محمد غرضی: تفاوت احمدی‌نژاد و هاشمی هیچ چیز نیست

وزیراسبق مخابرات تصریح کرد که مرزهای ما مرزهای جغرافیایی نیست و کشورهای اطراف سربازان فرهنگی ما هستند.

به گزارش سرویس تاریخ خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، غرضی که در رابطه با دستگیری مجتبی طالقانی در سال‌های پس از پیروزی انقلاب، در کانون زندانیان سیاسی قبل از انقلاب سخن می‌گفت، اظهار داشت: من مجتبی را در مقابل درب سفارت فلسطین دستگیر کردم. پس از این‌که او دستگیر شد در کمیته نگهداری‌اش کردیم. من به منزل آقای طالقانی رفتم در منزل ایشان گروگان شدم. مجتبی در زندان ما بود. آن‌ها گفتند حال که این‌طور است مجتبی را به خانه‌ی طالقانی بیاورید تا من را تحویل دهند. پسر آیت‌الله طالقانی در 17 قتل دست داشت. آن‌ها من را گروگان گرفتند تا او آزاد شود.

وی که سابقه‌ی تصدی عنوان وزیر نفت و مخابرات را در کارنامه‌ی خود دارد، اضافه کرد: خط بین باطل و غیرباطل را کشیدن وظیفه‌ی انقلاب بود. روزی که آقای طالقانی مخفی و سه روز ناپدید شد، گروه‌های مسلح در کشور مثل حزب توده، منافقین و . . . به ریاست بنی صدر به دانشگاه ریختند و به نفع آقای طالقانی شروع به تظاهرات کردند، من پسر آیت الله طالقانی را در جهت دفاع از نوامیس انقلاب دستگیر کردم.

غرضی همچنین در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه اگر آیت الله طالقانی شما را به گروگان گرفته باشد که فرزند قاتلش آزاد شود و با گروگان گرفتن شما به هدفش رسیده باشد عدالت اجرا نشده است، گفت: بله، قبول دارم. عدالت آن‌جاست که حرف اصلی انقلاب زده می‌شود، عدالت آن‌جا نیست که وقتی آیت‌الله طالقانی راهی خارج از شهر می‌شود، فدائیان و منافقین و . . . جمع شوند و از او حمایت کنند. من این خط را کشیدم و دنبال آن بودم. من کسی بودم که در طول انقلاب ده‌ها بار این کار را انجام داده‌ام.

وی با تاکید بر اینکه ما طالقانی را از دست گروه‌های منافق نجات دادیم، افزود: من آن شب کاری کردم که دیگر آیت‌الله طالقانی با منافقین و فدائیان ننشست.

غرضی همچنین در پاسخ به انتقاد مجدد یکی دیگر از حضار در رابطه با انجام برخی اقدامات در سال‌های اولیه پس از انقلاب بدون صدور حکمی از دادگاه، گفت: در آن سال‌ها در نوژه و خوزستان کودتایی در حال وقوع بود. من در آن مقطع استاندار خوزستان بودم. ساعت 10 صبح دیدم ستون ارتش که در مرز بود به پادگان رفت. از بچه‌های انجمن اسلامی پرسیدم چرا آن‌ها برگشتند؟ گفتند مجوز ندارند. آن روز با یکی از همراهان در نماز ظهر که عنوان نماز وحدت یافته بود با یکی از همراهان شرکت کردیم. پس از نماز پشت تریبون رفتم. از حدود یک بعد از ظهر تا ساعت 4 و نیم راجع به ایران و ارتش و وضعیت آن صحبت کردم. زمانیکه بیرون آمدم دوستان گفتند توپخانه، استانداری را هدف گرفته است. بدون هرگونه مجوز و قراردادی دستور دادم همه‌شان را گرفتند و به دادگاه تحویل دادم.

وی ادامه داد: بنی صدر به امام(ره) شکایت کرد که غرضی بدون دستور کار کرده است. امام(ره) من را خواند و از وقایع پرسید. من هم هر آن‌چه رخ داده بود، شرح دادم. در جلسه‌ای که برای بررسی این مسأله برگزار شد، به من گفتند اگر امام (ره) نبود الان اعدامت کرده بودند.

وی افزود: من نمی‌توانستم به خوزستان بروم و ببینم عده‌ای می‌خواهند کودتا کنند. بگویم بایستید بروم کاغذ بیاورم. اگر مجرمی را مثل مجتبی طالقانی یا هر کس دیگر می‌دیدم، فورا به مرجعش تحویل می‌دادم. این خط بین باطل و غیرباطل است که ما آن را در انقلاب کشیدیم.

به گزارش ایسنا، غرضی همچنین در پاسخ به پرسشی مبنی بر این‌که شما در دوران وزارت خود چه قدر از حساب دراختیار که مخصوص وزراءست استفاده کردید، گفت: در نگارش بودجه ماده‌ای به اسم ماده‌ی 17 وجود دارد که رقم آن در هر دستگاهی متفاوت است و با توجه به نیازهای آن تعریف می‌شود. میزان آن در اختیار وزیر است. آقای مهندس موسوی این ماده را به بعضی از وزراء می‌داد و به بعضی دیگر نه. من از جمله کسانی بودم که این ماده را در اختیار نداشتم.

وی همچنین در ادامه در تحلیل شرایط سیاسی و اقتصادی کشور گفت: اگر تاریخ ایران را بررسی کنیم، مشاهده می‌کنیم هر دولتی که ظرف 40، 50 سال گذشته روی کار آمده است، هرچه ذخایر داشته برای احتیاجات خود صرف کرده است. از سال‌های 20 و 30 دولت‌ها با چاپ اسکناس مرتب تورم را بالا برده‌اند. مجموعه‌ی دولت‌ها در طول 70 سال اخیر هزینه‌های بیشتری نسبت به درآمدها داشته‌اند.

غرضی در ادامه با بیان اینکه دولت‌ها انعکاس خواسته‌های مردم هستند، اظهارداشت: مردم ما دولت‌ها را مأمور خواسته‌های خود می‌کنند. باید گفت اگر دولتی را مأمور کردید این دولت است که باید به مردم بگوید چه کنند، اما ما دولتی را مأمور می‌کنیم که مردم به او می‌گویند چه اقداماتی انجام دهد. این دیگر دولت نیست، بلکه مأمور است. باید مشخص کنیم ما مأمور درست می‌کنیم یا دولت.

وی ‌که در اظهاراتش معتقد بود، مسائل ایران را باید اجتماعی دید، خاطرنشان کرد: کشور ما همواره با این چالش ها روبرو بوده است. آقای احمدی‌نژاد می‌گوید بانک‌ها به اشخاص وام بدهند و اشخاص بروند سهم بخرند در حالی‌که سهم را باید مردم خود بتوانند بخرند نه این‌که با وام آن را خریداری کنند. اگر بخواهند وام بگیرند که تورم مرتب بالا می‌رود.

وی ابراز عقیده کرد: آن‌ها که تحت عنوان محافل، مجامع و حزب کار می‌کنند تابع عامه هستند باید گفت . احمدی‌نژاد می‌گفت نفت را سر سفره می‌آورم، هاشمی می‌گفت تمام بنگاه‌های اقتصادی را به سهم تبدیل می‌کنم، آقای کروبی هم گفتند نفری 50 هزار تومان می‌دهم، این‌ها رهبران کشورهای ما هستند یعنی وقتی می‌خواهند رأی جمع کنند پول تو جیبی می‌دهند، جامعه‌ی ما این‌گونه است.

غرضی اضافه کرد: تا زمانیکه که کشور راه حل صنعتی شدن را به دست نیاورده است و در ازاء درآمد، هزینه نپردازد و بخواهد هزینه‌ها را از جیب دیگران به دست آورد، تمام قدرت سیاسی و اقتصادی و اداری آن همه به رانت تبدیل می‌شود.

وی با بیان این‌که حکومت نوامیسی دارد که ما آن را نمی‌شناسیم ، تأکید کرد: یکی از نوامیس حکومت این است که نباید در جیب مردم دست برد. تمام دوره‌ی صفویه کسی دست در جیب دیگری نکرده است ،اما ما با این روش‌هایی که تعبیه کرده‌ایم هر روز دستمام در جیب دیگران است. از فقرا می‌گیریم و به اغنیاء می‌دهیم. در این باره هم فرقی بین چپ و راست نیست. ما حکومت را به رسمیت نمی‌شناسیم که نوامیسش را مورد احترام قرار دهیم. هرگروهی که می‌آید می‌گوید امور را به دست من بدهید و بقیه کنار روید.

وی گفت: دولتی که درآمد ندارد، نباید هزینه کند، به محض این‌که هزینه‌اش از درآمد بیشتر شد معلوم می‌شود دولت بی‌اعتباری است.

غرضی تصریح کرد: توسعه‌ی اجتماعی نتیجه‌ی تعامل نیروهای فعال اجتماعی با بدنه‌ی جامعه است. نه نتیجه‌ی به دست آوردن کرسی‌های مجلس و پست وزارت و . . .؛ ما فکر می‌کنیم با دولت عوض کردن امور حل می‌شود، مگر در دولت چه چیزی است. من با این‌که فکر کنیم دولت‌ها موفق می‌شوند جریان اجتماعی را توسعه دهند، مخالفم. بخش‌های دولتی جز این‌که با توسعه‌ی اجتماعی مقابله کنند، هیچ کار دیگری نمی‌کنند. همه حرف‌های بسیار خوب می‌زنند، اما در عمل این‌طور نیست.

وی افزود: قدرت اقتصادی، اداری و سیاسی تابع مقررات توسعه نیست، بلکه تابع استفاده از قدرت است.

غرضی تأکید کرد: نمی‌گویم باید دست از کار سیاسی برداشت، بلکه باید روش‌های کار سیاسی را تغییر داد. این روش‌ها متخذ از غرب است و در این کشور جا نمی‌افتد. مردم از گروه‌های سیاسی اطاعت نمی‌کنند. دولت‌ها به جریان سیاسی خودشان متصل می‌شوند. باید گفت قدرت سیاسی توانایی انجذاب استعداد توسعه‌ی مردم را ندارد.

غرضی همچنین در پاسخ به پرسشی مبنی بر این‌که چرا ما همیشه منافع ملی‌مان را خارج از کشور تعریف می‌کنیم، خاطرنشان کرد: قدرت سیاسی‌ای که حاشیه نداشته باشد، شکست می‌خورد. ما باید حاشیه درست کنیم. باید دشمن را مأمور کنیم که به حاشیه‌مان حمله کند.

وی در پایان با اشاره به شرایط بین‌المللی ایران، اظهار داشت: هم‌اکنون از پاریس تا نیویورک، از فلسطین تا افغانستان و شمال آفریقا برای ما حاشیه‌ای درست شده است. تمام ملت‌های اطراف دوست ما هستند. مرزهای ما مرزهای جغرافیایی نیست، ملت‌های اطراف سربازان فرهنگی ایران هستند.