خارجی در لیبی، شکاف ها و درگیری ها را ژرف تر کرده است. این کشورها با پشتیبانی از خلیفه حفتر و هواداران وی، تلاش می کنند سیاست خود در منطقه را پیش ببرند و از گروه هایی که در خدمت منافعشان باشند، پشتیبانی کنند.به گفته تاج، دولتمردان مصر هم نمی خواهند اخوان المسلمین در لیبی قدرت را در دست بگیرد.به باور این کارشناس مسائل خاورمیانه، خلیفه حفتر از سوی عربستان هم پشتیبانی می شود، زیرا ریاض تلاش می کند با پشتیبانی از او، سدی در برابر پیشبرد سیاست های قطر در لیبی بسازد.

«دیدی ولد سالک» بر این باور است که خلیفه حفتر از سوی عربستان، امارات آمریکا پشتیبانی می شود.شاید یکی دلایلی که این کشورها را به تکاپو واداشته است، شکست آنها در سوریه باشد. این کشورها با روانه کردن دهشت افکنان به سوریه،تلاش کردند نظام آن کشوررااز پای درآورند، اما اکنون نظام سوریه کنترل اوضاع را به دست گرفته است و پشتیبانان گروه های دهشت افکن، نگرانند بازگشت جنگجویان تندرو از سوریه، امنیت داخلی آنهارابه چالش کشد. بنابراین آنهاتلاش می کنند با دامن زدن به ناامنی در لیبی، دهشت افکنان را به این کشورروانه کنند تا خود از تیررس این گروه ها درامان باشند.

به عبارت دیگر،شکاف گروه های سیاسی،تلاش شبه نظامیان برای دراختیارگرفتن بندرهای نفتی، تکاپوی حفتر برای به دست گرفتن قدرت به بهانه مبارزه با دهشت افکنی درلیبی و نقشه های شوم پشتیبانان غربی و منطقه ای تروریست ها برای هدایت سرریز جنگجویان تندرو سوریه به سوی لیبی، این کشور را به سوی آینده ای تیره و تار پیش می برد. بنابراین با توجه به تلاش برخی کشورها برای دامن زدن به ناآرامی درلیبی به منظورپیشبرد سیاست خود درمنطقه،هم اکنون تنهاگزینه برای مردم این کشور، به کار بستن شیوه های مردمسالارانه و کنار گذاشتن اختلاف ها است. در غیر این صورت،دور از ذهن نیست برای این کشور شمال آفریقا، فرداهای خطرناک تری رقم بخورد.

نسخه مصر برای لیبی

پس از اعلام نهایی نتایج رسمی انتخابات ریاست جمهوری مصر که طی آن ژنرال «عبدالفتاح السیسی» وزیردفاع سابق، بدون رقیبی جدی به ریاست جمهوری این کشور تازه انقلاب شده دست یافت، کمی آن طرف تر در یک کشور انقلابی دیگر ، ژنرال دیگری سودای ریاست جمهوری کرد.ژنرال بازنشسته «خلیفه بلقاسم حفتر» که چند صباحی است خود را خادم ملت و همچنین داعیه دار حفاظت از انقلاب ملت لیبی و پاکسازی این کشور عربی – آفریقایی از وجود تروریست ها (اشاره به جریان های اسلامگرا خاصه اخوان المسلمین) می نامد، از زبان سخنگویش گفته است که اگر ملت لیبی او را به عنوان یک خادم بپذیرد، اوحاضر است کاندیدای ریاست جمهوری کشورش شود.این سخنان را سرهنگ «محمد الحجازی» سخنگوی رسمی ژنرال حفتر در گفتگو با خبرگزاری ترکی آناتولی برزبان آورد.

الحجازی در این گفتگو با حرارتی خاص، پیروزی ژنرال سیسی را به وی و ملت مصر تبریک گفت و تاکید کرد: حالا که مصری ها به سیسی رای داده اند، چرا لیبیایی‌ها انقلابشان را به دست یک ژنرال دیگر نسپرند؟وی گفت: سرتیپ حفتر به تبعیت از سیسی، خود را کاندیدای ریاست جمهوری خواهد کرد؛ چنانچه ملت لیبی او را بخواهند. حجازی تصریح کرد که حفتر دقیقا همان راهی را می رود که پیشتر،سیسی برای بازگرداندن مصر از قبضه اخوان المسلمین رفت.

اظهارات شتابزده سخنگوی ژنرال حفتر هیچ شکی باقی نمی گذارد که هماهنگی هایی احتمالی بین این دو ژنرال از یک سو و برنامه ریزی میان حامیان منطقه ای و بین المللی این دو از دیگرسو،وجود داشته است؛آنجا که سعودی ها چه در سطح سیاسی و چه سطح رسانه ای (العربیه) حمایت خود از حرکت انحرافی حفتر را مورد تاکید قرار دادند.نگاهی به تفکرات،تحرکات، مواضع و برنامه های سیاسی ژنرال حفتر طی یکسال اخیر، نشان می دهد که او به واقع نسخه ای برابر اصل با ژنرال سیسی است. هر دوی این ژنرال ها خودرامتعهد به پاکسازی کشورشان از وجود گروه های تروریستی و بازگرداندن امنیت و ثبات به کشور می دانند.

تفاوت مشکلات

روزنامه «رای الیوم» در همین خصوص نوشت: اندکی پیش سرتیپ حفتر اعلام کرد که هیچ قصدی برای ریاست جمهوری و حتی هیچ پست فرماندهی دیگر ندارد و همه هدف او نجات لیبی از هرج و مرج مسلحانه و نابود کردن شبه نظامیان و گروه های تکفیری موجود در لیبی است. اما سخنگوی او از تبعیت ژنرال حفتر از سیسی می گوید.این روزنامه وضعیت سیسی را با حفتر متفاوت دانست و نوشت: ماموریت حفتر به مراتب دشوار تر از همتای مصری اش است.

سیسی با جنبشی اسلام گرا به نام جنبش غیر نظامی اخوان المسلمین روبرو بود که در فرایندهای سیاسی حضور داشت و از طریق دمکراتیک وارد پارلمان، ریاست جمهوری و مجلس سنا شده بود؛ ضمن آنکه سیسی هم در مقابله با این جنبش، با استفاده از ابزار مسالمت آمیز (احتمالا اشاره نویسنده به استفاده سیسی از اعتراضات جنبش جوانان 6 آوریل علیه دولت مرسی است ) واردعرصه سیاسی شد.

حال آنکه ژنرال حفتر با جنگلی از سلاح (50 میلیون قطعه سلاح هم اینک در لیبی وجود دارد) گروه های افراط گرای تا بن دندان مسلح روبروست که دارای قابلیت‌های مبارزاتی بسیار زیاد با تجهیزات سنگین هستند. علاوه براین در لیبی، نوعی دسته بندی قبیله ای،عشیره ای و منطقه ای وجود دارد. به عنوان مثال مناطق شرق با غرب درگیرند،مناطق شمالی با جنوبی درگیرندوعلاوه براین جریاناتی هستند که هوادار نظام سابق لیبی هستند و همچنین جریاناتی نیز وجود دارند که با اینها مخالفند.

«حفتر» کیست؟

«خلیفه بلقاسم حفتر» در سال 1949 در شهر بنغازی متولد شد و در سنین جوانی به ارتش لیبی پیوست. او مدارج نظامی را به سبب توانمندیه او هوش نظامی اش یکی پس از دیگری طی کرد . او موفق به گذراندن شمار زیادی از دوره های نظامی در داخل و خارج از کشور بویژه در روسیه شد. وی در دهه 80 قرن گذشته ،رهبری نیروهای نظامی لیبی در جنگ با ارتش چاد را برعهده داشت و به پیروزی های زیادی نیز دست یافت و تا اشغال کامل چاد نیز پیش رفت. در زمانی که او در چاد بود،از معمر قذافی رییس جمهوری لیبی درخواست کمک کرد که قذافی از بیم آنکه حفتر با بازگشت ظفرمندانه اش، ممکن است قدرت را در لیبی از او بگیرد، اجابتش نکرد و به دست نیروهای فرانسوی در چاد به همراه تنی چند از نیروهایش اسیر شد.

او در زندان های چاد تا به حکومت رسیدن «ادریس دبی» باقی ماند و طی توافقی بین گروه های معارض چاد با ادریس دبی، او و همقطارانش از زندان چاد آزاد شدند. حفتر بلافاصله از ارتش تحت رهبری قذافی جدا شد و در سال 1988 «ارتش نجات ملی» لیبی را با رفقایش تشکیل داد . به ایالات متحده آمریکا رفت و نزدیک 23 سال به عنوان معارض دولت قذافی در این کشور به سر برد و با آغاز انقلاب مردمی در لیبی علیه دیکتاتوری قذافی در سال 2011 وارد کشورش شد و از سوی انقلابیون به عنوان فرمانده نیروی زمینی انقلاب 17 فوریه ،منصوب شد.

در نوامبر سال 2011 ، 150 نفر از افسران بلندپایه انقلابی با تعیین او به عنوان رییس ستاد مشترک ارتش لیبی انقلابی موافقت ،اما مقامات رسمی آن را نفی کردند. با این وجود ، روز 14 فوریه 2014 ، اخباری بر روی خروجی رسانه ها منتشر شد مبنی براینکه حفتر تحرکات نظامی را آغاز کرده و از کنگره ملی لیبی، خواستار توقف فعالیت شده است.این اقدام حفتر، علیه گروه های اسلامی بود که پس از قذافی، تقریبا همه ارکان حاکمیتی لیبی را در اختیار گرفته بودند. حفتر با انتشار ویدیویی که در شبکه های اجتماعی منتشر کرد و از سوی رسانه های سعودی و اماراتی مورد استقبال و انعکاس واقع شد،اعلام کرد که اقدام او کودتای نظامی نیست، بلکه وی خواستار برآورده شدن مطالبات مردمی است که هر روز در کوچه و خیابان کشته می شوند.

این اقدام او ره به جایی نبرد تا اینکه در 16 می گذشته او عملیات نظامی را علیه دولت قانونی و مجلس موقت لیبی آغاز کرد که رسانه های اماراتی نام این عملیات را «کرامت لیبی» گذاشتند. حفتر مدعی شد که اقدام او عملیاتی با هدف پاکسازی لیبی از تروریسم، گروه های مافیایی، خروج کنندگان ازقانون و پایبندی به روند دمکراتیک و توقف ترورها علیه چهره های ارتش و پلیس است. وی باز هم اعلام کرد که عملیات او کودتا نیست و اساسا ارتش، قصدی برای دخالت در مسائل سیاسی ندارد. حفتر بازهم خواستار توقف فعالیت کنگره ملی شد که رهبری لیبی را برعهده دارد و فعالیت آن را غیر قانونی دانست.

هماهنگی منطقه‌ای - جهانی علیه لیبی

اقدام نظامی اخیر حفتر بویژه از سوی امارات و عربستان سعودی مورد توجه واقع شد. چه اینکه اقدامات او در زمانی صورت گرفت که امارات و سعودی در جنگ علیه سوریه شکست مفتضحانه ای را متحمل شدند و به یکباره نفوذ خود را در منطقه از دست رفته دیدند. سعودی ها که به طور سنتی خصم جنبش هایی چون اخوان المسلمین محسوب می شوند، در تلاشی تازه برای بازگشت به ایفای نقش منطقه ای، اتحادی با نهادهای نظامی در مصر برقرار کردند. نتیجه این ائتلاف و اتحاد، سرنگونی دولت اخوانی مرسی در مصر و روی کار آمدن دولت نظامی در مصر بود. موفقیت نظامیان در مصر علیه اخوانی ها برای سعودی ها وسوسه انگیز بود و شاید تا حدی تلخی شکست آنان در سوریه را جبران کرد.

با ظهور ژنرال حفتر و همفکرانش در لیبی؛ جایی که پس از انقلاب علیه قذافی، اخوانی ها و جریانات اسلامی قدرت را به دست گرفته بودند، سعودی ها بدشان نمی آید که با دخالت در این عملیات، پیروزی دیگری را علیه خصم سنتی خود، جریان های اسلامی، در لیبی بدست آورند تا شاید کمی از تلخی شکست در سوریه را بیشتر جبران نمایند. از این روست که حفتر و اقدامات او مورد توجه و حمایت سعودی ها و اماراتی ها قرار گرفته است. خصوصا که قطری ها با جریان‌های اسلامی در لیبی، ائتلاف های گسترده ای ایجاد کرده اند و سعودی ها تلاش می کنند این ائتلاف ها را به سود خود تغییر دهند.

اتاق عملیات انقلابیون لیبی بیانیه ای را منتشر و ادعا کردکه پشت سر اقدامات حفتر، برخی کشورهای حاشیه خلیج فارس همچون امارات و عربستان سعودی و مصر و آمریکا قرار دارند و این اقدامات با هماهنگی آنان انجام می شود.این گروه در بیانیه خود آورد: سازمان استخبارات امارات، دو شبکه امنیتی و رسانه ای برای سقوط انقلاب لیبی ایجاد کرده است. شبکه امنیتی از ابوظبی و شبکه رسانه ای، از امان، پایتخت اردن هدایت می شود.

برپایه این گزارش،هدف ازاین هماهنگی ها، سقوط نظام جدید لیبی، تخریب چهره جریان اسلامی و انحلال مجلس ملی و توقف صادرات نفت لیبی است. براساس این بیانیه، کشورهای یاد شده تلاش می کنند نسخه مصر را در لیبی پیاده کنند.همین وضع برای آمریکایی ها هم صادق است. ترور سفیر آمریکا در لیبی به دست انقلابیون معترض، آنچنان کاخ سفید را از دست انقلابیون خشمگین کرد که آنها نیز به دنبال فرصتی هستند تا اوضاع در مسیر اهدافشان قرار گیرد. اقامت بیش از 20 ساله حفتر در این کشور و همسویی او با مقامات آمریکایی، فرصت مناسبی برای قبضه قدرت و وابستگی این کشور آفریقایی به آمریکاست و از این رو،واشنگتن با توجه به همراهی سعودی، امارات و مصر جدید، نگاهی امیدوارانه به ژنرال حفتر دارد.

به هرحال، روند حرکتی نظامیان مصری برای کنترل انقلاب 25 ژانویه مصر،زنگ خطر را برای انقلاب های دیگر منطقه به صدا در آورده است. این موضوع با توجه به جایگاه اثر گذار مصر در میان کشورهای عربی، از اهمیتی ویژه ای برخوردار می شود .اتفافات اخیر مصر و لیبی، تداعی کننده این پیام تاریخی رهبری معظم انقلاب اسلامی است که چند روز پس از پیروزی انقلاب 25 ژانویه مصر،در خطبه های نماز جمعه به انقلابیون هشدار دادند که نگذارید انقلاب شما را منحرف کنند.