عراق در تیررس بحران‌های امنیتی

همان‌طور که پیش‌بینی شده بود طرح امنیتی بغداد با شکست سختی مواجه شده است و بغداد امروز در وضعیتی قرار گرفته است که بیش از پیش نیازمند برقراری امنیت و حمایت است و تلفات مادی و اقتصادی به خصوص میزان بودجه‌ای که به جنگ عراق اختصاص داده می‌شود به طور سرسام‌آوری افزایش یافته است. منطقه الخضراء (سبز) یعنی محل اصلی استقرار نیروهای آمریکایی به منطقه الحمراء (سرخ) تبدیل شده است و بحران‌های امنیتی عمق اماکن محافظت شده از سوی ارتش آمریکا چون پارلمان عراق را نیز هدف قرار داده است. وضعیت آمریکا در عراق بیش از پیش سخت‌تر شده است و این کشور امروز به هر چیز ممکنی برای خروج از این بحران متوسل می‌شود. عونی القلمچی، تحلیل‌گر روزنامه الاهرام مصر با ارایه تحلیلی تحت عنوان عراق در تیررس بحران‌های امنیتی می‌نویسد: طرح امنیتی بغداد نه تنها منجر به تأمین امنیت لازم در این شهر و مناطق اطراف آن نشد بلکه منجر به از هم پاشیدگی و گسستگی ائتلاف‌های حزبی و مردمی موجود در عراق شد. حزب صدر از حکومت خارج شد و اختلافات جزیی میان احزاب درونی حکومت عراق به اوج خود رسیده است و بالاخره حزب طارق الهاشمی، بزرگترین حزب اهل تسنن عراق در پارلمان این کشور نیز زنگ خطر خود برای عقب‌نشینی از حکومت و پارلمان عراق به صدا درآورده است. به رغم آن که در آغاز طرح امنیتی بغداد فعالیت جوخه‌های مرگ کاهش یافت اما چیزی نگذشت که فعالیت این‌گونه گروه‌ها به اوج خود رسید و هیچ کسی حتی سربازان آمریکایی از تیرس تک تیراندازان جوخه‌های مرگ در سراسر عراق در امان نماندند. در ادامه این تحلیل آمده است: دولت بوش از یک طرف با گسترش بحران در داخل عراق مواجه است و از طرف دیگر با گسترش بحران در داخل آمریکا و صف‌آرایی دموکرات‌ها و بعضاً شخصیت‌های جمهوری‌خواه مطرح علیه سیاست‌گذاری‌های خارجی رودررو است.

 اهرم فشار در زمینه تعیین جدول زمانی مشخص برای خروج نیروهای آمریکایی از عراق در امریکا روز به روز بیشتر می‌شود. دولت بوش میان این همه بحران و فشار مانده است که دست به کدامین سو دراز کند تا بلکه از این باتلاق بحران جان سالم به در برد. آیا رسوایی بدتر از این که لیست بالا بلندی از اتهامات وارده به دولت بوش از سوی کنگره آمریکا ارایه شود و این دولت به دروغ و تبانی با سازمان‌های درونی خود برای به راه انداختن جنگی غیر‌مشروع علیه عراق متهم شود؟ رسوایی بدتر از آن‌که مجلس نمایندگان این کشور به اجماع تعیین جدول زمانی مشخص برای خروج نیروهای آمریکا را به تصویب رساند و بوش بی‌اعتنا به خواست اکثریت چون گانگستری در شهر گانگسترها بی‌اعتنا به قانون، قانون خود را اجرا کند؟ قلمچی در این تحلیل خود می‌نویسد: این‌که دولت بوش در حال حاضر از سوی احزاب جمهوری‌خواه و دموکرات آمریکایی تحت فشار بسر می‌برد هیچ جای بحث و شبه نیست. این دولت به رغم آن‌که طرح نمایندگان مجلس آمریکا را با سلاح وتویی که در اختیار دارد وتو کرده است اما آیا می‌تواند به این سیاست خود ادامه دهد و خواست تمامی جامعه جهانی را وتو کند؟ کاخ سفید برای سرپوش گذاشتن به بحران‌های امنیتی خود در عراق تلاش‌های دیپلماتیک خود را گسترش داده است. گرچه کنفرانس بغداد موازی با خواست و هدف دولت آمریکا پیش نرفت و نتوانست حمایت منطقه‌ای لازم از کاخ سفید را مهیا سازد اما کنفرانس شرم‌الشیح بلافاصله پس از کنفرانس بغداد تشکیل شد تا بلکه شکاف موجود میان کشورهای منطقه در حمایت از طرح‌های آمریکا در عراق را کمتر کند.

به رغم آن‌که بسیاری معتقد بودند. نشست شرم‌الشیح توانست هدف اصلی آمریکا یعنی کسب حمایت‌های منطقه‌ای به خصوص از سوی کشورهای عربی و عدم مطرح شدن موضوع خروج نیروهای آمریکایی از عراق را محقق کند اما این نشست نتوانست بر گسترش هزینه‌ها و تلفات سربازان آمریکایی در عراق سرپوش گذارد به طوری که تونی اسنو، سخنگوی کاخ سفید اعلام کرد کاخ سفید افزایش تلفات سربازان آمریکایی در عراق را طی روزها و ماه‌های آینده پیش‌بینی می‌کند. اسنو در گفت‌وگو با خبرنگاران اعلام داشت: تا زمانی که اهداف استراتژی بوش در عراق محقق شود و طرح امنیتی بغداد نتایج ملموسی از خود بر جای گذارد ما گسترش دامنه هزینه‌ها در عراق را پیش‌بینی می‌کنیم. در این تحلیل هم‌چنین آمده است: بحران‌های امنیتی آمریکا در عراق از یک سو و بحران‌های سیاسی دولت نوری مالکی در این کشور از سوی دیگر وضعیت را برای سربازان آمریکایی غیر قابل تحمل کرده است. کاخ سفید در شرایط کنونی نمی‌تواند کناره‌گیری، استیضاح یا استعفای دولت کنونی در عراق را بپذیرد زیرا بر سر کار آمدن دولتی جدید در عراق که دولت آمریکا به خوبی از گرایش‌های درونی‌اش مطلع نیست می‌تواند بحران‌های جدیدی برای این کشور در عراق بوجود آورد که این بحران‌ها در کنار بحران‌های دیگر مطمئناً دولت بوش را از پای درخواهد آورد.

آمریکا که تا دیروز برای گفت‌وگو با سوریه و ایران پیش شرط تعیین می‌کرد امروز برای انجام این گفت‌وگو و دریافت کمک از سوی این دو بازیگر استراتژیک مهم در عراق حاضر است تن به پیش شرط‌های آنها دهد. تحلیل‌گر الاهرام مصر در پایان این تحلیل می‌نویسد: تحلیل‌های روزنامه‌ها و رسانه‌های مطرح منطقه و کشورهای غربی درباره بحران آمریکا در عراق دیگر از حالت جدی به حالتی طنز تبدیل شده است و همه دولت بوش را به یک دولت کاریزماتیک طنز سیاسی تشبیه می‌کنند، دولتی که قادر به تشخیص حدفاصل موجود میان واقعیت با خیال نیست و به پایان شعور سیاسی خود رسیده است. عدم وجود این شعور سیاسی و نیز عدم وجود قدرت تشخیص از سوی این دولت به حدی رسیده است که چشم بسته سربازان آمریکا را به کام مرگ می‌فرستد و مدعی می‌شود که این سربازان بهای برقراری دموکراسی و آزادی در عراق را می‌پردازند در حالی که این دولت خود حاضر نیست به دموکراسی و رأی اکثریت مردم آمریکا تن دهد. به راستی که کاخ سفید در وضعیت بسیار تأسف‌باری قرار گرفته است وضعیتی که به اعتقاد بسیاری تاریخ دموکراسی آمریکا و موقعیت جهانی این کشور را به خطر جدی انداخته است.